ملاک تشخیص «اخبار حقیقی» و «اخبار کذب»

ملاک تشخیص «اخبار حقیقی» و «اخبار کذب» اصطلاح «اخبار جعلی» بسیار پیچیده است، به این دلیل که همیشه منظور و هدفی که در خبر نهفته است، مشخص و واضح نیست. مردم از این اصطلاح برای تداعی کردن هر چیزی از خبرهای کذب و جعلی گرفته تا خبرهایی که با آن‌ها موافق نیستند، استفاده کرده‌اند.نه همه‌ی این اطلاعات و خبرها صحت دارند و نه اینکه تمام گزارشات، قابل اعتماد هستند. مدارس و دانشگاه‌ها، حقیقت را در مورد اخبار جعلی آموزش دهند! اختصاصی «تابناک باتو»؛ در گذشته، بسیاری از مردم اخبار خود را از روزنامه‌ها، مجلات و شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی دریافت می‌کردند. اما اکنون، هر کسی می‌تواند خبری را گزارش دهد و آن را در اینترنت منتشر کند و این خبرها را از طریق شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارد. اما مشکل این کار: نه همه‌ی این اطلاعات و خبرها صحت دارند و نه اینکه تمام گزارشات، قابل اعتماد هستند. پس از انتخابات اخیر ریاست جمهوری در آمریکا، بسیاری از مردم حتی از خود می‌پرسند که آیا نتایج انتخابات، تحت تأثیر «اخبار جعلی» قرار گرفته بود. مدارس و دانشگاه‌ها، حقیقت را در مورد اخبار جعلی آموزش دهند! همین مسأله، باعث شد تا فیسبوک با برخی از سازمان‌ها کار کند تا به این موضوع پی ببرد که آیا ماجراهای مورد مناقشه صحت دارند و یا جعلی هستند و همچنین باعث شد که معلمان و اساتید در جهت تبدیل دانش‌آموزان و دانشجویان به خوانندگان مسئولیت‌پذیر اخبار، به آنها آموزش‌های لازم را بدهند. «اخبار جعلی» در حقیقت چیست؟ اصطلاح «اخبار جعلی» بسیار پیچیده است، به این دلیل که همیشه منظور و هدفی که در خبر نهفته است، مشخص و واضح نیست. مردم از این اصطلاح برای تداعی کردن هر چیزی از خبرهای کذب و جعلی گرفته تا خبرهایی که با آن‌ها موافق نیستند، استفاده کرده‌اند. مدارس و دانشگاه‌ها، حقیقت را در مورد اخبار جعلی آموزش دهند! هاوارد اشنایدر (Howard Schneider)، دبیر خبر پیشین روزنامه‌ی نیوزدی (Newsday)، در سال 2007 میلادی، مرکزی را به نام «مرکز سواد خبری» در دانشگاه استونی بوک (Stony Book) پایه‌گذاری کرد. این مرکز، پروژه‌های متعددی را تحت پیگیری و انجام دارد اما ملموس‌ترین آنها، یک دوره‌ی آموزشی به نام «سواد خبری» است. در این دوره‌ی آموزشی، نحوه‌ی بررسی جزئیات مختلفی را که می‌توانند گویای اعتبار یک خبر باشند، به دانشجویان آموزش داده می‌شود. آیا متن خبر در واقع با عنوان خبر مرتبط است؟ آیا جملات اغراق‌آمیز و افراط‌گرایانه زیادی در خبر وجود دارند؟ آیا خبر شامل برخی از اطلاعات است و آیا این اطلاعات قابل اثبات هستند؟ آیا این خبر توسط یک خبرنگار و روزنامه‌نگار معروف و مشخص، نوشته شده است؟ ریچارد هورنیک (Richard Hornik)، رئیس برنامه‌های مشارکت خارج از کشور در «مرکز سواد خبری» است. او می‌گوید که مسئله‌ی اخبار جعلی در حقیقت به دو بخش تقسیم می‌شود: اخباری با اطلاعات مطلقاً غلط و همچنین روزنامه‌نگاری و خبرنگاری به طور کلی ضعیف. مسئله فقط کشف یک قسمت اشتباه نیست، بلکه کشف قسمتی است که می‌توانست بهتر نوشته شده باشد. به قول دنیل پاتریک موینیهان، سناتور سابق نیویورک: «همه نسبت به نظرات شخصی خودشان حق دارند اما نسبت به حقایق و واقعیت‌ها هیچ حقی ندارند.» مدارس و دانشگاه‌ها، حقیقت را در مورد اخبار جعلی آموزش دهند! هورنیک به نوعی می‌گوید که اشنایدر، بحران اخبار جعلی را پیش‌بینی کرد: «بصیرت و بینش او (اشنایدر) این بود که اگر عموم جامعه واقعاً تفاوت بین روزنامه‌نگاری و چیز دیگری را ندانند، هیچ نکته‌ای در آموزش روزنامه‌نگاران با کیفیت و ارزشمند وجود ندارد.» پخش و انتشار اخبار دانشگاه میشیگان، دوره‌ای مشابه را با هدف آموزش دانشجویان برای بررسی و تحقیق در مورد اعتبار خبرها و آگاهی از تعصبات برگزار می‌کند. خانم دورین بردلی (Doreen Bradley)، رئیس بخش برنامه‌ریزی و اقدامات آموزشی این دانشگاه است. او می‌گوید: «چیزی که برای دانشجویان، یک قدم مهم به شمار می‌آید، این است که با وجود یک نقطه نظر خاص، آنها باید خود را از نگاه متعصبانه به دور نگه دارند.» او همچنین به دانشجویان توصیه کرد: «خود را از دیدگاه کنونی خود خارج کنید تا به ارزش نظرات دیگران پی ببرید ... ما فکر می‌کنیم که این موضوع برای دستیابی به گفتمان و تعامل، بسیار مهم و جدی است.» خانم بردلی در ادامه گفت که مسأله‌ی دیگر، این واقعیت است که اغلب دانشجویان از فیسبوک و توئیتر برای دریافت اخبار استفاده می‌کنند تا اینکه به وب سایت‌های خبری و مطبوعات سنتی‌تر رجوع کنند. گرفتاری و مشغله‌ی زیاد دانشجویان میشل شنگ (Michelle Sheng)، دانشجوی سال سوم دانشگاه میشیگان است. شنگ متوجه شده است که دانشجویان در حال حاضر، هم از مطالعه‌ی اخبار سر باز می‌زنند و هم اینکه فقط خبرها را از منبعی که به آن اطمینان دارند، پیگیری می‌کنند. مدارس و دانشگاه‌ها، حقیقت را در مورد اخبار جعلی آموزش دهند! این دانشجو می‌گوید: «اغلب مردم از اخبار زده شده‌اند. مشغله و گرفتاری مردم آنچنان زیاد است که وقتی برای پیگیری اخبار ندارند. هر خبری را می‌توان به راحتی به خورد مردم داد به این دلیل که آنها وقت زیادی برای بررسی صحت و اعتبار خبر ندارند.» آموزش عموم مردم ریچارد هورنیک احساس می‌کند که آموزش یک دسته‌ای بزرگتر از مخاطبین حتی فراتر از دانشجویان دانشگاه‌های آمریکا، دارای اهمیت است. هورنیک و «مرکز سواد خبری» منابع آموزشی را به موازات دوره‌های سواد خبری در سایت کورسرا (Coursera)، گسترش داده‌اند. دوره‌های سواد خبری، همچنین در دانشگاه‌های ویتنام، مالزی، میانمار، استرالیا، روسیه، هنگ کنگ و لهستان برگزار شده‌اند. البته هورنیک و «مرکز سواد خبری» در تلاش هستند تا به مخاطبین جوان‌تر دست پیدا کنند. آنها با چندین مدرسه‌ی راهنمایی در ایالت نیویورک امریکا برای آموزش سواد خبری مشارکت کرده‌اند. به نظر می‌رسد که مقطع راهنمایی (دانش آموزان 12 تا 14 ساله) چندان هم برای شروع زود هنگام نیست. پائولا پکورلا (Paula Pecorella) دانشجوی دانشگاه استونی بروک معتقد است که سواد خبری باید همزمان با تعامل افراد با دنیای مجازی اینترنت (شبکه‌هی اجتماعی، انجمن‌های گفتگو و ...) آغاز شود. نمایی از نمودار خبری وب سایت Buzzfeed در مورد تجزیه و تحلیل اخبار جعلی مدارس و دانشگاه‌ها، حقیقت را در مورد اخبار جعلی آموزش دهند! تعاملات فیسبوک برای 20 خبر داغ انتخابات آمریکا (خط قرمز مربوط به اخبار جعلی و خط مشکی مربوط به اخبار اصلی است) تغییر رفتارهای مردم دورین بردلی از دانشگاه میشیگان معتقد است که مردم باید در مورد چیزی که به صورت آنلاین می‌خوانند، تحقیق و بررسی کنند و از صحت خبر مطمئن شوند. به گفته‌ی دورین بردلی: «تغییر رفتار مردم، موضوع پیچیده و سختی است ... اما در عین حال، تنها راه چاره برای کمک به این موضوع است.» هورنیک نیز با این گفته موافق است و می‌گوید: «بزرگترین مسأله این نیست که مردم را قادر به تشخیص اخبار جعلی یا روزنامه‌نگاران و خبرنگاران بد اخلاق و بی اعتبار کنیم. بزرگترین مسأله این است که از مردم خواسته شود تا خودشان با این موضوع آشنایی پیدا کنند. مغز ما به گونه‌ای عمل می‌کند که به جستجوی اطلاعات مطابق با اعتقادات و باورهای فعلی ما بپردازد.»

چالش ‌های روابط عمومی مدرن امروز کدامند؟

جان تامپسون، بنیانگذار و مدیر شرکت ارتباطات انتقادی و استادیار دانشگاه سوترنوست در ایالات متحده آمریکا، با برخی از بزرگترین سازمان‌ های تکنولوژی در جهان مانند اینتل، دِل و موتورولا کار کرده است، معتقد است که کارگزاران روابط عمومی باید بیش از گذشته گام هایی برای تقویت و اجرای اخلاق بردارند.

هومن بهلولی- روابط عمومی

یکی از بزرگترین چالش‌ هایی که کارگزاران  روابط عمومی   با آن مواجه بودند، فکس کردن بیانیه ‌های مطبوعاتی برای 100 خبرنگار در یک زمان بود (بله ، برخی از ما آن روزها را به خاطر می‌ آوریم.)

امروزه، همه افراد 24 * 7 هستند. برای افرادی از ما که برای زندگی باید ارتباط برقرار کنیم، محیطی کاملا متفاوت ایجاد شده است. در حالیکه اینترنت بسیاری از جنبه ‌های کار و حرفه ما مانند انتشار بیانیه‌ های مطبوعاتی به بیرون از سازمان را آسان ‌تر ساخته است - اما باعث ایجاد چالش‌ های جدیدی نیز شده است .

بگذارید در اینجا نگاهی داشته باشیم به اینکه چگونه دنیای دیجیتال برخی چالش ‌های ما به عنوان کارگزاران روابط عمومی را تغییر داده است:

ادامه نوشته

روابط عمومی ها به رسانه ها و فضای مجازی پاسخگو باشند

روابط عمومی ها به رسانه ها و فضای مجازی پاسخگو باشند

روابط عمومی جبران کننده اشتباهات مدیران نیست، بلکه باید میدان‌دار عملکرد و انعکاس اهداف و برنامه‌های سازمان باشد.

 جایگاه روابط عمومی امروز مثل گذشته نیست، روابط عمومی امروز باید پیشرو بوده و افکار عمومی را آماده کند.

امروز با تغییر در الگوی رفتار روبرو هستیم که برای این امر مهم، روابط عمومی باید پیشقدم باشد.

ضرورت استفاده از فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی توسط روابط عمومی‌ها: امکان نادیده انگاشتن شبکه‌ای که امروز مورد استفاده اکثریت مردم ایران است، وجود ندارد و ما برای پاسخگویی باید به این فضا وارد شویم.

تاکید بر اینکه روابط عمومی فقط کانال ارتباط نیست، بلکه باید به زبان‌های مختلف و در قالب‌های مختلف، تولید محتوا کند،

باید مسائل را با رسانه و مردم در میان بگذاریم، پاسخگو باشیم در غیر این صورت مشکلات ما حل نمی‌شود.

بازنگری ساختار نیروی انسانی به معنی افزایش نیروی انسانی نیست، بلکه باید ساختار را متناسب و پاسخگوی نیاز تعریف کرد، عرصه روابط عمومی بسیار وسیع است و برای پاسخگویی در این عرصه بودجه، نیرو، امکانات و .... نیاز داریم.

ایفای نقش روابط عمومی ها در دنیای مجازی

ایفای نقش روابط عمومی ها در دنیای مجازی
هستی و تداوم حیات سازمان ها به ویژه سازمان ها و مراکز انتفاعی مشتری محور، منوط به ایجاد رابطه حداکثری با جامعه پیرامون است و این رابطه از طریق واحدی به نام روابط عمومی برقرار و مدیریت می شود. روابط عمومی نقطه تماس (tuch point) سازمان و مخاطب است. این محل تماس در (shift) از وضعیت سنتی به نو و ورود به فضای مجازی، به واسطه تغییر ماهیت و نحوه عمل رسانه دنیای مجازی، دچار تغییراتی شده است که به اختصار به برخی از این موارد اشاره می شود.در فضای واقعی و وضعیت سنتی، رسانه اعم از دیداری، شنیداری و ... نقش واسطه میان روابط عمومی و مخاطبان را بازی می کند و این عنصر واسطه غالباً بین یک فرستنده پیام (روابط عمومی) و جماعتی از گیرندگان قرار می گیرد.
یعنی وضعیت ارتباط one to many بوده و پیام غالباً به صورت مونولوگ از زبان روابط عمومی برای مخاطب پخش می شود و اگر روابط عمومی برای دریافت بازخورد پیام هایش، برنامه ای داشته باشد، این عمل با تاخیر زمانی اتفاق می افتد، در حالی که فضای مجازی، بسترساز نوعی ارتباط شده است که در آن واسطه حذف، ارتباط متمایل به وضعیت one to one و سفر پیام در میان روابط عمومی و مخاطب حالت دیالوگ دارد.زمان برای ارتباط در وضعیت سنتی نوعی تهدید برای فعالیت روابط عمومی ها به شمار می رفته است، به گونه ای که تعلل در انتشار اطلاعات به هر دلیل سهوی یا عمدی، منجر به از بین بردن ارزش آن پیام می شده است.

ادامه نوشته

گمرک ، مالیات و پست در خرید اینترنتی خارجی

شما علاقه به تهیه کالایی از یک سایت خارجی دارید پس می بایست برای انجام پرداخت و ارسال آن به ایران از روشی استفاده نمایید. با توجه به اینکه بسیاری از سایت های آمریکایی ارسال به ایران ندارند، شما مجبور هستید در هنگام خرید، آدرس یک دوست یا فامیل خود را که در خارج از کشور زندگی می کند را برای دریافت کالا ذکر نمایید تا آن شخص، آن کالا را یا زمان ورود خود به ایران ( بار مسافری ) یا بوسیله پست بدست شما برساند. (شما می توانید اطلاعات مفید برای پست کالا از خارج کشور را در مقاله “پست های بین المللی“ بیابید.) حال با توجه به روشی که برای دریافت کالا انتخاب می کنید، شما هزینه های دیگری علاوه بر هزینه حمل و نقل کالا متقبل خواهید شد که در ادامه همه آنها را برای شما تشریح خواهیم کرد.

 

 

مالیات خرید از آمریکا

باتوجه به اینکه مقصد اولیه ارسال کالا، مرجعی برای محاسبه مالیات می باشد، در بسیاری از سایت ها تا قبل از پرداخت وجه، میزان دقیق مالیات مشخص نمی باشد. اما مطمئن باشید که مبلغ نهایی وجهی که از کارت اعتباری شما کاسته خواهد شد و نیز ریز محاسبات آن قبل از انجام پرداخت به صورت دقیق به شما نشان شده و مبلغ نامشخصی از کارت شما کاسته نخواهد شد. به طور کلی سعی نمایید تا در خرید های خود از سایت های بزرگ و معتبر استفاده نمایید. (لیست این سایت ها را در مفالات “فروشگاه های اینترنتی بزرگ“ و نیز خرید براساس نوع کالا بیابید.) در صورتیکه از سایتی که قبلا سابقه خرید نداشته اید استفاده می نمایید برای اطمینان از اعتبار سایت خرید، میتوانید مقاله “اعتماد به سایت های خارجی“ را مطالعه نمایید.

حال با دو حالت مواجه می شویم:

الف ) دوست شما در خارج از آمریکا زندگی می کند.

توجه داشته باشید که مالیات خرید فقط برای مقاصد داخلی آمریکا می باشد و در این حالت عملاً مالیات خرید از شما اخذ نخواهد شد.

تنها هزینه اضافی پرداختی شما در این حالت هزینه پستی خواهد بود که با توجه به فاصله مقصد، نوع پست و وزن جنس می تواند بسیار چشمگیر نیز باشد.

ب ) دوست شما در آمریکا زندگی می کند.

در 21 ایالت آمریکا هنگام ورود یک کالا به آنها، مالیات اخذ خواهد شد که در زیر لیست آنها ذکر شده است. در صورتی که دوست یا فامیل شما در یکی از این ایالت ها زندگی می کند در نظر داشته باشید چیزی حدود ۷ ٪ باید بعنوان مالیات پرداخت کنید که این هزینه هنگام خرید بصورت اتوماتیک برای شما محاسبه و هنگام تسویه حساب با سایت به شما نشان داده خواهد شد و شما می بایست آن را پرداخت نمایید. البته این امکان هم وجود دارد که وب سایت مورد نظر شما براساس سیاست جذب مشتری این مالیات را خود پرداخت کند و به شما اعلام کند که مالیاتی از شما اخذ نخواهد شد.

به هر حال توجه فرمایید در صورتیکه امکان ارسال کالا به چند ایالت را دارید برای اجتناب از پرداخت مالیات گزینه مناسب یکی از 31 ایالتی می باشد که از آنها مالیات اخذ نخواهد شد. شما همچنین می توانید قوانین مختصر مالیات خرید از امریکا در اینجا بیابید.

 

لیست 21 ایالتی که در آنها مالیات اخذ خواهد شد:

• Arizona
• California
• Connecticut
• Florida
• Georgia
• Indiana
• Kansas
• Kentucky
• Massachusetts
• Nevada
• New Jersey
• New York
• North Carolina
• North Dakota
• Pennsylvania
• Tennessee
• Texas
• Virginia
• Washington
• West Virginia
• Wisconsin

گمرک واردات به کشور ثالث

اگر دوست شما در کشور ثالثی قرار دارد با توجه به این که کدام کشور است و میزان خرید شما چقدر است، احتمالا می بایست هنگام ورود کالا به آن کشور هزینه گمرکی واردات را پرداخت نمایید.

اما با توجه به اینکه بسیاری از ایرانیان در دو کشور انگلستان و امارات سکونت دارند، این دو کشور را از این حیث بررسی می کنیم.

برای کالاهای وارداتی به امارات بر حسب نوع و ارزش کالا، بین 5-7% ارزش کالا به عنوان گمرک در نظر گرفته می شود. لازم به ذکر است غالب کالاها با تعرفه 5% ترخیص می گردد. البته به طور معمول بر روی بسته های با ارزش اظهار شده زیر 270$ هیچگونه عوارض گمرکی تعلق نمی گیرد.

در مورد انگستان در صورتیکه ارزش اظهار شده بسته بالای 800$ باشد، با توجه  به محتوا و ارزش بسته، مبلغ گمرکی از آن اخذ می شود.

نحوه پرداخت هزینه گمرک: اگر بسته های خود را توسط پست هایی همانند DHL ،TNT ،Fedex و UPS ارسال می نمایید، خود شرکت پستی، گمرکی شما را پرداخت و در هنگام تحویل در محل از شما مبلغ را اخذ می نماید. اما در پست های معمولی همچون USPS شما مجبور به مراجعه شخصی به گمرک دبی و انجام مراحل ترخیص کالا می باشید.

روش کاهش هزینه گمرک: با توجه به اینکه هزینه گمرک بسته های ورودی بر اساس ارزش اظهار شده بر روی بسته تخمین زده می شود، شما می توانید از ارسال کننده بسته خود در کشور مبدأ بخواهید که ارزش کالای ارسالی را پایین تر از مبلغ واقعی اظهار نمایند. همچنین در صورتیکه بتوانید کالای ارسالی را دست دوم نشان دهید امکان قبول کردن قیمت کم کالا وجود دارد. البته توجه نمایید این کارها تنها زمانی مقرون به صرفه می باشد که قیمت محصول و بسته شما زیاد بوده و تفاوت دو حالت زیاد باشد.

هزینه ارسال مجدد کالا برای شما

پس از دریافت کالا توسط دوست یا فامیل شما تنها کاری که لازم است توسط ایشان انجام شود تحویل گرفتن بسته از مامور پست و تعویض آدرس بسته به آدرس جدید در ایران و ارسال مجدد به ایران است. البته با توجه به اینکه مقصد نهایی ایران می باشد گهگاه مدرک دیگری را که اعلام می نمایید در این بسته کالایی که ناقض قوانین تحریم باشد وجود ندارد، را باید امضا نمایند.

پست هایی همانند DHL این امکان را دارند که به همان پستچی تحویل دهنده بسته، تقاضای ارسال مجدد با آدرس جدید را بدهید. فقط لازم است پیش از آنکه بسته از دفتر DHL برای شما ارسال شود با دفتر DHL هماهنگ نمایید.

لازم به ذکر است اگر شما اکانت DHL داشته باشید می توانید هزینه پستی بسته را بعداً (پس پرداخت) پرداخت نمایید. به این معنی که هزینه های بسته های به سمت شما را در هنگام تحویل ( و یا سر رسید هر ماه) محاسبه نمایید. در غیر اینصورت هزینه بسته ارسالی از ارسال کننده دریافت می شود.

گمرک واردات ایران

هزنیه های گمرک کالا در ایران به طور معمول از بسته هایی که حاوی تعداد زیادی کالا نباشد گمرکی اخذ نمی شود. به طور مثال بسته ای که حاوی دو پیراهن یک شلوار یک کفش و یک ساعت باشد مشمول حقوق گمرکی نمی شود. البته این که دقیقاً از چه حدی بالاتر مشمول اخذ گمرک می شود موضوعی کاملاً سلیقه ای و براساس تشخیص مسئول گمرک می باشد. در صورتیکه کالای شما غیر تجاری محسوب شود اما مشمول حقوق گمرکی شود، در صورتیکه کالای خود را به وسیله پست های سفارشی همانند DHL و TNT ارسال نموده اید همانند سایر نقاط دنیا مبلغ گمرک توسط پست پرداخت شده و در هنگام تحویل کالا به شما، از شما اخذ خواهد شد. در صورتیکه به وسیله پست های عادی عملیات ارسال را انجام می دهید دو حالت پیش می آید:

1. در صورتیکه ارزش اظهار شده کالای شما زیر 100 دلار باشد پست داخلی ایران در درب منزل مبلغ 23/500 تومان از شما دریافت می کند. البته همانند سایر امور، این مورد نیز استثنائات گوناگونی دارد که در حد ارزش اظهار شده و نیز مبلغ دریافتی تفاوت های اندکی وجود خواهد داشت.
2. در صورتیکه ارزش کالا بیش از این میزان باشد برای ترخیص کالا باید به گمرک شرکت پست مراجعه نمایید. صاحب بسته (گیرنده) با همراه داشتن مدرک شناسایی خود می بایست برای واریز حقوق گمرکی وترخیص جنس به گمرک برود. هزینه های گمرک کالا در ایران برای کالاهای متفاوت را می توانید از این لینک در سایت گمرکی ایران  مشاهده نمایید. البته توجه نمایید که همواره تشخیص مسئول گمرک برای اینکه کالای شما در چه رسته ای از کالاها قرار می گیرد بسیار مهم است.

در صورتیکه بسته شما در زمره بسته های تجاری قرار بگیرد برای آن قبض انبار صادر شده و به انبار گمرک می رود. در این شرایط لازم است که پس از 2 روز کاری با در دست داشتن مدارک شخصی و فیش انبار به محل انبار گمرک در فرودگاه امام مراجعه و مراحل ترخیص کالا را انجام دهید.

لازم به یادآوری است که برای ترخیص کالای تجاری نیاز به کارت بازرگانی دارید و یا اینکه می بایست مراحل اداری ترخیص را به یک ترخیص کار گمرک بسپارید.

چگونه رسانه ها جهاني شدند؟

جهاني شدن رسانه ها يك اتفاق نيست و ما بايد ببينيم در چند سال اخير در ارتباطات و رسانه ها چه اتفاقاتي افتاده است.
به وجود آمدن شركتهاي چندمليتي رسانه يي و غولهاي اطلاعاتي يكي از دلايل جهاني شدن رسانه ها است. اين شركتهاي بزرگ و غول پيكر هر روز بزرگتر مي شوند.يكي از دلايل اصلي جهاني شدن رسانه منافع اقتصادي است و كسي كه منافع اقتصادي داشته باشد بالطبع قدرت سياسي، فرهنگي و… را نيز خواهد داشت. چون لازمه تمام قدرتها منافع اقتصادي است.

* ابزارها خوب است. اما اينكه چه كسي ، براي چه كاري و چگونه از اين ابزارها استفاده كند، مهم است. داشتن يك كامپيوتر دليل بر پيشرفت ما نيست و يكي از مسائلي كه كشورهايي مثل ايران بايد بر روي آن فكر و برنامه ريزي كنند اين است كه فرهنگ بومي خود را با فرهنگ جهاني تطبيق بدهد. از اين جمله هر كسي مي تواند تعبيرهاي مختلف بكند. بعضي ممكن است اينطور تعبير كنند كه اين تطبيق فرهنگ يعني اينكه ما مثل امريكا يك كشور پيشرفته بشويم. جواب من اين است كه حتي امريكا هم به جز يكسري موارد كامل نيست و نمي تواند به عنوان يك الگوي كامل در پيش روي ما قرار بگيرد. من فكر مي كنم مشكل ما آنجاست كه فرهنگ استفاده از تكنولوژي ها و فرهنگ بهره برداري از اين ابزار تكنولوژي را نداريم.يكي از موارد و مشكلاتي كه در اين زمينه من به آن برخورد كردم و آن را بدون فايده مي دانم جايگزيني يا مشابه سازي كلمات براي بعضي ابزارهاست. مثلاً كلمه جايگزين رايانه براي كامپيوتر چه معني دارد. در زماني كه ما به سوي جهاني شدن در حركت هستيم، اين كار يعني هدردادن وقت، انرژي و ايجاد يك سرگرمي و سردرگمي است، چه اشكالي دارد كه ما هم مثل همه زبانها كامپيوتر را همانگونه تلفظ كنيم حتي فرانسويها هم كه اينقدر بر روي زبان و فرهنگشان تعصب دارند آنقدر روي اين كلمه حساسيت نشان ندادند.واقعيت اين است كه تكنولوژيها آنجا به وجود آمدند. اسمشان هم بايد به همان صورت گفته شود..

* زبان ها، فرهنگها، آداب، ارزشها، بينشها جزو فرهنگ هستند. ولي كاري كه الآن فرهنگستان انجام مي دهد اضافه كردن كلمات است و جانشيني براي آنان صورت نمي گيرد. اگر كلمات را جانشين مي كردند اين كار بسيار اشكال داشت اما به نظر من هرچه بتوانيم كلمات مشتركمان را بيشتر بكنيم بهتر است.

به عنوان مثال ما بعضي كلمات را كه كلمات بيگانه يي هستند از جمله نوكيا، چيپس، دوو و غيره را تغيير نداده ايم و با اين كلمات زندگي مي كنيم.پس ما براي جهاني شدن در حال حاضر بايد كار با كامپيوتر و زبان و فرهنگ استفاده از آن را ياد بگيريم. ما در جهاني شدن در چه مرحله يي هستيم و فكر مي كنيد بايد چكار كنيم تا بتوانيم همگام با اين فرهنگ پيش برويم؟

* فرهنگ عمومي ما (البته نه تنها ايران بلكه در خيلي از كشورهاي در حال توسعه) فرهنگ هايي هستند كه ريشه هاي تاريخي دارند و جاافتاده هستند و حالا با يك پديده جديدي مواجه شده اند و نمي دانند كه بايد با آن چكار كنند. اين كار نياز به يك برنامه ريزي در سطح مملكتي دارد كه شرايط جهاني شدن را نيز در آن، در نظر بگيرند.و اين برنامه ريزي در چهارچوب جهاني شدن اطلاعات و غيره بايد صورت بگيرد و بايد فضايي صورت بگيرد كه اجازه دهد تكنو لوژيهاي جديد جاي خود را باز كنند و براي اينكه اين تكنولوژيها جا پيدا كند باز مي رسيم به آموزش و پرورش. يعني بايد از دبستان شروع كنيم و تعليم بدهيم و بچه ها را آماده كنيم تا با جهاني كه در پيش رويشان قرار دارد و مدام در حال تغيير و تحول است آشنا شوند و اگر اين فضا بسته باشد و اجازه ندهند كه آنان آگاه بشوند، آموزش ببينند و ياد بگيرند و روشهاي استفاده از اين ابزارهاي اطلاعاتي را به نحو احسن ياد بگيرند دچار اشتباه و خطاي بزرگي شده ايم.

 • نفع ما از جهاني شدن چيست؟ يعني ما فقط بايد مصرف كننده باشيم. آيا نفعي براي جهان داريم يا خير؟

 متأسفانه يكي از مشكلات ما جهان سومي ها، اين است كه ما فقط مصرف كننده ايم. جهاني شدن اين فرصت را به ما مي دهد كه يك كشور توليدكننده باشيم و بتوانيم كالاهاي خود را به سراسر جهان توزيع كنيم. و لازمه آن، عضويت در شبكه جهاني است.در اين بحث بايد تحقيق كنيم كه ايران چه چيزي را مي تواند به دنيا عرضه كند كه ديگر كشورهاي دنيا نمي توانند بكنند و نكرده اند. شما در حوزه ارتباطاتي، در ژاپن اخيراً سريال هاي موفقي مي بينيد. در امريكا سريالهاي ژاپني موفق ترين سريال ها هستند.در ۴سال اخير رسانه ها كار پرفراز و نشيبي را پشت سر گذاشتند كه دوران كوتاهي بود كه آزادي نسبي را براي آنان دربرداشت. بحثهايي به وجود آمد كه براي همه مفيد بود. و حركت جهاني بسيار خوبي بود و انعكاس جهاني خوبي داشت اما بسته شدن ۳۰ روزنامه بازتاب خوبي در جهان نداشت يعني ما عملاً به دنيا ثابت كرديم كه نمي توانيم عقايد همديگر را تحمل كنيم. و حال اگر ما نمي توانيم به عقايد يكديگر احترام بگذاريم و همديگر را تحمل بكنيم چطور مي توانيم صحبت از گفت وگوي تمدنها بكنيم. بخصوص در تمدني كه سابقه طولاني دارد و پيشروترين تمدن در دنياست. اين اصلاً قابل هضم نيست. و اين وظيفه همه دست اندركاران مطبوعاتي و سياسي است كه به اين نكته توجه كنند كه آزادي بيان حق همه است و لازمه يك كشور پيشرو و موفق است.

10 مشکل عمده روابط عمومي در ايران:

      

10 مشکل عمده روابط عمومي در ايران:

1-    فقدان يک اتحاديه صنفي و حرفه اي فراگير و قدرتمند در سطح کشور متشکل از روابط عمومي هاي بخش خصوصي و دولتي .

2-      موضوع روابط عمومي در کشور ، از نظر قوانين و مقررات ،جايگاه روشن ، باثبات و شايسته اي ندارد . همچنين ، قوانين و مقررات کارآمد و شفاف در مورد رديفهاي بودجه اي و مديريت هزينه در روابط عمومي ها ديده نميشود.

3-    انتصاب افراد غير متخصص به عنوان مديران روابط عمومي سازمانها و کمبود شديد نيروي انساني آموزش ديده ، مبتکر و دلسوز.

4-    عدم وجود باور و اعتقاد لازم و کافي در بين مديران سطوح بالاي جامعه و سازمانها در مورد جايگاه ، اهميت و خاصيت روابط عمومي.

5-  اغلب مديران سازمانها ، روابط عمومي را وسيله اي براي ثبات جايگاه و ارتقاء و موفق جلوه دادن خود ميخواهند و روابط عمومي ها اقتدار و اختيار كافي ندارند.

6- بدليل وارداتي بودن دانش روابط عمومي در ايران، ساختار اداري و فرهنگي جامعه ايراني، بطور مطلوب و نهادينه با روابط عمومي انس و سازگاري پيدا نكرده و اين دانش و حرفه بخوبي بومي سازي نشده است.

7-کمبودمنابع و فرصتهاي مطالعاتي براي كارشناسان و اساتيد و عدم حمايتهاي لازم و کافي در حوزه چاپ و نشر در سطح سازمانهاي ذيربط بويژه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي.

8- ناهمگون بودن ترکيب جمعيتي ،سني و تحصيلي کارکنان روابط عمومي ها و هم چنين ضعف شديد درنوع ساختار روابط عمومي ها در مقايسه با ساير بخشهاي سازماني.

9-ضعف در برنامه ريزي و اجرا ي طرحها و نداشتن استراتژي و چشم انداز مطلوب و مشخص ساليانه درون سازماني و برون سازماني و ناديده گرفتن روابط عمومي ها در برنامه هاي توسعه .

10-  جزيره اي عمل کردن روابط عمومي هاو فقدان تعامل سازنده، مستمر و کار آمد بايكديگر و نهاد هاي مرتبط داخلي و بين المللي.

افکار عمومی و بحران شایعه در رسانه

افکار عمومی و بحران شایعه در رسانه

شایعه یکی از کارکردهای منفی و بحران زای مدیریت رسانه ای است که با کمک گرفتن ابزارها و اهرم های نوین، افکار عمومی جامعه و جهان را می تواند تحت تأثیر قرار دهد. رسانه ها با بهره مندی از راهبردها و فرا راهبردهای جدید در عصر حاضر در ایجاد شرایط بحرانی (شایعه) می توانند در تحولات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی، در سطح وسیع و گسترده نقش آفرینی خاصی بکنند. و موجب شکل دهی مناسب و نامناسب بر اساس ساختار نظام سیاسی و اجتماعی، افکار عمومی گردند. امپراتوری رسانه ای، در حال حاضر با بهره مندی از امکانات  بسیارتکنولوژیکی و نوین، نوعی استبداد اطلاعاتی بر اساس ابزار شایعه، از طریق گزینش و انحصار اطلاعاتی خاص منتشر می کند؛ بر این اساس، استبداد رسانه ای با تأکید بر ارائه چهره ی مخدوش برخی نظام های مختلف سیاسی و فرهنگی با نظام حاکم  بر امپراتوری، افکار عمومی را تحت تاثیر قرار می دهد. رسانه ها با  اشکال سامانمند شایعه و شایعه پراکنی به جهت دهی افکار عمومی، گرایش ها، عقاید و نگرش ها و رفتارهای یک ملت می پردازند، که این مسئله امروزه در جهان، یک نوع جنگ جهان فرهنگی و نوعی جنگ نرم تلقی می گردد؛ و این جنگ در واقع اشاره به گزینش اطلاعات، ارائه پیام های شائبه انگیز در عرصه جهان می کند. در این مقاله اشاره به بحران شایعه می کنیم و از طریق مدیریت بحران رسانه ای می توان به واکنش سریع جلوگیری از انتشار اطلاعات غلط پرداخت، و به بازنگری اطلاعات و امید دهی به افکار عمومی توجه می نمائیم. علاوه براین سعی بر این داریم که با تأکید بر مطالعات کتابخانه ای، تبیینی و تفسیری فرایند بحران شایعه را در جهان امروز به عنوان یک قدرت نرم ارتباطی در نظرگیریم، که مدیریت رسانه ای با اعمال شیوه ها و راهبردهایی، می تواند افکار عمومی را در جهت رسیدن به اهداف تعیین شده اش هدایت نماید.

ادامه نوشته

روابط عمومی، عصای دست رئیس یا بایگان بریده جراید

روابط عمومی، عصای دست رئیس یا بایگان بریده جراید!!!

جمعی از کارشناسان علوم ارتباطات میگویند: مساله روابط عمومی در ایران و در برخی از کشورهای جهان سوم معضلی است که هنوز کار جدی بر روی آن انجام نشده است .

آنان معتقدند: روابط عمومی پدید های است که هنوز جایگاه و تاثیر آن در جهان، تحولات جامعه چه به صورت مثبت و چه منفی مشخص نشده است اما مسلم است که این پدیده به صورت یک نفوذ فرهنگی وارد این جوامع شده ، شکل گرفته و رشد کرده است بی آنکه کارآیی آن دقیقا مشخص شده باشد.

یکی از آنان گفت : تاریخچه روابط عمومی به حدود یک قرن پیش در جامعه سرمایه داری آمریکا برمی گردد و ردپای آن در ایران را میتوان از دهه ۱۳۰ یافت. مهدی فتاحی گفت: بررسی ها نشان می دهد که پس از گذشت چند دهه، هنوز روابط عمومی و فعالیت های آن با خصایص جوامع جهان سوم منطبق نشده است.

یک کارشناس دیگر ارتباطات اظهارداشت: شاید بتوان گفت که شیوه عمل روابط عمومی در ایران ریشه در نسخه ای آمریکایی دارد که مناسب بیمار یهای یک جامعه مبتنی بر رقابتهای آزاد سرمایه داری است اما پیچیدن این نسخه برای یک کشور جهان سوی با مشکلات بسیاری مواجه است.وی ادامه داد: متون درسی دانشگاهی در این رشته ، کپی برداری و ترجمه متون کشورهای سرمایه دار است و هیچ قدمی برای تدوین متون درسی روابط عمومی ، خاص جهان سوم یا خاص ایران برداشته نشده است.

وی اظهارداشت: حال وقتی یک مدیر روابط عمومی در عمل با چنین شرایطی مواجه نشود اما در یک سازمان ایرانی با تمام ویژگی های آن مشغول کار روابط عمومی باشد ، ناچار یا باید خود کارهای روزانه خلق کند و یا کارهایی را بپذیرد و از الگوهای قبلی پیروی کند.وی تصریح کرد: بررسی هایی که در دهه گذشته درباره عملکرد روابط عمومی در ایران از سوی برخی از دانش آموختگان دانشگاهی در این رشته به عنوان رساله تحصیلی انجام شده حاوی شواهدی از این بی برنامگی در روابط عمومی ها است.

امیدی گفت: در یکی از این پایان نام هها آمده است روابط عمومی سر سفره هنر م ینشیندو زیر سایه جشن هنر گذر از دیگر عموم کاری ندارد جز:تعیین وقت برنامه ها .وی افزود: اگر چه روابط عمومیها همیشه یک طومار چند ردیفی در مورد وظایف و خدمات حیاتی که انجام میدهند ارایه میکنند ولی مهم ترین کار روابط عمومی ، بریدن دوره جرایدی است که خبر یا مصاحبه ر ییس دستگاه آنها در آن منتشر شده است.یکی دیگر از کارشناسان اجتماعی استان ایلام در این زمینه گفت: متاسفانه در برخی ادارات کار مصاحبه و انجام گزارش بدون الگویی منسجم انجام میشود و نقش روابط عمومی در این بخش به صفر تنزل پیدا میکند.میلاد رضا پسند افزود: روابط عمومی در برخی از دستگا هها جایگاه واقعی خود را از دست داده که به دلیل بی اعتمادی بالاترین مقام سازمان ، کارآیی روابط عمومی در انجام وظایف خطیر خود و کار ارتباط به رسانه های جمعی بدون اطلاع وی انجام میشود و مسئول روابط عمومی مجبور است که صرفا به بریده جراید مربوط به آن مصاحبه دست یافته و آن را بایگانی کند.

وی اظهار داشت: گاهی نقش روابط عمومی به دلیل اعتماد ر ییس دستگاه به بالاترین حد ممکن می رسد و در این صورت با حمایت مسئول دستگاه توانایی و کارآیی آن به دلیل ارتباط مستقیم و حفظ روحیه محافظه کارانه به عنوان یک تبلیغات سبک و یا سپر بلا در برابر وسایل ارتباط جمعی مبدل میشود.

وی ادامه داد: در چنین شرایطی روابط عمومی تبدیل به یک کارگردان تمام عیار یک مصاحبه خبری میشود و در بسیاری از موارد آنچه هدف نهایی روابط عمومی است جلب رضایت کارفرماست که در بسیاری از این موارد این رضایت وقتی حاصل می شود که مصاحبه دارای بار تبلیغاتی و حاکی از ارایه عملکرد مثبت دستگاه باشد.وی گفت: به ندرت روابط عمومی پیدا میشود که تحت تاثیر عوامل گوناگون شخصیتی ، درون سازمانی و برون سازمانی نه آن سپر بلا باشد و نه آن بایگان بریده جراید بلکه عصایی میشود در دست رییس سازمان تا بتواند با مردم به درستی ارتباط برقرار کند و نیز پلی میشود برای وسایل ارتباط جمعی تابتوانند رسالت خود را در آگاهی مردم ایفا کنند که این امر نیازمند داشتن یک بانک اطلاعاتی مناسب از وضعیت موجود مرتبط با درن سازمان و برون سازمان می شود.

یک کارشناس علوم سیاسی نیز در این خصوص گفت:روابط عمومی به جای مبدل شدن به پایگاه امین اطلاعاتی سازمان از جنبه های مختلف و بکارگیری افراد توانمند، خوش فکر و خلاق عموما به بایگانی افراد ناکارآمد و ناآگاه از وظایف و بعضا برای رهایی مدیر از دست برخی افراد نورچشمی و سفارش شده مبدل شده است.

احسان عباسی افزود: در مواردی با این احساس که برخی روابط عمومی ها پرت تر از آن هستند که اساسا نقش و وظیفه خود را در قبال دستگاه متبوع خود و نیز مطبوعات بدانند ، برای انجام یک مصاحبه به جای تماس با روابط عمومی ، خبرنگاران با منشی یا ر ییس دفتر مسئول اداره تماس می گیرند در حالی که می توان با بهره برداری از وجود رابطی به نام روابط عمومی یک مصاحبه قوی و مناسب را ترتیب داد.وی ادامه داد: اینچنین نگرشی از سوی خبرنگاران نیز به هیچ وجه صحیح نیست زیرا روابط عمومی باید به عنوان تکیه گاه برای خبرنگار به شمار رود ، تکیه گاهی که به موقع میتواند مشکلات کار خبری را برطرف سازد و جلوی اشتباه ناشی از بی اطلاعی یا کم اطلاعی خبرنگار در دستیابی به واقعیت را بگیرد.

وی اظهار داشت: جوهر کار روابط عمومی ها که ایجاد ارتباط میان بخشهای مختلف یک سازمان از یک سو و ایجاد رابطه توام با شناخت افکار عمومی درباره آن سازمان از سوی دیگر است ، فراموش شده است.عباسی افزود: حال برای رفع این معضل باید جایگاه روابط عمومی در ادارات و سازما نهای کشور تبیین شود و نقش روابط عمومی برای افراد درون سازمان از بالاترین مقام گرفته یا پا یین ترین آنها مشخص شود زیرا یک روابط عمومی قوی به واسطه داشتن آگاهی از درون ساختارهای سازمان و پیامدهای مربوط به آن و دیدگا ههای برون سازمانی میتواند در حکم یک مشاور امین و شایسته برای ر ییس سازمان ایفای نقش کند و این مستلزم بازنگری در تعریف نقشها و جایگا ه های روابط عمومی است.

 

منبع‌:http://www.epublicrelations.blogfa.com/post-148.aspx

ارزش هوش هيجاني در روابط عمومي

دکتر علي محمد گودرزي در صد وهجدهمين نشست علمي ـ تخصصي انجمن روابط عمومي ايران در سخناني پيرامون نقش هوش هيجاني در توسعه ارتباطات گفت: در دنياي پيچيده امروز که فرصت فکر کردن را از انسان مي گيرد، کساني مي توانند موفق شوند که از هوش هيجاني بالايي برخوردار باشند.

به گزارش روابط عمومي سازمان تبليغات اسلامي، گودرزي با بيان اين که خودشناسي اولين اساس هوش هيجاني است، افزود: مردم کشور ما با اين که از منابع غني ديني، مذهبي، فلسفي، عرفاني و ادبيات بهره مند هستند اما متاسفانه هوش هيجاني آنها آن طور که بايد بالا نيست. ما به دليل توجه به ديگران از خودمان غافل مانده ايم. در دنياي امروز کسي هوش هيجاني دارد که خود را بيشتر بشناسد.

وي با تاکيد بر اين که هوش هيجاني (eq) با هوش معمولي (iq) متفاوت است، تصريح کرد: 75 درصد موفقيت‌هاي انسان‌ها در کسب و کار و سياست و مسايل ديگر مربوط به هوش هيجاني (eq) مي شود نه هوش معمولي (iq). ايرانيان بايد همان طور که از هوش معمولي (iq) زيادي بهره مي‌برند هوش هيجاني (eq) خود را نيز براي رسيدن به سطحي بالاتر پرورش دهند.

گودرزي يک مدير روابط عمومي موفق را داراي هوش هيجاني بالا ارزيابي کرد و اظهار داشت:هوش هيجاني بر خلاف هوش معمولي قابل آموزش است. مديران امروزي بايد بالاي 60 درصد، از هوش هيجاني برخوردار باشند.

اين پژوهشگر حوزه ارتباطات يادآور شد: بين هوش هيجاني و خلاقيت 90 درصد همبستگي وجود دارد. ما بايد ابتدا هيجانات خود را بشناسيم و سپس هيجانات و احساسات ديگران را مديريت کنيم و هميشه اين را در نظر بگيريم که 95 درصد بشنويم و فقط 5 درصد به ديگران پيام بدهيم.

وي با بيان اين که هرکس نداي درون خود را نشنود زيان کرده است، ادامه داد:هوش معنوي نيز در کنار هوش هيجاني از اهميت بالايي برخوردار است که نمونه آن را در همدلي جهاني براي محکوم کردن جنايات رژيم صهيونيستي در غزه مشاهده کرديم.

گودرزي روابط عمومي را نماد اصلي يک سازمان معرفي کرد و گفت: مدير روابط عمومي بايد فردي جذاب، خوش لباس، داراي اعتماد به نفس، منظم و اهل شفافيت باشد.

وي در بخش ديگري از سخنانش تاکيد کرد: هيچ کس حق ندارد در زندگي نااميد باشد.گاهي اوقات حتي مي توان از شنيدن ضرب المثل يک خانم روستايي ساده راه نجات را پيدا کرد.

در ادامه جلسه كاظمي دينان رييس انجمن روابط عمومي ايران نيز در سخنان كوتاهي ضمن تقدير و تشكر از دكتر گودرزي روابط عمومي را به يك محله مثبت نگر تشبيه كرد و گفت: روابط عمومي بيشتر از همه باعث بلوغ اجتماعي مي شود.

وي وظيفه اصلي روابط عمومي را شاد كردن و آگاهي كردن مردم دانست و تصريح كرد: اطلاع رساني امام حسين (ع) در روز عاشورا بايد سرلوحه كار ماباشد چراكه بعد از حدود 1400 سال پيام عاشورا هنوز زنده و پوياست.

 

هوش هیجانی، خاستگاه روابط عمومی هوشمند

هوش هیجانی، خاستگاه روابط عمومی هوشمند

شبکه اطلاع رسانی روابط عمومی ایران (شارا)- پیامبر اکرم (ص) می‌فرماید: «مومن، هوشیار و دقیق و محتاط است.» یکی از اندیشمندان علم مدیریت نیز می‌گوید: «هوشمندی، رسیدن به انتها از کوتاه‌ترین راه است.» بنابراین بر اساس آموزه‌های دینی و نظریه‌های علمی، موفقیت هر انسانی در زندگی شخصی و کاری، متناسبت با میزان بهره‌گیری از هوشمندی است.

«هوشمندی» چیست؟!
در لغتنامه دهخدا، در مقابل کلمه «هوشمند» آمده است:

ادامه نوشته

چالش های روابط عمومی در ایران

بر اساس نظریه کارشناسان این علوم، چالش های روابط عمومی در ایران را می توان در دو بخش اصلی (تشکیلات، اعتبارات، آموزش، نحوه عمل، نیروی انسانی و وجود نگرش های منفی) و فرعی (نداشتن متولی مشخص، نبود تشکل های حرفه ای کافی و نبود قانون مندی مسئولیت های استراتژیک و حرفه ای روابط عمومی) تقسیم کرد. دستیابی تشکیلاتی را می توان به عنوان نخستین چالش روابط عمومی در سازمان دانست. منظور از دسیابی تشکیلاتی، نبود پویایی در طراحی تشکیلاتی است. نمودارهای تشکیلاتی در تاریخ روابط عمومی ایران حاکی از نبود تفکر و تلاش در ایجاد بخش هایی در تشکیلات روابط عمومی است که متناسب با تحولات اجتماعی ایران باشد. به رغم این که در کشور گرایش زیادی برای حرکت به سمت جامعه مدنی و توانمندی و قابلیت های روابط عمومی وجود دارد، تاکنون کمتر روابط عمومی توانسته است از این وضع برای تسریع روند جریان توسعه خود استفاده کند. چالش دوم روابط عمومی، وابستگی صرف روابط عمومی به مدیریت سازمانی است. این وابستگی کامل گاه خطر مدیریت مداری را در روابط عمومی یک سازمان افزایش می دهد. چالش سازمانی سوم، آمیختگی تشکیلاتی روابط عمومی با سایر بخش های تشکیلاتی سازمان چون اطلاعات، انتشارات، امور بین الملل و حوزه ریاست است. چالش دیگر روابط عمومی، چالش حرفه ای بودن کارکنان و کارشناسان آن است. متأسفانه تعداد نیروهای متخصص و کارشناس در روابط عمومی بسیار اندک است به طوری که این نیروها چه به لحاظ تعداد و چه به لحاظ تخصص، جوابگوی نیاز دستگاه ها نیستند. در طراحی ساختار سازمانی روابط عمومی در هر سازمان باید ویژگی های خاص آن سازمان را لحاظ کرد. نحوه طراحی تشکیلات روابط عمومی در ایران بیانگر ناهمگونی در عنوان های شغلی، واحدهای سازمانی و نحوه نگرش به فعالیت های روابط عمومی است. برای این منظور تدوین الگوی مشخص و ایده آل برای واحدهای روابط عمومی در سازمان ضروری است. یکی از مشکلات اساسی روابط عمومی روزمره گی و درگیر بودن آن با کارهای عادی و جاری است. این امر باعث می شود روابط عمومی از برنامه ریزی های کلان و استراتژیک غافل شود. متأسفانه اکثر روابط عمومی ها با کمبود کارشناس متخصص در علوم ارتباطات مواجه هستند و مشکل دیگر ناآگاهی مدیران ارشد سازمان ها از نقش مؤثر روابط عمومی در اقناع و جلب مشارکت مردم است که این امر مستلزم آموزش های لازم جهت تغییر نگرش مدیران ارشد است. دلیل اینکه روابط عمومی در کشورمان جایگاه واقعی خود را ندارد آنست که مدیران نگرش مثبتی به نقش مدیریتی روابط عمومی ندارند و آن را واحد زائد و مزاحم تلقی می کنند. روابط عمومی کانال ارتباطی سازمان و مخاطبان و انتقال دهنده نظرات، پیشنهادات و انتقادات مخاطبان به سازمان است.

در نحوه فعالیت روابط عمومی آسیب هایی وجود دارد که موجب ناکارآمدی روابط عمومی می شود. مهمترین این آسیب ها عبارتند از :

1- جا به جا شدن وظایف

2- گسترش یافتن وظایف

3- ناهمگون بودن وظایف

4- پیش بینی شدن وظایف

5- موازی بودن وظایف

به همین دلیل پیشنهاد می شود برای رفع این آسیب ها و کاستی ها، ساختار سازمانی مناسب برای روابط عمومی طرح ریزی شود.

آیین سخنرانی و سخنوری یکی از موضوعات اصلی در حوزه روابط عمومی

مقدمه
آیا تاکنون در موقعیتی قرار گرفته‌اید که مجبور شوید برای جمع کوچک و یا بزرگی از دوستان و یا سایر مردم جامعه صحبت کنید؟ در آن لحظه چه احساسی به شما دست داده است؟

اکثر افرادی که برای اولین بار در چنین موقعیتی قرار گرفته‌اند خاطره خوشی از آن ندارند، و متاسفانه بعضی به جای رفع این ضعف کوچک به عناد با خود می‌پردازند و به این ترتیب ممکن است ضمن بدبینی نسبت به خود و احساس خود کم‌بینی از بسیاری مسئولیت‌ها دوری جسته و در انجام وظیفه کوتاهی کنند و شاید به واسطه همین ضعف متحمل ضررهای بیشماری در زندگی‌شان بشوند.

از این رو خواندن مطالب این مقاله، که خلاصه‌ای از کتاب آیین سخنوری اثر دیل کارنگی می‌باشد؛ به این دسته از دوستان پیشنهاد می‌شود. لازم به تذکر است که مطالب این مقاله صرفا برای شخصی که می‌خواهد سخنران بزرگی بشود نمی‌باشد، بلکه می‌تواند ما را در بیان هر حقیقتی یاری کند.

ادامه نوشته

ادغام شبکه های اجتماعی و روابط عمومی

سخنرانی دیردر کی.برکنریج، استاد دانشگاه فرلی دیکینسون آمریکا در دهمین کنفرانس بین المللی روابط عمومی ایران

ادامه نوشته

دوران روابط عمومی هنر (متکی بر هنر مردم داری)

دوران روابط عمومی هنر (متکی بر هنر مردم داری)  

 

بعضی از کارشناسان معتقدند که روابط عمومی همان کاربرد متعارف و معمول عقل سلیم (Pure Reason) است. اگرچه این رشته بسیار پیچیده تر از آن است که این گفته مطرح می سازد ولی این نکته حقیقت دارد که روابط عمومی مبتنی مهم مرزگرایانه راه وروش متعارفی است که مردم به یاری آن پدیده های پیرامون خود را باز می شناسند و نسبت به آن عکس العمل نشان می دهند. این شناخت بخشی از چیزهای است که ما را به عنوان انسان از سایر موجودات جدا می سازد. از ابتدای تاریخ بشر تا کنون همواره افراد هوشمندی بوده اند که این شناخت را در جهت ارتقاء روابط خود با دیگران   به کار گرفته اند و به نوعی روابط عمومی را در کارهایشان اعمال کرده اند.

ادوارد برنیز (Bernays) در کتاب خود« شکل بخشیدن به افکار عمومی» شرح می دهد که اندیشه های مرتبط با روابط عمومی در خلال دورانی شکوفا شد که مردم اجازه یافتند آزادانه حرف های خود را بزنند و در رقابتهای اقتصادی شرکت نمایند. در تمامی دوره های دموکراسی از جمهوری روم گرفته تا نظام کنونی رساله ها , مقاله ها , سخنرانی ها و دیگر قالبهای خطابه به قصد سلطه بر افکار عمومی به کار گرفته شدند. به عبارت دیگر روابط عمومی از هنگامی آغاز شد که بشر به جستجوی ایجاد ارتباط و کسب تفاهم و جلب پشتیبانی دیگران به شیوه هایی غیر از تهدید و ارعاب برآمد و به  زندگی گروهی روی آورد.

 

بنابر نظریه آرنو(Arno)  و باسکین (Baskin) در سال 1983 همواره نیرویی در مناسبات انسانی بوده است. رهبران همواره در پی جلب نظر مردم خود برای استمرار قدرت خویش و کسب پشتیبانی برای انجام اقدامات خود برآمدند. پاسخ به این سوال که روابط عمومی از چه زمان بنیان گرفت و در طول چه مدتی به وسعت فعلی خود رسیده است بسیار دشوار است ولی بی تردید جوهر روابط عمومی در طول تاریخ وجود داشته است. شاید از آن زمان که انسان زندگی قبیله ای را آغاز کرد وشاید ازآن زمان که مهاجرت های عظیم نوع بشر شروع شد. از سرداران بزرگ تاریخ و کشور گشایان نامی حکایت هایی به ما رسیده است که نشان می دهد روابط عمومی با تفاوتهایی اندک و تحت عنوان مردم داری و امثال آن مورد استفاده آنان بوده است. بشر از آن زمان که به توسعه تمدن پرداخت نیازمند همکاری و ارتباط با دیگران بود.

ادامه نوشته

6 اصل طلایی روابط عمومی

۱-گفتن واقعیت: بگذارم مردم بدانند چه چیزی دارد رخ می دهد.

2- عمل کردن: درک عموم از یک سازمان، 90 درصد توسط عمل آن سازمان و 10 درصد توسط وعده هاست.

3- به مشتری گوش دادن: باید به مشتریان خوب گوش داد و دید مردم چه می خواهند.

4- مدیریت کردن برای فردا: واکنش مردم را باید پیش بینی کرد و اقدامات مشکل ساز را حذف و اعتماد ایجاد کرد.

5- وابسته کردن همه سازمان به روابط عمومی: هیچ استراتژی سازمان بدون بررسی اثر آن بر مردم نباید اجرا شود.

6- آرام، صبور و خوش اخلاق بودن.

ادامه نوشته