یک تیم بازاریابی خلاق با کمترین هزینه بیشترین نتیجه را میگیرد
تصویر همین بیلبوردهای ساده و کوچک بارها در شبکههای اجتماعی دست به دست شدند و تاثیر شگرفی بر فروش فیلم گذاشتند.
تصویر همین بیلبوردهای ساده و کوچک بارها در شبکههای اجتماعی دست به دست شدند و تاثیر شگرفی بر فروش فیلم گذاشتند.
هر صنعت و رشتهای، تاثیرگذاران مختص خود را دارد. افرادی که هر پست آنها در شبکههای اجتماعی تاثیر ویژهای بر جامعه مخاطبانشان میگذارد و ممکن است فروش یک کسبوکار را چند برابر کند.
کسبوکارها از این افراد برای حضور موفق 🎖 در شبکههای اجتماعی استفاده میکنند و یا مانند ویدیویی که در بالا میبینید این افراد از قدرت بالای خود برای اهداف خیریه بهره میبرند!
[همانطور که در این ویدیو 🎬 میبییند چند نفر که در توییتر و یوتیوب بسیار پرطرفدار هستند به جمعآوری ۶۰۰ تن غذا و آب برای ارسال به سومالی میپردازند.]
🔸 تاثیرگذاران صنعتی که شما در آن فعالیت میکنید چه کسانی هستند؟
🔸 آیا از آنها خواستهاید که محتوای تولید شده توسط شما را به اشتراک بگذارند؟
🔸 چه برنامهای برای ارتباط و بهره برداری موفقیت آمیز از این افراد دارید؟
روابط عمومی ها به رسانه ها و فضای مجازی پاسخگو باشند
روابط عمومی جبران کننده اشتباهات مدیران نیست، بلکه باید میداندار عملکرد و انعکاس اهداف و برنامههای سازمان باشد.
جایگاه روابط عمومی امروز مثل گذشته نیست، روابط عمومی امروز باید پیشرو بوده و افکار عمومی را آماده کند.
امروز با تغییر در الگوی رفتار روبرو هستیم که برای این امر مهم، روابط عمومی باید پیشقدم باشد.
ضرورت استفاده از فضای مجازی و شبکههای اجتماعی توسط روابط عمومیها: امکان نادیده انگاشتن شبکهای که امروز مورد استفاده اکثریت مردم ایران است، وجود ندارد و ما برای پاسخگویی باید به این فضا وارد شویم.
تاکید بر اینکه روابط عمومی فقط کانال ارتباط نیست، بلکه باید به زبانهای مختلف و در قالبهای مختلف، تولید محتوا کند،
باید مسائل را با رسانه و مردم در میان بگذاریم، پاسخگو باشیم در غیر این صورت مشکلات ما حل نمیشود.
بازنگری ساختار نیروی انسانی به معنی افزایش نیروی انسانی نیست، بلکه باید ساختار را متناسب و پاسخگوی نیاز تعریف کرد، عرصه روابط عمومی بسیار وسیع است و برای پاسخگویی در این عرصه بودجه، نیرو، امکانات و .... نیاز داریم.
وظایف و اهداف روابط عمومی
۱ـ ایجاد تفاهم و رفع سوء تفاهم ها :
کسانی که با سازمان یا خدمات و محصولات سازمان در ارتباط هستند و همچنین کسانی که در درون سازمان مشغول به کار می باشند طبیعتاً ممکن است با سوء برداشت هایی از عملکرد سازمان مواجه شوند. قطعاً در یک چنین مواقعی روابط عمومی موظف است به رفع سوء تفاهم اقدام کند. راه رفع سوء تفاهم «پاسخگوئی» و کانال انجام آن رسانه های جمعی و رسانه های داخلی سازمان است. اگر سوء تفاهم پیش آمده در ارتباط با مردم و یا به هر ترتیب درخارج از سازمان باشد پاسخگویی باید از طریق رسانه های گروهی انجام گیرد و اگر سوء تفاهم در درون سازمان ایجاد شده باشد پاسخگویی باید از طریق نشریه داخلی و یا تابلو اعلانات و یا پاسخگویی حضوری، رسانه ای و... انجام گیرد. پاسخ تهیه شده باید با هماهنگی رئیس سازمان ارائه شود و باید صادقانه و درعین حال زیرکانه باشد. منظور از زیرکانه بودن پاسخ این است که باعث ایجاد سوء تفاهم جدید در مخاطبین نشود . باید اطمینان حاصل کرد که پاسخ تهیه شده منجر به رفع سوء تفاهم بوجود آمده می شود.
۲ـ بیان و تبلیغ کارها و اقدامات خوب و مفید انجام گرفته در سازمان:
این وظیفه روابط عمومی از طریق تهیه خبر توسط روابط عمومی سازمان و ارسال خبرهای تولیدی به رسانه های جمعی صورت می گیرد . مقصود از رسانه های جمعی کلیه وسایل ارتباطی است که مخاطبان آن توده مردم را شامل می شود یعنی مثلاً بیشترین تعداد افراد یکی کشور را در بر می گیرد. برخی از وسایل ارتباطی برقرار کننده رابطه بین ۲ یا چند نفر هستند مانند تلفن و برخی دیگر از وسایل ارتباطی، جمع مشخص و محدود و قابل شمارش از مخاطبان را در بر می گیرند مانند سینما، تئاتر و مجلات داخلی سازمان ها، ولی وسایل ارتباط جمعی مخاطبان بسیار زیاد و غیر قابل شمارش را در بر می گیرند که این وسایل عبارتند از : ۱ـ تلوزیون ۲ـ رادیو۳ـ روزنامه های کثیر الانتشار ۴ـ شبکه های ماهواره ای۵ـ مجلات کثیرالانتشار. روابط عمومی برای انجام وظیفه «بیان و تبلیغ کارها و اقدامات خوب و مفید انجام گرفته در سازمان» اولاً به تهیه اخبار این اقدامات مبادرت نموده و ثانیاً این اخبار تهیه شده را از طریق رسانه های جمعی به مخاطبان می رساند.
دعوت از خبرنگاران در همایش ها و تفاهم نامه ها و ساخت برنامه های تبلیغی رادیو تلویزیونی از دیگر اقدامات روابط عمومی ها در راستای تبلیغ اقدامات خوب سازمان است.
۳ـ پاسخگویی به انتقادات وشبهات مطروحه در رسانه ها، جامعه و درون سازمان درباره عملکرد سازمان :
یکی از وظایف مهم روابط عمومی در هر سازمان رصد اخبار و مطالب منعکس شده در رسانه ها درباره سازمان است. در میان این مطالب انعکاس یافته بیان انتقادات و طرح شبهاتی درباره عملکرد سازمان به چشم می خورد که باید فوراً اینگونه مطالب از طریق مدیر روابط عمومی به رئیس سازمان اطلاع داده شود واقدامات لازم برای پاسخگویی انجام گیرد.گاهی نیز همین انتقادات و شبهات بدون انعکاس در رسانه ها در میان مردم دهان به دهان می گردد که همه افراد جامعه و از جمله کسانی که در واحد روابط عمومی مشغول به کار هستند از آنها آگاهی دارند. مدیر روابط عمومی باید با تیزبینی نسبت به اقدامات تبلیغی درجهت رفع ا ین سوء تفاهم ها از طریق خبر، گزارش، مقاله، تیزرهای رادیو، تلوزیونی و مصاحبه های خبری اقدام نماید. اگر طرح این شبهات بین کارکنان سازمان وجود داشت باید از طریق سخنرانی برای کارمندان و پاسخگوئی در نشریه داخلی به رفع این شبهات اقدام نمود.
۴ـ بررسی بازخورد اقدامات و فعالیت های سازمان در جامعه و درون سازمان و انتقال آن به مدیران :
تحقیق و نظرسنجی از جمله وظایف روابط عمومی جهت «تشخیص بازخورد اقدامات و فعالیت های سازمان در خارج سازمان و درون سازمان» است. رضایت افرادی که به نوعی با سازمان در ارتباط هستند اعم از ارباب رجوع و کارمندان باعث ارتقای سطح کیفی وکمی فعالیت های سازمان خواهد شد لذا روابط عمومی با انجام نظر سنجی میزان رضایت را دریافته و با انتقال نتیجه نظرسنجی به واحد های مربوطه و ریاست سازمان آگاهی لازم را به مسئولین جهت اقدامات لازم و همچنین دراختیار داشتن اطلاعات لازم برای بهبود کار سازمان ارائه می دهد. بررسی باز خورد اقدامات یکی از راههای تشخیص نقاط قوت و ضعف سازمان است. از این طریق روابط عمومی به عنوان چشم و گوش سازمان عمل می کند.
۵ـ تولید رضایت در کسانی که به نوعی با سازمان در ارتباطند :
تولید رضایت در سازمان منوط به همکاری تمامی بخشهای سازمان است و اگر واحد های سازمان وظایف خود را به درستی انجام ندهند روابط عمومی به تنهایی قادر به ایجاد رضایت درارباب رجوع و کارکنان نخواهد بود و در واقع در سازمانی که محصول و یا خدمت مطلوبی ارائه نمی کند این وظیفه روابط عمومی عملاً با چالش مواجه خواهد گشت. سوال اساسی این است که جایگاه روابط عمومی در ایجاد رضایت در سازمان چیست؟ پاسخ این است که روابط عمومی از یک طرف با استفاده از دانش و علم ارتباطات به «اقناع» مخاطبان می پردازد و از طرف دیگر با پاسخگویی دلسوزانه و راهنمایی ارباب رجوع از نارضایتی های برون سازمانی جلوگیری می کند و همچنین با ایجاد رابطه بین کارکنان و مدیران از به وجود آمدن نارضایتی در کارکنان سازمان نسبت به مدیران و بالعکس ممانعت به عمل می آورد. باید توجه داشت که اقناع مخاطب باید با زیرکی و پرهیز از توجیه غیر موجه اقدامات صورت پذیرد و آنجا که حق با ارباب رجوع است تقصیر سازمان از سوی روابط عمومی پذیرفته شود که این خود عامل ایجاد رضایت خواهد بود که حداقل سازمان ایراد کار خود را می پذیرد و در رفع آن تلاش می کند. باید توجه داشت که مخاطب توجیهات نادرست را تشخیص خواهد داد و نتیجه معکوس به بار خواهد آورد.
۶ـ جلب همکاری کسانی که با سازمان درارتباط هستند و یا همکاری آنان برای سازمان می تواند مفید باشد :
جلب همکاری از طرق زیر انجام می گیرد:
الف ـ درج آگهی در رسانه های جمعی
ب ـ در نظر گرفتن جوایز برای کسانی که درارتقای سازمان همکاری می کنند.
۷ـ برقراری روابط درون سازمانی و برون سازمانی:
روابط سازمان به سه بخش قابل تقسیم است:
الف ـ سازمان و رسانه ها :
هر واحد روابط عمومی باید لیستی از نشریات و خبرگزاریها و شبکه های رادیو تلویزیونی همراه با شماره تلفن و شماره فکس و آدرس پست الکترونیکی آنها را تهیه نماید تا بتواند اخبار خود را برای آنها ارسال داشته و در صورت برگزاری همایش یا امضای تفاهم نامه بتوانداز رسانه ها دعوت به عمل آورد. واحد روابط عمومی به نسبت وظیفه سازمانی که در آن مشغول به کار است باید با دبیر سرویس مربوطه در ارتباط باشد. مثلاً سازمان اوقاف و امور خیریه با دبیر سرویس های اجتماعی، فرهنگی و معارف رسانه ها در ارتباط باشد. در ضمن باید روابط عمومی در هر رسانه یک خبرنگار به عنوان رابط خبری داشته باشد که مسئولیت درج اخبار سازمان را به عهده داشته باشد. ارتباط مستمر با رسانه ها از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا باید تغییرات رسانه ها از جمله تغییر دبیر سرویس ها و تغییر خبرنگاران و همچنین تغییر شماره تلفن ها و شماره فکس ها را پیگیری کرد تا اطمینان حاصل شود که اخبار و برنامه ها به دست اصحاب رسانه می رسد. در عین حال این ارتباط مداوم در ترغیب رسانه ها به درج اخبار سازمان موثر است.
ب ـ سازمان و مراجعه کنندگان :
در برخی از واحد های روابط عمومی بخشی به نام «ارتباطات مردمی» وجود دارد که ارباب رجوع از طریق تلفن و یا بصورت حضوری پرسشها ، انتقادات و پیشنهادات خود را درباره عملکرد سازمان با آنها مطرح می کند و این واحد آنها را ثبت و ضبط و در صورت نیاز راهنمایی ها ی لازم را ارائه می دهد.
روی گشاده، بیان خوب و صبر در برابر برخی تندی های احتمالی از ضروریات کار در واحد «ارتباطات مردمی» سازمان است. وجود واحد ارتباطات مردمی در هر واحد روابط عمومی که بصورت وسیع با مردم در ارتباط است ضروری به نظر می رسد.
ج ـ کارکنان و مدیران سازمان :
اگر در یک سازمان در کارکنان ذهنیت منفی نسبت به مدیران وجود داشته باشد طبیعتاً انگیزه کار و فعالیت درکارکنان پائین می آید؛ این عدم رضایت و ذهنیت منفی در بسیاری مواقع صرفاً ناشی از سوء برداشت ها است که روابط عمومی از طریق نشریه داخلی و تابلو اعلانات و برگزاری جلسات کارکنان و مدیران می تواند به رفع این سوء برداشت ها جهت روابط حسنه بین کارکنان و مدیران و در نتیجه بالابردن انگیزه کاری مبادرت نماید. نظر سنجی از کارکنان و قرار دادن نتایج آن دراختیار مدیران نیز از جمله اقداماتی است که می تواند به تحکیم روابط بین کارکنان و مدیران سازمان کمک نماید.
۸ـ آماده نمودن اذهان عمومی در اجرای طرح ها و برنامه ها :
برخی از طرحها و برنامه هایی که توسط سازمان می خواهد انجام بگیرد از حساسیت بالایی در نظر افکار عمومی برخوردار است بطوری که می تواند منجر به ایجاد تنشهای اجتماعی شود. دراجرای چنین طرحهایی روابط عمومی خط شکن سازمان است و باید با انجام فعالیت های اقناعی، ترغیبی و تبلیغی افکار عمومی را برای پذیرش این طرح آماده نماید. باید توجه داشت که در انجام این کار باید از شیوه های علمی استفاده شود تا نتیجه مطلوب حاصل گردد؛ لذا حضور متخصصان روابط عمومی، علوم ارتباطات و روانشناسی تبلیغات در هر واحد روابط عمومی ضروری است.
۹ـ سخنگویی سازمان :
روابط عمومی سازمان زبان گویای سازمان است و مدیر روابط عمومی سخنگویی سازمان را عهده دار است. طرحها و برنامه های سازمان باید قاعدتاً توسط مدیر روابط عمومی در اختیار افکار عمومی قرار بگیرد. البته این قاعده حتمی نیست و نسبت به تشکیلات سازمانها می تواند متفاوت باشد ارسال خبر به نوعی سخنگویی سازمان است.
رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﻲ و ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ رﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ رﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﺑﺎ ﻧﮕﺎه واﻛﺎواﻧﻪ ﺑﻪ راﺑﻄﻪ دوﺳﻮﻳﺔ رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ و رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﻲﻫﺎ ﺑـﻪ ﻧﺘـﺎﻳﺞ زﻳـﺮ دﺳـﺖ ﺧـﻮاﻫﻴﻢ
ﻳﺎﻓﺖ:
1) رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﻲﻫﺎ و رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﺑﺎ ﻳﻚ روﻳﻜﺮد ﻣﺸﺘﺮك اﻃﻼعرﺳﺎﻧﻲ در ﺟﻬﺖ ارﺗﻘـﺎي ﺳـﻄﺢ
آﮔﺎﻫﻲ ﻣﺮدم و ﻣﺨﺎﻃﺒﺎن، ﻫﻤﻮاره ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺗﻌﺎﻣﻞ و ﭘﻮﻳﺎﻳﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ در ﺣﻮزهﻫـﺎي اﻃـﻼعرﺳـﺎﻧﻲ
ﻣﺸﺘﺮك دارﻧﺪ، ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪاي ﻛﻪ رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻨﺒﻊ ﭘﻴﺎم و ﺗـﺄﻣﻴﻦ ﻛﻨﻨـﺪه اﻃﻼﻋـﺎت
ﺑﺮاي رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ و رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﻧﻴﺰ اﻧﻌﻜﺎسدﻫﻨﺪه ﺣﻮزه ﻓﻌﺎﻟﻴـﺖ و ﻋﻤﻠﻜـﺮد ﺣـﻮزه ﺗﺤـﺖ ﭘﻮﺷـﺶ
ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎ و وزارﺗﺨﺎﻧﻪﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻫﺮ دو اﻧﺘﻈﺎرات ﻣﺘﻔﺎوﺗﻲ از ﻳﻜـﺪﻳﮕﺮ دارﻧـﺪ و در ﻋـﻴﻦ ﺣـﺎل
ﻣﻌﺬورﻳﺖﻫﺎ و ﻣﺤﺪودﻳﺖﻫﺎﻳﻲ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺶ روي آﻧﻬﺎ ﻗﺮار دارد، از ﻳﻚ ﺳﻮ رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﻲﻫـﺎ ﺑـﻪ
ﺗﺄﺳﻲ از ﻳﻚ روش و آﻣﻮزه ﻛﻬﻨﻪ و ﻣﻨﺴﻮخ ﺷﺪه، درﮔﻴﺮ و دار ﺟﺮﻳﺎن ﭘﻨﻬﺎنﺳـﺎزي ﺑﺮﺧـﻲ از
ﺣﻘﺎﻳﻖ و واﻗﻌﻴﺎت ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ روﻳﺪادﻫﺎي ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ (ﻛﻪ اﻟﺒﺘﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع در ﺣﻮزه رواﺑﻂ
ﻋﻤﻮﻣﻲﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻓﺮاﻧﻘﺸﻲ اﻃﻼعرﺳﺎﻧﻲ رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ و روﺷﻦ ﺷﺪن ﻣﺎﻫﻴـﺖ ﺑﺮﺷـﻤﺮده ﺷـﺪه
ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ، رﻧﮓ ﻣﻲﺑﺎزد) از ﺳﻮي دﻳﮕﺮ رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻟﺤـﺎظ ﻣﺴـﺌﻮﻟﻴﺖ ﺧﻄﻴـﺮ اﺟﺘﻤـﺎﻋﻲ و
رﺳﺎﻟﺖ ﺳﻨﮕﻴﻦ آﻧﻬﺎ در ﻗﺒﺎل اﻓﻜﺎر ﻋﻤﻮﻣﻲ و ﻣﺮدم، ﻧﺎﮔﺰﻳﺮ ﺑﻪ آﺷﻜﺎرﻛﺮدن ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺑﻌﺎد ﻣﻜﺘـﻮم
اﻃﻼﻋﺎت درﻳﺎﻓﺘﻲ از رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ، در ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺮاﻳﻄﻲ ﻧﻘﻄﺔ ﺗﻌﺎﻣﻞ و ﺗﻌـﺎرض رواﺑـﻂ
ﻋﻤﻮﻣﻲ و رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ، اﺑﻌﺎد ﭘﻴﭽﻴﺪهاي ﭘﻴﺪا ﻣﻲﻛﻨـﺪ. ﺑـﺪﻳﻬﻲ اﺳـﺖ درك ﻣﺸـﺘﺮك اﻧﺘﻈـﺎرات و
ﻣﺤﺪودﻳﺘﻬﺎي رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ و رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﻲ از ﺣﻮزة ﻋﻤﻠﻜﺮد وﻇﺎﻳﻒ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ و ﭘﺬﻳﺮش اﻳﻦ ﻣﻬﻢ
ﻛﻪ رﻛﻦ اﺻﻠﻲ اﻃﻼعرﺳﺎﻧﻲ و ﭘﺬﻳﺮش آن از ﺳﻮي ﻣﺨﺎﻃﺒﺎن در ﮔﺮو اﻋﺘﻤﺎدﺳﺎزي ﻣـﻲﺑﺎﺷـﺪ،
ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ، در ﺟﻬﺖ ﺗﻌﻤﻴﻖ ﻣﻨﺎﺳﺒﺎت ﺳـﺎﻟﻢ، ﺳـﺎزﻧﺪه و ﺑـﺪور از ﻣﺴـﺎﻳﻞ ﺣﺎﺷـﻴﻪاي ﻫﻤﻜـﺎري٢
داﻣﻨﻪداري را ﻓﺮاﻫﻢ ﺳﺎزد ﻛﻪ اﻳﺠﺎد اﻳﻦ ﺑﺴﺘﺮ و ﺗﺤﻘﻖ اﻳـﻦ اﻣـﺮ از وﻇـﺎﻳﻒ و رﺳـﺎﻟﺖﻫـﺎي
ﺧﻄﻴﺮ واﺣﺪ ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ.
2) ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﻣﻄﺮح ﺷﺪ ﻳﻜﻲ از وﻇﺎﻳﻒ ﻣﻬﻢ و در ﻋﻴﻦ ﺣـﺎل اﺻـﻠﻲ رواﺑـﻂ ﻋﻤـﻮﻣﻲﻫـﺎ
اﻧﻌﻜﺎس اﺧﺒﺎر و ورﻳﺪادﻫﺎي ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺒﺎن از ﻃﺮﻳﻖ رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ، ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑـﻪ
ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ و اﻫﻤﻴﺖ اﻳﻦ اﻣﺮ ً ﻣﻌﻤﻮﻻ رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﻲﻫﺎ در ﭼﺎرت ﺧﻮد واﺣﺪي را ﺗﺤـﺖ ﻋﻨـﻮان
ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﻳﺎ ﺷﺨﺼﻲ را ﺑﻪ ﻋﻨـﻮان ﻣﺴـﺌﻮل ارﺗﺒـﺎط ﺑـﺎ رﺳـﺎﻧﻪﻫـﺎ در ﭼـﺎرت
ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﺧﻮد دارﻧﺪ ﻛﻪ در ﻫﺮ ﺣﺎل اﻓﺮاد ﺷﺎﻏﻞ در اﻳﻦ واﺣﺪ ﺑﺎﻳﺪ از ﺗﺠﺮﺑﻪ، ﺗﺨﺼﺺ، دراﻳﺖ و
آﮔﺎﻫﻲ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ وﻇﺎﻳﻒ و ﺣﻮزه ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﺧﻮد ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﻮده و داراي ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﻗـﻮي و
ﻣﺆﺛﺮ ﺑﺎﺷﺪ.
3) ﺷﺎﻳﺪ در ﮔﺬﺷﺘﻪ اﻧﺘﻈﺎراﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي واﺣﺪ ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﻣﺘﺼـﻮر ﺑـﻮد در ﺣـﺪ اﻧﻌﻜـﺎس
اﺧﺒﺎر و روﻳﺪادﻫﺎي ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﻧﺤﻮه اﻧﻌﻜﺎس اﺧﺒﺎر و اﻃﻼﻋﺎت ﻧﻴـﺰ در ﺟـﺎي ﺧـﻮد
ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺗﻌﻤﻖ و ﺗﺄﻣﻞ دارد. ﻣﺘﻮﻟﻴﺎن ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﺗﺒﻊ ﻧﻘﺶ ﺟﺪﻳـﺪ رﺳـﺎﻧﻪﻫـﺎ ﺑﺎﻳـﺪ ﺑـﻪ
ﻋﻨﻮان ﺗﺤﻠﻴﻞﮔﺮ ﻗﺎﺑﻞ و آﮔﺎه ﺑﻪ ﻣﺴﺎﻳﻞ و روﻳﺪادﻫﺎي ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ آن ﺳﺎزﻣﺎن ﻫﻤﻮاره ﻧﻘﺶ ﺧـﻮد
را در ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ ﭘﺪﻳﺪهﻫﺎي ﺑﺤﺮاﻧﻲ ﻳﺎ در آﺳﺘﺎﻧﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺤﺮاﻧﻲ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ اﻳﻔﺎ ﻛﻨﻨﺪ و ﻫـﺪاﻳﺖ
رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ را در ﻣﺴﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻲ و ﻣﻨﻄﻘﻲ روﻳـﺪاد، از ﻃﺮﻳـﻖ ﺗﻌﺎﻣـﻞ و ﻫﻤﻜـﺎري ﺑـﺎ ﺧﺒﺮﻧﮕـﺎران
ﺑﺮﻋﻬﺪه ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻛﻪ ﺣﻀﻮر ﺑﻤﻮﻗﻊ و اﺳﺘﻔﺎده از ﻛﺎرﺷﻨﺎﺳﺎن زﺑﺪه و ﺗﺤﻠﻴﻞﮔﺮ در ارﺗﺒـﺎط ﻣﻮﺿـﻮع
ذيرﺑﻂ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﻣﺼﺎﺣﺒﻪﻫﺎ و ﮔﻔﺖ و ﮔﻮﻫﺎي رﺳﺎﻧﻪاي ﺷﻴﻮه ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ.
٣
4) ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﭘﻴﺸﺘﺮ ذﻛﺮ ﺷﺪ، اﻳﺠﺎد ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻣﻨﻄﻘﻲ و ﺳﺎزﻧﺪه اداره ارﺗﺒـﺎط ﺑـﺎ رﺳـﺎﻧﻪﻫـﺎ ﺑـﺎ
رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺣﻮزه ﻋﻤﻠﻜﺮد و ﺗﺒﺎدل اﻃﻼﻋﺎت از دﻳﮕـﺮ وﻇـﺎﻳﻒ اﻳـﻦ
واﺣﺪ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ ﺑﺮاي ﺗﺤﻘﻖ اﻳﻦ اﻣﺮ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺗﺒﺎدل اﻃﻼﻋـﺎت و ﺑﺮﮔـﺰاري
ﻛﻨﻔﺮاﻧﺲ ﺧﺒﺮي، ﺑﺮﮔﺰاري ﺳﻔﺮﻫﺎي ﻣﻄﺒﻮﻋـﺎﺗﻲ ﺑـﺎ ﻫـﺪف ﻣﻌﺮﻓـﻲ ﻣﻴـﺪاﻧﻲ ﺣـﻮزه ﻋﻤﻠﻜـﺮد
ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎ و وزارﺗﺨﺎﻧﻪﻫﺎ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ، ﻛﻪ اﻳﻦ اﻣﺮ ﻣﻲﺗﻮاﻧـﺪ اﻃﻼﻋـﺎت ﻣﻴـﺪاﻧﻲ ﻣﻔﻴـﺪي از ﻓﺮآﻳﻨـﺪ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺗﻲ ﻃﺮﺣﻬﺎ و ﭘﺮوژهﻫﺎ از ﺣﻴﺚ ﻣﻨﺎﺑﻊ، اﻣﻜﺎﻧﺎت و ﺗﻨﮕﻨﺎﻫﺎ در اﺧﺘﻴﺎر ﻧﻤﺎﻳﻨـﺪﮔﺎن رﺳـﺎﻧﻪﻫـﺎ
ﻗﺮار دﻫﺪ و آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ واﻗﻌﻴﺖﻫﺎي ﻣﺮﺑﻮط ﺑـﻪ ﻃﺮﺣﻬـﺎ و ﭘـﺮوژهﻫـﺎ آﮔـﺎه ﺳـﺎزد و ﺑـﻪ ﺗﺒـﻊ آن
ﺧﺒﺮﻧﮕﺎران ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﺗﻬﻴﻪ ﮔﺰارﺷﻬﺎي ﻣﻴﺪاﻧﻲ زﻣﻴﻨﻪ ﻣﺸﺎرﻛﺖ ﻣﺨﺎﻃﺒﺎن را ﺑﺮاي ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫـﺎ و
ﻃﺮﺣﻬﺎي ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﻓﺮاﻫﻢ ﺳﺎزﻧﺪ.
5) ارزﻳﺎﺑﻲ ﻋﻤﻠﻜﺮد رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﻳﺎ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻣﺤﺘﻮاي رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﻳﻜﻲ از زﻣﻴﻨﻪﻫﺎﻳﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ
ارﺗﺒﺎط ﻧﻈﺎﻣﻤﻨﺪ و اﻧﺘﻈﺎرات ﻣﻨﻄﻘﻲ رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ را در ارﺗﺒـﺎط ﺑـﺎ ﺣـﻮزه ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﺸـﺎن در ﻣﺠﻤﻮﻋـﻪ
ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎ و وزارﺗﺨﺎﻧﻪﻫﺎ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﻨﺪ. ارزﻳﺎﺑﻲ ﻋﻤﻠﻜﺮد آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺘﻌﺎرف، ﻋﻠﻤﻲ اﺳـﺖ ﻛـﻪ
در اﻳﻦ راﺳﺘﺎ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻣﺤﺘﻮاي اﺧﺒﺎر و اﻃﻼﻋﺎت اﻧﻌﻜﺎسﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺮ ﺳﺎزﻣﺎن از ﻃﺮﻳﻖ ﻣﻄﺒﻮﻋـﺎت
و رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ، آن ﺳﺎزﻣﺎن را در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ اﻫﺪاف ﺧـﻮد رﻫﻨﻤـﻮن ﺳـﺎﺧﺘﻪ و راﻫﻜﺎرﻫـﺎ و
اﺑﺘﻜﺎرﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪي ﭘﻴﺶ روي آﻧﻬﺎ ﻗﺮار دﻫﺪ.
6) ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺒﻪ روﻳﺪاد ﻳﻌﻨﻲ اﺧﺒﺎر و روﻳﺪادﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﺳﺎزﻣﺎن وﺟﻮد دارﻧﺪ وﻟﻲ ﻓﻲﻧﻔﺴﻪ داراي
ﭼﻨﺎن ارزﺷﻲ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﺧﺒﺮ و روﻳﺪاد ﻣﻬﻢ از ﺟﺎﻧـﺐ رﺳـﺎﻧﻪﻫـﺎ ﺗﻠﻘـﻲ ﺷـﻮﻧﺪ
ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ، رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﻲﻫﺎ ﺑﺮاي ﺑﺎﻻ ﺑﺮدن اﻫﻤﻴﺖ اﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ روﻳﺪادﻫﺎ و ﺗﺒﺪﻳﻞ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﺒﺮﻫﺎي٤
ﻗﺎﺑﻞ ﭼﺎپ و اﻧﺘﺸﺎرات ﺑﻪ اﻗﺪاﻣﺎﺗﻲ دﺳﺖ ﻣﻲزﻧﻨﺪ ﺗﺎ اﻳﻦ روﻳﺪادﻫﺎ را ﺑﻪ اﺧﺒـﺎر ﻗﺎﺑـﻞ اﻧﺘﺸـﺎر و
ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ از ﺟﻤﻠﻪ اﻳﻦ اﻗﺪاﻣﺎت ﻣﻲﺗﻮان ﺑﻪ ﻣﻮارد ذﻳﻞ اﺷﺎره ﻛﺮد:
- ﺑﺮﮔﺰاري ﻧﺸﺴﺘﻬﺎ و ﻣﺼﺎﺣﺒﻪﻫﺎي ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺗﻲ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺴﺌﻮﻻن ﺳﺎزﻣﺎن
- دﻋﻮت از ﻣﻘﺎﻣﺎت ﺑﻠﻨﺪ ﭘﺎﻳﻪ و ﺷﺨﺼﻴﺘﻬﺎ، ﺑﺮاي ﺑﺎزدﻳﺪ از ﻃﺮﺣﻬﺎ ﻳﺎ اﻓﺘﺘﺎح آﻧﻬﺎ
- اﻧﺠﺎم ﺳﻔﺮﻫﺎي ﺧﺒﺮي ﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﺧﺒﺮي ﺑﺮاي ﺧﺒﺮﻧﮕﺎران و دﻋﻮت ﺑﺮاي ﺑﺎزدﻳﺪ
- اﺳﺘﻔﺎده از ﻓﺮﺻﺘﻬﺎي ﺧﺎص ﭼﻪ ﻣﻌﻨﺎﻳﻲ دارد؟
7) ارزﻳﺎﺑﻲ ﺗﺄﺛﻴﺮ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﭘﻴﺎم، آﺧﺮﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ارﺗﺒـﺎﻃﻲ اﺳـﺖ ﻳﻌﻨـﻲ ﺷﻨﺎﺳـﺎﻳﻲ آﺛـﺎر و ﻧﺘـﺎﻳﺞ
اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و ﻛﺎرﻛﺮد وﺳﺎﻳﻞ ارﺗﺒﺎﻃﻲ در زﻧﺪﮔﻲ ﺟﻤﻌﻲ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ.
ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت و ﺳﺎﻳﺮ وﺳﺎﻳﻞ ارﺗﺒﺎﻃﻲ از ﺟﻬﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮاﺗﻲ ﻛﻪ در رﻓﺘﺎر و ﻛﺮدار اﺟﺘﻤﺎي
و ﺗﺼﻤﻴﻤﺎت ﮔﺮوﻫﻲ اﻳﺠﺎد ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ، داراي اﻫﻤﻴﺖ ﺧﺎص ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﻳﺎدآوري ﻛﺮد ﻛﻪ «ﭘﻞ
اف ﻻزارﺳﻔﻠﺪ» ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﻲ ارﺗﺒﺎﻃـﺎت آﻣﺮﻳﻜـﺎ، در ﻣـﻮرد آﺛـﺎر وﺳـﺎﻳﻞ
ارﺗﺒﺎﻃﻲ دو ﺟﻨﺒﻪ ﻗﺎﻳﻞ اﺳﺖ. ﺑﻪ ﻋﻘﻴﺪة وي ﭘﻴﺎمﻫﺎي ارﺗﺒﺎﻃﻲ داراي دو ﻧﻮع ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻣـﻲﺑﺎﺷـﻨﺪ.
آﺛﺎر و ﻧﺘﺎﻳﺞ زودرس ﻛﻪ ً ﻋﻤﺪا و ﺑـﺎ ﺗﺼـﻤﻴﻢ ﻗﺒﻠـﻲ و ﭘـﻴﺶﺑﻴﻨـﻲ ادارهﻛﻨﻨـﺪﮔﺎن و ﻫﻤﻜـﺎران
ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﺑﻮﺟﻮد ﻣﻲآﻳﻨﺪ و آﺛﺎر و ﻧﺘﺎﻳﺞ دﻳﺮ رس ﻛـﻪ ﻏﻴﺮﻗﺎﺑـﻞ ﭘـﻴﺶﺑﻴﻨـﻲ و ﻏﻴـﺮ ﻣﻨﺘﻈـﺮه و
ﻣﺠﻬﻮل ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت داﻧﺸﻤﻨﺪان و ﻣﺤﻘﻘﺎن آﻣﺮﻳﻜﺎﻳﻲ اﻏﻠﺐ ﻣﺘﻮﺟﻪ آﺛﺎر و ﻧﺘﺎﻳﺞ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲ و
ﻗﺮﻳﺐاﻟﻮﻗﻮع ﭘﻴﺎمﻫﺎي وﺳﺎﻳﻞ ارﺗﺒﺎﻃﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ. در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ در اروﭘﺎ و ً ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ در ﻓﺮاﻧﺴـﻪ٥
ﺑﻪ آﺛﺎر و ﻧﺘﺎﻳﺞ دﻳﺮ رس و ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻣﻌﻄﻮف ﻣﻲﮔﺮدد.
ﻣﺴﺌﻮﻻن ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺿﻤﻦ در ﺑﺮ ﺑﻬﺮهﮔﻴﺮي از ﻧﻈﺮﻳـﻪﻫـﺎي ﻣﻬـﻢ، ﭘﻴﺮاﻣـﻮن آﺛـﺎر
اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﭘﻴﺎمﻫﺎ، ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ در ﺗﻌﻘﻴﺐ آﺛﺎر زودرس و دﻳﺮرس ﭘﻴﺎمﻫﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
|
در عصر حاضر اگرچه نگوییم ارتباطات اولین عنصر و اساسی ترین اصل مورد نیاز بشر است، اما به جرأت می توان گفت یکی از بنیادی ترین دانش ها و مهمترین عوامل پیشرفت انسان امروزی و شالوده و زیربنای سایرعلوم قرن حاضر است. روابط عمومی، هنر و علم اجتماعی است که درون و برون دستگاه را به هم پیوند می دهد. روابط عمومی هدف و چگونگی کلید برنامه ها را ترسیم می کند. روابط عمومی مشاور امین مدیر و کلیه کارکنان دستگاه است. پس لازم است که مدیر و کارکنان صددرصد به وی اعتماد داشته باشند. روابط عمومی آئینه زیبایی هاست. یک اتاق شیشه ای است که از هر طرف آن، همه چیز زیبا دیده می شود. روابط عمومی چشم و چراغ یک دستگاه است. روابط عمومی است که باید همه چیز را ببیند و همه چیز را نیز زیبا بنمایاند. روابط عمومی حافظ منافع دستگاه مربوطه و مردمی است که با آن سر و کار دارند. امروزه به نظر می رسد که معیارهای قالب در جامعه ما بی توجهی به ارزش های نهفته در کار روابط عمومی هاست به طوری که این امر باعث شده در بسیاری از سازمان ها، بخش روابط عمومی مبدل به بخش تبلیغات سازمان شود و کمتر به مفاهیم و ارتباطات دوسویه بپردازد. صاحب نظران معتقدند اگر نقش روابط عمومی را در ایجاد یا تقویت فرهنگ توسعه، بومی کردن سرمشق های توسعه، کشف و معرفی ظرفیت های جامعه، بازآفرینی فرهنگی، حفظ تعلق و پیوستگی بدانیم در اینصورت باید بتواند از هر نوع گسستگی و ناپیوستگی جلوگیری کند و یا حداقل کاهش دهنده فاصله و شکاف میان جامعه و دستگاه های اجرایی باشد.
مقدمه سازمان را می توان به عنوان سیستمی از پردازش اطلاعات در نظر گرفت که اطلاعات مرتبط با هدف را از محیط گرفته و آن را همان گونه که برای اثر بخشی سازمانی مورد نیاز است پردازش کند. با این اوصاف، داشتن اطلاعات موثق و به موقع با توجه به هدف و ساختار سازمانها، بزرگترین سرمایه یک سازمان به حساب می آید و حیات سازمان به داشتن یک ارتباط دو سویه درون سازمانی و برون سازمانی، انجام تبلیغات و کسب اطلاعات به روز و مفید بستگی دارد. از آنجایی که روابط عمومی پل ارتباطی سازمان و مخاطبان آن است، در این جاده دو طرفه قادر است سیاست ها، برنامه ها و عملکردهای سازمان را به مخاطبان از یک سو و نیازها، خواستها ، دیدگاه ها و نظرات مخاطبان را به سازمان از سوی دیگر منتقل کند. هر چه این شبکه توزیع و تقاضا، برنامه ریزی شده تر و منسجم تر رفتار کند سازمان و مخاطبان آن ضمن رضایتمندی از وضعیت ارتباط ، در جایگاه خود ارتقاء می یابند.
تعریف روابط عمومی اصطلاح روابط عمومی، ترجمه واژه انگلیسی Public Relations برای نخستین بار در آمریکا در اتحادیه راه آهن به کار برده شد و در ایران نخستین بار در شرکت نفت به کار رفته و دفتری در آن شرکت ایجاد شد. روابط عمومی را در زبان عربی (العلاقات العامه) ترجمه کرده اند. فعالیت های گوناگونی از روابط عمومی از سوی صاحب نظران، کارشناسان و مؤلفان کتابهای این رشته بیان شده است از جمله : رکس هارلو از پیشگامان روابط عمومی در جهان می گوید: روابط عمومی دانشی است که به وسیله آن سازمان ها آگاهانه می کوشند تا بر مسئولیت اجتماعی خویش عمل کنند و بتوانند تفاهم و پشتیبانی کسانی که برای توسعه اهمیت دارند را به دست آورند. در این باره انجمن روابط عمومی آلمان می گوید: روابط عمومی، تلاش آگاهانه و قانونی به منظور تفاهم و استقرار اعتماد و شناخت متقابل با عموم، بر اساس تحقیق علمی و عملی صحیح و مستمر، میسر است. انجمن جهانی روابط عمومی نیز گفته : روابط عمومی بخشی از وظایف مدیریت سازمان است و عملی ممتد، مداوم و طرح ریزی شده است که از طریق آن افراد و سازمان ها می کوشند تا تفاهم و پشتیبانی کسانی که با آنها سر و کار دارند را به دست آورند (یحیایی ایله ای، 1388).
تاریخچه روابط عمومی واژه روابط عمومی، برای اولین بار در سال 1897 در اسناد اداره راه آهن آمریکا به کار رفته است. بسیاری از اندیشمندان این حوزه ، تاریخچه روابط عمومی این کشور را به سه دوره طبقه بندی نموده اند . دوره اول در فاصله سال های 1900 تا 1929 پیرامون جنگ جهانی اول می باشد که خود به سه مرحله طبقه بندی شده است. در مرحله اول آمریکا طی سال های 1900 تا 1914 رشد گسترده واحدهای اقتصادی، تولیدی و بازرگانی را تجربه نمود و به موازات آن مبارزه افکار عمومی بر علیه مقاصد سودجویانه صاحبان صنایع نیز رشد پیدا کرد. همین امر صاحبان صنایع و شرکت ها را به فعالیت های روابط عمومی جهت جلب افکار عمومی متوجه کرد. خبرنگار روزنامه نیویورک ورلد به نام «آی وی لی» اولین شرکت خصوصی خدماتی تحت عنوان روابط عمومی را تأسیس کرد. بسیاری «لی» را پدر روابط عمومی در آمریکا می نامند. مرحله دوم به سال های 1914 تا 1918 میلادی بر می گردد. در این سال ها دولت آمریکا درگیر مسائل جنگ جهانی اول بود و سعی می کرد تا مقاصد جنگی و خواست های خود را توسط روابط عمومی مرتبط با مردم قرار دهد. مرحله سوم دوره تکامل روابط عمومی در آمریکا به شمار می رود و به سال های 1918 تا 1929 بر می گردد. در این سال ها مؤسسات صنعتی برای معرفی خود به انتشار مطالب وسیع، گسترده و دامنه داری دست زدند. زیرا برای آنها در جنگ جهانی اول به اثبات رسیده بود که ارائه مطالب درباره موضوعی خاص در صورتی که از روی واقع بینی و بصیرت باشد، افکار عمومی را تغییر داده و در جهت مثبت یا منفی سوق می دهد. دوره دوم از سال 1929 تا 1939 بود که با رشد منظم و علمی روابط عمومی ها و اعمال کوشش های فراوان جهت ایجاد توازن و هماهنگی بین منافع فردی و مصالح عامه صورت پذیرفت. دوره سوم در فاصله سال های 1939 تا 1945 پیرامون جنگ جهانی دوم بود که در کنار کمیته اطلاعات عمومی، دولت اقدام به تأسیس اداره اطلاعات جنگ نمود و برخورداری از روابط عمومی بجز در آمریکا در سایر کشورها چون انگلیس، آلمان، فرانسه، هلند و ... هم احساس شد. از سال 1945 تاکنون جهان با گسترش بسیار روزافزون واحدهای روابط عمومی روبرو بوده است و همراه با آن کتاب ها و مطالب زیاد در زمینه روابط عمومی تألیف شده است. مؤسسات آموزشی روابط عمومی، سازمان های سنجش افکار عمومی، انجمن ها و اتحادیه های روابط عمومی و بالاخره رشته های تحصیلی دانشگاهی روابط عمومی به وجود آمد و روابط عمومی در تمام دنیا به عنوان یک امر ضروری مورد توجه قرار گرفت.
وظایف روابط عمومی برای اینکه بدانیم جایگاه نوآوری و نقش آن در روابط عمومی کجاست نیاز است نیم نگاهی به وظایف روابط عمومی داشته باشیم. به اعتقاد اساتید این بخش ، اعمال مدیریت شایسته در جامعه، نیاز به اطلاعات و آگاهی های متقن، به روز، واقعی و کارآمد از جامعه دارد. دستیابی به این اطلاعات و آگاهی ها نیاز به روابط عمومی قوی و پایدار را ضروری جلوه می دهد. اگر بخواهیم به عمده وظایف روابط عمومی بپردازیم می توان به 1- مطلع کردن و خبر دادن 2- ترغیب، تشویق ، ترویج و تبلیغ 3- انجام تحقیقات اجتماعی و افکارسنجی و پیوند آن به منابع سازمان و عمومی مردم 4- هماهنگی عوامل مورد نیاز سازمان 5- برقراری ارتباط با افراد و سازمان ها به نحوی که برای آن فرد یا سازمان اهمیت داشته یا در آینده خواهد داشت، اشاره کرد. در پی گفتیم، جایگاه امروز روابط عمومی در نوک پیکان حرکتی هر سازمانی قرار دارد. حال با اعلام وظایف این بخش درمی یابیم که چرا یک سازمان به چنین بخشی احتیاج دارد و در واقع بودن و نبودن این بخش چه ارزشی می تواند داشته باشد؟ علیرغم هزینه بر بودن بسیاری از فعالیت های روابط عمومی، بودن این واحد در هر سازمان کمک به دیدن درست آینده، شناخت رقبا و بازار و اطلاع از نیازهای جامعه می باشد. این همان چیزی است که یک سازمان پویا به دنبال آن است.
نوآوری در روابط عمومی سازمان هایی که خلاقیت و نوآوری یکی از فاکتورهای مهم و درخور توجه در کارشان محسوب می شود هیچگاه به گذشته رضایت نداده و همواره با بهره گیری از ساز و کارهای خلاقانه ، تغییر در نگرش و رفتار را سرلوحه امور خویش می دانند. آنان به ایده های نو احترام می گذارند و با رغبت و حساسیت آنها را دنبال می نمایند. یکی از واحدهای هر سازمان پویا، روابط عمومی آن سازمان می باشد و اگر این واحد، برخوردار از پویایی و خلاقیت باشد می تواند تحرک و نشاط را به تمامی سازمان منتقل سازد. اصولاً نوآوری در کارها و برنامه های روابط عمومی فعال یکی از مؤلفه های اصلی به شمار می رود. با جهانی که هر لحظه در حال تغییر است روابط عمومی ها ناچارند به سمت ایده های نو گام بردارند.
نقش مدیران در خلاقیت و نوآوری کارگزاران روابط عمومی رشد و شکوفایی ایده های خلاق در روابط عمومی علاوه بر سایر فاکتورها ، مستلزم داشتن ویژگی ها و خصوصیات خاص رفتاری از سوی مدیران است. اگر زمینه های لازم برای ابراز خلاقیت محیا نباشد از خلاقیت و نوآوری خبری نخواهد بود. سازمان ها از نظر خلاقیت و جامه عمل پوشاندن به نظرات جدید اعضاء متفاوتند. مدیران توانمند هر سازمان با تسلط به برخی علوم مرتبط با رفتار سازمانی می توانند محیط مناسبی برای رشد خلاقیت و نوآوری ایجاد کنند. مدیران می توانند با شیوه های رفتاری خاص از جمله احترام به باورها و عقاید جدید و به کارگیری مدیریت استعداد، کارگزاران روابط عمومی را به خلاقیت و نوآوری تشویق کنند. محول کردن بخشی از مسئولیت های مرتبط با روابط عمومی به کارگزاران و ارزش دادن به خدمت رسانی به مخاطبان نیز در رشد خلاقیت و نوآوری آنان مفید خواهد بود. مدیر می تواند توانایی و استعداد خلاقیت و نوآوری را در کارگزاران روابط عمومی ایجاد، ترویج و تشویق کند و یا رفتار و عملکرد او می تواند مانع این امر حیاتی در روابط عمومی شود. (مقاله، تجری، وبلاگ اخبار روابط عمومی) داشتن توانایی عقلانی، گزینش سبک فکری ابداعی در مقابله با مشکلات احتمالی و انگیزش برای به فعل درآوردن ایده های جدید از سوی مدیران روابط عمومی می تواند در رشد این توانایی هم در سطح مدیریت و هم در سطح کارگزاران مثمر ثمر باشد. (برومند، 1374 : 83)
اهمیت مدیریت ارتباط با مشتری یکی از مقوله هایی که امروزه در جذب و نگهداری مشتریان دارای اهمیت و اولویت بسیاری است و از جمله عوامل مهم در موفقیت شرکت ها محسوب می گردد، ارزش مشتری است. در عصر جدید مشتری محور، ارزش مشتری، سلاحی استراتژیک در جذب و نگهداری مشتریان می باشد. مدیریت رابطه با مشتری در پی ارائه ارزش های بیشتر برای مشتری و دستیابی به مزایای ملموس و غیرملموس ناشی از این رابطه است. امروزه اعتقاد بر این است که برای بهبود عملکرد مدیریت رابطه با مشتری، شرکت ها باید عملیات خود را در جهت آفریدن (خلق) و ارائه ی ارزش های بیشتر برای مشتریان خود تغییر دهند. سؤالی که در اینجا به عنوان مسئله تحقیق و به عنوان یک چالش مهم باقی است این که شرکت چگونه باید عملکرد مدیریت رابطه با مشتری را مورد ارزیابی قرار دهد؟ در حقیقت این موضوع که چه چیزی ارزش مشتری را به وجود می آورد و نیز چگونگی عملیاتی کردن آن به عنوان یکی از مهمترین موانع بر سر راه محققان و کاربران درآمده است. بنابراین شناسایی و بررسی ابعاد کلیدی ارزش مشتری در جهت بهبود عملکرد رابطه با مشتری فوق العاده با اهمیت است، چرا که شرکت ها باید به خوبی اثرات هر یک از ابعاد ارزش مشتری را درک کرده و منابع محدود خود را به درستی در این راه تخصیص دهند. (وانگ و همکاران، 2004، 170-169)
جایگاه روابط عمومی در ایران روابط عمومی در ایران هم اکنون قریب به 60سال قدمت دارد. اولین روابط عمومی در سال 1327 شمسی از طرف شرکت نفت در ایران به وجود آمد. با توجه به وضعیت موجود زیرساخت های فناوری اطلاعات در ایران و کیفیت کارکرد روابط عمومی ها از نظر فعالیت های الکترونیک و اینترنتی، می توان گفت در میان همه اشکال روابط عمومی مدرن، ما فعلاً در حدفاصل روابط عمومی الکترونیک و روابط عمومی دیجیتال قرار داریم. با توجه به اینکه از پیدایش روابط عمومی در ایران بیش از نیم قرن می گذرد هنوز روابط عمومی با مسائل مختلفی مواجه است. متأسفانه بررسی تاریخی این دانش در ایران نشان می دهد که به رغم وجود اندیشه ها و ایده های اصلاح طلبانه برای توسعه آن، هیچ گونه اقدام عملی بنیادی در این زمینه صورت نگرفته است به همین دلیل است که امروزه روابط عمومی ها بیشتر وقت خود را صرف برطرف ساختن مشکلات خود می کنند. ورود به این مشکلات، توان و شرایط ایفای وظایف و رسالت راستین را از روابط عمومی گرفته است. در جامعه ایران نگرش به روابط عمومی ، صرفاً تبلیغاتی است که این امر باعث تحریف افکار و دور شدن روابط عمومی از رسالت اصلی خود شده است. در حال حاضر این نهاد مؤثر در ایران با نوعی مظلومیت رسانه ای و فرهنگی مواجه است. امروزه به نظر می رسد که معیارهای قالب در جامعه ما بی توجهی به ارزش های نهفته در کار روابط عمومی هاست به طوری که این امر باعث شده که در بسیاری از سازمان ها ، بخش روابط عمومی مبدل به بخش تبلیغات سازمان شود و کمتر به مفاهیم و ارتباطات دوسویه بپردازد. صاحب نظران معتقدند اگر نقش روابط عمومی را در ایجاد یا تقویت فرهنگ توسعه ، بومی کردن سرمشق های توسعه، کشف و معرفی ظرفیت های جامعه، بازآفرینی فرهنگی، حفظ تعلق و پیوستگی بدانیم در اینصورت روابط عمومی باید بتواند از هر نوع گسستگی و ناپیوستگی جلوگیری کند و یا حداقل کاهش دهنده فاصله و شکاف میان جامعه و دستگاه های اجرایی باشد.
چالش های روابط عمومی در ایران بر اساس نظریه کارشناسان این علوم، چالش های روابط عمومی در ایران را می توان در دو بخش اصلی (تشکیلات، اعتبارات، آموزش، نحوه عمل، نیروی انسانی و وجود نگرش های منفی) و فرعی (نداشتن متولی مشخص، نبود تشکل های حرفه ای کافی و نبود قانون مندی مسئولیت های استراتژیک و حرفه ای روابط عمومی) تقسیم کرد. دستیابی تشکیلاتی را می توان به عنوان نخستین چالش روابط عمومی در سازمان دانست. منظور از دسیابی تشکیلاتی، نبود پویایی در طراحی تشکیلاتی است. نمودارهای تشکیلاتی در تاریخ روابط عمومی ایران حاکی از نبود تفکر و تلاش در ایجاد بخش هایی در تشکیلات روابط عمومی است که متناسب با تحولات اجتماعی ایران باشد. به رغم این که در کشور گرایش زیادی برای حرکت به سمت جامعه مدنی و توانمندی و قابلیت های روابط عمومی وجود دارد، تاکنون کمتر روابط عمومی توانسته است از این وضع برای تسریع روند جریان توسعه خود استفاده کند. چالش دوم روابط عمومی، وابستگی صرف روابط عمومی به مدیریت سازمانی است. این وابستگی کامل گاه خطر مدیریت مداری را در روابط عمومی یک سازمان افزایش می دهد. چالش سازمانی سوم، آمیختگی تشکیلاتی روابط عمومی با سایر بخش های تشکیلاتی سازمان چون اطلاعات، انتشارات، امور بین الملل و حوزه ریاست است. چالش دیگر روابط عمومی، چالش حرفه ای بودن کارکنان و کارشناسان آن است. متأسفانه تعداد نیروهای متخصص و کارشناس در روابط عمومی بسیار اندک است به طوری که این نیروها چه به لحاظ تعداد و چه به لحاظ تخصص، جوابگوی نیاز دستگاه ها نیستند. در طراحی ساختار سازمانی روابط عمومی در هر سازمان باید ویژگی های خاص آن سازمان را لحاظ کرد. نحوه طراحی تشکیلات روابط عمومی در ایران بیانگر ناهمگونی در عنوان های شغلی، واحدهای سازمانی و نحوه نگرش به فعالیت های روابط عمومی است. برای این منظور تدوین الگوی مشخص و ایده آل برای واحدهای روابط عمومی در سازمان ضروری است. یکی از مشکلات اساسی روابط عمومی روزمره گی و درگیر بودن آن با کارهای عادی و جاری است. این امر باعث می شود روابط عمومی از برنامه ریزی های کلان و استراتژیک غافل شود. متأسفانه اکثر روابط عمومی ها با کمبود کارشناس متخصص در علوم ارتباطات مواجه هستند و مشکل دیگر ناآگاهی مدیران ارشد سازمان ها از نقش مؤثر روابط عمومی در اقناع و جلب مشارکت مردم است که این امر مستلزم آموزش های لازم جهت تغییر نگرش مدیران ارشد است. دلیل اینکه روابط عمومی در کشورمان جایگاه واقعی خود را ندارد آنست که مدیران نگرش مثبتی به نقش مدیریتی روابط عمومی ندارند و آن را واحد زائد و مزاحم تلقی می کنند. روابط عمومی کانال ارتباطی سازمان و مخاطبان و انتقال دهنده نظرات، پیشنهادات و انتقادات مخاطبان به سازمان است. در نحوه فعالیت روابط عمومی آسیب هایی وجود دارد که موجب ناکارآمدی روابط عمومی می شود. مهمترین این آسیب ها عبارتند از : 1- جا به جا شدن وظایف 2- گسترش یافتن وظایف 3- ناهمگون بودن وظایف 4- پیش بینی شدن وظایف 5- موازی بودن وظایف به همین دلیل پیشنهاد می شود برای رفع این آسیب ها و کاستی ها، ساختار سازمانی مناسب برای روابط عمومی طرح ریزی شود.
جایگاه روابط عمومی در میان سازمان ها دنیای امروز دنیای ارتباطات است. در سازمان های دولتی داشتن اطلاعات موثق، دقیق و به موقع با توجه به هدف و ساختار، بزرگترین سرمایه یک سازمان است و حیات یک سازمان به داشتن یک ارتباط دوسویه درون سازمانی و برون سازمانی و انجام تبلیغات و کسب اطلاعات به روز و مفید بستگی دارد و این جاست که لزوم وجود روابط عمومی واقعی در ایستگاه های روابط عمومی نمایان می شود. در دنیای امروز که مرزهای ارتباطات شکسته شده و انسان به دنبال کشف راهکارهای مطلوب زیستن و نگرش جامع مدار است، آموزه های علمی ما را به کنکاش و توجه درباره وضعیت چگونگی تعامل و برخوردنمودن با مسایل رهنمون می سازد. بی شک یک سازمان و یا یک اداره نمی تواند خود را جزیره ای بی ارتباط فرض نماید و از تکنولوژی و آورده های آن بی نیاز و با آن بیگانه باشد. روابط عمومی باید بر محور تفکر مداری، مشارکت مداری و اطلاع مداری باشد تا بتواند در راستای کمک به اثربخشی سازمان مؤثر باشد و با نواندیشی و نوگرایی، ابتکار و خلاقیت مستمر عجین شود و خود را با تحولات و پاسخگویی مرتب به افکار عمومی منطبق و هماهنگ سازد.
نقش روابط عمومی در گسترش خوشنامی سازمان در فضای رقابتی عصرجدید ، خوشنامی، هویت و اعتبار از اهمیت ویژه ای برخوردار است. گسترش خوشنامی سازمان و شرکت و خنثی سازی شایعات بد علیه شرکت از وظایف روابط عمومی است. روابط عمومی مترادف است با حفظ و توسعه خوشنامی و برآیندی است از آنچه شما می گویید، عمل می کنید و دیگران درباره شما می گویند. فعالیت های روابط عمومی یک سازمان، اعم از برگزاری سمینار و یا حتی فعالیت های مذهبی می بایست در راستای تحقق اقتدار آن سازمان انجام پذیرد. این دستورالعملی است که روابط عمومی ها باید در راستای خوشنامی سازمان های خود ترغیب کنند زیرا مردم بر اساس عملکردهای سازمان درباره آن قضاوت می کنند. (بصیریان راد، 1381) روابط عمومی ها باید روی مقوله آموزش نیروهای انسانی سرمایه گذاری کنند چرا که آموزش به یادگیری می انجامد و یادگیری به تغییر رفتار، به این ترتیب آموزش ابزار هست و یادگیری هدف.
تقسیم بندی نیروهای سازمانی به نیروهایی که فعالیت آنها در راستای تحقق اهداف اصلی سازمان باشد نیروهای صفی و به نیروهایی که فعالیت آنها در راستای تحقق اهداف فرعی سازمان باشد نیروهای ستادی می گویند. لازم است که نیروهای صفی افرادی برون گرا، شاد، فعال و خوش برخورد بوده و نیروهای ستادی افرادی درون گرا باشند. روابط عمومی موظف است تا در انتخاب نیروهای استخدامی اعمال نظر کند، اما اشتباه رایجی که در سیستم اداری ما حاکم است سبب شده تا افراد تنها با توجه به دانشی که دارند بکار مشغول شوند در حالی که بینش و نوع شخصیت افراد در موقعیت شغلی آنها نقش مؤثری دارد.
پیشنهادهای لازم برای توانمندی روابط عمومی سازمان ها 1) توجه جدی به افکار همه کارکنان در ایجاد حرکت، اصلاح و جریان سازی سالم بدون در نظر گرفتن امیال و رویکردهای سیاسی مخرب که متأسفانه یکی از معضلات روابط عمومی هاست. 2) ارائه مشاوره ای، روانشناسی، علوم تربیتی، جامعه شناسی، مردم شناسی وغیره که این موضوع خلأ بزرگی در حوزه فعالیت بسیاری از مدیران روابط عمومی های فعلی است. 3) دفاع از جایگاه روابط عمومی در مقابل دخالت های غیرمسئولانه واحدها و افراد 4) حفاظت از حریم سازمان در مقابل جوسازی ها، خلاف گویی ها، دروغ پردازی ها، تهدیدها و غیره. این مهم در حالی محقق می شود که مدیر روابط عمومی خود مبرا از این مسائل باشد. 5) خروج روابط عمومی از موضع انفعالی به موضع فعال 6) تغییر فرهنگ سازمانی غلط. به این نکته باید توجه کرد که کارگزار روابط عمومی موقعی می تواند در راستای تغییر فرهنگ سازمانی گام بردارد که با مقوله فرهنگ آشنایی داشته و با علم رفتار سازمانی مأنوس باشد. 7) ایجاد حسن رابطه بین کارکنان، مشاوران و مدیران سازمان 8) کمک در جذب استعدادهای درخشان کارکنان یا به عبارتی ایجاد بستری مناسب در جهت بالندگی اندیشه کارکنان 9) تقویت ارزش ها و ویژگی های مطلوب انسانی 10) معرفی الگوهای آموزشی مناسب درون سازمانی و برون سازمانی 11) سازماندهی خبری سازمان (تلاش برای اطلاع یابی و اطلاع رسانی به موقع با روش ها و ابزارهای ارتباطی) 12) تدوین نظام ارتباطی منسجم و تبلیغی شفاف و روشن 13) تغییر نگرش مسئولان نسبت به نقش روابط عمومی و جایگاه و اهمیت آن 14) جهت گیری و جهت دهی سازمان به سوی کارمند محوری 15) همکاری فعال و مستمر با مطبوعات و رسانه ها 16) تأکید هماهنگ بر بهبود روابط درون سازمانی و برون سازمانی 17) انعکاس انتقادات و اخبار به صورت شفاف و عدم ممیزی نمودن آن به مسئولان و دریافت بازخورد آن جهت ارائه به کارکنان 18) برگزاری جلسات داخلی بین کارکنان و مدیران به صورت ماهیانه یا فصلی 19) تهیه مقاله های علمی در حوزه فعالیت های سازمان و نشر آن در رسانه های گروهی 20) معرفی مطلوب مقالات و تحقیقات کارکنان در سطح سازمان 21) انعکاس تجربه های موفق کارکنان سازمان 22) چاپ بروشور پیام های آموزشی، پژوهشی و دیگر فرآورده های سازمانی 23) تهیه فیلم برای معرفی سازمان 24) ایجاد برنامه نظام مند همدردی با خانواده های سازمان 25) تهیه و تنظیم منشور اخلاقی روابط عمومی سازمان 26) وجود مراکز آموزشی با محیط عملی و کاربردی روابط عمومی 27) ارائه آموزش کوتاه مدت به طور مستمر برای کارکنان روابط عمومی ها 28) ایجاد نهادهای حرفه ای و تخصصی اثرگذار بر حوزه روابط عمومی 29) حمایت مدیریت سازمان ها از روابط عمومی 30) انتشار مجلات تخصصی متعدد در حوزه روابط عمومی 31) حذف کارهای زائد و موازی از وظایف روابط عمومی 32) تخصصی شدن وظایف روابط عمومی
نتیجه گیری کیفیت ارتباط بین سازمان و عموم افرادی که با آن سر و کار دارند، عامل اساسی در تحقق اهداف سازمان و ارتقاء جایگاه آن است. بر این اساس، سازمان را مرزهایش تعریف نمی کنند، بلکه سازمان توسط شبکه ذینفعان و مخاطبانش تعریف می شود. سرمایه اجتماعی ، کلید موفقیت روابط عمومی و یک سازمان در این پیوند دوسویه بین مخاطبان و سازمانهاست. تلاش برای شکل دهی به مجموعه ای هماهنگ که بتواند سازمان را به اهداف خود برساند از وظایف عمده روابط عمومی است. این هماهنگی می بایست بتواند در سطوح مختلف سازمان، در درون هر زیر سیستم، در تعامل میان زیر سیستم ها با یکدیگر، در تعامل سیستم ها با سیستم هایی که محیط آنها را تشکیل می دهند بطور موفقیت آمیزی برقرار شود. تنها در این شرایط است که می توان به شکل گیری یک کل واحد که از عهده ی انتظارات و اهداف گوناگون سازمان در جهت ارتقاء تعالی جایگاه آن برآید، امیدوار بود.
منابع 1) یحیایی ایله ای، احمد (1388) مبای روابط عمومی، مؤسسه کارگزار روابط عمومی 2) بصیریان راد، محمد (1381) روابط عمومی توانمند بازوی مدیریت، تهران 3) تبریزی، جعفر صادق، خلاقیت و نوآوری و مدیریت (1) و (2) www, tbsmed. Ac. ir 4) روابط عمومی و سازمان www. Farsnama. Com 5) جلالی، علی اکبر، 1388، روابط عمومی (2)، تهران، نشر کارگزار روابط عمومی 6) خلاقیت در روابط عمومی www, mazin, eprsoft. Com 7) مقاله، تجلی : اخبار روابط عمومی http : //www. Prnews. Blog Fa. Com 8) میرسپاسی، ناصر (خرداد 1378) نگرش راهبردی به نقش روابط عمومی در سازمان ها، تدبیر، شماره 93، 43، 36 10) قاضی، علی میر سعید، 1383، تئوری و عمل در روابط عمومی، تهران. 11) محمدی ناید، خلاقیت در مدیریت www, Fekreno. Org 12) الوانی، سید مهدی، (1378)، مدیریت عمومی، نشر نی
13) Gray, Paul and Lung bok byun (2001) customer relation ship management university of californiya. 14) Newell F (2000) Loyalty. Com “customer relation ship management in the new era of internet marketing
|
عكس و اهميت آن در روابط عمومي
پنج عامل در تهيه عكس نقش اساسي دارند. برخلاف تصور عامه، تهيه هر عكس خوب فرآيند نسبتاً پيچيده اي است كه در آن پنج عامل عمده زير دخالت دارند:
طبيعت سوژه
شخصيت و بينش عكاس
برداشت و طرز تلقي عكاس از سوژه
كارهاي فني عكس
بيننده عكس
از آنجا كه پنج عامل مذكور لازم و ملزوم يكديگرند، مشكل بتوان گفت كه كداميك مهمتر از ديگري است عكاس ورزيده پنج عامل فوق را به مثابه يك كل تفكيك ناپذير تلقي كرده، سعي ميكند با تلفيق صحيح و متناسب آنها هماهنگي لازم را در عكس به وجود آورد.
يك تعريف عكس ثبت لحظههاست. امروزه عليرغم پيشرفت قدرت فيلم و جذابيتهاي خاص آن، عكس همواره اهميت و كاربرد ويژه خويش را حفظ نموده، تا جايي كه به جرات ميتوان گفت عكس جز لاينفك توليد فيلم هاي سينمايي است و بدون آن به طور يقين فيلمبرداري نقائص فاحشي خواهد شد.
يكي از مباحث معمول راجع به عكس اين است كه عكاسي علم، هنر، فن يا صنعت است؟
كساني كه كمي با مقوله عكس و عكاسي آشنا باشند هيچ گاه نخواهند توانست بگويند كه عكاسي يكي از چهارمقوله فوق الاشاره است، بلكه با كمي دقت متوجه خواهيم شد كه تولد يك عكس حاصل اختلاط هر چهار مقوله فوق الذكر است و يك عكس خوب عكسي است كه آميزهاي از همه آنها باشد.
دنيا و زندگي روزمره ما بدون عكس با نقائص و مشكلات عديدهاي روبرو خواهد گرديد.
كمي توجه كنيد!!! عكس آنقدر با زندگي روزمره ما عجين شده كه همانند نفس كشيدن برايمان عادي شده و تنها زماني اهميت حياتي آن را درك خواهيم كرد كه امكان وجود آن را از دست بدهيم.
اگر كمي فكر كنيد شما نيز يقيناً اين مطلب را تاييد خواهيد نمود كه يكي از اركان با اهميت فعاليت هر روابط عمومي پويا عكس و عكاسي است و به يقين روابط عمومي بدون عكس عقيم و ناكارآمد خواهد بود.
عكاس ها وآثار گرافيكي، اجزا مهمي از مقالات خبري و توصيفي را تشكيل ميدهند. آنها ضمن افزودن زيبايي به متن، كمك شاياني به درك مطلب توسط خواننده ميكنند؛ چرا كه گاه يك عكس را ميتوان جايگزين تعداد زيادي از جملات بي روح نموده و مفاهيم مورد نظر را به خواننده تفهيم يا القاء نمود؛ چنانكه امروزه كاربرد آموزش سمعي و بصري روشي مقبول همگان است. امروزه مردم بيشتر دوست دارند ببينند تا بخوانند. هنگامي كه يك گزارش كار براي مدير تهيه ميكنيد وي چون گرفتاري هاي زيادي دارد نميتواند با دقت متن هاي بلند بالاي شما را بخواند و سرسري از آنها ميگذرد، اما شما ميتوانيد با چند عكس مناسب و توضيحات كوتاه هم نظر خود را به وضوح بيان كنيد و هم نظر خواننده را به خواسته نهايي تان جلب نماييد. همچنين تهيه گزارشهای خبري براي نشريات داخلي يا مطبوعات محلي.
شما ميتوانيد با تهيه عكس هايي كه داراي كيفيت خوب، موضوع و تركيب بندي و زاويه مناسب، مقياس و حركت باشند بيشترين تاثير را در بيننده القا نماييد. در اينجا به پانزده مورد اشاره ميكنيم كه به طور خلاصه ميتواند براي شما راهنماي خوبي باشد. اين موارد برگرفته از كتاب عكس و كاربرد آن در روابط عمومي است كه مطالعه آن را به تمام افراد ذيربط توصيه مينماييم:
1. عكس ها و گرافيك موجب افزايش خوانندگان روزنامهها و مقالات خبري و توصيفي ميگردند.
2. يك نويسندهي روابط عمومي خوب بايد با اجزا يك عكس تبليغاتي خوب آشنا باشد (كيفيت، موضوع، تركيب، عملكرد، مقياس، زاويه دوربين، نورپردازي و رنگ)
3. عكس هاي تبليغاتي بايد واضح، مستقيم و عالي باشند.
4. عكس ها بايد مبتكرانه باشند. تصاوير قديمي از بريدن روبان ديگر كار ساز نيست.
5. يك عكس تبليغاتي نبايد بيش از 3 تا 4 چهره را در خود داشته باشد. عكس هاي گروهي را براي آلبوم هاي خانوادگي خود نگه داريد.
6. عكس هاي غير رسمي و پرتحرك بهتر از عكس هاي خشن و از پيش تعيين شده است.
7. از عكاسان حرفهاي استفاده كنيد.
8. مفاهيم اضافي را بايد از عكس ها حذف كنيد و تنها مقولههاي اصلي را باقي بگذاريد.
9. زيرنويسهاي عكس بايد كوتاه باشد و در زمان حال براي نشان دادن نوع فعاليت و محتواي عكس نوشته شوند.
10. عكس ها و گرافيك را ميتوانيد از طريق اينترنت، پست الكترونيكي و نامهها ارسال نماييد.
11. عكس ها خصوصاً اسلايدهاي رنگي، بسيار گران هستند. هميشه پيش از فرستادن عكس هاي رنگي با ناشر گفتوگو كنيد.
12. جداول، طرحها نقشهها و غيره بايد ساده و قابل فهم باشند.
13. با پيشرفت صنعت رايانه ميتوان طرحهايي جذابتر ساخت. اغلب به اين طرحها «تصاوير گرافيكي اطلاعاتي» گفته ميشوند.
14. طرحها و هنر كليپ را نيز ميتوان فروخت. بسياري از آنها هم اكنون بر روي ديسكهاي رايانهيي موجود است.
15. داشتن پروندههايي براي بايگاني عكسهاي اصلي و تصاوير گرافيكي، امري بسيار مهم است.
یکی از بزرگترین سختیهای زندگی در دنیا آدمهایی هستند که میخواهید با آنها ارتباط برقرار کنید.
چه قصد شروع یک کار جدید را داشته باشید، چه بخواهید از کار قبلیتان بیرون بیایید، بخواهید دونده ماراتن شوید یا ۲۰ کیلو وزن کم کنید، هیچ فرقی نمیکند.
سریعترین راه برای پر کردن فاصله بین جایی که الان هستید و جایی که میخواهید باشید، به آدمهای دور و برتان بستگی دارد.
محیط شما تعیینکننده همهچیز است
سوال اینجاست که برای آن چه میکنید؟
مشکل این است که ۸۰ درصد از آدمهای دور و بر ما از کارشان لذت نمیبرند.
این یعنی محیط اطراف اکثر افراد شدیداً مسموم است. این افسردگی آدمها را افزایش داده و به همین علت خیلی از ما دوست داریم تنها باشیم. آدمهای اطراف ما اعتقاد دارند که ما قادر به انجام هیچ کاری نیستیم.
بنابراین قطعاً باید محیطمان را تغییر دهیم.
طی چند سال گذشته مطالعات زیادی درمورد روشهای برقراری ارتباط با دیگران انجام شده است. اینطور که به نظر می رسد، انتخاب افراد الهامبخش و پرشور در اطرافمان آنقدرها که فکر میکنید سخت نیست.
اینجا ۱۶ راه آسان عنوان میکنیم که کمکتان میکند فوراً تاثیری فراموشنشدنی گذاشته و بتوانید اطرافتان را با کسانی پر کنید که غیرممکنها را به نظرتان عادی جلوه دهند.
1. دوستیابی کنید. این پایه کار است. ایجاد ارتباطات خوب چیزی جز دوستیابی نیست. وقتی میخواهید به کسی نزدیک شوید، بپرسید، «اگر این آدم دوست صمیمی من بود یا کسی بود که دوست داشتم صمیمیترین دوستم باشد، چطور رفتار میکردم؟ » شما با دوستان نزدیکتان هیچ پنهانکاری ندارید و درمورد خودتان حرف میزنید. به دوستانتان اولویت دهید. به حرفهایشان گوش دهید. مشکلات آنها را بشنوید تا بتوانید به هر طریقی که در توانتان است به آنها کمک کنید. طبق آن رفتار کنید.
2. ارزشی فوری و واقعی بدهید. آشنا شدن با آدمها نیازمند بهتر کردن زندگی آنهاست. چه با لبخند زدن به آنها باشد، چه با پیشنهاد یک کار جدید به آنها، چه معرفی یک کتاب خوب یا هر چیز دیگری، همیشه راهی برای کمک کردن به آدمها هست. به هر فرد بعنوان فرصتی برای افزدن ارزش استفاده کنید. سخاوتمند باشید و به موفقیت دیگران کمک کنید.
3. بدانید چه چیزی برای آنها مهم است. تحقیق کنید. هرچه کمکتان خاصتر باشد، بهتر است. باید درمورد کسانیکه دوست دارید با آنها آشنا شوید، هرچه میتوانید اطلاعات جمع کنید. بلاگها و کتابهای آنها را بخوانید، درمورد علایق، خانواده، هیجانات و کارشان اطلاعات بگیرید. همهچیز یک بازی است. با ابزارهای آنلاین امروز، دیگر هیچ بهانهای برای نداشتن اطلاعات درمورد آدمها نیست.
4. زمینه مشترک پیدا کنید. همه آدمها با هم وجه مشترک دارند. این را بعنوان یک چالش جالب نگاه کنید. هرچه سریعتر بتوانید این ایدهها، اعتقادات و علایق مشترک را پیدا کنید، سریعتر میتوانید با آنها ارتباط برقرار کنید. با مدرسه، دانشگاه، رستوران، شهر یا برنامه تلویزیونی مشترک شروع کنید. همینطور پیش بروید و کمکم وارد مسائل عمیقتر شوید.
5. دقت کنید. راحتترین راه برای جذاب به نظر رسیدن این است که خودتان را مجذوب نشان دهید. نسبت به هرچه که درمورد دیگران میفهمید خود را علاقهمند نشان دهید. نه به خاطر اینکه بتوانید فوراً جوابی بدهید، به این دلیل که دریچهای به دنیای آنها باز کنید. آدمها دوست دارند داستانشان را تعریف کنند. شما برای شنیدن این داستان خود را علاقهمند نشان دهید.
6. علاقه خود را بروز دهید. باید جالب به نظر برسید. بهترین راه برای این کار این است که علایقتان، ایده یا عقیدهای که شدیداً نسبت به آن هیجان دارید را در نظر بگیرید. شور و هیجان شما نسبت به علایقتان در تاثیرگذاریتان بر دیگران تعیینکننده است. هیچکس دوست ندارد با آدمهای بیتفاوت حرف بزند. این مطمئنترین راه برای این است که به کسی تبدیل شوید که ارزش حرف زدن را داشته باشد.
7. خودتان باشید. سعی نکنید مثل یک نفر دیگر به نظر برسید. انتقادپذیر باشید. داستان واقعی زندگی و اهدافتان را بیان کنید. درمورد همسر، بچهها و مشکلاتتان با دیگران حرف بزنید. حرف زدن درمورد آبوهوا هیچ ارتباطی ایجاد نمیکند.
8. مهمترین واژه دنیا را استفاده کنید. اسمهای آنها را به خاطر بسپارید. هیچ چیز بهتر از شنیدن اسمتان نیست، مخصوصاً از زبان کسی که به تازگی با او آشنا شدهاید. و اینکه «من اسمها یادم نمیماند» اصلاً عذر خوبی نیست. تمرین کنید. همان لحظه که اسمشان را میشنوید، آن را یادداشت کنید. بلند آن را تکرار کنید. یک تصویر یا فکر جالب با او مرتبط کنید. هر کاری بکنید که آن را به خاطر بسپارید.
9. ارتباطدهنده باشید. گروهها را با هم مرتبط کنید. میزبان رویدادهای مختلف باشید. دوستانی که علایق مشترک دارند را به هم معرفی کنید. هیچ خدمتی بالاتر از این نمیتوانید در حق دوستانتان انجام دهید.
10. یک زندگی جالب داشته باشید. زندگی داشته باشید که شنیدن داستان آن برای همه جذاب باشد--مخصوصاً برای خودتان. کارهایی انجام دهید که معمولاً نمیکنید. فقط بودن در محیطی جدید باعث میشود بدون اینکه تلاشی کرده باشید، با گروههای جدیدی از آدمها آشنا شوید. هرچه کارهای بیشتری انجام دهید و امتحان کنید، حرفهای بیشتری برای تعریف کردن خواهید داشت.
11. داستان تعریف کنید. آدمها با انرژی و احساس با هم ارتباط میگیرند نه واقعیات و موقیتها. هر زمان که توانستید سعی کنید با تعریف کردن داستان با دیگران ارتباط برقرار کنید و از آنها همه بخواهید که برای شما داستان بگویند. خاطرات جالب زندگی خودتان را هم میتوانید تعریف کنید تا دیگران از آنها لذت ببرند.
12. طوری لباس بپوشید که جلبتوجه کند. منظورمان این نیست که کفشهای غواصی پا کنید یا هر چیز مسخره دیگر، باید در ظاهرتان چیزی داشته باشید که بسیار خاص و فقط متعلق به شما باشد. مثل نوع پیراهن یا کلاهی که سرتان میگذارید، ظاهرتان باید طوری باشد که دیگران فوراً متوجه شما بشوند.
13. قدردان باشید و تشکر کنید. هیچ فرصتی را برای تشکر کردن از آدمها حتی برای کوچکترین کارها از دست ندهید، مخصوصاً اگر در کار مهمی کمکتان کرده باشند. راههایی تازه برای تشکر کردن پیدا کنید.
14. غریبهها را دوست ببینید، نه دشمن. وقتی وارد اتاقی میشوید، به صورتهای ناآشنا به چشم دوستانتان نگاه کنید، انگار که سالهاست آنها را میشناسید.
15. به آدمها توجه کنید. وقتی واقعاً توجهی به اطرافیانتان نداشته باشید و آنها برایتان اهمیتی نداشته باشند، هیچکدام از موارد بالا به درد نخواهد خورد. وقتی ارزشی برای کسی که در زندگیتان است قائل نباشید، مطمئناً نخواهید توانست این کارها را انجام دهید. اگر قرار باشد به طریقی قوی با دیگرن ارتباط برقرار کنیم، باید نگاهمان را به آنها تغییر دهیم.
16. خودتان را نشان دهید. ارتباطات در خانه یا دفترکارتان اتفاق نمیافتند. باید بیرون بروید، سلام کنید و با دیگران آشنا شوید. این میتواند با ایمیل و ارتباط آنلاین شروع شود. اما این فقط یک شروع است. هیچ چیز تاثیرگذارتر از ارتباط از نزدیک نیست. نباید خودتان را پشت تکنولوژی پنهان کنید. از دفترکارتان و پشت کامپیوتر بیرون بروید و به محلهایی بروید که افرادی جالب آنجا رفتوآمد میکنند.
این آدمهای اطراف ما هستند که دنیایمان را کنترل میکنند میتوانند رویاهایمان را نابود کنند یا آنها را ممکن سازند. انتخاب آن ۱۰۰٪ بر گردن خودتان است.
برگرفته از وب گروه بزرگ ایران ســــــــان iransun.net
برترین ها: اگر احساس افسردگی می کنید، بهتر است کاری برای مبارزه با آن انجام دهید. افسردگی خود به خود رفع نمی شود. علاوه بر کمک گرفتن از پزشک یا تراپیست، این 5 روش را نیز مورد ملاحظه قرار دهید تا حس بهتری داشته باشید.
1. ورزش کنید.
هر روز 15 تا 30 دقیقه پیاده روی کنید یا برقصید، بدوید یا دوچرخه سواری کنید. افرادی که افسردگی دارند زیاد دوست ندارند فعالیت کنند. ولی باید خودتان را مجبور به این کارها نمایید. اگر به انگیزه نیاز دارید از دوستتان بخواهید شما را همراهی کند. وقتی عادت ورزش برای شما همیشگی شد، مدت زیادی طول نمی کشد که تغییری در روحیه خود حس می کنید. علاوه بر ورزش ایروبیک، حرکات یوگا نیز به تسکین حس افسردگی کمک می کنند. در وبسایت های مخصوص یوگا حرکاتی را می یابید که می توانید آنها را در منزل تمرین کنید. دو جنبه دیگر از یوگا – تمرینات تنفسی و مدیتیشن – هم به دادن حس بهتر به افراد افسرده کمک می کنند.
2. با تغذیه خوب به خودتان برسید.
افسردگی بر اشتها هم اثر می گذارد. البته در افراد مختلف این موضوع متفاوت است، بعضی ها اصلاً دوست ندارند چیزی بخورند و بعضی ها زیادی غذا می خورند. اگر افسردگی بر اشتهای شما اثر گذاشته است، باید به تغذیه خود دقت کنید. تغذیه درست بر روحیه و خلق و خو و انرژی شما تأثیر دارد. میوه، سبزیجات و وعده های غذایی منظمی داشته باشید، حتی اگر احساس گرسنگی نمی کنید، سعی کنید چیزی بخورید، مثلاً میوه بخورید.
3. مشکلات را شناسایی کنید و زیاد به آنها فکر نکنید.
سعی کنید موقعیت های مشکل زا که افسردگی شما را بیشتر می کنند بشناسید. اگر می دانید چه چیزی شما را ناراحت می کند در مورد آن با دوستتان حرف بزنید. حرف زدن روش خوبی برای آزاد کردن احساسات و دریافت کردن توجه از سوی دیگران است. اگر کسی را ندارید که این چیزها را به او بگویید، باز کردن سفره دلتان برای دفتر خاطرات هم گزینه خوبی است.
وقتی درد دل می کنید و افکار و احساسات خود را بیرون می ریزید، به چیزهای مثبت رو می کنید. برای حل مشکلات اقدامی بکنید. اگر به کمکی نیاز داشتید کمک بخواهید. حس ارتباط با دوستان و خانواده می تواند افسردگی را تسکین دهد.
4. نیمه پر لیوان را ببینید.
افسردگی بر افکار فرد اثر می گذارد و باعث می شود که همه چیز منفی، ناامیدکننده و تیره و تار به نظر برسد. اگر افسردگی باعث شده که فقط چیزهای منفی را ببینید، تلاش کنید تا چیزهای خوب و مثبت زندگی را هم ببینید. سعی کنید اول به یک چیز و بعد به چیزهای دیگر فکر کنید. نقاط قوت خود، استعدادها و نعمت هایی که دارید برای خود برشمارید. مهمتر از همه فراموش نکنید که نسبت به خودتان صبر داشته باشید تا افسردگی تان به تدریج درمان شود و از بین برود. درمان افسردگی پروسه ای زمان بر است.
5. حرف دلتان را بزنید.
وقتی افسرده می شوید، حس خلاقیت و سرگرمی و تفریح را از دست می دهید. از تخیل تان استفاده کنید، به کارهایی مانند نقاشی، طراحی، خیاطی، نویسندگی، رقص، شعر گفتن یا موسیقی بپردازید. این کارها نه تنها استعدادهای شما را شکوفا می کنند، بلکه حس مثبت شما را رو می کنند و افسردگی شما کمتر می شود. با دوست یا حیوان خانگی خود بازی کنید یا با هم کار سرگرم کننده ای انجام دهید. چیزهای خنده دار پیدا کنید. فیلم های کمدی ببینید. خندیدن به بهبود روحیه کمک می کند.
آگهي و گزارش (رپرتاژ) فنوني هستند که در روابط عمومي کاربرد بسياري دارند، آگهي، وسيلهاي است که پيام دهنده در ازاي پرداخت وجه، از طريق انتشار آن پيام خود را به مخاطب ميرساند. در تهيه و تنظيم آگهي بايد نکاتي را مد نظر قرار داد. يکي از اين نکات، توجه به «مخاطب آگهي» است. براين اساس است که عنوان آگهي مشخص ميشود. نکته دوم، متن آگهي است که بايد متناسب با موضوع باشد. نکته بعدي روشني و رسايي متن آگهي است و بالاخره، عنوان پيام دهنده و سازمان يا فردي که اقدام به نشر آگهي ميکند، در زير متن آگهي ميآيد. در آگهي، هدف اطلاعرساني است مثل آگهي مناقصه مزايد و...
در مقابل آن در «گزارش آگهي» هدف، تبليغ خدمت، کالا و يا يک فعاليت است. تهيه و تنظيم «گزارش آگهي» به مراتب علميتر از آگهي است. در نگارش گزارش آگهي بايد سعي شود که پيام تبليغي در قالب خير به اطلاع مردم برسد و جنبههاي خبري مطلب برجسته شود. به طور کلي در تنظيم گزارش آگهي توجه به سه نکته زير اهميت دارد.
١- پرهيز از بزرگنمايي خبر: متن گزارش آگهي نبايد شکل آگهي شناخته شده را پيدا نکنند و تأثيرگذاري خود را از دست بدهد.
٢- برجسته سازي جنبههاي خبري: گزارش آگهي در واقع نوعي تبليغ است، ولي در ظاهر شکل خبري دارد. برخلاف آگهي که به طور مستقيم و آشکارا شکل تبليغي دارد.
٣-خوداري از انتخاب شيوه «گزارش آگهي» در زماني که مطلب داراي ارزش خبري است. شيوه تهيه و تنظيم گزارش آگهي همان شيوههاي تهيه گزارش خبري است. با اين تفاوت که در گزارش آگهي تنها جنبههاي مثبت موضوع مدنظر قرار ميگيرد و گهگاه از فرصت نيز استفاده ميشود. ضمن اينکه مطلب با مثالهاي بارز و کلمات ساده و بيپيرايه بيان ميشود. بايد سعي کنيد در موارد نادر و در صورتي که امکان انعکاس مطلب را از راههاي ديگر نداريد، به نگارش آگهي متوسل شويد. زيرا زماني که مطلب شما داراي ارزش خبري است ميتواند به شکل خبر انعکاس يايد و نبايد به سراغ «گزارش آگهي» برويد.
سیر تحول روابط عمومی
با گذشت نیم قرن از پایهگذاری علمی روابط عمومی در ایران ماهیت این حرفه دچار دگرگونیهای اساسی شده است. در این دوره، جهتگیری اصلی ماموریت روابط عمومی در ایران از تشریفات به تبلیغات و سپس به مرحله ارتباطات تغییر کرده است. این در حالی است که پیشگامان روابط عمومی در عرصههای جهانی نیز، کارکرد این حرفه را در ایفای فعالیتهای تخصصی ارتباطی میدانند.
این سیر تحول، در طول زمان بی تاثیر از عملکرد، نقش و جایگاه سازمان روابط عمومی نبوده است و به جز موارد محدود، تلقی اغلب مدیران سازمانها و دستگاهها نسبت به روابط عمومی، به جای مشاوره و اجرای برخی از اعمال مدیریت، بیشتر در زمینه فرمانبری از مدیریت ارشد سازمان، نمود پیدا میکند. استمرار چنین دیدگاهی به مرور زمان، سبب افزایش محدودیتها و کاهش ثمربخشی روابط عمومیها شده است که در نهایت امروز به جای دفاتر روابط عمومی پویا، فعال و خلاق با نوعی روابط عمومی کم تحرک و غیر حرفهای مواجهایم. این پیامد به این دلیل فراروی ما قرار گرفته است که نتوانستهایم فعالیتهای حرفهای خود را با کیفیت مطلوب، در زمان مناسب و با رعایت صرفه و صلاح سازمان ارایه دهیم و به موازات آن، در عرصههای ملی و بینالمللی، نیز نقش مطلوبی را برای روابط عمومی قایل نبودهایم. در صورتی که کار اصلی روابط عمومی، اطلاعرسانی، جلب مشارکت و شفاف کردن تصویر سازمان در اذهان صاحب منافع آن است و برای این کار، روابط عمومی باید ارتباطات درون و برون سازمانی سازمانها، موسسات و بنگاههای اقتصادی را تنظیم کند. چنین کاری مستلزم اشراف و آگاهی روابط عمومی نسبت به مجموع ماموریتها، اهداف، استراتژیها و خط مشیها، پروژهها و طرحهای استراتژیک و نیازمندیهای طبقاتی مختلف صاحبان سرمایه و جامعه است؛ تا با یاری گرفتن از فنون و روشهای کارآمد به انجام مسوولیت خود بپردازد.
عرصههای کار در روابط عمومی
در عرصههای کار روابط عمومی، فعالیتهای وابسته شامل تمام موسسات و شرکتهایی میشود که کالاها و خدمات روابط عمومی عرضه میکنند. این موسسات مجموعه گستردهای هستند که در فعالیتهای متنوعی از قبیل پیامرسانی، طراحی و گرافیک، تبلیغات، چاپ و نشر، تولید محصولات سمعی و بصری و مانند آنها اشتغال دارند. افزون بر این، سازمانهای پشتیبانی دهنده در حرفه روابط عمومی مانند مراکز پژوهشی و آموزشی، سازندگان ابزار و تجهیزات و مواد و لوازم مصرفی ارتباطی، عوامل توزیع و پخش، اقلام ارتباطی و هدایا نیز در این عرصه فعال هستند.
اکثر این سازمانها بدون این که خود را وابسته به این حرفه بدانند، در درجه اول به محصول خود نظر دارند و در بهترین حالت، به روابط عمومی به عنوان یک منبع درآمد توجه میکنند و در عین حال خود را جزیی از این عرصه مهم تلقی نمیکنند.
از طرفی شرط موفقیت در این حرفه، دستیابی به جایگاه واقعی روابط عمومی است که از طریق انجام فعالیتهایی نظیر نوآوری، کارآفرینی، استانداردسازی، مشاوره، پژوهش، توزیع محصولات روابط عمومی و مانند آنها، در این عرصه تحقق مییابد و برای ایجاد چنین زمینهای اعمال سیاستهای حمایتی و تقویت توان کارشناسی این حوزه قطعا موثر خواهد بود.( نمودار شماره ۱)

نمودار شماره (۱)_ عرصه های کار در روابط عمومی
شایان ذکر است در حال حاضر برخی دفاتر روابط عمومی، در بخشهای مختلف دولتی، خصوصی و تعاونی، به نحو غیرکارآمد فعالیت میکنند و هنوز نتوانستهاند ویژگیهای ساختاری و نقش تاثیرگذار حوزه خود را به طور واقعی شناسایی کرده و مورد مطالعه قرار دهند و با طراحی نظام ارتباطی مناسب و برنامهریزی صحیح در کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت در جهتگیریهای اساسی سازمان نقشآفرینی کنند.
محدودیتهای روابط عمومی در سطح سازمانها
عدم وجود نگرش تعاملی بین مدیریت عالی سازمان و مدیران و مسوولان روابط عمومی، موجب کاهش ثمربخشی و کارآیی این حرفه شده و به تدریج، روابط عمومی را از اهداف خود دور میکند. افزون بر این، محدودیت جذب و بهرهمندی از نیروی انسانی خلاق و کارآمد، عدم امکان بهرهبرداری از ابزار و تجهیزات روزآمد، محدودیت دسترسی به بازار نرمافزار و سختافزار مورد نیاز و در نتیجه، عدم اجرای کامل و درست ماموریتها و مسوولیتها، بر ضرورت بازنگری در ساز و کارهای روابط عمومی در ایران تاکید میکند.( نمودار شماره ۲ )
اگر روابط عمومی صادقانه دانایی و فصاحت را همراه با تدبیر و شجاعت، به کار گیرد، زمینه رشد و توسعه و تغییر و تحول در راستای اهداف سازمان فراهم میشود. در غیر این صورت روابط عمومی با وفاداری و دفاع از سنتهای سازمانی، مدافع و توجیهگر روند فعالیتهای گذشته بوده و در بالاترین سطح خود نیز، تنها وضعیت موجود را حفظ خواهد کرد.
فرهنگ رایج در روابط عمومی اغلب دفاع از سازمان و توجیه کننده عملکرد آن است. گذشت زمان، تحمل وضع موجود را برای روابط عمومیها آسان میکند و عادت را جایگزین تلاش برای تغییر، نوآوری و اصلاح امور میسازد. سنتها به تدریج مستحکم میشود و ساختار مدیریت سنتی قوام میگیرد. در مقابل، طرفداران تغییر و اصلاح امور در این عرصه بسیار اندک و انگشتشمارند.
عوامل بازدارنده رشد و توسعه روابط عمومی
عوامی که در عدم توسعه روابط عمومی نقش داشته و مانع دستیابی آن به جایگاه اصلی شدهاند، به شرح ذیل است:
۱_ فقدان اهداف و استراتژیهای طراحی شده و نداشتن برنامه و محدودیت در تخصیص و جذب بودجه موردنیاز.
۲_ وجود مقررات و روشهای دست و پاگیر که باعث کند شدن تصمیمگیریها و از دست رفتن فرصتها میشود.
۳_ محدودیت در تامین منابع موردنیاز اعم از:
۱-۳- نیروی انسانی متخصص، کارآمد و پرانگیزه
۲-۳- تجهیزات و ابزار مناسب و موردنیاز
۳-۳- اطلاعات به هنگام
۴-۳- محیط و فضای کاری مناسب.
۴- نداشتن قابلیت و ظرفیتهای لازم برای انجام تحقیق و پژوهش
۵- عدم ارتباط تنگاتنگ با موسسات تخصصی در سطح ملی و بینالمللی
۶- فقدان سیستمهای مناسب آموزشی، مسوولیتپذیری، بازخورد، اطلاعرسانی
ارتباطات در عصر الکترونیک
با ظهور فنآوریهای الکترونیک، روند تغییرات، سرعت بیشتری پیدا کرده است و این تغییر بنیادین، نقش متخصصان رسانهها را حساستر و حیاتیتر میکند. گسترش کاربرد رسانههای الکترونیکی به عنوان مهمترین، سریعترین و تاثیرگذارترین ابزار در اختیار این حرفه، توانسته است رابطه موجود میان متخصصان روابط عمومی، روزنامهنگاران و دستاندرکاران صنعت چاپ و سایر حرفههای وابسته را تغییر دهد و نیازهای جدیدی در حوزه روابط عمومی پدید آورد و نقش متخصصان این حرفه را ارتقا داده و به مرور هزینههای پرسنلی روابط عمومی را کاهش دهد.
در شرایط حاضر، تامین کنندگان و ارایه دهندگان خدمات روابط عمومی، ضمن تخصصی کردن فعالیتها، این امکان را فراهم میکنند که هر روابط عمومی بتواند در مدت زمانی کوتاه از شبکههای گوناگون، اطلاعات موردنیاز خود را اخذ و پالایش نموده و با انتخاب بهتر، هزینه کمتر و مخاطبان بیشتر، به کیفیت مطلوب و مناسب دست یابد. در این فرآیند، فعالیتهای ارتباطی از غنای بیشتری برخوردار بوده و پیامهای آن از اثربخشی فراگیرتری برخوردار خواهد شد.
بهره گیری از خدمات موسسات مشاوره روابط عمومی
در دنیای امروز، کاربرد حضور موثر این گونه موسسات مشاورهای برای بسیاری از سازمانهای بزرگ به اثبات رسیده است. شایان ذکر است که در این راستا در سال ۱۹۶۹تعداد قابل توجهی موسسه مشاوره روابط عمومی با مسوولیت محدود تاسیس شدهاند. اهمیت و کاربری این موسسات سبب شده است که در مدت کوتاهی تعداد ۸۵۰موسسه مشاورهای از ۲۴کشور دنیا با بیش از ۲۵۰۰۰ نفر کارشناس و متخصص روابط عمومی سازماندهی شوند. این مجموعه موسسات مشاورهای برای حفظ منافع حرفهای و صنفی اعضای خود، کمیته بینالمللی انجمنهای مشاورهای روابط عمومی را تحت عنوان ICCO (۱) تشکیل دادهاند که شامل هیات مدیره، دبیرخانه، گروههای اجرای و هیات به ویژه بخش رویداد و خبر میباشد.
مطابق بیانههای این کمیته، ماموریت اساسی آن در چارچوب تعریف و تبیین استانداردهای اخلاقی، استانداردهای کیفیت، هماهنگی کارکردهای حرفهای، اطلاعات مرتبط با بازار جهانی روابط عمومی و حفظ منافع حرفهای و حق و حقوق اعضا بوده است. (۲)

نمودار شماره (۲)_ عوامل کلیدی در موفقیت روابط عمومی
بهره گیری از خدمات موسسات تبلیغاتی و مشاوره روابط عمومی
هنگامی که کشورهای اروپایی و امریکایی تجربه بهره گیری از خدمات بخش خصوصی را در عرصه روابط عمومی پشت سر میگذاشتند، شرکتهای تبلیغاتی ایجاد شدند و رشد یافتند. سپس موسسات مشاورهای بنا بر ضرورت حرفهای سازماندهی شدند و به سرعت از شرکتهای تبلیغاتی پیشی گرفتند. �تریپ وتسل (Tripp Whetsell)� درمجلهادویک(Adweek)مقایسه شرکتهای خصوصی تبلیغاتی و شرکتهای مشاوره روابط عمومی در آمریکا و انگلستان طی سال ۱۹۹۹، قرن آینده را قرن برتری شرکتهایمشاورهای روابط عمومی نیست به شرکتهای تبلیغاتی توصیف میکند.
تبیین استانداردهای حرفهای
در این بررسی شرکت فلشمن (Fleishman) با ۱۸۱ میلیون دلار درآمد سالانه و شرکت شاندویک (Shandwick) ، با ۸۰ میلیون دلار درآمد سالانه در انگلستان در صدر شرکتهای مشاورهای روابط عمومی در جهان قرار گرفتهاند. همچنین ارزش اسمی برخی شرکتهای مشاورهای روابط عمومی نظیر شبکه لایت هاووس گلوبال (Lighthouse Global) بالغ بر ۵۵۰ میلیون دلار بوده است. (۳)

نمودار شماره (۳)_ نمودار راهبردی فعالیت های روابط عمومی
به موازات خصوصیسازی، تعیین و تبیین استانداردهای حرفهای درفعالیت های روابط عمومی امری مهم و اجتنابناپذیر است. پیامدهای مطلوب این حرکت که ارتقاء سطح آموزش و کیفیت را به دنبال داشته، قابل توجه است و موارد تجربه شده در اغلب کشورها نیز، موید این موضوع میباشد.
به عنوان نمونه �موسسه روابط عمومی انگلستان� IPR(Institute Of Public Relations) که در سال ۱۹۸۴ (بیش از نیم قرن پیش) تاسیس شد _و امروزه بیش از پنج هزار عضو فعال دارد _ طی سالهای متمادی فعالیت خود، استانداردهای حرفهای روابط عمومی را تبیین کرده و بر اساس آن، مراحل و شیوههای مختلف آموزش، رشد، تعالی و پذیرش مسوولیتهای اعضا پیشبینی شده است.
تهیه و انتشار ماتریس آموزشی، کارآموزی روابط عمومی و آموزش ارتباطات، یکی از وظایف بسیار مهم و وقتگیر برای موسسه IPR بوده است. در این ماتریس، عناصر دانش حرفهای، روشهای ارتباط، مدیریت و مهارتهای حرفهای مورد توجه خاص قرار گرفته است. به صورتی که افراد، از بدو ورود به این موسسه، میتوانند در پنج رده شغلی تا سطوح مدیریت ارتقا یابند. دانش حرفهای، مهارت حرفهای، مهارت در برنامهریزی و مشاوره روابط عمومی، کسب مهارت اجرایی روابط عمومی؛ چهار بخش عمده این ماتریس آموزشی را تشکیل میدهند. (۴)

نمودار شماره (۴)_نمودار زنجیره تامین در روابط عمومی
پیشنهاد خصوصیسازی روابط عمومیهای دولتی
طرح مسایل مرتبط با آزادسازی عرصه فعالیتهای روابط عمومی و ذکر تجربیات موفق جهانی، مانع از طرح مساله در عرصه ملی و تجربه آن متناسب با ساختار اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشورمان نیست.
گفتههای آقای مرتضی حاجی، وزیر تعاون (۵) ، در یکی از سمینارهای تخصصی روابط عمومی موید این موضوع است.
�چارچوبهای خشک پستهای اداری، میدان را برای به روز شدن ارتباطات و بروز خلاقیتها به اندازه کافی باز نمیکنند و اقدامات دستوری که معمولا بی روح و از سر رفع تکلیف هستند، نمیتوانند ارتباط مطلوب یک دستگاه متحول اداری، تجاری یا تولیدی را ایجاد کنند.� (۶)
در مصوبات موجود شورای عالی اداری و دولت و حتی قوانین مصوب مجلس تاکید شده که بخشی از خدمات که وزارتخانهها دریافت میکنند، باید به بخش خصوصی و یا بخش تعاونی واگذار شود.
ساختار سازمانی متمرکز
نگاهی گذرا به ساختار سازمانی روابط عمومیهای موجود در سازمانهای دولتی و غیر دولتی، نهادهای انقلاب و شرکتها، بیانگر رواج نگاه سنتی برای سازماندهی نیروی انسانی در روابط عمومیهاست. به نحوی که در این وضعیت، زیر مجموعه مدیریت روابط عمومی را متناسب با ذوق و سلیقه هر مدیر، تعدادی اداره یا مدیریت یا واحد متشکل از چند کارشناس مسوول یا کارمند تشکیل میدهد. معمولا این دفاتر حداکثر برنامههای یک ساله تدوین می کنند و افق زمانی برنامهریزی آنها محدود است. صرف نظر از فاصله فاحش در حجم فعالیتهای برنامهای و روزمره در این روش، معمولا روابط عمومیها موضع انفعالی قرار گرفته و پیامها و رفتار خود را در واکنش به مسایل اجتماعی یا سازمانی طراحی و عرضه میکنند.
ماهیت کاری چنین ساختاری ایجاب میکند که افراد خبره نتوانند با نگاهی علمی و برنامهای، در این عرصه تلاش نمایند، چرا که بافت موجود، تجربه کار برنامهای نداشته و در اجرا نمیتواند به آن وفادار باشد و الزاما به مرور زمان چنین افرادی، به عدول از نگاه سیستمی مجموعه تشویق شده و پذیرای وضع موجود میشوند.(نمودار شماره ۵)

نمودار شماره (۵)
ساختار پیشنهادی
چنانچه روابط عمومی متاثر از نگاه تعاملی، پویا و مرتبط با زنجیره ارتباطات جهانی در سطح ملی حرکت کند، ناچار از سازماندهی ساختار تخصصی با اولویت طراحی، برنامهریز، نظارت کنترل و ارزیابی خواهد بود. در این وضعیت، زیرمجموعه مدیریت روابط عمومی را تعدادی کارشناس ارشد و متخصص علوم ارتباطات یا سایر علوم مرتبط تشکیل میدهد که نسبت به اهداف، ماموریتها، برنامهها، عملکردها و مخاطبان اشراف کامل دارند و به دور از مسایل و مشکلات مربوط به کارهای جاری و روزمره، برنامههای ارتباطی را در چارچوبهای زمانبندی شده، طراحی کرده و برای اجرا به گروهها و شرکتهای متخصص (تامین کنندگان) ارجاع میدهند. شناخت، ارزیابی و پذیرش این شرکتها به لحاظ حساسیت کار، از اهمیت ویژهای برخوردار بوده و نیازمند فرآیندی است که باید با دقت و برنامهریزی مناسب صورت پذیرد.
لازمه بهرهوری چنین ساختاری شکلگیری موسسات اجرایی اقماری با تخصصهای گوناگون در عرصه فعالیتهای روابط عمومی است که باید نسبت به ایجاد و توسعه دامنه فعالیتهای چنین تشکلهایی همت گماشت.
چنانکه یک روابط عمومی با سازماندهی کامل بخواهد تمامی فعالیتهای ارتباطی، تبلیغاتی، مطبوعاتی و اطلاعرسانی را راسا انجام دهد، نیازمند داشتن نیروهای ورزیده، کارشناس و با تجربه برای اجرای کلیه فعالیتهاست که خود، مستلزم تخصیص منابع مناسب و موردنیاز میباشد؛ اما اگر همین سازمان بخواهد فعالیتهای قابل واگذاری به بخش خصوصی را به تشکلهای خارج از سازمان روابط عمومی واگذار کند، میتواند با حداقل نیروی انسانی و کارشناس و کاردان که مسوولیت مدیریت پروژهها را برعهده خواهد داشت، تجهیز شود.
موفقیت در کارهمواره آن زمانی حاصل شده است که فرد زمانی که وارد فعالیت حرفه یی می شود، با مطالعه وضع گذشته، کار خود را با نقد منصفانه عملکرد پیشینیان آغاز کند. انجام این کار علاوه بر اینکه فرد را با تمام ابعاد فعالیت مورد نظر آشنا می کند، همچنین در نقد عوامل جدیدی را مطرح می کند که می تواند آن علم یا حرفه را به جلو ببرد. در این نوشتار کوتاه تعدادی از مشکلات امروز روابط عمومی ایران مطرح می شود.
نظر این مقاله بیشتر به مشکلاتی است که منشاء آنها در درون روابط عمومی ها قرار دارد. این مشکلات مانند زنجیری به هم وصل هستند و تشدید یا حل هر کدام بر تشدید یا حل موارد دیگر نیز تاثیر متقابل خواهد داشت. با وجود گذشت 55 سال از از عمر نهاد روابط عمومی در کشور هنوز شاید ارائه تعریف مناسبی از روابط عمومی و موقعیت آن در سازمان ها نیستیم. وقتی به نوشته ها و سخنانی که وضعیت روابط عمومی سازمان های مختلف را توصیف میکند و همچنین گزارش عملکردهایی روابط عمومی ها نگاه می کنیم متوجه این موضوع می شویم. فعالیت روابط عمومی ها در ایران بسیار با آن چیزی که در متون نظری یا عملکرد جهانی روابط عمومی وجود دارد تفاوت های عمیقی دارد. روابط عمومی ها در اکثر سازمان ها بیشتر نقش واحد تشریفاتی را بازی می کند. برگزاری جشن ها، مراسم بازنشستگی و تقدیر، مراسم استقبال رسمی و برنامه های از این دست عمده ترین فعالیت های روابط عمومی ها در سازمان ها محسوب می شود. این امر باعث تغییر ماهیت روابط عمومی از این نهاد پویا و تاثیر گذار به یک نهاد تشریفاتی و غیر تخصصی می شود. به نظر می رسد راهکار اصلی برای رفع این معضل در روابط عمومی ایران، باز تعریف شرح وظایف روابط عمومی در سازمان ها بر اساس متد علمی وروند جهانی باشد با این هدف که روابط عمومی تبدیل به نهادی پویا با شرح وضایف تخصصی شود.
بی توجهی به تخصص در روابط عمومی
روند کلی در روابط عمومی های کشور این بوده است که کمتر متخصص دانش آموخته روابط عمومی در صدر نهاد روابط عمومی های سازمان ها قرار می گرفته است.این موضوع باعث می شود حتی افراد فعال در در روابط عمومی ها نیز درک درستی از ماهیت روابط عمومی و شیوه های صحیح و علمی انجام وظیفه در روابط عمومی نداشته باشند. راهکاری که قطعا می تواند این مشکل را در روابط عمومی کشور حل کند این است که در گزینش مسوولان روابط عمومی شرط تحصیلات عالیه دررشته روابط عمومی گنجانده شود تا از این طریق امکان تجربه عملی با استفاده از روش های صحیح وعلمی در اختیارکارشناسان فن روابط عمومی قرار گیرد. این امر کمک خواهد کرد روابط عمومی ماهیت اصلی خود را به دست آورد. با بررسی چارت درسی دانشجویان روابط عمومی متوجه می شویم تعداد درس های تخصصی روابط عمومی ها برای دانشجویان این رشته حدود 15 واحد درس است که همین واحدها هم کمتر به مسائل مربوط به روابط عمومی ها می پردازد و بقیه واحدها با رشته روزنامه نگاری مشترک است.این در حالی است که این دو حرفه تفاوت های زیادی از نظر ماهیت با یکدیگر دارند. این امر در کنار نبود رشته های تحصیلات تکمیلی روابط عمومی در دانشگاه ها سبب می شود فارغ التحصیلان روابط عمومی آن چنان که باید و شاید با مسائل مربوط به حرفه روابط عمومی آشنا نباشد. برای حل این مشکل باید تجدید نظر کلی در واحدهای رشته روابط عمومی صورت گیرد به نحوی که دانشجویان از همان ابتدای ورود به این رشته با روابط عمومی، ماهیت و وظایف آن آشنا شوند و تا پایان تحصیل مسائل بیشتر و تخصصی تری را درباره روابط عمومی یاد بگیرند. تاسیس رشته های تحصیلات تکمیلی و اعزام دانشجو به خارج از کشور برای تحصیل در رشته روابط عمومی می تواند به حل این ضعف در سیستم آموزشی کشور کمک کند.
بی توجهی به خلاقیت و نوآوری
در جامعه روابط عمومی ایران چه درون سازمان ها، چه نهادهای صنفی و چه نهادهای عملی روابط عمومی کمتر توجهی به خلاقیت و نوآوری می کنند. مدیران قدیمی روابط عمومی نه تنها خود دست به ابتکار عمل می زنند بلکه در بسیاری مواقع از این گونه فعالیت ها استقبال چندانی نمی کنند. در جشنواره های روابط عمومی کمتر بخشی برای معرفی یا تقدیر از نوآوری وجود دارد. سیستم آموزشی نیز کمترانگیزه و توان نوآوری و تولید علم را در دانشجویان این رشته ایجاد می کند. به نظر می رسد برای رفع این معضل کلیدی که آینده روابط عمومی ایران در گرو حل آن است باید از طرف دولت و سازمان ها جوایز ویژه یی برای تحقیقات و نوآوری های علمی در این رشته در نظر گرفته شود. سیستم آموزشی نیز باید به گونه یی تغییر کند که روحیه و توان نوآوری را در دانشجویان به وجود آورده و تقویت کند. همچنین افزایش کمی و کیفی نشست ها و همایش های تخصصی روابط عمومی نیز از دیگر راهکارهاست..
عدم استفاده ازتکنولوژی جدید
هر چند ممکن است این موضوع مورد قبول بسیاری از صاحب نظران نباشد اما این ممکن اگر چه در ظاهر وجود ندارد اما وقتی به طور دقیق به عملکرد روابط عمومی ها در بخش روابط عمومی الکترونیک می نگریم متوجه اشکالات فراوان این بخش می شویم. با وجود گسترش فراوان اینترنت در کشور هنوز شاهد آن هستیم که سازمان های بسیاری سایت اینترنتی خود را فعال نکردند تا از طریق آن نسبت به معرفی سازمان خود و عملکردهایش و همچنین ارائه اخبار مربوط به سازمان اقدام کنند.
به نظر می رسد علت این موضوع عدم آگاهی یا دغدغه مدیران و روابط عمومی ها در زمینه استفاده از تکنولوژی های جدید باشد. برای حل این مشکل باید مدیران و همچنین مسوولان روابط عمومی را نسبت به پدیده روابط عمومی الکترونیک کاملا آشنا و دغدغه بهره گیری از آن را در ذهن انها ایجاد کنیم. همچنین باید با استفاده از نیروهای جوان و متخصص فعالیت های نیمه کاره در این حوزه ها را به مرحله قابل قبولی برسانیم.
فعال نبودن روابط عمومی بخش خصوصی
متاسفانه بخش خصوصی در ایران با وجود این که روز به روز گسترش می یابد و قوی تر می شود، هنوز به اهمیت و نقش تاثیر گذار روابط عمومی پی نبرده است. در اکثر سازمان های بخش خصوصی بخشی به نام روابط عمومی وجود ندارد یا اگر احیانا وجود دارد فعالیت ای خاصی انجام نمی دهند. بعضی از روابط عمومی های بخش خصوصی هم مانند روابط عمومی بعضی از سازمان های دولتی نقش واحد تشریفات را دارند. فعال کردن روابط عمومی در بخش خصوصی علاوه بر این که موجب رشد و تقویت بخش خصوصی در کشور می شود باعث رشد روابط عمومی نیز می شود. خاصیت بخش خصوصی این است که نسبت به بخش دولتی کار تخصصی بیشتری را می طلبد همچنین افراد در بخش خصوصی به علت قرار نداشتن در ساختار های پیچیده و متصلب دولتی امکان نوآوری بیشتری را در حوزه تخصصی خود دارند. همچنین از آنجایی که بخش خصوصی در ایران نوپاست، روابط عمومی آن هم می تواند از نو و بدون داشتن ایرادات تاریخی با مبنایی درست فعالیت خود را آغاز کنند. همین امر باعث پیشرفت روابط عمومی مستقل و علمی خواهد شد .
حل این مشکل بیشتر برعهده نهادهای صنفی روابط عمومی و نشریات تخصصی این رشته است. آنها باید بخش خصوصی را با توانایی ها و امکانات باالقوه روابط عمومی و نقشی که یک روابط عمومی خوب می تواند در پیشرفت سازمان داشته باشد، آشنا کنند و از این طریق به فعال سازی روابط عمومی در بخش خصوصی کمک کنند.
مطالب بیان شده تنها بخشی از مشکلات روابط عمومی در ایران بود که در درجه اول ناظر برایراداتی بود که منشاء آن بیشتر در درون جامعه روابط عمومی کشور قرار داشت و در مرحله دوم نگارنده توانایی تحلیل و ارائه راهکار در مورد آنها را داشته است. امید است عزم جدی برای رفع مشکلات روابط عمومی لااقل در میان دست اندر کاران این امر به وجود بیاید تا روابط عمومی در ایران به نحوی پویا و اثیر گذار تبدیل شده و جایگاه واقعی خود را باز یابد.
ضرورت مهارت ارتباط موثر :
برقراری ارتباط با دیگران با دیگران برای بشر که موجودی اجتماعی است یک امر طبیعی و مهم به شمار می اید. از انجایی که ما انسانها به شکل گروهی زندگی می کنیم، چه بخواهیم و چه نخواهیم دائماً در حال برقراری ارتباط با دیگران هستیم. زیرا ارتباط فقط این نیست که حرفی بین ما و دیگران رد و بدل گردد، بلکه هر آنچه که انجام می دهیم و انجام نمی دهیم توسط دیگران تفسیر شده و در واقع همه اعمال ما نوعی ارتباط به حساب می آیند. تکان دادن سر، روی برگرداندن، اشارات چشمی یا بدنی و ... هر یک می توانند پیامی را به دنبال داشته و در برگیرنده انواع ارتباط و تعامل با دیگران باشند. حتی سکوت نیز در برخی مواقع می تواند نشانه های ارتباطی مختلفی را در بر داشته باشد. ما برای برآورده ساختن انواع نیازهای خودناگزیر از برقراری ارتباط با اطرافیانمان هستیم. اما همانطور که می دانیم ارتباطات، زمانی کارآمد خواهند بود که به شیوه مثبت و سازنده برقرار شوند و در غیر این صورت دردسرآفرین خواهند شد. برخی، از برقراریارتباط خوب ناتوان هستند چرا که عناصر ارتباط و عوامل مؤثر بر آن و موانع بر سر راه ارتباط صحیح را نمی شناسند. در این مقاله به اصول و چگونگی یادگیری مهارت ارتباط مؤثر با دیگران پرداخته شده است.
ضرورت مهارت ارتباط مؤثر:
*آیا تا به حال برای شما پیش آمده است که سعی در برقراری ارتباط داشته باشید ولی مقصود شما درک نشده باشد؟ چه اتفاقی افتاده است؟ به چه نحو متفاوت دیگری می توانستید ان را انجام دهید؟
*آیا تا به حال ارسال یک پیام برای شما دشوار بوده است؟ چه اتفاقی افتاده است؟ چرا برخی اوقات گفان انچه که می خواهیم دشوار است؟
هدف از برقراری ارتباط با دیگران این است که بتوانید پیام خود را به آنها منتقل سازید. اگر شما بتوانید پیام خود را با موفقیت به دیگران تفهیم کنید، افکار و ایده های شما به طور مؤثر منتقل خواهد شد. در غیر اینصورت، نمی توانید نظر خودتان را با دیگران در میان گذارده و ارتباط شما با آنها به خوبی برقرار نشده و به شکست اهداف فردی یا حرفه ای شما خواهد انجامید. برای کلیه فعالیت های اجتماعی از جمله دوست یابی، ازدواج، تحصیل، اشتغال، برطرف ساختن نیازهای روزانه و ... نیازمند برقراری ارتباط مؤثر با دیگران هستیم و اگر این مهارت را به خوبی نیاموخته باشیم، اغلب فعالیت های اجتماعی ما انگونه که می خواهیم پیش نرفته و رضایت ما را تأمین نخواهد کرد. به عنوان مثال اگر شما نتوانید با همسر،فرزند، والدین یا رئیس تان به طور مؤثر ارتباط برقرار کنید، تعامل صحیحی بین شما شکل نمی گیرد و نمی توانید صحبت یا ایده های یکدیگر را درک منید. عدم توانایی برقراری ارتباط مؤثر باعث شکل گیری تعارضات بین فردی و در نهایت انزوا و تنهایی افراد خواهد شد.
توانایی برقراری روابط اجتماعی، یکی از نشانه های اصلی سلامت روان در افراد است. کسانی که از این توانایی برخوردار نیستند، غالباً دوستان اندکی داشته و شبکه اجتماعی و حمایتی محدودی دارند. دستیابی به پیوندهای اجتماعی و بدنبال آن احساس امنیت، آرامش، اهمیت و احترام، نیازمند برخورداری از برخی مهارتهای اجتماعی می باشد که مهمترین آنها را توانایی برقراری ارتباط مؤثر با دیگران تشکیل می دهد.
افراد بسیاری وجود دارند که به دلیل فقدان این مهارتها از رسیدن به اهداف اجتماعی شانم باز می مانند. اما خوشبختانه یکی از اصول مهارت های زندگی از جمله "ارتباط مؤثر" آن است که قابل یادگیری بوده و همه می توانند با فراگیری و تمرین ان عملکرد مؤثرتری در تعامل با دیگران داشته باشند. در ادامه با مفهوم ارتباط و مراحل برقراری یک ارتباط خوب و موانع بر سر راه آن آشنا می شویم.
ارتباط چیست و اجزای آن کدامند؟
"برقراری ارتباط، عبارت است از ؛ ارسال پیام از یک شخص به شخصی دیگر از طریق یک کانال ارتباطی کلامی یا غیر کلامی".
فرستنده، پیام را ایجاد و ان را منتقل می کند. پیرنده، فرد یا گروهی است که پیام را دریافت و به آن پاسخ می گوید. پیام، شامل اطلاعات فرستنده + تفسیر گیرنده از آن است. کانال ارتباطی، شیوه ای است که فرستنده از ان طریق پیام خود را به گیرنده منتقل می کند که ممکن است به صورت کلامی یا غیر کلامی (با استفاده از زبان بدن مثل اشارات و یا نوشتاری) باشد. بازخورد، اطلاعی است که فرستنده پیام از گیرنده پیام، به روش های مختلف، دریافت می کند.
ارتباط ضعیف می تواند از هر گونه نارسایی در الگوی ارتباط حاصل شود:
*فرستنده نتواند یک پیام روشن را ارسال کند.
*گیرنده به دقت گوش ندهد و نتواند پیام را به درستی دریافت کند.
*گیرنده نتواند توسط یک بازخور صحیح، پیام را برای فرستنده روشن نماید.
*فرستنده نتواند بازخورد را تصدیق کند و یا به آن پاسخ گوید.
مشکلات مربوط به هر یک از عناصر فرایند ارتباط که ممکن است به ارتباط ضعیف و ناکارآمد بینجامد، عبارتند از:
فرستنده:
برای اینکه پیام شما به خوبی از سوی گیرندگان پیام دریافت و درک گردد، ابتدا باید قابلیت اعتماد خوبی بین آنها کسب نمایید مثلاً به آنها نشان دهید که از دانش خوبی در حوزه مذکور برخوردارید. همچنین باید شناخت نسبی از گیرنده یا گیرندگان پیام تان (مثل آگاهی از سطح تحصیلات آنها) داشته باشید.
پیام:
پیام، فقط آنچه که فرد می گوید نیست، بلکه مفهومی که در پیام وجود دارد، نیز دارای اهمیت است. مفهوم به دو صورت در پیام متجلی می شود: مفهومی که فرستنده قصد آن را دارد و مفهومی که گیرنده از پیام دریافت می کند.
پیام ها از دو مؤلفه منطقی و هیجانی تشکیل شده اند که در کنار یکدیگر می توانند مفهومی را منتقل کنند. گیرنده پیام با ترکیب این دو مؤلفه بهتر منظور فرستنده پیام را درک خواهد کرد مثلاً محبت، خشم یا تعجب اگر با بخش منطق پیام و ذکر علت این هیجانات ترکیب نگردد، نمی تواند پیام فرستنده را به خوبی منتقل کند. تون صدا، حالت چهره، نوع نگاه و حرکات بدنی فرستنده بیانگر مؤلفه هیجانی پیام و اعتبار بحث، نقطه آغاز و پایان بحث، استدلالات و مفاهیم مطرح شده در پیام با بخش منطقی پیام مرتبط می باشند.
کانال ارتباطی:
پیام ها ممکن است به شیوه های مختلفی مخابره شوند از جمله مکالمه رو در رو، تلفنی، ایمیل، نامه، و یا حتی به صورت غیر کلامی با استفاده از زبان بدن. کانال ارتباطی که برای انتقال هر پیام انتخاب می گردد باید متناسب با نوع و اهمیت ان باشد.
گیرنده:
بدون شک شما انتظار دارید که پیام شما از سوی فرد مقابل دریافت و فهمیده شود. به خاطر داشته باشید که وضعیت و حالات گیرندگان پیام در درک آنها از پیامی که با آن روبرو می شوند، تأثیر می گذارد. خستگی، بی حوصلگی، عدم علاقه به فرستنده پیام یا محتوای پیام و همچنین حالات هیجانی گیرندگان پیام، در فرایند برقراری ارتباط حائز اهمیت می باشد. به عنوان مثال مردی که خسته از کار روزانه و با درگیری های فکری فراوان به منزل برمی گردد، هرگز نمی تواند گیرنده خوبی برای پیام همسرش در مورد کم کاری و بی توجهی او به وضعیت تحصیلی فرزندشان باشد. بنابراین ارتباط نارسایی شکل گرفته و نتیجه مطلوبی حاصل نخواهد شد. اما اگر زن وضعیت همسرش را در نظر گرفته و زمانی مشکل را مطرح کند که او شرایط بهتری برای پذیرش پیام داشته باشد، حتماً این ارتباط به نتیجه بهتری خواهد انجامید (البته در صورتی که سایر موانع ارتباطی وجود نداشته باشند).
بازخورد:
بازخورد، هم به روشی گفته می شود که گیرنده در پیش می گیرد تا به فرستنده بفهماند که پیام او را دریافت کرده است و هم روشی است که فرستنده از طریق آن می فهمد که گیرنده پیام او را به درستی دریافت کرده است.
گیرندگان پیام با استفاده از روشهای کلامی و غیرکلامی مثل تأیید، اخم یا بی توجهی و ... به فرستنده بازخورد می دهند. دادن بازخورد برای هر دو طرف حائز اهمیت می باشد. به خاطر داشته باشید که با دادن بازخورد به فردی که پیامی را به شما منتقل می کند به او می رسانید که پیامش را دریافت کرده و نسبت به آن بی توجه نبوده اید. همچنین وقتی شما فرستنده پیامی باشید، با توجه به بازخوردهای فرد مقابل پی می برید که آیا او متوجه پیام شما شده و آن را به خوبی دریافت کرده است یا خیر. صادر نشدن هیچ گونه بازخورد کلامی یا غیر کلامی از سوی گیرنده به این معنا است که در واقع ارتباط مؤثری شکل نگرفته و پیام به درستی منتقل نشده است.
بافت یا زمینه ارتباط:
موقعیتی که پیام در آن منتقل می گردد، بافت یا زمینه ارتباط نامیده می شود. مثلاً پیام هایی که محتوای یکسان دارند، اگر در موقعیت های مختلف مثل مدرسه، محل کار، بین دو دوست، بین والد و فرزند، بین دو غیر همجنس و ... مطرح شوند، می توانند مفاهیم گوناگونی را در بر داشته باشند که با توجه به بافتی که مطرح می گردند، تفسیر و درک می شوند.
ارتباط نارسا باعث بروز مشکلاتی در خانواده ها، روابط، مشاغل و غیره می گردد. مهرت ارتباط مؤثر به شما کمک می کند تا پایه های برقراری و حفظ یک ارتباط خوب را آموخته و به آن مبادرت ورزید.
روند برقراری ارتباط مؤثر:
اولین گام در برقراری ارتباط بهینه آن است که موانع موجود در هر یک از مراحل فوق و اجزای تشکیل دهنده ارتباط را به خوبی شناسایی و برطرف گردند. به عنوان مثال اگر پیام شما طولانی، سازمان نایافته و همراه با خطاهای متعدد باشد، نباید انتظار داشته باشید که پیام تان به خوبی درک یا تفسیر شود و یا استفاده نابجا از کلمات و یا زبان بدنی، در نظر نگرفتن شرایط گیرندگان پیام و موقعیتی که پیام در آن منتقل می گردد، می تواند مفهوم پیام را مختل ساخته و مانع برقراری ارتباط مؤثر شود.
موانع برقراری ارتباط:
برخی از موانع برقراری ارتباط مؤثر عبارتند از:
*گوش ندادن
*مسخره کردن
*فریاد زدن یا با صدای بلند سخن گفتن
*انتقاد یا تحقیر کردن افراد
*خشمگین شدن
*احساس خود را صادقانه بیان نکردن
*پیام های منفی غیرکلامی (مثل بی اعتنایی، عدم توجه، و حالت تدافعی)
*اخم کردن یا روی در هم کشیدن
*حرف دیگران را قطع کردن
*دروغ گفتن
*تهدید کردن
*متهم کردن یا مقصر شناختن
*ارزیابی های شتابزده و نتیجه گیری های عجولانه
*پیش داوری و نگرش سوگیرانه
*تعصبات و تفکرات قالبی و خشک
در مقابل، توجه به موارد زیر و بکارگیری آنها در حین تعامل با دیگران می تواند به برقراری ارتباط مؤثر کمک کند:
*به درستی گوش دادن
*به فرستنده فهماندن که به او گوش می دهید (از طریق زبان بدن یا اصوات دلگرم کننده مثل "آها")
*تکرار و انعکاس آنچه که سخنگو می گوید
*انتخاب زمان مناسب برای صحبت
*برقراری ارتباط غیرکلامی
*سعی در پی بردن به احساس دیگران
*ارائه راه حل های احتمالی
*ادا کردن آنچه که گفته شد تا مطمئن شوید منظور را به درستی فهمیده اید
*تماس چشمی خوب و حالات چهره ای خوشایند
*ارائه فیدبک یا بازخورد دلگرم کننده همراه با تحسین
گامهای برقراری ارتباط مؤثر:
به طور کلی نمی توان برقراری ارتباط را به فرایندی تشبیه نمود که از مراحل و گام های مجزا تشکیل شده باشد چون همه مقوله های آن با هم همپوشانی داشته و باید در کنار یکدیگر به عمل درآیند. اما به منظور تسهیل یادگیری این فرایند در ذیل رهنمودهایی در قالب مهارتهای جزئی تر آورده شده است که می تواند یاریگر شما در کسب مهارت برقراری ارتباط باشد:
*با شناخت و درک سبک ارتباطی خودتان شروع کنید:
مهارت ارتباط مؤثر در درجه اول نیازمند آن است که شما از خودآگاهی خوبی برخوردار باشید. آگاهی از سبک ارتباطی خودتان به شما کمک می کند تا تأثیر خوب و پایدار بر دیگرانبگذارید. با درک اینکه دیگران شما را چطور ارزیابی می کنند، بهتر می توانید با سبک ارتباطی آنها سازگار شوید. البته این بدان معنی نیست که شما باید دمدمی مزاج بوده و با هر فردی که برخورد می کنید، به رنگ او در آیید. در واقع شما با شناسایی، انتخاب و برجسته نمودن آن دسته از ویژگی ها یا رفتارهای دیگران که با شما همخوانی بیشتری دارند، راهی برای برقراری ارتباط با آنها فراهم می سازید.
*از قبل، آمادگی برقراری ارتباط با افراد یا گروه های مختلف را در خود ایجاد نمایید. بدین منظور از خودتان بپرسید که: "چه کسی؟"، "چه چیزی؟"، "چطور؟"، "چه زمانی؟"، "کجا؟" و "چرا؟":
*چه کسی یا چه کسانی مخاطب شما هستند؟ علائق، پیش فرض ها و ارزش های آنها کدامند؟ از چه ویژگی های خاص و منحصر به فردی برخوردارند؟
*چه چیزی قرار است بین شما مبادله شود؟ یک راه پاسخ پاسخ به این سوال این است که شما تعیین کنید معیارهای موفقیت ارتباط شما چیستند یعنی شما از برقراری این ارتباط چه هدفی در ذهن تان دارید؟
*چطور می توانید به بهترین طریق پیام خود را منتقل سازید؟ در اینجا بکارگیری زبان کلامی و غیرکلامی متناسب با موقعیت و نوع پیام اهمیت می یابد. از قبل برای نحوه انتقال پیام در ذهن تان برنامه ریزی کنید.
*چه زمانی؟ تنظیم وقت در اینجا مهم است یعنی از قبل بدانید چقدر برای برقراری ارتباط، انتقال آنچه که می خواهید و رسیدن به نتیجه مطلوب وقت دارید و بر این اساس برنامه ریزی کنید. به یاد داشته باشید که در این زمان، اوقاتی را نیز برای سکوت و همچنین شنیدن حرف های طرف مقابل تان در نظر بگیرید.
*کجا؟ این سؤال به بافت و زمینه ارتباط (که قبلاً مورد بحث قرار گرفت) بر می گردد.
*چرا؟ به منظور ترغیب گیرنده پیام به برقراری ارتباط، شما باید بدانید که علت برقرای این ارتباط چیست و پاسخگویی به این سؤال نیازمند آن است که شما هم خودتان و هم فرد یا افراد مقابل تان را بشناسید.
-یک برداشت اولیه خوب از خودتان ارائه دهید:
وقتی برای اولین بار با فرد یا افرادی برخورد می کنید، از سوی آنها مورد ارزیابی اولیه قرار می گیرید که ممکن است تنها ظرف چند ثانیه، برداشتی از شما برای ایشان شکل بگیرد. در این زمان کوتاه، بر اساس جلوه های ظاهری، زبان بدن، طرز رفتار و نحوه پوشش شما در ذهن فرد مقابل تان، نگرشی نسبت به شما ایجاد می گردد. این نگرش اولیه که ممکن است در برخی موارد تغییرناپذیر و یا غیرقابل برگشت باشد، تأثیر بسزایی روی پذیرش شما از سوی دیگران و شکل گیری ارتباط مؤثر میان طرفین خواهد داشت. بنابراین مهم است بدانید که در برخورد با افراد جدید، چگونه عمل کنید تا برداشت اولیه خوبی از خودتان در ذهن آنها ایجاد کنید:
*همیشه و در هر موقعیتی سروقت و به موقع سر قرارتان حاضر شوید؛ حتی در برخورد اول سعی کنید چند دقیقه هم زودتر برسید.
*در عین حال که باید ظاهری تمیز و آراسته داشته باشید، سعی کنید طرز لباس پوشیدن و آرایش تان با موقعیت و زمینه ارتباط متناسب باشد.
*راحت و آرام باشید؛ چون داشتن احساساتی مثل اضطراب و ناراحتی این برداشت را به طرف مقابل تان القاء خواهد کرد که شما از اعتماد به نفس یا دانش کافی برخوردار نیستید.
*خودتان باشید؛ و از گرفتن نقش ها یا ژست های مصنوعی که گمان می کنید جلوه بهتری از شما ارائه می دهند، اجتناب کنید.
*لبخند گرم و ملایمی بر لب داشته باشید؛ هیچ چیز به اندازه لبخند و روی خوش نمی تواند در ایجاد یک برداشت خوب از خودتان موفقیت آمیز باشد، اما زیاده روی در این کار می تواند نتیجه متضاد ایجاد کرده و شما را دو رو، فریبکار یا سبک جلوه دهد.
*معرفی دقیق و متناسب با موقعیت از خودتان ارائه دهید؛ بدیهی است که این معرفی که: "سلام، من دکتر ... هستم، متخصص در زمینه درمان اعتیاد، شاگرد اول دانشگاه و نویسنده کتب و مقالات مختلف ..." اگر چه برای شروع یک کلاس درس یا یک رابطه شغلی می تواند مناسب باشد، اما برای معرفی خود در یک جمع دوستانه یا یک مهمانی مناسب نخواهد بود. معرفی مناسب در این بافت ها بهتر است این گونه باشد: "سلام، من ... هستم، علاقمند به موسیقی، اهل تفریح یا کوهیپیمایی، دوستدار مطالعه و ...".
-مثبت نگر باشید؛ حتی اگر با چهره ای انتقادی یا خشک از طرف مقابل تان روبرو شدید، به موقعیت و برقراری ارتباط با دیدی مثبت بنگبرید.
-رفتاری همراه با فروتنی و ادب داشته باشید و از کوچک شمردن، بی اهمیت دانستن و تمسخر و بحث با طرف مقابل تان اجتناب نمایید.
-با بحث های کوتاه، مسیرهای طولانی را طی کنید؛ سعی کنید در همان ابتدای آشنایی با سؤالات کلیدی و به جا یک نقطه اشتراک بین خودتان بیابید و بحثی را آغاز کنید. مثلاً: "به چه تفریحی علاقه داری؟"، "در چه رشته ای فعالیت می کنی؟"، " تعطیلات چطور بود ؟" و ...
-تمام توجه تان را به فرد مقابل متمرکز سازید و طوری رفتار کنید که او نیز متوجه این امر بشود؛ به عنوان مثال موبایل خود را در آغاز خاموش کنید و یا فرد دیگری را در جمع نپذیرید و ... .
-در حین صحبت، ساده و بی آلایش باشید و به اندازه کافی خودافشاگری نمایید؛ دادن اطلاعات در مورد خود به دیگران به برقراری ارتباط کمک می کند اما خودافشاگری های زیاد از حد ممکن است دیگران را خسته کرده و یا در قالب خودستایی تفسیر گردد. همچنین مراقب باشید که هنگام خودافشایی، اطلاعاتی را ارائه دهید که متناسب با نوع ارتباط و روحیات فرد مقابل تان باشد. چرا که دادن اطلاعات نامتناسب از خود گاهی ممکن است ارتباط را محدود و یا حتی قطع سازد. به عنوان مثال نوجوانی را در نظر بگیریدکه برای برقراری ارتباط صمیمانه با پدرش در همان جلسات اولیه به منظور خودافشایی و مطرح کردن مسأله اعتیادش به سیگار، یکباره در مقابل پدرش سیگاری را روشن کرده و شروع به کشیدن آن کند و خشم ناگهانی پدر باعث بهم خوردن این رابطه نوپا گردد. این گونه خودافشایی که نامتناسب با زمان و شرایط ارتباط صورت بگیرد، نه تنها مؤثر نیست بلکه ممکن است نتیجه معکوس نیز داشته باشد. در حالیکه اگر این نوجوان با دادن اطلاعات در مورد دوستان، وضعیت تحصیلی، علائق و ... اش شروع کرده و به تدریج موضوع را با پدرش مطرح می نمود، رابطه به نحو مؤثرتری پیش می رفت.
-هنگام صحبت کردن سعی کنید از موضوع بحث منحرف نشوید. بسیاری از افراد مرتباً موضوع بحث صحبت خود را تغییر می دهند و هر چه به ذهنشان می رسد را بیان می کنند طوری که شنونده ممکن است مسیر صحبت را گم کرده و از منظور اصلی گوینده منحرف شود. پراکنده گویی و از این شاخه به آن شاخه پریدن در حین صحبت باعث می گردد که شنونده از گوش کرده خسته شده و ارتباط خوبی به وجود نیاید.
-از زبان بدن بسیار و به موقع استفاده کنید؛ ابزارهای غیرکلامی ارتباط می توانند بسیار کمک کننده باشند: صاف و آرام بایستید یا بنشینید، روی خوش را فراموش نکنید، تماس چشمی داشته باشید و به دلائلی مثل خجالت کشیدن سرتان را پایین نینداخته و یا مرتباً به اطراف نگاه نکنید، اما مراقب باشید که تماس چشمی شما به احساس خیره شدن نینجامد، و در صورت امکان با طرف مقابلتان دست بدهید. با این کارها هم خودتان احساس اطمینان و آرامش بیشتری خواهید کرد و هم طرف مقابل راحت تر با شما ارتباط برقرار می کند.
-به لحن و صوت کلام خود توجه داشته باشید، چرا که با استفاده از نحوه صحیح ادای کلمات می توانید بهترین تأثیر را در دیگران ایجاد نمایید. کلمات هر چند به تنهایی دارای اهمیت هستند اما فقط بخش ناچیزی از انتقال پیام را تشکیل می دهند. چگونگی ادای آن کلمات یعنی لحن صدا (خشن، نرم، بی تفاوت، بالا رونده یا پایین رونده) زیر و بمی و درجه صدا (بالا، پایین، بلند، نرم یا معمولی) سرعت ادای کلمات (تند، آرام یا معمولی) و تأکید و فشار شما روی آن کلمات همگی در برقراری ارتباط از اهمیت بسیاری برخوردارند.
-در مکالمات فقط گوینده نباشید؛ گهگاهی در پایان صحبتهای خود مکث کرده و طرف مقابلتان را ترغیب کنید تا نظرش را بیان کند. برای اینکه به دیگران هم فرصت حرف زدن بدهید می توانید عقیده و نظر آنها را در مورد موضوع بحث جویا شوید. مثلاً سؤال کنید: "نظر تو چیست؟" یا "آیا با من موافقی؟". با این کار هم ارتباط دو طرفه و خوبی بین شما شکل می گیرد و هم به دیگران نشان می دهید که برای آنها و نظراتشان احترام قایل هستید.
-شنونده خوبی برای آنچه که طرف مقابل تان می گوید، باشید؛ اغلب ما آنچنان درگیر افکار و احساسات خود هستیم که واقعاً به آنچه دیگران می گویند گوش نمی دهیم. مکالمه زیر را ملاحظه کنید:
شخص الف: تعطیلات چطور بود؟
شخص ب: بد نبود!
شخص الف: به من که خیلی خوش گذشت، ما به شمال رفتیم و ...
کاملاً واضح است که شخص الف ترجیح می دهد بیشتر در مورد خودش صحبت کند تا به حرف شخص ب گوش کند.
حال تصور کنید شخص الف در پاسخ بگوید: "بد نبود؟! چطور مگه؟ برام از تعطیلاتت بگو". در اینجا شخص الف واقعاً به حرفهای شخص ب گوش می دهد و با نشان دادن علاقه خویش به طرف مقابل او را برای ارتباط بیشتر ترغیب می کند.
*اگر برایتان دشوار است که روی صحبت دیگران تمرکز نمایید، سعی کنید گفته های آنها را در ذهن تان – همانگونه که خودشان بیان می کنند – تکرار کنید. این کار به شما کمک می کند تا هم پیام آنها را بهتر درک کرده و هم از منحرف شدن حواس تان جلوگیری کنید.
*با استفاده از زبان غیرکلامی مثل تکان دادن سر به علامت تأیید، تماس چشمی و نشان دادن علاقه به صحبت های فرد مقابل به او نشان دهید که فعالانه در حال گوش کردن حرف های او هستید. سر را پایین انداختن، به در و دیوار نگاه کردن و بی ارتباط سر را تکان دادن و ... نشانه بی توجهی شما است. مستقیماً به خود شخص نگاه کنید و وقتی با شما صحبت می کنند به تلویزیون نگاه نکنید، کتاب نخوانید، خود را مشغول نکنید و ...
*پاسخده بودن و ارائه بازخورد به طرف مقابل نیز شرط لازم برای گوش دادن فعال است. به عنوان مثال فردی را در نظر بگیرید که می گوید: "انتظار چنین برخوردی را از ... نداشتم"؛ یک شخص پاسخده در این مواقع اینگونه پاسخ می دهد که: "آره، متوجهشدم که ناراحت شدی. خوب! حق داری چون ...". اما داغلب ما در این مواقع توجهی به آنچه که طرف مقابل واقعاً می خواهد بگوید نداریم مثلاً پاسخ می دهیم: "طبیعی بود، من فکر می کردم اینطوری رفتار کند". با پاسخ ندادن به گفته طرف مقابل و یا دادن این گونه پاسخ های دلسرد کننده در واقع او را از ادامه ارتباط باز می داریم و منظور واقعی او را نیز درک نخواهیم کرد. پاسخدهی نشان دهنده علاقه شخصی و احساسات مثبت است، همچنین پاسخدهی تقویت کننده اطمینان و اعتماد به نفس است. افراد دوست دارند بدانند که شما به آنها توجه دارید و آنها را جدی می گیرید.
*هنگام بازخورد دادن به دیگران ملاحظات فرهنگی آنها را مدنظر قرار دهید. برخی فرهنگ ها پذیرش بعضی شیوه های بازخورد را ندارند و ممکن است آن را نوعی توهین به حساب اورده و باعث رنجش ایشان گردد.
در سال ۱۸۶۵ پس از اختراع تلگراف بیست کشور اروپایی نهادی را به عنوان اتحادیه بینالمللی تلگراف تأسیس کردند که اولین مقررات بینالمللی ارتباطات راه دور (مخابرات) در آن به تصویب رسید. این اتحادیه پس از کنفرانسی جهانی در مادرید اسپانیا به "اتحادیه بینالمللی ارتباطات راه دور" (مخابرات) یا همان ITU تغییر نام داد. پس از تأسیس سازمان ملل متحد، در سال ۱۹۴۵، آیتییو به نهادی وابسته به این سازمان تبدیل شد.
در واقع روز جهانی ارتباطات یادآور تأسیس این اتحادیه ها برای پیشرفت ارتباطات است. سابقه عضویت ایران در " اتحادیه بینالمللی ارتباطات دوربرد" بیش از یکصد سال است. نهاد مذکور پس از جنگ جهانی دوم و تشکیل سازمان ملل، به موجب تصمیم کنفرانس عمومی نمایندگان دولتهای عضو، به صورت نهاد تخصصی سازمان ملل درآمد و از آن زمان تاکنون، جزو مؤسسات ویژه سازمان ملل متحد بوده است.
از اواخر سال ۱۹۷۰ میلادی، کشورهای جهان سوم از طریق این اتحادیه کوششهای وسیعی برای رسیدن به دو هدف مشخص در پیش گرفتند:
۱ـ سعی در تقسیم و توزیع عادلانه امواج رادیویی.
۲ـ کوشش در توزیع عادلانه کانالهای تلویزیونی ماهواره ای پخش مستقیم درسراسر جهان.
۳- اقدام مهم دیگر این اتحادیه کمک به کشورهای جهان سوم برای توسعه ارتباطات وکاربرد هرچه بیشتر آن در توسعه ملی این کشور بوده است.
در نگرش جدید، وسایل ارتباط جمعی، رسانه های گروهی ومطبوعات به عنوان بخشی از کلیت ارتباطات در صحنه جهانی ارزیابی شده است.
در ایران نیز پس از سال ها تلاش و پیگیری دست اندرکاران روابط عمومی و جامعه، روابط عمومی ایران به ثمر نشست و جامعه روابط عمومی ایران را صاحب روز ملی کرد. ۲۷ اردیبهشت ماه روزی که درسطح جهانی نیز به عنوان روز ارتباطات و جامعه اطلاعاتی نامگذاری شده است، به عنوان روز "روابط عمومی و ارتباطات" تعیین گردید. این روز فرصتی است تا نقش و جایگاه روابط عمومی را بعنوان هنر هشتم مخصوصا امروز که در آستانه انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای اسلامی شهر و روستا هستیم مرور کنیم.
اهمیت نهادی به نام "روابط عمومی"
امروزه در عصر حاضر، ارتباطات اگرچه نگوییم اولین عنصر و اساسی ترین اصل مورد نیاز بشر است، اما به جرات می توان گفت یکی از بنیادی ترین دانش ها و مهمترین عوامل پیشرفت انسان امروزی و شالوده و اساس دیگر علوم قرن حاضر است.
صاحب نظران معتقدند اگر نقش روابط عمومی در ایجاد یا تقویت فرهنگ توسعه، در بومی کردن سرمشق های توسعه، کشف و معرفی ظرفیت های جامعه، باز آفرینی فرهنگی، حفظ تعلق و پیوستگی بدانیم روابط عمومی باید بتواند از هر نوع گسستگی و ناپیوستگی جلوگیری کند و یا حداقل کاهش دهنده فاصله و شکاف میان جامعه و دستگاههای اجرایی باشد.
امروزه از دانش و هنر روابط عمومی به عنوان یک نهاد شبه مدنی در جهت تسهیل ارتباطات دو طرفه بین دولت و آحاد مردم یاد می شود و با پیچیده تر شدن نظام اجتماعی بر ضرورت، گسترش و توسعه این علم و حرفه جدید بیش از پیش اتفاق نظر حاصل می آید تا آنجا که امروز کمتر نهادی یا سازمانی خود را بی نیاز از تشکیلات روابط عمومی می بیند، این در حالی است که در کشورهایی مانند کشور ما که اصطلاحا با عنوان کشورهای در حال گذار تعریف می شوند، نقش ها و وظایف نهادهای سنتی کمرنگ تر می شود و به اعتبار تقسیم کار بیشتری که در جامعه به فراخور پیشین می آید نهادها و مناسبات جدید شکل می گیرند که بعضا در رشد فرایند شهرنشینی، سواد آموزی، گسترش ارتباطات به مفهوم عام یا افزایش سطوح مختلف مشارکت سیاسی و اجتماعی خود را بیشتر نشان می دهد.
به هر حال جوامع امروزی اینک در حال گذار به جامعه اطلاعاتی آینده هستند، جامعه ای که در فناوری های اطلاعات و ارتباطات تمامی ابعاد زندگی انسان ها را تحت تاثیر قرار خواهد داد. جامعه ما نیز ناگزیر از این روند خواهد بود و خواه ناخواه به این سمت و سو کشیده خواهد شد. در همین راستا دولت و مسئولان نظام ضمن آنکه باید دغدغه های رهبری معظم انقلاب را درخصوص روابط عمومی های دستگاه خود جدی تلقی نمایند، چاره ای باقی نمی ماند که با اندیشیدن و تدابیر لازم، تلاش مضاعف نمایند تا با لحاظ کردن تغییرات ضروری، روابط عمومی های سنتی را به سوی روابط عمومی های دیجیتال سوق داده و آماده سازند و این امر مهم محقق نخواهد شد مگر با ایفای نقش مدیران که فناوری جدید را درک می کنند و آگاهی مناسب از آن دارند.
اخلاق حرفه ای روابط عمومی و "انتخابات"
رعایت اخلاق در همه زمینهها از جمله روابط عمومی جزو مباحث مهمی است که در حیطه کار روابط عمومی باید به آن توجه کامل مبذول شود. این روزها که تنور انتخابات در کشور به شدت داغ شده است و ائتلاف ها و تایید و تکذیب ها فراوان به گوش میرسد و همه منتظر رای گیری روز 29اردیبهشت و شنیدن نتایج آن هستیم، نقش روابط عمومی ستادهای آقایان کاندیدا بیش از پیش حس می شود. انتقال صحیح موضع گیری های نامزدها در اتفاقات پیش روی عرصه ی رقابت آنقدر مهم است که برای تاکید اهمیت آن باید به اتفاقات تلخ سال 88 اشاره کرد که رسانه ای شدن چند موضع گیری از جانب یک نامزد عواطف مردم را جریحه دار کرد و عرصه باشکوه مشارکت حد اکثری مردم را دستخوش تلخی هایی نمود.
لذا ضمن تاکید بر اهمیت روابط عمومی و به طور عام اطلاع رسانی انتخاباتی لازم است به الفبای اخلاق در روابط عمومی اشاره ای کنیم.
***ضوابط و معيارهای ايجابی و اثباتی كه در روابط عمومی لازم است مورد عنايت و اهتمام قرار گيرد تا روابط عمومی در يك چارچوب اسلامی و الهی قرار بگيرد به شرح زير می باشد:
1- صحت اطلاعات:
تاكيد بر اين كه اطلاعاتی كه می خواهد از درون به بيرون تسری كند، اطلاعات دقيق و درستی باشد. اطلاعاتی كه می خواهد از مسوولان يك نهاد به كاركنان آن منتقل بشود و اطلاعاتی كه از بيرون سازمان به درون سازمان منتقل بشود، بايد اطلاعات درستی باشد.
2- اطلاع رسانی به هنگام و به موقع:
در ضمن اين كه تبادل اطلاعات بايد درست و دقيق باشد، به هنگام نيز بايد به جامعه منتقل شود. چرا كه انتقال دير هنگام اطلاعات مايه خسارت جامعه و عقب افتادن آحاد جامعه از بهره گيری درست از اين اطلاعات می شود.
3- انتقال منصفانه اطلاعات چه از نقاط ضعف چه از نقاط قوت:
شايسته است كه نهاد عمومی افزون بر انتقال نقاط قوت به انتقال نقاط ضعف هم تكيه نمايد و اين انتقال به شيوه درستی به بيرون صورت گيرد تا از بيرون نگاه درست را به درون منتقل كند.
4- رعايت ضوابط شرعی و همين طور امنيت اجتماعی و اخلاقی در تبادل اطلاعات:
اصل بر انتقال متقابل اطلاعات ميان نهادهای عمومی و همه آحاد جامعه است اما در عين حال مواردی است كه امنيت اجتماعی و سياسی دچار اختلال می گردد كه به عنوان يك اصل استثنايی بايد مورد توجه قرار گيرد.
5- رعايت ضوابط شرعی در استفاده از تكنيك ها و روش ها:
از اصول مهم اخلاقی در حوزه روابط عمومی است.
6- تاكيد اسلام بر گزينش بهترين شيوه ها و برترين ابزارها برای مبادله اطلاعات:
اين تاكيد كلی اسلام است كه شما در هر كاری بايد بهترين شيوه، ابزار، روش و تكنيك را به كار بگيريد. وقتي روش بهتر و ابزار بهتری در اختيار قرار گيرد و نبايد از آن غافل شد.
7- رعايت كرامت انسانی و منزلت انسانی مخاطبان و جامعه:
تاكيد بر اين كه ذهن و ضمير آن ها بمباران اطلاعات بی جا نشود و در اتخاذ شيوه ها و روش ها، كرامت انسان ها حفظ شود و كرامت انسانی در تبادل اطلاعات منكوب و مخدوش نشود.
8- رعايت حدود و شوون و سهم مديران و مسوولان و كاركنان:
كساني كه در يك نهاد فعاليت مي كنند بايد به طور منصفانه معرفي شوند، سهم هر كسي به درستي منتقل شود و در طرح اين اطلاعات و انتقال آن ها، حقوق افراد مورد بي اعتنايي قرار نگيرد.
9- وظيفه روابط عمومي، اعتمادسازي، كاهش فاصله ميان نهادهاي حكومت و آحاد جامعه و ميان مسوولان و كاركنان در درون يك نهاد است.
تمبر به عنوان یک کالای فرهنگی در ایران قدمت زیادی دارد و در واقع ایران از نخستین کشورهایی است که تمبر در آن چاپ شده است. هر چند این روزها و بنابر نظر کارشناسان این حوزه دیگر رواج گذشته را ندارد و تا حدود زیادی رونق خود را از دست داده است. در همین زمینه جا دارد که مسئولان کشور توجه بیشتری به این مقوله داشته باشند تا تمبر به عنوان یک مقوله فرهنگی دوباره جایگاهه خود را به دست بیاورد. در این گزارش به تاریخچه تمبر در ایران اشاره شده است.
گزارشهای موجود حاکی از این واقعیت است که در سال ۱۲۷۹ با تاسیس دفتر پستی انگلستان در ریشهر بوشهر و استفاده از تمبر هندوستان در محمولات پستی، تمبر در ایران رواج یافت.
در سال۱۲۸۲، هیاتی از ایران رهسپار پاریس شد تا با مقامات پست فرانسه برای سفارش تمبر مذاکره کند. فردی به نام ریستر، که از منظور هیات ایرانی باخبر شده بود، کلیشههایی با نقش شیر و خورشید تهیه کرد و نمونههای چاپشده آن را به نمایندگان ایران نشان داد. چون وی قبلا اجازه نگرفته بود، هیات ایرانی آن را نپذیرفت و شخصی به نام بار عهدهدار این کار شد.
مقامات ایرانی با نمونه تمبرهای بار با طرح شیر و خورشید موافقت کردند، اما استفاده از تمبر به سبب بیسروسامانی تشکیلات پستی ایران تا مدتی به تعویق افتاد. در سال ۱۲۸۵، از روی همین کلیشهها تمبرهایی چاپ شد و در اختیار پستخانهها قرار گرفت. از این تمبرها، که به «سری باقری» معروف بود، تا ۱۲۹۶ استفاده شد.
در سال ۱۲۹۳، توزیع تمبر از انحصار دفاتر پستی خارج شد و در ۱۲۹۴ ایران به عضویت اتحادیه جهانی پست درآمد. مدتی بعد با پشتکار میرزا علیخان امینالدوله، وزیر پستخانه، اداره ثبت و تمبر دولتی اعلام کرد: «از این پس تمام اسناد معاملات از قبیل نقدی و جنسی، ملکی و تجارتی و کلیه نوشتهجات از عرایض و احکام تا قبوضات … موافق قانون مخصوص باید به مُهر و تمبر و ثبت اداره مذکور برسد.»

با توجه به اینکه انتشار تمبر در انحصار دولت بود، پیامها و تصاویر روی تمبر، دیدگاههای رسمی حکومت را در عرصههای اجتماعی و فرهنگی و سیاسی بیان میکرد. در دوره قاجار، نقش شیر و خورشید یا تصویر شاه تنها تصویر تمبرها بود و فقط این دو، نماد ایران به شمار میآمدند.
در دوره پهلوی برخی اقدامات عبارت بود از چاپ تمبرهای فراوان با نقوش معماری باستانی ایرانی و تصاویر شاهان هخامنشی و ساسانی، اعلام تغییر نام پِرشیا به ایران و انتشار دوره تمبر با تصاویر ورزشهای باستانی، بزرگداشت مفاخر و مشاهیر ایرانی همچون سعدی، رودکی و ابنسینا.
بارزترین ویژگی تمبرهای دوره پهلوی، اختصاص داشتن آنها به شاه و خانواده سلطنتی بود. بزرگداشت ازدواج، تولد فرزند و تاجگذاری، مضمون بسیاری از تمبرهای این دوره و چهره شاه تصویر غالب تمبرهاست.
با پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، تصاویر و مضامین تمبرها کاملا دگرگون شد. نخستین تمبرهای پس از انقلاب که در فروردین ۱۳۵۸ منتشر شد، تصاویری از قیام مردم داشت. وقایع ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، ۱۷ شهریور ۱۳۵۷ و ۲۱ و ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، بر تمبرها ترسیم شد، که به نوعی مراحل گوناگون مبارزه مردم را تا پیروزی انقلاب بیان میکرد.

دون شك روابط عمومي به عنوان يك هنر نقش بسزايي در برقراري و تسهيل ارتباط دوسويه بين مديران سازمان ، كاركنان ، مخاطبان و همه افراد تاثیر گذار دارد ، به طوري که امروزه كمتر مدیر روابط عمومی را مي توان يافت كه خود را بي نياز از هنر روابط عمومی بداند و در عين حال توانسته باشد موفقيت هاي چشمگيري را در زمينه هاي مورد نظر و تحقق اهداف از پيش تعيين شده به دست آورده باشد.
هنر ارتباط ، هنریست که شامل تمام فنون زندگی اجتماعی ، برگرفته از فکر و اندیشه می باشد لذا موفقیت در يك نهاد يا سازمان، بدون بهره گیری از فکر واندیشه به بار نخواهد نشست ، که بهره برداری صحیح از این دو رکن اساسی باعث جلب اعتماد و مشاركت كاركنان ، جهت پيشرفت هاي گوناکون سازمان می گردد که بایستی به صورت نظام مند، برنامه ريزي شده که در جهت ايجاد ، حفظ و گسترش تعامل و تفاهم مديران با كاركنان اقدام كند .
بعضی از روابط عمومي ها تاكنون نتوانسته اند به طور كامل هنر تخصصی را در خود ايجاد نمايند. چرا كه از يك طرف غالب مسئولان به اين هنر و فن توجهي نكرده اند و از طرفي بسياري از مديران ما با كاركردهاي روابط عمومي ايده آل آشنا نبوده اند.
یکی دیگر از خصوصیات روابط عمومي هنرمند ، فن برنامه ريزي است که يكي از ابزارهاي قوي مديريت افكار است. روابط عمومي به عنوان اصلي ترين حلقه ارتباط بين مديران و كاركنان، مسئوليت خطيري در فرآيند دسترسي مديران و افكار جمعي كاركنان دارند.
برخی از مواردی که روابط عمومی های هنرمند باید به آنها توجه داشته باشند :
همكاري فعال و مستمر با مطبوعات و رسانه ها
تقويت ارزش ها و ويژگي هاي مطلوب سازمانی
ايجاد رابطه شفاف بين كاركنان با مديران سازمان
ايجاد بستري مناسب در جهت بالندگي انديشه كاركنان
جذب استعدادهاي درخشان كاركنان در حوزه ارتباطات
اثبات جايگاه روابط عمومي در مقابل دخالت هاي غيرمسئولانه واحدها و افراد از طریق شفافیت و آگاهی دادن
ارائه مشاوره هاي مؤثر به مديریت ارشد سازمان و بستر سازی جهت تصمیم گیری
توجه جدي به افكار همه كاركنان در خصوص حرکت سازمانی بدون در نظر گرفتن اميال و رويكردهاي سياسي مخرب
تغيير عادات و فرهنگ غلط سازماني از طریق فنون نوین ارتباطات
بهره مندی ازعلوم مشاوره اي، روانشناسي، علوم تربيتي، جامعه شناسي، مردم شناسي
پیشگیری از جوسازي ها، خلاف گويي ها، دروغ پردازي ها، تهديدها با استفاده از پیش بینی و اطلاع رسانی پیش از رخداد
تدوین اهداف از موضع انفعالي به موضع فعال
تدوین دوره های آموزشي مناسب کارکنان روابط عمومی
سازماندهي خبري سازمان یعنی کوشش براي اطلاع يابي و اطلاع رساني به موقع با ابزارهاي ارتباطي
دوری از فنون ترغیب پنهان
مدیریت جهت دهي سازمان به سوي چشم انداز
انعكاس انتقادات و پشنهادات به صورت شفاف به مدیریت
برگزاري جلسات داخلي بين كاركنان و مديران به صورت ماهيانه يا فصلي.
تهيه مقاله هاي علمي در حوزه فعاليت هاي سازمان و نشر آن در رسانه هاي گروهي.
معرفي مطلوب مقالات و تحقيقات كاركنان در سطح سازمان.
انعكاس تجربه هاي موفق كاركنان سازمان.
چاپ بروشور پيام هاي آموزشي، پژوهشي و ديگر فراورده هاي سازماني.
تهيه فيلم براي معرفي سازمان.
ايجاد برنامه نظامند همدلی با خانواده هاي سازمان بدون تبعيض قائل شدن.
تهيه و تنظيم منشور اخلاقي روابط عمومي سازمان.
روابط عمومي تنظيم كننده مديريت ارتباط بين سازمان و كاركنان خواهد بود و به نوعي وظيفه خطير اطلاع رساني و سخنگويي و اعلام مواضع آن سازمان را در سطح جامعه و افكار عمومي برعهده خواهد داشت. اگر مديران مي خواهند هنر مردم داري را تحقق ببخشند، لازمه آن به كارگيري مديران روابط عمومي كاردان، متخصص، بااخلاق و هنرمند در برقراري ارتباط با مخاطبان است.
رابطه محتوا با روابط عمومی ها را چگونه تفسیر و تبیین کنیم
تولید محتوا اساس کار یک روابط عمومی است. به عبارت دیگر، روابط عمومی ها کاری مهمتر و اساسی تر از تولید محتوا ندارند، اما باید دید که مقصود از تولید محتوا چیست و دارای چه ابعادی است. محتوا، تنها یک متن نوشتاری نیست، یا مجموعه ای از تصاویر و فیلم ها و تبلیغات گوناگون. اینها همه بخشی از محتوا هستند اما لازم است که نگاهی عمیقتر به محتوا داشته باشیم. بنظر من محتوای روابط عمومی می تواند در پنج حوزه مهم مطرح گردد:
1-محتوای فکری- علمی
این محتوا یکی از محتواهای مهمی است که روابط عمومی ها باید در مورد آن نه تنها حساس باشند بلکه در بالندگی و توسعه آن مشارکت جدی داشته باشند. مهمترین محتوای یک سازمان شیوه تفکر و روش علمی حاکم بر آن است. این محتوا، خود یک رویکرد دانش محور است که نیازمند سطح مناسبی از مدیریت دانش است.
2-محتوای مدیریتی- تصمیم گیری
مدیریت امروز یک دانش است. تصمیم گیری نیز نوعی از دانش مبتنی بر مطالعه گذشته، حال و آینده است که همچنین می تواند نوعی از آینده پژوهی و آینده نگری باشد. محتوای مدیریتی یک متن وسیعی است که از راس سازمان تا آخرین سطوح فردی آن جریان دارد و هر سطح از آن نیازمند نوعی از تصمیم گیری است. بنابراین، محتوای مدیریتی- تصمیم گیری، یک محتوای مهم برای موفقیت یک سازمان است و نیازمند مدیریت و سازماندهی است.
3-محتوای نوشتاری، شنیداری و دیداری
این سه مفهوم محتوایی، نزدیکترین مفاهیمی هستند که با مدیریت محتوا در ذهن تجلی پیدا می کنند. این محتواها هم اکنون بیشترین تولیدات روابط عمومی ها را تشکیل می دهند. امروزه این محتوا، محتوای اساسی در اقدامات روابط عمومی ها در نظر گرفته یا حداقل چنین تصور می شود.
4-محتوای فرهنگی- ارتباطی
محتوای فرهنگی-ارتباطی از شاخصترین و تاثیرگذارترین محتواها است. در حقیقت هویت سازمانی در گرو این محتوا است. اصالت سازمانی را تشکیل می دهد و ساختار آن را تعدیل می کند. تفکر فرهنگی و روش ارتباطی یک محتوای تمام عیار است که باید یک سازمان در همه ساختارهای خود و تولیدات دیگر مد نظر قرار دهد. با این محتوای فرهنگی و ارتباطی است که سازمان می تواند جایگاه خود را در جامعه تعریف کند و ماندگار سازد.
5-محتوای اخلاقی- معنوی
این محتوا شالوده اساسی یک سازمان را تشکیل می دهد. بدون این محتوای اخلاقی و معنوی، همه محتواهای دیگر خالی از سودمندی کافی خواهند بود. این سودمندی، یک سودمندی دوسویه است. از سویی سازمان را در یک وضعیت «خودتنظیمی» دائمی قرار می دهد و از سوی دیگر رابطه جامعه با سازمان را مورد تجدید نظر دائمی قرار می دهد. اخلاق و معنویت، روح یک سازمان را تشکیل می دهد که باید در همه افراد، محتواها، تصمیم گیری ها و اهداف حضور تام داشته باشد.
در تولید محتوا با توجه به گسترش شبکه های اجتماعی و مجازی باید به شرایط ذبل توجه کرد:
در اینجا می توان گفت که بیشترین تاکید بر روی تولید محتواهای نوشتاری، دیداری و شنیداری است که با گسترش فضای مجازی این محتواها را در یک فضا و همزمان و در زمانهای مختلف می توان مشاهده کرد. در این زمینه باید به چند ویژگی مهم توجه کرد که بنظرم ویژگی های اساسی در این زمینه هستند:
۱- ساختار ادبی: از نظر همان شیوه های مناسب انشائی و املایی است. امروزه زبان فارسی به دلیل همین بی توجهی، مخصوصا در فضای مجازی دچار یک چالش بزرگی شده است که می تواند منجر به تخریب زبان فارسی شود.
۲- ساختار علمی: محتوای مناسب باید از اصول و خصوصیات علمی بهره مند باشد. علمی بودن به معنای مغلق گویی و اظهار فضل هایی که به سختی فهمیده می شوند نیست. مقصود اینکه محتوا باید عقلانی، استدلالی، مفید، همراستا با ادب و اخلاق و فرهنگ باشد.
۳- ساختار مناسب: مناسب بودن محتوا به معنای راضی کردن مخاطب به هر قیمت نیست. مناسب بودن محتوا به معنای تطابق آن با واقعیت و نیازهای واقعی است. واقعیت منعکس کننده نوعی از تناسب محتوایی است و تامین نیازهای واقعی بازتاب دهنده ضرورتی است که جامعه به آن توجه دارد. بنابراین محتوای غیر مناسب به معنای محتوای خلاف واقع از یک سو و غیر مفید و غیر ضروری برای جامعه از سوی دیگر است.
۴-ساختار صادق: صداقت روح محتوا را تشکیل می دهد. صداقت با شفافیت و روشنگری نیز همراه است. محتوای صادق، منعکس کننده جریان حاکم بر سازمان است که با خلوص و شفافیت لازم در معرض دیگران قرار می گیرد. صداقت، یک بخش از محتوا نیست، بلکه همه محتوا است.
برای بدست آوردن رضایت سازمان باید به شاخص هایی در تولید محتوا توجه کرد:
یکی از مهمترین تحول هایی که با گسترش کنفرانس ها و همایش های روابط عمومی ها در سطح کشور ایجاد شده است، و بخصوص این کنفرانس که همانگونه که گفته شد تلاش می کند که علم و عمل و رویکردهای علمی و کاربردی را در برنامه های علمی خود بگنجاند، عبور از مفهوم تبلیغاتچی بودن روابط عمومی ها و رفتن به سوی ارتباطی بودن آنها است. تبلیغات در جای خود مناسب اند، اما تبدیل روابط عمومی به یک بنگاه تبلیغاتی سازمان خطری است که باید خود سازمان ها جلو آن را بگیرند.
تحولی که در این زمینه به دلیل همین کنفرانس ها و تولید محتواهای گوناگون در آنها ایجاد شده حرکت به سمت ارتباطی شدن روابط عمومی ها به جای تبلیغاتی بودن آنها است. این حرکت وضعیتی ایجاد کرده است که روابط عمومی ها بیش از آنکه در صدد تبلیغات به هر قیمت باشند، در صدد ارتباطات قیمتی و ارزشمند باشند. به عبارت دیگر، ارتباطات یک قیمت و ارزش واقعی دارد که اگر محقق شود و به دست آید، بالاترین ارزش واقعی یک سازمان را تشکیل می دهد.
روابط عمومی های امروزین به دنبال این ارزش هستند و این ارزش در حال شکل گیری جدی در سازمان ها و روابط عمومی ها است که توسط همه دست اندرکاران روابط عمومی مورد توجه قرار گرفته است. این خود یک ارزش واقعی به شمار می آید که نتیجه توجه و دقت و کار و تفکر دائمی در حوزه روابط عمومی است که توسط خانواده بزرگ روابط عمومی ها به مثابه یک آرمان بزرگ در حال نهادینه شدن است.
روابط عمومی و ضرورت شناخت افکار عمومی
با پیچیدهتر شدن و پیشرفت نظام اجتماعی، ضرورت و نیاز اجتماع به روابطعمومی فزونی یافته و آن را به نهادی که میتواند به صورت نظاممند، برنامهریزی شده و سنجیده در جهت ایجاد، حفظ و گسترش تعامل و تفاهم سازمانها با جامعه هدف گام بردارد، تبدیل کرده است.
در دنیای امروز که تبادل افکار، اطلاعات، دانش، هنر و تبلیغات در حجم فزآینده ای در جریان است، شناخت افکارعمومی مخاطبان بهعنوان نخستین گام در تبیین سیاستها و چشماندازهای پیش روی سازمان از درجه اهمیت بسیاری برخوردار شده است.
با این شناخت، دولتها میتوانند میزان حمایت مردم را از برنامهها و سیاستهای خود ارزیابی کنند، سازمانها و ارگانهایی همچون رادیو، تلویزیون و مطبوعات بدون آن نمیتوانند با مخاطب ارتباط برقرار کنند و تأثیر لازم را بر افکارعمومی بگذارند، سازمانهای صنعتی و اقتصادی هم از این شناخت بینیاز نیستند و برای فروش کالاها و خدمات خود باید سلیقه و نیازهای مردم را بشناسند.
نزدیک کردن اذهان عمومی به واقعیتهای موجود در سازمان، بهعنوان یکی از نقشهای مهم روابطعمومی در سازمان، همواره مورد توجه قرار داشته و لزوم توانایی در شناخت افکارعمومی و اقدام آگاهانه، کارکردهای روابطعمومی را افزایش داده و کارکردهای متفاوتی را پیش روی آن قرار داده است.
اگر برنامهریزیهای صورت پذیرفته در حوزه ارتباطات و روابطعمومی یک سازمان را تلاشی طراحی شده برای شناسایی نیازها و تأثیرگذاری بر افکار، احساسات و رفتارهای گروههای هدف آن سازمان در نظر بگیریم، شناخت فرایند شکلگیری افکار و احساسات، بخش بسیار مهمی از این برنامهریزی را شکل میدهد و به بیان دیگر، شناخت هرچه دقیقتر، جامعتر و سریعتر از نیازها و انتظارات، دستیابی به اهداف طراحی شده را بیش از پیش آسان خواهد کرد و در مواقع اضطراری و بحرانی به یاری سازمان خواهد آمد.
وظایف و نقشهای روابطعمومی در رویارویی با نیازهای اجتماع، نوع فعالیتهای روابطعمومی در داخل و خارج سازمان، تعیین عوامل مؤثر در ارتقای جایگاه روابطعمومی و دهها مورد دیگر را میتوان از جمله موارد مؤثری برشمرد که با شناخت افکارعمومی و تطبیق شرایط موجود در سازمان و فعالیتهای روابطعمومی ارتباطی
جامعه شناسی ادبیات و جامعه شناسی ادبی
«جامعه شناسی ادبیات» که بخشی از جامعه شناسی عمومی است به «فرامتن» و بهتر بگوییم هرآنچه که خارج از خود متن است، می پردازد. در این حوزه، تولید و توزیع کتاب، خوانندگان، نویسندگان، منتقدان، نهادهای ادبی و... قرار می گیرند و اما «جامعه شناسی ادبی » که یکی از شاخه های علوم ادبی است، توجه خود را به «متن و معنای متن» معطوف می کندو به دنبال گسترش درک متن و تأویل آن است و با رویکردی زبان شناسانه از دیدگاههای واج شناسی، آواشناسی، دستور زبان، نشانه شناسی و معناشناسی به بررسی متن و معنا و تفسیر آن می پردازد. ژاک دریدا، میشل فوکو، رولان بارت، ویلتای و لویی آلتوسر از جمله دانشمندان معاصری هستند که در این حوزه فعالیت می کنند.
درحوزه جامعه شناسی ادبیات دو دیدگاه قابل طرح و مورد بحث است. یکی دیدگاه ماتریالیستی و دیگر دیدگاه ایده آلیستی که البته به هر دو دیدگاه انتقاداتی نیز وارد است. ماتریالیستها بین ادبیات و جامعه پیوندی بازتابی و مکانیکی برقرار می کنند و ادبیات را تنها به بازتاب مسائل اجتماعی و بویژه اقتصادی محدود می کنند. نگاه آنان به ادبیات تک بعدی است و استقلال زیبایی شناختی ادبیات و پدیده های ادبی را نادیده می گیرند. در واقع جامعه شناسان ادبیات که دیدگاهی ماتریالیستی دارند با سطحی نگری قادر به درک و تعریف پدیده پیچیده ای چون ادبیات نیستند و همچون دیدگاه مجرد ایده آلیستی که مدعی استقلال مطلق آفرینش هنری وادبی است. ایده آلیستها ارتباط پیچیده بین آفرینش ادبی با واقعیت اجتماعی را نادیده می گیرند و آنقدر با ادبیات مجرد و ایده آل برخورد می کنند که به روح مطلق می رسند و از واقعیت اجتماعی دور می شوند. آنان به کلی منکر پیوند ادبیات با پدیده های اجتماعی و تاریخی می شوند.
جامعه شناسی ادبیات سه جزو لاینفک کتاب، اثر ادبی و خواندن دارد که هر کدام به طور تخصصی در شاخه های جامعه شناسی کتاب، جامعه شناسی آفرینش ادبی و جامعه شناسی خواندن مورد تحلیل و بررسی قرار می گیرند.
تأمل بر این دیدگاهها ما را به این نكته میرساند كه نذرت بودن، دلمشغولی داشتن به ادبیات و نویسنده بودن به منزله این نیست كه یكباره همه چیز را در سراشیبی بگذاریم و راه خود را از آغاز بیاغازیم. ادبیات سلسلهای از شبكههای دانش است كه از گذشتههای دور دست ما تا امروزمان وجود دارد و امتداد مییابد. درست شبیه به همین اجتماع و جامعهای كه در آن زندگی میكنیم و نفس میكشیم.
منبع:
روزنامه شهروند
فرهنگ شناسی
نقش روابط عمومی در توسعه فرهنگی
آنچه مسلم است اینکه بدون دگرگونی در شناخت، تفکرات و الگوهای رفتاری انسان های ساکن در مناطق کمتر توسعه یافته، توسعه محال و یا بسیار دشوار است. به عبارتی دیگر ، برای توسعه تحول اساسی در درون انسان ها و نگرش های آن ها ضروری است. توسعه فرهنگی یعنی پذیرش تغییر و انطباق آن با شرایط جدید، که در صورت وصول ، فرهنگ توسعه پدید می آید. تحول فرهنگی ، تغییر و تحول ارادی و غیر ارادی در رفتار است. این تحول ، هم جنبه درونی دارد و هم جنبه بیرونی، ایجاد فرهنگ کارآمد و توسعه بخش به عهده نخبگان جامعه است. این فرهنگ در جامعه گسترش می یابد و چون مورد پذیرش واقع شد، محیط جدیدی فراهم می کند که برآفرینندگان فرهنگی تاثیر می گذارد. دولت بهتر است خود را متولی تهیه امکانات ، زیر ساخت ها و ابزارهای لازم برای تولید، ابداع، نوآوری فرهنگی و رواج آن در میان مردم بداند و از متولی گری امور فرهنگی بپرهیزد. اهمیت دادن به اقشار نخبه جامعه، تاکید بر تولید، تنوع و آزادی، فراهم آوردن امکانات تحرک اجتماعی، جامعه نگری توجه به تحول نظام آموزشی و جامعه پذیر ی – بویژه از طریق رسانه ها – از راه کارهای توسعه فرهنگی و ایجاد فرهنگ مناسب توسعه در ایران است ..
از جمله پیشنهادهای مهم در این زمینه، ایجاد مرکز تحقیق و توسعه فرهنگی، برای شناخت فرهنگ عمومی و راه کارهای توسعه فرهنگی است. پیشنهاد بعدی، تکیه بر خصلت فرهنگ سازی در روابط عمومی هاست که اقدامی علمی است. روابط عمومی ها در پدید آمدن و شکل دهی فرهنگ توسعه، بیشترین نقش را دارند. و می تواند زمینه و بستر لازم را برای توسعه فراهم آورند.
با آماده کردن بستر لازم برای فرهنگ کار و تلاش، ایجاد رفاه ملی و شرایط ویژه سیاسی برای شکل دادن به برنامه توسعه و حرکت جامعه در جهت تحقق آن، روابط عمومی ها می توانند نقش فرهنگ ساز خود را به خوبی ایفا کنند .
روابط عمومی ها، چه در سطح ملی و چه در سطح بین المللی ناگزیرند خود را با تغییرات و تحولاتی ژرف، تطبیق دهند و از دست آوردهای نظری، علمی و فنی، برای پیشبرد و ارتقای خود بهره مند شوند. اساس و پایه روابط عمومی مدرن ارتباط، گفتگو، مذاکره و همکاری برای رفع اختلاف ها و تضادها و رسیدن به تفاهم و همکاری میان ملت ها، سازمان ها و افراد است .
توسعه چیزی نیست جز فرایندی پویا و مستمر از تامل میان دولت و جامعه مدنی و نهاد های آن که به افزایش ثروت و درآمد سرانه، دگرگونی اکثریت مردم و نیز توسعه سیاسی و فرهنگی جامعه، منجر خواهد شد. توسعه پایدار، ایجاد نوعی توازن مستمر قدرت میان دولت و جامعه مدنی است. در این حالت، دولت، مقتدر و مشروع و جامعه مدنی را توسعه خواه گویند حتی دموکراسی یا مردم سالاری را هم می توان نتیجه برقراری توازن قدرت میان دولت و جامعه مدنی دانست که در آن جامعه مدنی وجود نوعی فرهنگی و سیاسی بازتر را وسیله ای برای تحمیل خواسته های خود بر دولتی مقتدر، قانونی و مشروع می دانند. در حال حاضر با توجه به تحولات درونی ایران و جوان بودن جامعه ایجاد نگرش و فرهنگ نو و رواج قانون مندی و نظم در روبط میان فردی، گروهی، سازمانی، و در روابط ملی و بین الملل، ضرورت پیدا کرده است ایجاد فرهنگ توسعه، ایران وارد دوره تثبیت و قانون مندی خود شده و شکل دادن به افکار عمومی و رواج نهاد های مدنی و فرهنگی و مدنی از لوازم توسعه و پیشرفت ما ایرانیان است. روابط عمومی ها می توانند در این زمینه نقش مهمی ایفا کنند؛ کمک به تغییر نگرش ها، ایجاد شناخت و رابطه انسانی دو سویه و ایجاد فرهنگی کمال گرا و آینده نگر، از جمله مواردی است که می توان در این رابطه از آن ها یاد کرد .
روابط عمومی ها همچنان وظایف و نقش های کلی را به عهده دارند که ازآن جمله می توان به کارآمدی، اطلاع رسانی، پاسخگویی، تغییر نگرش، ارتباط با رسانه ها و نقد و اصلاح نظریه ها و عمل کرد ها اشاره کرد؛ با این حال روابط عمومی ها برای همگام شدن با جهان و ایران متحول، به سازماندهی مناسب تشکیلاتی، مدیریت علمی، برنامه عمل مشخص و رعایت اصول اخلاق حرفه ای نیز نیاز دارند .
ایجاد روابط دو سویه میان مدیران و کارکنان، تشویق مشارکت و افکار سنجی و انعکاس آن برای تصمیم گیری مدیران سه وظیفه بسیار مهم روابط عمومی ها به شمار می روند. روابط عمومی ها باید در حیطه عمل درون و برون سازمانی خود فرهنگ مناسب را برای توسعه ایجاد کنند و در عین حال به برنامه های سازمانی، توسعه ملی، گسترش جامعه مدنی توسعه سیاسی و فرهنگی در سطح کلان، یاری رسانند.
تهیه وتنظیم : روابط عمومی پست استان اردبیل
يکي از مهمترين آثار و تبعات رشد و توسعه فناوريهاي ارتباطي و اطلاعاتي(ICTs) در عصر حاضر ظهور پديده تجارت الکترونيک(E-Commerce) بوده است. تجارت الکترونيک که همگام و همپاي توسعه اينترنت قوت و بسط بيشتري يافت زمينه لازم را در جهت رشد و توسعه اقتصادي فراهم مي کند و راندمان کمي و کيفي مبادلات تجاري را افزايش مي دهد. افزايش و گسترش عرصه هاي رقابتي را در مراودات تجاري باعث مي شود و موجب توليد مشاغل جديد در سازمان مي شود.
مديران پيشرو در عرصه فعاليت هاي تجاري خود ضمن تحکيم وتوسعه شاخصهايICT بر حسب نيازهاي سازمان از ظرفيتهاي مثبت آن نيز در امور تجاري بهره مي برند و با ساختار شکني اقدام به حذف و يا کمرنگ کردن نقش تجارت به شيوه سنتي مي کنند. به خاطر داشته باشيد که يکي از معضلات و مشکلات تجارت سنتي، کندي سرعت مبادلات و حجم بالاي فعاليت براي انجام مبادله است.اما تجارت الکترونيک با تسريع در روند مبادله فعاليت کمي را نيز مي طلبد. در سازمانهاي پويا مديران با شناخت مناسب از ساختار سازمان و کالاهاي توليدي اقدام به راه اندازي پايگاه اينترنتي ويژه اي با قابليت ها و نيازهاي مورد استفاده در ارتباطات تجارت الکترونيکي مي کنند.
مهمترين و حساس ترين موضوع در تجارت الکترونيک سرويس هاي پشتيباني مناسب از جانب شما براي مشتري است بايد دقت کنيد تا هر يک از مشتريان کالاي خود را با کيفيت مناسب و در کوتاهترين زمان ممکن در يافت کنند.
با مسائل مطرح شده اهميت تجارت الکترونيک و پيوستن به استفاده کنندگان از اين پديده نوظهور براي سازمان ها مورد اشاره قرار گرفت اما بايد ديد که يک سازمان براي دست يافتن به اهداف و برنامه هاي مورد انتظار از تجارت الکترونيک نيازمند فراهم کردن چه ابزارها و زير ساختهايي است.
اولين و مهمترين مسئله بهره گيري از ابزارهاي ارتباطي مناسبي است که بر اساس نياز سنجي و طرح مطالعاتي آينده نگرانه مورد گزينش قرار گرفته باشد. اين ابزارها را استفاده از خطوط اينترنت مناسب، استفاده از شبکه هاي داخلي(LAN ، WAN ، INTRANET )، استفاده از شبکه هاي مخابراتي ماهواره اي و سيمي و…. هر کدام از اين ابزارها با توجه به نوع کاربردها و سطح فعاليت سازمان نسبت به انتخاب زير ساختهاي ارتباطي موجود استفاده کنيد.
با وارد شدن تجارت الکترونيک به ساختار سازماني که تا کنون به شيوه سنتي فعاليت اقتصادي کرده به عنوان يک برنامه کليدي و اساسي در مراودات تجاري سازمان نيازهاي جديدي بوجود مي آيد. از جمله اين مسائل تغيير در روند ارتباطي کارمندان سازمان با طرفهاي تجاري است بدين صورت که کارمندي که تا ديروزبا استفاده از نامه نگاري، فکس و… اقدام به ارسال و دريافت اطلاعات مي کرد هم اکنون با ابزارها و بسترهاي جديدي روبرو مي شود. در اين وضعيت مسائل جديدي در سازمان ظهور خواهد کرد. نياز به بازاريابي الکترونيکي (E- MARKETING ) تغييرات اساسي در بخش تبليغات و روابط عمومي سازمان و … از مسائلي است که مدير را مجاب خواهد کرد که به جذب نيروهاي جديد و متخصص در زمينه هاي مزبور اقدام کند و يا طي برنامه هاي اموزشي نيروهاي موجود را باتغييرات هماهنگ سازد.
در بعد ديگر مدير سازمان بايد مسئله تجارت الکترونيک را از نظر اهميت سازماني به دقت مورد توجه قرار دهد و از لحظه ورود اطلا عات به سازمان تا ذخيره سازي آنها به حفظ و امنيت آنها نظارت داشته باشد. امنيت در دريافت و پرداخت به شيوه الکترونيکي بايد به شدت مورد توجه مديران سازمان قرار بگيرد. مدير بايد با توجه به حجم و گستردگي کار بايد از سخت افزارها و نرم افزارهاي مطلوب و مورد اقبال ساير شرکتها و سازمان ها استفاده کند.
و بنابراين سازماني موفق خواهد بود که با تقبل هزينه ها و ريسک هاي احتمالي در روند تغييرات ساختار تجاري خود از شيوه هاي سنتي به شيوه هاي مدرن از رقبا پيشي بگيرد.
منبع: سایت dimehr.ir
خبرنگاری زرد به خبرها و خبرنگارانی اطلاق میشود که پایشان را از اصول حرفهای و اخلاقی روزنامه نگاری بیرون گذاشته و در مورد موضوعاتی مانند رسوایی و تهمتهای جنسی، دلالی تهمت و شبهه وارد کردن به دیگران و یا دست آویز کردن موضوعات احساسی برای سوء استفاده بردن از آنها، اطلاق میگردد که به صورت نیمه تعریف شدهای توهین ناتمام (not quite libel) لقب گرفتهاست.
بهتر است تمامی آن ویدئوهای خانگی را به هدر ندهید. با صرف کمی وقت و کار با نرمافزار iMovie میتوانید نتایج فوقالعادهای بهدست بیاورید. ما درادامه به آموزش کار با این نرمافزار خواهیم پرداخت و حتی چند نکته برای بهتر شدن ساختههایتان هم داریم.
باید گفت نرمافزارهای تدوین حرفهای ویدئو گران هستند. این در حالیست که میتوانید برنامه iMovie را تقریبا بر روی اکثر دستگاههای شرکت اپل به صورت مجانی داشته باشید.
نام
اصطلاح روابط عمومی که اکنون ما به کار می بریم ترجمه کلمه به کلمه اصطلاح انگلیسی (public relations) است. این اصطلاح در ایران برای نخستین بار در شرکت نفت به کار گرفته شد و سازمان ها و موسسات دیگر گشورمان سال ها پس از شرکت نفت شروع به ایجاد واحدی بنام روابط عمومی در تشکیلات خود نمودند.
در زبان عربی این اصطلاح رابه (العلاقات العامه) ترجمه کرده اند. روابط عمومی به مفهوم یک حرفه برای نخستین بار در ایالات متحده آمریکا به وجود آمد. در دهه اول قرن بیستم در آمریکا دفاتری بنام دفتر تبلیغات publiclty bureau یا دفاتر مطبوعات press bureau بوجود آمد وپس از چند سال این دفاتر عنوان روابط عمومی را بخود گرفتند.
هدف
برقراری ارتباط متقابل بین مردم م مسیولین و جلب همکاری وبسط تفاهم عمومی ، آگاهی مردم از عملکرد دستگاه متبوع، آماده نمودن اذهان عمومی در اجرای طرحها و برنامه ها و ایجاد محیط مناسب برای رشد فضائل اخلاقی کارکنان در چهارچوب ضوابط و معیارهای نظام جمهوری اسلامی ایران
جایگاه روابط عمومی
روابط عمومی بدلیل ماهیت خاص خود و ضرورت ارتباط مستمر، زیر نظر مستقیم بالاترین مقام مسئول دستگاه متبوع قرار دارد.
تعاریف
1- روابط عمومی عبارت است از هنری که به کمک آن می توان موسسه، سازمان وفرد را مورد علاقه و احترام کارمندان و مردمی که با آن سر و کار دارند قرار دارد.
2- روابط عمومی فن و هنری است که از علوم متعددی بهره می گیرد.
3- روابط عمومی عبارت است از داشتن رابطه خوب با دیگران.
4- روابط عمومی عبارت است از تلاش های یک سازمان جهت کسب همکاری مردم و گروه های دیگری که برای آن سازمان اهمیت دارند.
5- روابط عمومی عبارت است از اقدام به کارهایی، جهت افزایش و تقویت رابطه با مردم.
6- روابط عمومی عبارت است از انجام کار خوب و مفید و بیان و تبلیغ این اقدامات.
7- روابط عمومی عبارت است از چشم، گوش و دهان یک سازمان.
8- روابط عمومی آیینه تمام نمای یک سازمان است.
9- روابط عمومی بازوی یک مدیر سازمان در امر ارتباط و استقرار حسن نیت و تفاهم در مجموعه متبوع می باشد.
10- مدیران سازمان چنانچه بپذیرند که بخشی از وظایف آنها برقراری ارتباط با گروه های داخلی و خارجی سازمان است، روابط عمومی از سوی آنها چنین وظیفه ای را به انجام می رساند که این امر مستلزم قبول و پذیرش روابط عمومی و بها دادن به آن و در اختیار گذاشتن امکانات مادی و معنوی است.
اهداف روابط عمومی
» ایجاد بستر تفاهم، همکاری و جلب اعتماد عمومی و اعتمادسازی درون و برون سازمان
» جلب مشارکت و همفکری همه جانبه مخاطبان در تصمیم سازی و تصمیم گیری های سازمانی
» توسعه و ساماندهی نظام اطلاع رسانی و اطلاع یابی در چارچوب وظایف سازمان
» ایجاد بستر مناسب برای گفتمان مستمر و منظم بین سازمان و مخاطبان آن
» تثبیت، تقویت و کمک به زمینه سازی تحقق سیاست های اجرایی سازمان
» پیش بینی بحران های بالقوه و کمک به پیشگیری از وقوع آنها در حوزه فعالیت های سازمان
» مشارکت در رفع مشکلات و حل مسایل سازمان
» ارتقای سطح دانش و آگاهی های عمومی در راستای اهداف سازمان
وظایف روابط عمومی
» انعکاس و تشریح دیدگاه ها، سیاست ها و برنامه های سازمان
» اجرای سیاست های خبری، تبلیغاتی، انتشاراتی و مطالعاتی سازمان
» ایجاد ارتباط مبتنی بر حسن تفاهم مردم، نهادهای اجتماعی و مسوولان سازمان با استفاده از فنون و رسانه های جدید در قالب روابط عمومی یکپارچه
» تهیه و تدوین اخبار، بیانیه، اطلاعیه، آگهی و پیام های سازمان و اقدام به انعکاس آن در رسانه های گروهی
» انعکاس طرح ها و سیاست های اجرایی و عملکرد سازمان به جامعه مخاطب
» برنامه ریزی و همکاری در جهت برگزاری کنفرانس ها، سمینارها، جشنواره ها، مصاحبه ها و بازدید های استانی و کشوری
» بررسی مطالب منعکس شده در رسانه های گروهی در رابطه با عملکرد سازمان و ارائه نقطه نظرات مناسب به مراجع ذیصلاح
» تشکیل و همکاری با ستادهای ویژه برگزاری مراسم و مناسبت های ملی در سازمان
» ایجاد سیستم اطلاع رسانی و اطلاع یابی
» انتشا نشریات ادواری و موردی در سازمان در قالب های آنلاین و چاپی
» برقراری ارتباط مستمر و منظم با دیگر مراکز و سازمان ها و نهادها
» سیاستگذاری، برنامه ریزی و هماهنگی به منظور برگزاری نمایشگاه های تخصصی در حیطه وظایف سازمان در داخل و خارج از کشور
» تهیه و تدوین و اجرای پروژه های مطالعات مربوط به فعالیت های سازمان
شبکه اطلاع رسانی روابط عمومی ایران (شارا)- تعیین کمیت تلاش هایروابط عمومی، همواره یک چالش در صنعت تبلیغات بوده است.
چگونه می شود فهمید که آیا روابط عمومی تاثیری بر فروش داشته یا خیر؟
ده سال پیش، متخصصان روابط عمومی از "معادل های تبلیغات" برای اندازه گیری این تلاش ها استفاده می کردند. اما، این روش ذاتا گمراه کننده است. خوانندگان به مقالات بیشتر از تبلیغات توجه می کنند، اما یک کمپین تبلیغاتیتقریبا هرگز به یک بار ظاهر شدن محدود نمی شود.
یک طرح رسانه ای موثر و یا یک مقاله، معمولا یک موضوع و یا روند دارای ارزش خبری را پوشش می دهد که در آن یک مشتریِ روابط عمومی می تواند تخصص خود را ارائه دهد، در حالی که یک آگهی، یک پیچ فروش مستقیم است. مقایسه تلاش های روابط عمومی با یک کمپین تبلیغاتی، واقعا مقایسه "سیب به پرتقال" است.
بخشی از چالش اندازه گیری روابط عمومی، آن است که رسانه های سنتی (چاپی، تلویزیون، رادیو) امروزه فقط بخش کوچکی از این صنعت هستند. رسانه های اجتماعی و سایر رسانه های غیر سنتی، همگی راهکارهایی هستند که تبلیغاتچی ها از آن ها برای بالا بردن پروفایل مشتری خود استفاده می کنند.
جمع آوری تعداد بازدیدها از تمامی این پلت فرم ها و مقایسه تلاش های روابط عمومی خود با شرکت های رقیب در صنعت شما، یکی از راه های ردیابی موفقیت روابط عمومی می باشد، اما شرکت ها نباید تنها بر عددها (تعداد) تمرکز نمایند.
تعاملات انسانی، توسعه روابط برند، وفاداری مصرف کننده و درک عمومی، را نباید با جمع بستن تعداد بازدیدهای عمومی اندازه گیری کرد.
کلان داده ها را می توان به منظور اندازه گیری تلاش های بازاریابی به صورت کلی استفاده نمود، اما جداسازی روابط عمومی از تبلیغات و تلاش های فروش، کاری بسیار دشوار است. تعامل مشتری یک شاخص به مراتب بهتر از موفقیت روابط عمومی محسوب می شود.
تیم های بازاریابی نباید به تلاش های روابط عمومی به همان سبکی که به طرح های تبلیغاتی یا فروش نگاه می کنند، بنگرند، چرا که در آن موفقیت را به راحتی می توان تعریف نمود.
در عوض، روابط عمومی در مورد ایجاد خطوط ارتباطی و تعامل با مشتریان خود می باشد.
اگر این کار به درستی اجرا شود، این تلاش ها نتایج خوبی به دنبال خواهد داشت، از جمله شناخته شدن، شهرت و اعتبار، و افزایش کسب و کار.
کتاب بهکارگیری رسانههای اجتماعی و جمعی در روابطعمومی حرفهای تالیف نصیبه رستگارپور از سوی انتشارات سیمای شرق منتشر شد.
این کتاب دریچهای است به جهان نوین هوشمندی که روابطعمومی حرفهای با آن مواجه شده است و تلاشی است برای ارائه راهکارها و راهبردهایی نوین در سازمانها، برای هماهنگی هر چه بیشتر روابطعمومی حرفهای با این محیط نوین هوشمند.
در مقدمه این کتاب آمده است:
مشتریان، مصرفکنندگان و مخاطبان سازمان امروزه با بهرهگیری از تکنولوژیهایی که دسترسی آنها برای مشارکت فعال بیشتر در محیط هوشمند حول سازمانها را بیشتر میکند؛ از فرایند طراحی تا تولید محصولات و خدمات؛ طراحی و انتشار تبلیغات؛ بازاریابی و فروش و حتی تعیین قیمت کالا و خدمات، همراه و همکار سازمان هستند و در کلیه این فرایندها مشارکت فعال دارند.
در واقع مشتریان و مصرف کنندگان، سلایق خود، احساسات و نیازهایی که دارند را به صورت داوطلبانه روانه محیط شبکه هوشمند سازمان میکنند. عادتها، نیازها و گفتوگوها و ارتباطات آنها با سایر مشتریان و مخاطبان سازمان در محیط هوشمند سازمان و در ارتباط با سازمان، در فرایند تولید تا ارائه خدمات و محصولات سازمانها تعیینکننده شده است.
به این ترتیب روابطعمومی برندها -از برندهای محلی تا برندهای جهانی- چارهای ندارند جز هماهنگی با این محیط هوشمند که تحت تاثیر مشارکت سهامداران، شرکاء، کارکنان و مشتریان و مصرفکنندگان چهره و مضمونی کاملا فرهنگی یافته است. لازم است آنها انعطاف پذیری فرهنگی خود را نسبت به هنجارها و سلایق فرهنگی مخاطبان سازمان خود، به شدت بالا ببرند.
مضمون کتاب به این مقوله میپردازد که این انعطافپذیری اگر چه روابطعمومیها و سازمانهای متبوع آنها را در هر لحظه وادار میسازد که هماهنگ با فرهنگ حاصل از مشارکت انواع مخاطبان خود اعم از مشتریان و مصرفکنندگان، سهامداران، شرکاء و کارکنان عمل کند، اما در عین حال ظرفیتهای بسیاری برای ایجاد خلاقیتهایی که سازمان برای بقاء به آنها احتیاج دارد، فراهم می کند: از خلاقیت در فرایند طراحی تا تولید محصولات و خدمات؛ تا خلاقیت در طراحی و انتشار تبلیغات؛ بازاریابی و فروش.
این کتاب به پنج بخش تقسیم میشود که در این فصول به وظایف و استراتژی روابطعمومی، تولید و گزینش و انتشار محتوا در رسانههای جمعی و اجتماعی، مانیتورینگ و تهیه بولتن، تحلیل اخبار منفی و بحرانی و تحلیل محتوای بولتنهای خبری پرداخته شده است.
(یادداشت/ مهدی گرائلی شیخ)
📝📝📝 آثار مثبت و منفی شبکه های اجتماعی بر جامعه
آثار مثبت:
◀️ شبکه های اجتماعی می توانند نقش بسزایی را در تجارت از طرق مختلفی ایفا کنند. هم اکنون رسانه های بازاریابی سنتی مانند رادیو، آگهی های تلویزیونی و تبلیغات چاپی به دلیل هزینه های گزافی که میطلبند منسوخ شده اند، اما از طریق شبکه های اجتماعی، تجارت بدون هزینه ی مالی خاصی و تنها با صرف انرژی و زمان ممکن است.
◀️ شبکه های اجتماعی فرصت بسیار خوبی را برای نویسندگان و وبلاگ نویسان جهت انتشار مطالب و نقطه نظراتشان در بین تعداد بسیار زیادی از دیگر کاربران به وجود آورده است که این مورد قبل از به وجود آمدن این شبکه ها، بسیار سخت و با هزینه های گزافی ممکن بود.
◀️ در حال حاضر شبکه های اجتماعی تمام موانع ارتباطی را از میان برداشته است و هر فردی میتواند افکار و عقاید خود را در ارتباط با موضوعات گوناگون با دیگران به اشتراک بگذارد همچنین دانشجویان و متخصصان می توانند از طریق این بستر با افراد همفکر خود ارتباط برقرار نمایند و درباره موضوعات مختلف با یکدیگر هم فکری کنند.
◀️ دیگر اثر مثبت این شبکه ها، متحد کردن کاربران به سوی اهداف بزرگ می باشد که یکی از نمونه های آن، هشتگ های مرتبط با مناسبت ها و رویدادهای گوناگون می باشد که در این ارتباط می توان به هشتگ های بشردوستانه اشاره نمود.
آثار منفی:
🔴 یکی از آثار منفی رسانه ها یا شبکه های اجتماعی ایجاد نوعی اعتیاد می باشد. سپری کردن ساعت های بی شمار در شبکه های اجتماعی سبب انحراف تمرکز ما از کارهایمان می شود و همچنین سطح انگیزشی افراد و به خصوص نوجوانان و دانش آموزان را کاهش می دهد. این گروه سنی عمدتاً به جای تمرکز بر دانش و آگاهی عملی بر فناوری تکیه میزنند.
🔴 در صورتی که به کودکان اجازه استفاده از سایت ها و یا شبکه های اجتماعی داده شود، به شدت می توانند تحت تاثیر این فضا قرار گیرند؛ اما دلیل این نقطه نظر چیست؟ با توجه با آنکه برخی از کاربران شبکه های اجتماعی، تصاویر خشونت آمیز و یا دارای محتوای نامناسب را به اشتراک میگذارند، این عامل می تواند سبب ایجاد آسیب های رفتاری در کودکان و نوجوانان شود و این مورد در نهایت اثری منفی را در کل جامعه ایجاد میکند .
🔴 از دیگر آثار منفی شبکه های اجتماعی می توان به این مورد اشاره کرد که کاربران این شبکه ها در معرض هک قرار دارند؛ حتی اگر کاربران اقدام به فعالسازی تمام تنطیمات امنیتی شبکه اجتماعی مدنظر خود نمایند، ولی با این وجود باز هم امکان فاش شدن اطلاعات شخصی وجود دارد.
مهدی گرائلی شیخ – روابط عمومی اداره کل پست استان مازندران