روابط عمومی اخلاق گرا، مسئولیت پذیراست

 

 

«اخلاق» مفهومی است که در دوران جدید، بیش از هر زمانی راهنما و پیشران امور، فعالیت ها و حرفه هاست. زیرا در هم در حوزه ارتباطات اجتماعی و هم در حوزه تجارب، رعایت اصول اخلاقی به ایجاد و تقویت اعتماد و همدلی، مخاطب(شهروندان و مشتریان) با یک فرد، برند یا شرکت می انجامد. اخلاق در برخی رشته ها و حرفه ها از جمله روابط عمومی چنان عجین شده که بدون آن فعالیت و برنامه ارتباطی و اطلاع سانی اش چه در درون سازمان و چه در بیرون سازمان موفق نخواهد شد.
  

 

شبکه اطلاع رسانی روابط عمومی ایران (شارا)، «اخلاق» مفهومی است که در دوران جدید، بیش از هر زمانی راهنما و پیشران امور، فعالیت ها و حرفه هاست. زیرا در هم در حوزه ارتباطات اجتماعی و هم در حوزه تجارب، رعایت اصول اخلاقی به ایجاد و تقویت اعتماد و همدلی، مخاطب(شهروندان و مشتریان) با یک فرد، برند یا شرکت می انجامد. اخلاق در برخی رشته ها و حرفه ها از جمله روابط عمومی چنان عجین شده که بدون آن فعالیت و برنامه ارتباطی و اطلاع سانی اش چه در درون سازمان و چه در بیرون سازمان موفق نخواهد شد. معیارها وکدهای اخلاقی روابط عمومی متعدد هستند که از جمله موارد مهم آن صداقت، شفافیت و پاسخگویی و مسئولیت پذیری در فعالیت ها، تصمیم ها و عملکرد ونظایر آن است.شاید بتوان مسئولیت پذیری به ویژه احساس مسئولیت اجتماعی یک مدیر، کارشناس و کارگزار روابط عمومی را مهمترین مولفه اخلاق مداری آن دانست. زیرا در مسئولیت پذیری اجتماعی، تمام مفاهیم دیگر همچون صداقت، شفافیت و پاسخگویی نیز مستتر است. سازمان های مسئولیت پذیر، مدیران روابط عمومی حرفه ای، متخصص و با تجربه دارند.  زیرا مدیر روابط عمومی در نقش مشاور امین سازمانف مدارم در حال رصد و پایش تصمیم ها و سیاست ها و برنامه ها وعملکرد سازمان و مدیران است و آنها را در معرض و محک داوری افکار عمومی می گذارد و بازخورد تصمیم ها و برنامه ها را به مدیران ارشد گوشزد می کند تا آنها در برابر محیط خود مسئولانه و اخلاقی عمل کنند. چنین مدیرانی به اهمیت جایگاه برند و خوشنام وشهرت و محبوبیت واقعی سازمان شان در میان افکار عمومی آگاه هستند و با آینده نگری به بازنگری در سیاست های اشتباه و اصلاح برنامه ها و استراتژی ها همت می گمارند.مدیران مسئولیت پذیر اخلاق گرا، خود را در برابر افکار عمومی پاسخگو می دانند و به این امر واقف هستند که مالک واقعی سازمان ها مردم و مخاطبانشان هستند و انها به نمایندگی از مردم و شهروندان در حال تصمیم گیری و ارائه خدمات و عرضه محصولات هستند. لذا مسئولانه تصمیم می گیرند،  مسئولانه برنامه ای را تدوین می کنند، مسئولانه برحسن اجرای آن نظارت می کنند، زیرا آنها خود را در برابر شهروندان و مخاطباشان مسئول می دانند.روابط عمومیِ مسئولیت پذیرِ شفاف و اخلاق گرا، براین باورست که  مردم باید در جریان تمام تصمیم ها و عملکردها باشند، زیرا روابط عمومی خود را تنها امانت دار اطلاعات می داند نه مالک آن. در حال حاضر اساسی‌ترین تنگنا در نظام روابط عمومی کشور، فقدان تعریف صحیح از مسئولیت پذیری و پاسخگویی است. فقدان این تعریف موجب عبور و زیرپاگذاشتن ارزش ها و کدهای اخلاق حرفه ای شده است. روابط عمومی هایی که تنها مدافع یک جانبه سازمان هستند و با تمام  امکانات از سیاست ها و برنامه های بعضا اشتباه سازمان دفاع می کنند، چند سوال مهم از خود می پرسند که «جایگاه اخلاق حرفه ای و مسئولیت اجتماعی کجاست؟، آیا می توان در دنیای رسانه های اجتماعی باز هم سیاست پنهان سازی و دست کاری  ارتباطات و اطلاعات را ادامه داد؟ آیا چنین رویه ای به گریز بیشتر مخاطبان و کاهش و فروپاشی سرمایه اجتماعی سازمان منجر نمی شود؟»

به نظر می رسد که پاسخ تمام این سوالات مهم در این نکته نهفته است که چقدر مدیران ارشد سازمان ها و مدیران روابط عمومی به اخلاق حرفه ای  و مسئولیت اجتماعی خود آگاه هستند و به حکمرانی شهروندان بر سازمان ها در دنیای جدید واقف هستند.

تفاوت های روابط عمومی ایران با بین الملل

روابط عمومی ایران یا آن فعالیت ها را به عنوان روابط عمومی نمی شناسد، یا مجالی برای انجام آنها ندارد زیرا در باور مدیران ارشد اجرایی نمی گنجد و یا اصولاً با آنها به هیچ وجه آشنا نیست.

 

امروز دنیای صنعت، معدن و تجارت عرصه بین الملل به لحاظ روابط عمومی، ساختار کاملاً متفاوتی با آنچه که ما در ایران می شناسیم دارد.

این تفاوت ها از چند نظر مطرح می شوند:

1- فعالیت در حوزه روابط عمومی سازمانی غالباً منحصر به برنامه ریزی، تدوین استراتژی و نظارت است. اجرا در این زمینه با شرکت های روابط عمومی و از طریق برون سپاری فعالیت ها صورت می گیرد، گرچه، بر حسب مورد مشاوره های برنامه ریزی و تدوین استراتژی نیز انجام می شود.

2- نیروی انسانی در قالب پرسنل اداره، معمولاً فقط به صورت شمار محدود و برای وظایف نظارتی، حضور دارند.

3- نگاه تخصص گرایی در حوزه هایی که در ایران به طور معمول در قالب روابط عمومی نمی گنجد، در حالتی بسیار پر رنگ خودنمایی می کند. گر چه برخی تخصص های روابط عمومی هم مطرح می شوند که شاید داد و ستد ایران با چنین فعالیت هایی به هیچ وجه درگیر نیست.

4- یک بنگاه صنعتی، معدنی و تجاری در سطح بین الملل در بسیاری اوقات، شمار زیادی شرکت روابط عمومی را به عنوان پیمانکار در خدمت می گیرد که تقسیم بندی پیچیده ای دارد و از جمله موارد زیر قابل توجه هستند.

* بر حسب منطقه جغرافیایی فعالیت

* بر حسب نوع کار روابط عمومی

* بر حسب اندازه شرکت روابط عمومی پیمانکار

* بر حسب موضوع شرکت صنعتی، معدنی یا تجاری

* بر حسب مــواردی که برای شرکت صنعتی، معدنی یا تجاری بصورت پیش بینی نشده ( مثلاً بحران ) پیش می آید.

* بر حسب گسترش جغرافیایی شرکت صنعتی، معدنی یا تجاری

* همچنین بر حسب گسترش فعالیت یا تغییر نوع فعالیت یک بنگاه صنعتی، معدنی یا تجاری شرکت روابط عمومی پیمانکار نیز ممکن است تغییر و یا شرکت جدیدی به مجموعه پیمانکاران روابط عمومی آن بنگاه، اضافه شود.

* این تغییر همچنین ممکن است بخاطر عدم رضایت از فعالیت شرکت روابط عمومی باشد که در پایان مدت قرارداد انجام می شود.

گرچه اصحاب روابط عمومی ایران یا بسیاری از این تخصص ها، چندان بیگانه نیست ولی فقدان تخصص لازم از روابط عمومی نزد مدیران ارشد اجرایی و تصمیم گیران مانع پیاده شدن آنها در سطح بنگاه های اقتصادی می شود، در عین حال، در مواردی هم تخصص هایی از روابط عمومی به چشم می خورند که به یقین اصحاب روابط عمومی ایران با آنها آشنایی ندارند و شاید حتی به آن فکر هم نکرده باشند.

روابط عمومی ایران یا آن فعالیت ها را به عنوان روابط عمومی نمی شناسد، یا مجالی برای انجام آنها ندارد زیرا در باور مدیران ارشد اجرایی نمی گنجد و یا اصولاً با آنها به هیچ وجه آشنا نیست.

چند نکته در این زمینه باید مورد توجه قرار گیرد :

1- نگاه به آینده براساس تحلیل اطلاعات در دسترس به منظور پیش بینی رویدادهای احتمالی پیش رو

2- تمرکز به جد روی برنامه ریزی

3-استفاده از تکنیک های پیچیده ریاضی برای ارزیابی اقدامات انجام شده

4- سازماندهی علمی اطلاعات و استفاده از نظام «پایگاه داده های» یکپارچه و منسجم

5- تلفیق تکنیک های روابط عمومی با تکنیک های بازاریابی یا تبلیغات و استفاده از آنها بر حسب مورد

6- گردآوری و تحلیل اطلاعات رقیبان به عنوان یک ابزار اصلی سنجش بازار نگارنده با تجربه نزدیک به 40 سال فعالیت در عرصه های پژوهشی، اجرایی و آموزشی روابط عمومی ایـــران و نیز به عنوان یک کارشناس ارتباطات بین الملل کاربردی کـــــــــه عرصه جهانی روابط عمومی را همواره مورد کنکاش قرار داده، امیدوار است، تولید چنین ادبیاتی بتواند راه را برای گسترش هرچه بیشتر فرهنگ روابط عمومی نزد اصحاب این رشته در کشور و به ویژه نزد مدیران ارشد اجرایی، هموار کند.

در این راه، آرزو می کنم در آینده ای نه چندان دور بتوانیم شاهد تبدیل روابط عمومی خدمات مدار فعلی به روابط عمومی علمی مبتنی بر استفاده از همه ظرفیت های علوم محض، فنی و مهندسی و حتی پزشکی در سازوکارهای اجرایی آن، در کشور عزیزمان باشیم.

 

 

منبع: کاوشگران روابط عمومی

نقش روابط عمومی‌ها در اجرایی شدن منشور حقوق شهروندی

حقوق شهروندی مجموعه حقوق و ارزش‌های حقوق بشری است برای اتباع یک کشور که در رابطه با موسسات عمومی از آن حقوق برخوردارند. و در معنای وسیع شامل پاسداشت امنیت، حقوق و آزادی‌های فردی و کرامت انسانی شهروندان توسط نهادهای دولتی می‌شود.

در تمام موارد این قانون بشرط اعتبار تابعیت برقرار میشود و سه حقوق مهم بشری در تمام دنیا شامل سه حقوق مدنی و سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و حقوق همبستگی است که حقوق شهروندی شامل هر سه مرحله می‌شود. و تمام اتباع ایرانی مقیم داخل و خارج کشور صرفنظر ار عقیده، رنگ، نژاد، مذهب و طرز تفکر و اندیشه از حقوق شهروندی برخوردار هستند. این حقوق شامل حق حیات برخورداری از کرامت انسانی،عدالت، آزادی و زندگی شایسته را برای همه شهروندان ایرانی را شامل می‌شود فارغ از جنسیت، سن، میزان بهره مندی از مواهب مادی وضعیت اقتصادی یا سلامت جسمی، ذهنی و روانی، گرایش سیاسی، اجتماعی، سبک زیستن، باور مذهبی، نژاد و قومیت و زبان.

ادامه نوشته

شیوه نگارش در روابط عمومی

علائم نگارشی عبارتند از : ، . : ! ؟ ‍{} ( ) "" -      

·         علامت تعجب ( ! )

الف) برای جمله های تعجبی یا منادا بکار می رود. مثال : خدایا ! شکرت

ب) همیشه بعد از شبه جمله هم علامت تعجب می آید. مثال : سلام ! ( یعنی سلام بر شما باد)

ج ) شبه جمله آن است که فعل ندارد ولی معنای یک جمله کامل را دارد.

·         علامت قلاب {}

در جاهای مختلفتی مورد استفاده است ، از جمله عبارتند از :

الف) بیشتر برای متن های نمایشی به کار می رود و به آنها میزانسن گویند. مثال : محمد : کجایی؟ { با عصبانیت }

ب) اگر در متنی علامت قلاب دیده شد نشان دهنده این است که آن قسمت از نوشته به طور کامل مشخص نبوده و متن درون قلاب نظر نویسنده است و شاید اشتباه نیز باشد.

ادامه نوشته

عوامل موثر بر ارتباط روابط عمومی ها با رسانه ها

چگونگی ارتباط روابط عمومی با رسانه ها بابع عوامل گوناگونی است که شناخت آنها می تواند هم از یک سو انتظارهای روابط عمومی ها از رسانه ها را عقلایی تر و منطقی تر سازد و از جانب دیگر کیفیت ارتباط را بهبود بخشد. این عوامل عبارتند از:

1 – مدیرت و مالکیت رسانه ها: مالکیت رسانه ها را در ایران می توان به سه بخش خصوصی، دولتی و عمومی یا بیت المال (اموال عمومی) تقسیم کرد. هر یک از این سه نوع مالکیت، مدیریت های گوناگونی را نیز در رسانه های خود اعمال می کند که بر رفتار ارتباطی آن رسانه تاثیر می گذارد. رسانه های خصوصی اصولاً به اخبار رسمی، دولتی و تبلیغاتی کمتر اهمیت می دهند و به همین سبب سرگذشت اخبار ارسالی روابط عمومی ها به این قبیل رسانه ها (مطبوعات) در مقایسه با مطبوعات دولتی ممکن است، تفاوتهای زیادی داشته باشد.

 رسانه های خصوصی که فعلاً در ایران فقط مطبوعات را در بر می گیرند معمولاً روش انتقادی دارند و می کوشند در اموری که دولت تصدی آنها را بر عهده دارد جستجو و تحقیق بیشتری بکنند، اما به هر حال بحث نیازهای متقابل در مورد مطبوعات خصوصی هم صادق است.

اما میانه رسانه ها و مطبوعات دولتی با روابط عمومی ها معمولاً بهتر و روابط آنها فعالتر است. در مورد رسانه های عمومی که نمونه بارز آنها موسسات کیهان و اطلاعات هستند وضع تا حدودی تفاوت می کند و چرخشها و گرایشهای آنها به هر دو سمت قابل مشاهده و تابع موقعیت خاص و روابط آنها با دولت است. به هر حال مدیریت و مالکیت از عوامل موثر بر شکل گیری ارتباط روابط عمومی و رسانه هاست.

2 – سیاستها و خط مشی ها: سیاستها و خط مشی های هر نشریه که پاره ای اوقات، اعلام و شناخته شده و گاه اعلام نشده و تلویحی است نیز از عوامل موثر بر ارتباط دو نهاد روابط عمومی و رسانه ها (مطبوعات) است. گرایشها و تعلق های سیاسی، حزبی، اقتصادی و ... منافع فردی و گروهی، وابستگی رسانه به برخی نهادها و سازمانهای رسمی و غیر رسمی و ... از جمله اموری است که در این چارچوب قابل ارزیابی است.

3 – دوره انتشار: نشریات روزانه، هفتگی، ماهانه و ... هر کدام اقتضائات خاص خود را دارند و به همین دلیل بر اساس ترکیب و نیاز مخاطبان خود و با توجه به فاصله انتشار دو شماره خود دست به گزینش اخبار می زنند. با این توجه که نشریات روزانه به اخبار بیشتر علاقه دارند و نشریات ادواری به گزارشها، تحلیلها و مصاحبه های غیر خبری.

4 – زمینه انتشار: نشریات برحسب آنکه عمومی باشند یا تخصصی، نوع گزینش خود را براساس زمینه انتشارشان شکل می دهند. همچنین بسته به سطح و ترکیب مخاطبان، دست به انتخاب اخبار گوناگون می زنند. بنابراین روابط عمومی ها می توانند مطالب تخصصی یا خاص خود را به برخی نشریات تخصصی بدهند و مطالب کلی تر و عمومی تر را به روزنامه ها و نشریات فراگیر.

5 – شرایط سیاسی – اجتماعی: تردیدی نیست که موقعیتهای خاص پیش آمده تحت تاثیر شرایط ویژه سیاسی یا اجتماعی بر انتخاب مطبوعات و رسانه ها تاثیر می گذارد. روابط عمومی ها باید با دقت، وضعیتهای مختلف را تحت نظر داشته باشند و تعقیب کنند. در شرایطی که تراکم خبری به علت رویدادها یا موقعیتهای ویژه پیش می آید، ممکن است شانس انتخاب مطالب روابط عمومی ها کاهش یابد. بر عکس در موقعیتهای کم خبری، احتمال انتشار این گونه اخبار افزایش می یابد.

6 – مناسبتها: مناسبتهایی از قبیل سالگردها، روزها یا هفته های ویژه می توانند فضای مناسبتری را در اختبار روابط عمومی های ذیربط قرار دهند و بر عکس شانس انتشار مطالب کم اهمیت روابط عمومی هایی که ارتباطی با این مناسبتها ندارند، کاهش می یابد. روابط عمومی ها باید از این نظر نیز ارزیابی صمیمی از موقعیتها داشته باشند.

 منبع مرجع: شبکه اطلاع رسانی روابط عمومی ایران (شارا)

چهار گام ساده برای شناسایی مخاطبان هدف

ریشه هر تلاش ارتباطی مخاطب است و اینجاست که هر تلاشی شروع می شود. با اختصاص قدری زمان و تعقیب چهار گام ساده برای شناسایی مخاطبان هدف، طراحی هنرمندانه پیام و تشخیص رسانه نهایتا ارایه آن در قالب یک فرآیند می توانید به هدف تان برسید.

• گام نخست. تمام مخاطبان جهانی خود را که به آنها دسترسی دارید شناسایی کنید.

• گام دوم. جمعیت گسترده ای را که مد نظر قرار داده اید، به گروه هایی تقسیم بندی نمایید. این بخش بندی ها به عنوان مثال می توانند بر مبنای جنسیت، سطح تحصیلات، سطح درآمد، وضعیت تاهل، و غیره انجام شوند.

• گام سوم. برای هر کدام از آن بخش ها پرونده ای تشکیل دهید که در آن مشخصات کامل ذکر شده باشد. مشاهده می کنید که در اکثر موارد بخش ها با هم همپوشانی دارند (زنان متاهل، سن میان 30 تا 35، کسانی که از دانشکده دانش آموخته شده اند و غیره). این همپوشانی ها را شناسایی کنید و پرونده هایی را برای گروه هایی که در یک بخش قرار می گیرند تهیه نمایید.

• گام چهارم. هر گروه را بر مبنای پرونده اش رتبه بندی کنید. این کار به اندازه ای که به نظر می رسد ساده نیست. اگر زنان مذکور که سن شان بین 30 تا 35 سال است و از دانشکده دانش آموخته شده اند کسانی هستند که می خواهید به آنها دسترسی پیدا کنید، باید به آنها رتبه یک بدهید و به همین ترتیب بعدی ها را در رتبه های 2 و 3 و ... قرار دهید و در نهایت شما به یک دسته بندی سلسله مراتبی خواهید رسید که کارتان را به شدت آسان می کند.

مدیریت پاسخگویی در روابط عمومی

پاسخگویی یکی از ابزارهای کلیدی مدیریت علی ‎الخصوص مدیریت دولتی نوین از جمله «روابط ‏عمومی» در شرایط کنونی است. همین امر سبب شده است که به این موضوع از جهات و زوایای مختلفی پرداخته شود.

لذا آنچه که بسیار حایز اهمیت می‌نماید ایجاد یک نظام پاسخگویی کارآمد و جامع است که بر اساس آن بتوان اطمینان یافت که رفتار و تصمیمات کارگزاران، در جهت تأمین منافع مردم است و سازمانها و دستگاه‏های اجرایی دولت، در راستای منافع جامعه گام بر می‌دارند.

بعلاوه، پاسخگویی یک فضیلت و به منزله یک ویژگی مثبت برای مردم، کارگزاران و سازمانهای دولتی است که به موجب آن همه ملزم به ارایه توضیح درباره رفتارها، تصمیمات و عملکردهای خود هستند و این امر اگر محقق شود موجب تقویت رابطه بین شهروندان و دولت و افزایش اثربخشی و شفافیت در عملکرد سازمانها و شرکتها، کاهش فساد، افزایش انسجام، مشروعیت نظام سیاسی و ارتقای منفعت عامه خواهد شد.

«اون هیوز» در کتاب «مدیریت دولتی» می ‏گوید رابطه دولت و شهروندان، سیستم پاسخگویی را شکل می‌دهد که به موجب آن سازمانهای دولتی وظایف مربوط را انجام می‌دهند و به شهروندان اجازه می‌دهند که وظایف ساده را انجام دهند مشروط بر این که وکیل از حد خود تجاوز نکند و پاسخگو باشد.

هر دولتی نیازمند یک سیستم پاسخگوست و لازمه دموکراسی، داشتن یک سیستم پاسخگویی مناسب است. سازمانهای دولتی، به وسیله مردم و برای مردم ایجاد می‌شوند و باید در برابر آنها پاسخگو باشند.

بنابراین «مردم‌سالاری» ایجاب می‌کند دولتها در برابر مردم که قدرت را به آنها تفویض کرده‌اند، پاسخگو باشند. مردم حق دارند با استفاده از حقوق شهروندی و حق پاسخ‌خواهی از نحوه مصرف منابع مالی عمومی و کارایی و اثربخشی برنامه‌های مقامات منتخب و میزان تأثیر اجرای برنامه‌های یاد شده در ارتقای سطح رفاه خویش، آگاه شوند. همچنین مدیران دولتی باید در برابر تصمیم‌هایی که می‌گیرند و اقداماتی که انجام می‌دهند، پاسخگو باشند.

 پاسخگویی بدون بهره‌گیری از یک سیستم اطلاعاتی مناسب، امکان‌پذیر نیست. سیستمی که در واقع یک جریان منصفانه و صحیح اطلاعاتی را بین دولت به عنوان پاسخگو و مردم و نمایندگان ایشان به عنوان پاسخ‌خواه برقرار کند و به پاسخ خواه این اطمینان را بدهد که دولت منابعی را که در اختیار می‌گیرد به نحوی مناسب و در جهت‌ هدف‌های مصوب نمایندگان ایشان مصرف می‌کند.»

با توجه به مطالبی که از نظر گذشت می‌توان نتیجه گرفت پاسخگویی یکی از چالشهایی است که دولتها امروزه با آن مواجه هستند.

نظام اداری ایران در این حوزه با مشکلات عدیده‌ای دست و پنجه نرم می‌کند و متأسفانه با وجود بخشنامه‌ها و آیین‏نامه‌های فراوان، فقدان یک سیستم پاسخگویی مناسب در سازمانها و شرکتهای دولتی احساس می‌شود و با همه تلاشهای صورت گرفته هنوز در برابر وظایف، تصمیمات و عملکردهای خود پاسخگو نیستند.

به نظر می ‎‏رسد تلاش برای رفع این معضل احتیاج به عزم‌ ملی و همگانی دارد و بی‌شک در پرتو همکاری گسترده و همه‌جانبه مردم و دولت می‌توان به این مهم دست یافت.

علاوه بر آن، از روابط‏ عمومی‏ ها انتظار می‌رود در قبال عملکرد و فعالیتهای سازمان خود، جوابگو و پاسخگو باشند. کسانی که در حوزه روابط ‏عمومی دولتی فعالیت می‌کنند باید به اقدامات بهتری دست بزنند و در هر صورت درباره تصمیمات و اقدامات مذکور توضیح بدهند. پاسخگویی با مکانیسم‌های مختلفی حاصل می‌شود که به منظور جلوگیری از فساد وضع شده‌اند و تضمین می‌کنند که کارکنان دولت در مقابل اعمال خود پاسخگو و در دسترس مردم هستند. روابط ‏عمومی‌ها، مسئول مستقیم پاسخگویی در سازمانهای دولتی‌اند.

اولین و مهمترین درس «مدیریت»، پاسخگویی نسبت به امور و فعالیتایی است که در حیطه مسئولیت مدیر رخ می‌دهد. مدیر باید از طریق دریافت بازخورد کارشناسی، به خواسته‌های مخاطبان خود احترام بگذارد و مردم را از جریان کار و برنامه‌های خود مطلع سازد.

 البته این امر زمانی محقق خواهد شد که از یک سو اطلاعاتی جامع و درست از عملکرد سازمان و نتایج سیاستهای آن در دسترس مردم باشد و از سوی دیگر، مدیر آمادگی و ظرفیت شنیدن حرف‌های افراد جامعه را داشته باشد و حقوق شهروندی را محترم بشمارد.

 منبع مرجع: شبکه اطلاع رسانی روابط عمومی ایران (شارا)

دانش ارتباطات یا علم پروپاگاندا!

دانش ارتباطات و جنگ روانی،کتابی است در حوزه جامعه‌شناسی معرفت، که رابطه تولید دانش و شرایط اجتماعی و سیاسی را واکاوی می‌کند.

 در این کتاب مشخصا به این مساله پرداخته می‌شود که در پانزده سال پس از جنگ جهانی دوم، که جنگ سرد در دوران اوج خودش بود و ایالات متحده امریکا ترجیح می‌داد درگیر جنگ بزرگ تازه‌ای نشود، نیاز سیاستمداران امریکایی به تحقق اهداف‌شان از طریق جنگ روانی، چه تاثیری بر شکل‌گیری و هدایت دانش ارتباطات داشت.

 کریستوفر سیمپسون، نویسنده کتاب، ابتدا به این نکته می‌پردازد که «تحقیقات ارتباطات... بین سال‌های 1950 تا 1955 به رشته‌ای متمایز در جامعه‌شناسی (با همه ابزارهای مورد نیاز مانند کالج‌ها، دوره‌های درسی، مراجع صدور مدرک دکترا و...) تبدیل شد» و امروزه بخش عمده‌ای از زیربنای آموزشی خبرنگاران رسانه‌ها و پرسنل روابط عمومی و تبلیغات نهادهای گوناگون را تشکیل می‌دهد.

 وی درباره نسبت قدرت سیاسی در ایالات متحده با تکوین و تکامل دانش ارتباطات، می‌گوید: «حاکمیت معمولا به طور مستقیم مشخص نمی‌کرد که دانشمندان چه چیزی می‌توانند بگویند یا نمی‌توانند، اما تاثیری معنادار بر انتخاب اینکه گفته‌های چه کسی در این حوزه نقش «مرجع» را بازی می‌کند می‌گذاشت.»

 بنابراین، این کتاب را می‌توان پژوهشی در زمینه رابطه «دانش و قدرت» قلمداد کرد که توان قدرت سیاسی و قدرت اجتماعی را بر شکل‌گیری دانش در دوره‌ای خاص را بررسی می‌کند.

 سیمپسون در کتابش سه کار عمده انجام می‌دهد. نخست، طرحی کلی از تاریخچه جنگ روانی در امریکا در سال‌های 1945 تا 1960 به دست می‌دهد. دوم، سهم محققان و نهادهای برجسته دانش ارتباطات جمعی را در این زمینه بررسی می‌کند. سوم، تاثیر برنامه‌های جنگ روانی بر تصورات عمومی ایجاد شده نسبت به علم ارتباطات را می‌کاود. وی تاکید می‌کند که سی.‌آی.‌ای در دوران پس از جنگ جهانی دوم، تقریبا تمام تحقیقات علم ارتباطات را به سمت «تکنیک‌های ترغیب و اقناع، اندازه‌گیری افکار، بازجویی، بسیج سیاسی و نظامی، انتشار ایدئولوژی» و مسائلی از این دست سوق داد.

  به نوشته سیمپسون، دستاوردهای این تحقیقات بسیار بیش از آن بود که پول بخش خصوصی به تنهایی توان محقق کردن آن را داشته باشد. در واقع پول دولت امریکا در دوران مذکور، بیش از 75 درصد از بودجه‌های سالانه مهم‌ترین مراکز مطالعات ارتباطات در جامعه امریکا را تامین می‌کرد و این امر غالبا بدون اطلاع افکار عمومی انجام می‌شد تا خروجی‌های تحقیقاتی این نهادهای علمی، به صورت «کالاهای علمی پدیدآمده به سفارش دولت» ارزیابی نشوند.

 مثلا وزارت امور خارجه امریکا، به صورت مخفیانه و غیرقانونی، هزینه مطالعات «مرکز ملی افکارسنجی» امریکا را پرداخت می‌کرد تا نبض افکار عمومی جامعه امریکا را در دوران جنگ سرد در دست داشته باشد. یا سی.‌ای.‌ای با این استدلال که بازجویی اسیران را می‌توان کاربرد دیگری از اصول اجتماعی-روانی بیان‌شده در مطالعات ارتباطات تلقی کرد، مخفیانه هزینه‌های مطالعات «اداره تحقیقات علوم اجتماعی» را در مورد شکنجه اسرای جنگی تقبل کرد.

 سیمپسون پس از این مثال‌ها، می‌گوید: «در کل، بدون تزریق منظم پول از طرف آژانس‌های نظامی، اطلاعاتی و پروپاگاندای امریکایی به بخش‌های پیش روی این حوزه، احتمال چندانی وجود نداشت که تحقیقات ارتباطات به شکل امروزی خود درآید.» پیشبرد تکوین دانش ارتباطات بر مبنای جنگ روانی، طبیعتا منتقدین خودش را داشته است.

 

این منتقدین معتقد بوده‌اند که جنگ روانی از منظر آژانس‌های امنیتی ایالات متحده امریکا، ابزاری بوده است تا جنبش‌های مردمسالار بومی در جهان سوم و حتی در اروپا و خود امریکا، «پا را از گلیم خود درازتر نکنند» و زور و دستکاری را جانشین علم ارتباطات راستین کرده و مانع از شکل‌گیری اشکال اصیل‌تر «درک» شده‌ است و در مجموع ابزاری بوده است برای حفظ ساختارهای اجتماعی عمدتا سوءاستفاده‌گر؛ به خصوص در روابط جهانی شمال- جنوب. اما مدافعان گره خوردن تحقیقات علم ارتباطات به مقوله جنگ روانی، معتقد بودند جنگ روانی، جایگزینی منطقی برای خشونت و هزینه‌های سرسام‌آور جنگ متعارف است و می‌تواند بدون افزایش تلفات، کارایی عملیات نظامی را افزایش دهد.

اما اصطلاح «جنگ روانی» از کجا می‌آید؟ سیمپسون می‌گوید: «این واژه نخستین بار در {زبان} انگلیسی در سال 1941 در متنی پیرامون استفاده نازی‌ها از پروپاگاندا، ستون پنجم و وحشت‌آفرینی در نخستین مراحل جنگ اروپایی پدیدار شد. » اما تعریف جنگ روانی دقیقا چیست؟ «مجموعه استراتژی‌ها و تاکتیک‌های طراحی شده برای دستیابی به اهداف ایدئولوژیک، سیاسی یا نظامی سازمان‌های حامی (نوعا دولت یا جنبش‌های سیاسی) از طریق بهره‌گیری از ویژگی‌های فرهنگی-روانی جامعه مخاطبان هدف و نظام ارتباطی آن.» در جنگ روانی امریکایی، خرابکاری و ترور هم جزو موارد مجاز بوده است.

 

 پروپاگاندا هم به سه شکل سفید و سیاه و خاکستری رایج است. پروپاگاندای سفید «بر سادگی، شفافیت و تکرار تاکید می‌کند... ایالات متحد نیز علنا ترویج این نوع اطلاع‌رسانی از طریق خروجی‌هایی از قبیل صدای امریکا را تایید می‌کرد.»

 پروپاگاندای سیاه «بر مشکل، سردرگمی و وحشت‌آفرینی تاکید می‌کند.» جعل اسناد دشمن و توزیع آنها میان مخاطبان هدف برای اعتبارزدایی از قدرت‌های رقیب، یک نمونه از پروپاگاندای سیاه است. سیمپسون می‌گوید دولت امریکا استفاده از پروپاگاندای سیاه را رسما انکار می‌کند اما این ابزار از اجزای لاینفک سیاست خارجی و داخلی ایالات متحده بوده است.

 پروپاگاندای خاکستری، مابین سیاه و سفید و شامل درج اطلاعات غلط پیرامون رقبا در آن دسته از خروجی‌های خبری است که مدعی استقلال از دولت امریکا هستند. سیمپسون در مجموع بر کانالیزه شدن روند تحقیقات در دانش ارتباطات در امریکای پس از جنگ جهانی دوم، تاکید ویژه‌ای دارد و می‌گوید: «برخی بخش‌های قدرتمند دولت، به خصوص اف.بی.‌آی و سایر آژانس‌های امنیت داخلی، مفاهیم رقیب علمی در حوزه ارتباطات را به‌شدت تحت فشار قرار می‌دادند؛ به خصوص آن روندهای تفکر انتقادی را که، به زعم این آژانس‌ها، براندازانه قلمداد می‌شدند.

 به واسطه تلخی و گزندگی جنگ سرد و اثر و نفوذ مک‌کارتیسم... به دست دادن تحلیل‌های نامتعارف پیرامون رابطه میان ارتباطات و ایدئولوژی می‌توانست پیامدهایی همچون محرومیت حرفه‌ای، بازجویی‌های خصمانه اف.‌بی.آی، حملات مطبوعاتی و حتی خشونت را به دنبال داشته باشد. در دهه‌های 1940 و 1950، تحقیق جامعه‌شناسانه (اگر که منتقد نهادهای امریکایی قلمداد می‌شد) ریسک‌های حرفه‌ای جدی برای محققان به دنبال داشت و امروزه نیز گاهی اوقات چنین خطرپذیری‌هایی وجود دارند.»
منبع: http://etemadnewspaper.ir

روابط‌عمومی محتوامحور و حرفه‌ای‌گرایی

بر اثر توسعۀ فناوری‌های نوین ارتباطاتی و اطلاعاتی در جوامع نوین، رویکردهای روابط‌عمومی حرفه‌ای نیز دچار دگرگونی شده است. در دوران نوین، روابط‌عمومی چیزی فراتر از صرفاً تنظیم کردن و فرستادن اخبار و گزارش‌ها، طراحی آگهی برای رسانه‌های عمومی یا پست کردن اعلان‌های رسانه‌ای است. روابط‌عمومی در دوران نوین، از رویکرد اطلاع‌رسانی و تبلیغاتی به منظور تقویت هویت بصری برند، انگاره‌سازی و تصویرسازی مثبت از سازمان فاصله گرفته و به رویکرد بازاریابی محتوا و محتوامحوری روی آورده است.

«محتوامحوری»، به‌عنوان شاخصی مهم در سنجش حرفه‌ای‌گرایی در روابط‌عمومی، محصول توسعۀ رسانه‌های اجتماعی است. درواقع، بر اثر توسعۀ فراگیر رسانه‌های اجتماعی، همچون وبلاگ‌ها، ویکی‌ها، وب‌سایت‌های شبکه‌های اجتماعی، پیام‌رسان‌ها و شبکه‌های اجتماعی موبایلی، روابط‌عمومی‌ها کم‌کم از رویکرد اطلاع‌رسانی صرف و بمباران خبری و تبلیغاتی مخاطبان دست برداشتند و به تولید محتوای مخاطب‌پسند و مبتنی بر نیاز مخاطب روی آوردند. روابط‌عمومی‌های حرفه‌ای دریافتند که در دنیای جدید، منبرها و تریبون‌های زیادی (رسانه‌های اجتماعی متنوع و متکثر) وجود دارد و دورۀ رسانه‌های جمعی (رادیو، تلویزیون، مطبوعات و خبرگزاری‌ها) به سر آمده است و بنابراین اگر منبری محتوای مطلوب و مفید داشته باشد، مخاطب را جذب می‌کند.

«روابط‌عمومی محتوامحور»، با در پیش گرفتن رویکرد بازاریابی محتوا، به دنبال تولید محتوای تأثیرگذاری است که از یک طرف، اطلاعات و دانش مخاطبان را بالا ببرد و آن‌ها را هوشمند سازد و از طرف دیگر، با تولید محتوای غیرتبلیغاتی و مفید و روایت داستان، علائق سازمان را با دیگران به اشتراک بگذارد، آگاهی عمومی درباره سازمان را افزایش دهد و با مخاطبان تعامل کند.

«قالب‌های تولید محتوا در روابط‌عمومی محتوامحور» نیز دگرگون شده است. امروزه متن و عکس حرف اول را نمی‌زنند، بلکه تأثیر یک تصویر ویدئویی کوتاه، اینفوگرافیکی حرفه‌ای، موشن‌گرافیکی چند ثانیه‌ای و پادکست یا وادکستی چند دقیقه‌ای، هزاران برابر کلمه، متن و عکس است. بنابراین، تسلط بر روزنامه‌نگاری برند مهارتی مهم برای تولید محتوا در روابط‌عمومی محتوامحور است.

 روابط‌عمومی محتوامحور به منابع انسانی متخصص و ماهری نیاز دارد که به سازمان هویت انسانی ببخشند، نه هویت تجاری؛ یعنی از طریق تولید محتوای مخاطب‌محور به پیوند علائق سازمان با علائق و نیازهای مخاطبان کمک کند تا سازمان در میان مخاطبان به برند و هویتی تبدیل شود که در راستای «توسعۀ پایدار انسان پایه» حرکت می‌کند. درواقع، منابع انسانی متخصص محتوامحور در روابط‌عمومی به مخاطب برای یافتن روش‌ها و شیوه‌های بهتر زیستن کمک می‌کنند. این مؤلفه به سرمایۀ اجتماعی سازمان در میان مخاطبان تبدیل می‌شود.

روابط‌عمومی محتوامحور در سازمان، مخاطبان را دسته‌بندی می‌کند تا برای هر دسته پیام‌هایی دقیق تولید شود. این نوع روابط‌عمومی سعی می‌کند با ترکیب دانش و خلاقیت، محتوایی خیره‌کننده تولید کند تا مخاطبان را ترغیب کند پیام را بپذیرند، نه اینکه آن‌ها را وادار به پذیرش پیام کند.

روابط‌عمومی محتوامحور هنگام تولید پیام‌های خود به همۀ پرسش‌های مخاطبان پاسخ می‌دهد، از محتوای بصری جذاب (ویدئو، گرافیک، عکس و...) کمک می‌گیرد، به دغدغه‌های مخاطبان رسیدگی می‌کند، و از تکنیک‌های داستانی و اینفوتینمنت (اطلاع‌رسانی سرگرم‌کننده) برای سرگرم کردن مخاطب و تقویت انگیزه‌اش جهت دنبال کردن محتوا و موضوع استفاده می‌کند.

روابط‌عمومی محتوامحور را می‌توان روابط‌عمومی‌ای حرفه‌ای در دوران کنونی توسعۀ رسانه‌های اجتماعی دانست، دورانی که مخاطبان آنلاین همیشه در جست‌وجوی محتوا و مطالبی‌اند که برای‌شان مفید و جذاب باشد و آن‌ها را هوشمند سازد. هوشمندسازی مخاطب از سوی روابط‌عمومی، موجب ایجاد وابستگی و دل‌بستگی مخاطبان به سازمان می‌شود و با ایجاد وفاداری و همدلی، سرمایۀ اجتماعی و شهرت سازمان را تقویت می‌کند.

رسانه‌های اجتماعی و از بین رفتن مرزبندی روابط‌عمومی و تبلیغات

در روزگار کنونی، تغییر رفتار و رویکرد مخاطب برای دریافت سرویس و خدمات، مدل‌های نوین ارتباطی و تبلیغی را طلب می‌کند.

گسترش روزافزون رسانه‌های اجتماعی و تحولات عظیم سالیان اخیر در فراگیر شدن تکنولوژی‌های نوین و گردش سریع اطلاعات، تغییرات اقتصادی بسیاری را به دنبال داشته است، به ‌نحوی که اقتصاد با تمامی مؤلفه‌هایش، همچون بازاریابی و اشتغال فیزیکی، به سمت ایجاد ارزش‌افزوده برای مخاطب در بازارهای جدید سوق پیدا کرده و از مبادلات اقتصادی برحسب محیط جغرافیایی به مبادلات اقتصادی در فضای فراگیر مجازی تبدیل شده است.

همچنین، شیوه‌های بازاریابی و تبلیغات نیز، به‌عنوان یکی از اولین حوزه‌هایی که تحت‌تأثیر قرار گرفته، به دلیل گسترش تعاملات مجازی، دچار تغییرات و دگرگونی‌های فراوانی شده‌ است و فعالان این حوزه ‌بایستی ضمن درک این موضوع با تحلیل مناسب شرایط بازار، ابزارهای هوشمند و رسانه‌های اجتماعی را به کار گیرند و همگام با این تغییرات، در راستای جلب نظر مخاطبان، حرکت کنند.

روش‌های مختلف و متنوع در زمینۀ جذب و اقناع مخاطب، به‌عنوان مؤلفه‌ای تأثیرگذار بر تبلیغات نوین، راه را برای دستیابی صاحبان کالا و خدمات به بازارهای گوناگون هموارتر کرده است و در این میان، ارائۀ ایده‌های جدید و جذاب نقشی غیرقابل انکار در این موفقیت خواهد داشت.

درنهایت باید گفت که امروزه مرز بین روابط‌عمومی و تبلیغات تقریباً از میان برداشته شده و فعالان حوزۀ روابط‌عمومی، به‌عنوان هستۀ مرکزی سازمان، در ایجاد ارتباط با محیط بیرونی، با استفاده از ابزارها و رسانه‌های اجتماعی و برقراری ارتباط دوسویه با مخاطبان خود، ضمن شناسایی نیازهای اصلی آن‌ها و ارائۀ راهکارها و راهبردهای متنوع تبلیغاتی سعی در جذب حداکثری مشتری برای سازمان متبوع خود دارند.

از سوی دیگر، حوزۀ تبلیغات نیز بدون داشتن پشتوانۀ فکری قوی و شناخت مناسب از طرز تفکر و نحوه تعامل با مشتری، قادر به انجام صحیح وظایف محولۀ خود نیست و نیاز دارد با به کارگیری نظرات و بازخوردهایی که روابط‌عمومی به ‌دست آورده است، کمپین‌های متنوع و ایده‌های تبلیغاتی اثربخش طراحی کند.

به ‌همین دلیلِ گفته‌شده و ده‌ها دلیل ناگفتۀ دیگر، می‌توان اذعان کرد که فعالیت‌های روابط‌عمومی و تبلیغات در حوزۀ جذب مخاطب، به نوعی با یکدیگر ادغام شده‌اند و فعالیت هر کدام بدون دیگری ناقص و ناکارآمد خواهد بود.

هوش هیجانی و فقدان خود مدیریتی

فرض کنید اشتباهی در محیط کار شما رخ داده است و درنتیجه یکی از بزرگ‌ترین مشتری‌های شما می‌خواهد با شرکت رقیب همکاری کند. در این شرایط رئیس شما چه واکنشی از خود نشان می‌دهد؟ آیا آرامش خودش را حفظ می‌کند و خوش‌بینانه با قضیه برخورد می‌کند یا اینکه واکنش بدی نشان می‌دهد و دیگران را مقصر می‌داند؟ سناریوی دوم در مطالعات هوش‌ هیجانی فقدان خودمدیریتی نامیده می‌شود که به آن خودکنترلی (Self-Control) نیز گفته می‌شود.

چرا خودکنترلی برای رهبران مهم است؟
از زمان‌های قدیم گفته‌ شده است: «انسانی که خودکنترلی نداشته باشد، مانند خانه‌ای است که در و پنجره‌های آن شکسته باشد». منظور از این حرف این است که فقدان خودکنترلی باعث می‌شود شما در برابر صدمه و آسیب‌ها بی‌دفاع و شکننده شوید یا در دنیای کسب‌و‌کار تبدیل به فردی بدون نفوذ، احترام و غیر قابل‌ اعتماد برای کارمندانتان شوید.
خود‌مدیریتی یا خودکنترلی در هوش‌هیجانی یک ویژگی شخصی است که تربیت آن برای هر رهبری خوب است. برای اینکه متوجه شوید آیا شما هم خودکنترلی دارید یا نه، از خودتان بپرسید آیا می‌توانم رفتار و احساساتم را به شکلی مدیریت کنم که نتیجه مثبتی داشته باشند؟
دانیل گلمن، روان‌شناس شناخته‌شده بین‌المللی در رابطه با رهبرانی که خودکنترلی دارند می‌گوید: «انسان‌های منطقی یعنی کسانی که بر احساساتشان کنترل دارند، کسانی هستند که می‌توانند ایمنی و عدالت را در یک محیط برقرار کنند و باعث افزایش بهره‌وری شوند. افرادی که کارایی بالایی دارند، جذب چنین محیط‌هایی می‌شوند و دوست ندارند که از آن خارج شوند».فقدان خودکنترلی چه عواقبی دارد؟
یکی از بزرگ‌ترین عواقب عدم خودکنترلی، خشم بیش‌ از‌ اندازه است و می‌تواند بر عملکرد کارمندان تأثیر بسیار بدی بگذارد. احساس عصبانیت، یکی از قدرتمندترین و طبیعی‌ترین احساسات هر فردی است؛ اما باید از راه سالم نشان داده شود. همه ما باید یاد بگیریم که خشم خودمان را کنترل کنیم؛ زیرا در غیر این صورت این خشممان است که ما را کنترل خواهد کرد.

چگونه خودکنترلی را تقویت کنیم؟
خودکنترلی و تمرکز حواس مهارت‌هایی هستند که همه رهبران باید یاد بگیرند تا بتوانند در شرایط سخت با مدیریت استرس عملکرد خوبی داشته باشند. در ادامه ۵ راه برای افزایش خودکنترلی آورده شده است:
۱- احساسات خود را بشناسید
آیا در رابطه با تمام شدن مهلت انجام پروژه نگران هستید یا اینکه احساس می‌کنید محیطی که در آن کار می‌کنید به اندازه کافی برای شما خوب نیست؟ همیشه اولین گام قبل از واکنش نشان دادن، این است که میزان خودآگاهی‌تان را بالا ببرید.
۲- محرک‌های خود را شناسایی کنید
 از دست دادن کنترل احساسات می‌تواند برای شما بسیار آموزنده باشد و به شما نشان دهد چه عامل محرکی باعث این اتفاق شده است. شناختن و رسیدگی کردن به عوامل محرک بسیار مهم هستند؛ زیرا احساس خشم، ترس یا گناه در نتیجه واکنش به عوامل محرک در انسان ایجاد می‌شوند.
۳- چه موقع این اتفاق رخ می‌دهد
باید ببینید تحت چه شرایطی نیاز به خودکنترلی دارید. در زمان استرس؟ ترس؟ اضطراب؟ خستگی؟ بعد از اینکه شرایط را شناسایی کردید، باید روی خودتان کار کنید تا در زمان قرار گرفتن در این موقعیت‌ها، انتخاب بدی نداشته باشید.

۴- در مورد رفتار خود تصمیم بگیرید
حالا که علت احساسات منفی خود را متوجه شده‌اید، باید در مورد رفتارتان قضاوت کنید. آیا در زمان بروز احساسات واکنش درستی به فرد مناسبی داشته‌اید؟ شاید باید یاد بگیرید پاسخ مناسب‌تری به احساسات خود داشته باشید یا شاید بهتر است سکوت کنید و فقط گوش بدهید.
۵- طرز تفکر خود را تغییر دهید
این طرز تفکر که می‌گوید: «من همیشه این‌گونه هستم» را تغییر دهید و بیشتر با خودتان بگویید: «من آنگونه هستم که خودم انتخاب می‌کنم»، این طرز تفکر شما را به سمت خودکنترلی می‌کشاند؛ اما به یاد داشته باشید که تغییر دادن طرز تفکر کار سختی است و برای اینکه به عادت شما تبدیل شود، نیازمند تمرین بسیار است.
کلام آخر
داشتن خودکنترلی برای رهبران و مدیران در هر سطحی که باشند، حیاتی است؛ زیرا هیچ‌کس دوست ندارد کارمند کسی باشد که هیچ کنترلی روی خود و احساساتش به‌خصوص در زمان‌های سخت ندارد. به یاد داشته باشید که در جامعه اقتصادی امروز که روابط کاری و همکاری‌ها بسیار مهم هستند، داد زدن و بدرفتاری کردن با دیگران هیچ جایگاهی ندارند.
مقاله اصلی
3
LINEtelegramwhatsapp

https://telegram.me/share/url?text=%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%20%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AA%20%D9%87%D9%88%D8%B4%20%D9%87%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%DA%A9%D9%87%20%D8%B4%D9%85%D8%A7%20%D8%B1%D8%A7%20%D8%A8%D9%87%20%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82%DB%8C%D8%AA%20%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%DB%8C%20%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D8%AF&url=https%3A%2F%2Ftoday.line.me%2FIR%2Farticle%2F915081ce3d9f0bf0f4aa6a77bf4067eda6ff936da43bca2207de821eb6a9714f%3Futm_source%3Dtgshare

محمدرضاظفری

 

روابط عمومی اداره کل پست استان گیلان

ضرورت آینده پژوهی و نگاه به آینده به عنوان نقش برجسته روابط عمومی نوین

ضرورت آینده پژوهی و نگاه به آینده به عنوان نقش برجسته روابط عمومی نوین

 

1.چکیده

با توجه به نقشی که آینده پژوهی دربهبود و افزایش اثربخشی فرآیندهای تصمیم سازی و سیاستگذاری سازمان ایفا می کند ضرورت توجه به این امر در روابط عمومی ها بیش از پیش آشکار شده است. آینده پژوهی را می توان بخشی از فرایند برنامه ریزی هرسازمان برای دستیابی به آینده مطلوب دانست که با محاسبه الزامات و اقتضائیات دنیای جدید مسیر توسعه و پیشرفت سازمان را با بهره گیری از فرایندهای علمی هموار کرد. در عصرجدید با توجه به تغییرات شتابان درمحیط کسب و کار و وجود فوریت های خاموش درسازمان و لزوم درک بهتر تغییرات, تقویت قدرت تفکر راهبردی و افزایش توان دوراندیشی دربرخورد با عدم قطعیت نهفته در آینده بیش از پیش درروابط عمومی احساس می شود اما در مجموع آنچه باعث شده روابط عمومی بعنوان ضربه گیر یک سازمان BUFFERING  نقش آینده پژوهی قابل ملاحظه باشد بحث فوریتهای خاموش یک سازمان است یعنی فوریت هایی که در نهایت منجر به یک چالش و بحران برای سازمان خواهد شد و امروزه لازم است با یک آینده پژوهی مناسب و رویکرد روابط عمومی آینده نگر بتوانیم چنین شرایط بحرانی در آینده را با اقدامات و پیش بینی لازم مدیریت نمائیم.
  

 2 . مقدمه 
امروزه ارتباطات نقش حیاتی دردوام و بقای سازمانها داشته و سازمانی موفق تر است که با استفاده از ابزار و فنون نوین ارتباطی و اطلاعاتی نقش خود را در جامعه پررنگ نماید . آینده سازی یا آینده پژوهی یکی از نقش های جدید روابط عمومی و یکی از مسائل مهمی است که در دنیای به شدت درحال تغییر و دگرگونی باید مورد توجه متخصصان و دست اندرکاران روابط عمومی باشد چنین هدفی و رسیدن به وضعیتی که واحدی مانند روابط عمومی بتواند درسازمان بر مبنای شناخت از آینده حرکت کند نیازمند مشارکت و همدلی هم اعضاء سازمان است به همین جهت باید اذعان داشت که اساسا در بحث های آینده پژوهی همواره باید جهشی صورت گیرد تا سازمانها بتوانند با سعی و تلاش بیشتر خود را برای تحولاتی که در راه هستند آماده نماید.

 

 پس اگر بخواهیم روابط عمومی را در آیینه و قاب آینده شفاف و واقعی بنگریم باید اعتراف کنیم تنها روابط عمومی هایی موفق خواهند بود در آینده سازمانهای خود نقش آفرینی کنند که امروزه بتوانند با رصد و شناخت رویدادهای آینده زمینه حرکت سازمان در مسیر درک نیازها و انتظارات مشتریان را فراهم نماید که البته این موضوع با آموزش , پژوهش , برنامه ریزی و یکپارچه سازی فعالیت ها محقق خواهد شد . رسالت حرفه روابط عمومی ایجاد هماهنگی درجامعه است که به عنوان مهندسی اجتماعی خوانده می شود و ایجاد درک متقابل بین سازمان و مخاطبان به نوعی مدعی العموم مردم در سازمان و حامی سازمان دربین مردم که نهایت این حلقه ارتباطی با رعایت شفافیت لازم منجر به ایجاد رضایتمندی خواهد شد .


با توجه به تحولات سریع و متنوع سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی که درمحیط سازمان رخ می دهد لازم است دردرون سازمان مکانیزمی طراحی شود که بتوان به موقع تحولات را پیش بینی و راهبرد مناسبی برای مدیریت بر محیط تدوین کند. بدین منظور جایگاهی که در آن می توان در این زمینه سرمایه گذاری کرد روابط عمومی است . بطور کلی روابط عمومی در نقش آینده نگری لازم است در زمینه هایی چون کسب آگاهی درباره ی حوادث نامعلوم که روی خواهد داد تحلیل اطلاعات محیطی در زمینه های مختلف ، پیش بینی های عالمانه درباره ی تحولات محیط و اثرات آن بر سازمان ، تقویت افق شناسی برنامه نویسی برای آینده، آینده گزینی و به دنبال آن آینده سازی برای سازمان فعالیت داشته باشد .
  
3 . اصول و شاخص های مربوط به آینده پژوهی در روابط عمومی 
ضرورت برنامه ریزی در روابط عمومی 

نیاز به شناخت و درک متقابل به منظور تسریع در دستیابی به مقاصد و اهداف، امروزه درسازمانها و ادارات به عنوان یک اصل اساسی درمدیریت پذیرفته شده است. این ارتباط که ازآن به عنوان روابط عمومی یاد می شود یکی ازمهمترین و با ارزش ‎ترین عوامل موثر در سرنوشت هرموسسه وگروه محسوب می گردد و از سویی تمامی فعالان جامعه دربخشهای مختلف فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و. . . جویای روابط عمومی هایی هستند که آنان را درطراحی روش های معقول و تعیین خط مشی های مرتبط با آینده یاری دهند. امامتاسفانه وجود سوء تعابیر و یا عدم آگاهی وشناخت کافی ازوظایف وحیطه عملیاتی و یا عدم شناخت ازتوانمندی های تخصصی روابط عمومی درابعاد درون سازمانی وبرون سازمانی باعث شده روابط عمومی ها با موانع جدی ومتعددی روبرو شوند که این مساله حاکی از نبود برنامه ریزی در روابط عمومی سازمانها است. 


زیرا یکی از ارکان روابط عمومی، برنامه ریزی است. روزمرگی و کار را به دست زمان سپردن نمود روابط عمومی ناکارآمد است اگربخواهیم یک روابط عمومی کار آمد با ایفای نقش کلیدی در سازمان داشته باشیم باید برنامه ریزی سر لوحه کارمان قرار گیرد آن وقت است که روابط عمومی می تواند با سازماندهی مناسب تشکیلاتی و مدیریت علمی در قالب برنامه عملی مشخص، ضمن رعایت اصول اخلاقی و حرفه‌ای روابط عمومی و ارائه اطلاعات مشاوره‌ای به مدیریت سازمان برای نفوذ در افکار عمومی و هدایت آن، افزون بر برنامه ریزی ویژه برای رهبران فکری، به شکل اصولی رسانه‌ها را در خدمت گرفته و به اصل اطلاع‌ یابی اهمیت ویژه داده و از طرفی با توسعه فعالیتهای افکارسنجی و ارتباطات مردمی و تولید فرآورده‌های فرهنگی سعی دارد جریان مبادله پیام بین سازمان و مخاطب را دو سویه کرده و بازخورد لازم را در جریان ارتباطی خود با مخاطبان در ابعاد درون سازمانی، ملی و بین‌المللی ایجاد کرده و ازاین طریق آثارکلان و تاثیرگذارمثبت،در سطح سازمان و برنامه‌های توسعه ملی ایجاد کند. 
 
ضرورت توجه به آموزش در روابط عمومی
آموزش روابط عمومی به رشد و توسعه فعالیت های روابط عمومی کمک می کند و به کارکنان روابط عمومی کمک می کند که حوزه های جدیدی را وارد فعالیت های خود کنند. امروز با ورود به عرصه سئو پی آر یا روابط عمومی اینترنتی نوین می توانید از مواهب و موقعیت های جدیدی بهره مند شوید. بهترین نوع آموزش روابط عمومی ورود به دانشگاه است. ورود به دانشگاه معتبر می تواند بسیار بسیار در کسب بینش روابط عمومی موثر باشد. مخصوصا اگر کارکنان شما در حین فعالیت شغلی به دانشگاه بروند می توانند آموخته های آکادمیک خود را در محیط عمل به اجرا درآورند. برخی از اساتید روابط عمومی و خبرگان این حرفه در سال های اخیر با برگزاری دوره های خصوصی و عمومی سعی در ارتقای سطح دانش روابط عمومی سازمان ها بر اساس آخرین استانداردهای روز دنیا می کنند. این دوره ها نیز در شرایطی موثرند که کارکنان روابط عمومی بخواهند فعالیت جدیدی را راه اندازی کنند.
 
ضرورت انجام پژوهش و مطالعات اجتماعی در روابط عمومی
تحقیق و پژوهش یکی از فعالیت های مهم وبه عبارتی از ارکان روابط عمومی است اگر بپذیریم سنجش افکار عمومی یکی از فعالیت های عمده و مهم روابط عمومی است پس بهره گیری از روش های پژوهشی وتحقیق گامی بلند در جهت دستیابی به اهداف روابط عمومی است.


در این بخش دو بستر و جایگاه مهم وجود دارد اول سنجش نظرات و دیدگاه های مردم و یا به عبارتی ارباب رجوع از طریق تحقیقات میدانی و با استفاده از روش های مختلف نمونه گیری و دوم بررسی و تجزیه و تحلیل محتوای وسایل ارتباط جمعی بویژه مطبوعات امروزه بسیاری از متولیان ودست اندرکاران روابط عمومی افکار عمومی را به عنوان یک عامل تأثیر گذار و مهم در تحولات سازمانی واجتماعی قبول دارند ولی نگاه آنان نسبت به افکار عمومی مبتنی بر پایگاه و جایگاه علمی نیست. بسیاری از صاحبنظران معتقدند که فعالیت روابط عمومی با تحقیق و پژوهش آغاز شده و با ارزیابی به پایان می رسد.


 امروزه در روابط عمومی های نوین وکارآمد تحقیقات وپژوهش به ویژه سنجش افکار موجب شده تا تصمیم گیر ی ها وتصمیم سازی ها درسازمان مخاطب محور شده وسطح فعالیتها و موفقیت های سازمانی ارتقا یابد باید بپذیریم اطلاع یابی واطلاع رسانی درست زمانی بطور منطقی واصولی محقق می شود که زمینه پژوهشی داشته باشد ویک ارتباط دو سویه هم زمینه اعتماد مخاطبان را فراهم سازد و هم باارزیابی دیدگاههای مخاطبان وتبادل اطلاعات زمینه مشارکت فعال وپویای آنان ایجاد می شود.  بررسی و شناخت و مطالعه مداوم محیط داخل وخارج سازمان یک وظیفه مهم روابط عمومی است. پیشرفت روز افزون وسایل ارتباط جمعی وبهره گیر ی از فن آوریهای نوین اطلاعاتی وارتباطی موجب شده است تا روابط عمومی هایی بتوانند درعرصه فعالیت سازمانی موفق باشد که پژوهش مدار وتحلیل گرا باشند حرکت از جامعه صنعتی به سوی جامعه اطلاعاتی و پدیده مهم جهانی شدن زمینه شناسایی، کسب پردازش و انتقال دانش واطلاعات را فراهم نموده است 


و اگر روابط عمومی نتواند دراین چرخش اطلاعات نقش آفرینی کند روابط عمومی مرده  و ناکار آمد است راه اندازی تلفن گویا، سایت و پایگاه های اطلاعاتی، وبلاگ، نشریات الکترونیکی، مجله الکترونیکی در تغییر کارکردها وشکل و محتوای روابط عمومی در هزاره سوم تأثیر بسزایی داشته است و در این عرصه سازمانی می تواند موفق عمل کند که با اطلاع رسانی و اطلاع یابی به موقع چالش ها را پشت سر بگذارد. درغیر اینصورت سازمان های با روابط عمومی سنتی وناکارآمد در آستانه شکست و ناکامی قرار می گیرد.
 
اهمیت اخلاق مداری درآینده پژوهی  روابط عمومی 
یک روابط عمومی کارآمد و حرفه ای، علاوه بر لزوم آشنایی با تئوری ها، روش ها و فنون تخصصی حوزه های مرتبط با رشته خود، ناگزیر از احترام به اصول اخلاقی حرفه روابط عمومی است، تا از این رهاورد بتواند خود را به عنوان یک محرک و الگویی اجتماعی در فرآیند ارزش آفرینی برای نمادهایی همچون صداقت، راستگویی، ایجاد تفاهم و احترام به شخصیت و کرامت انسانی معرفی کند. روابط عمومی به عنوان تفکری اخلاقی و دانشی انسان مدار از قرن ها پیش همواره به عنوان عنصری برای دستیابی به تفاهم و رسیدن به دیدگاه های مشترک بر پایه اصول اخلاقی و دیدگاه های مترقی بشری شناخته شده است.


در این بین اخلاق و تبعیت از اصول و چارچوب های آن در هر دوره ای، چه در  اشکال ارتباطی به گونه سنتی و چه در ارتباطات مدرن و تخصصی، از ارکان اصلی روابط عمومی محسوب شده و جزئی جدایی ناپذیر از آن به حساب آمده است. متخصصان و شاغلین حوزه روابط عمومی در هر فرهنگ و جامعه ای علاوه بر به کارگیری و استفاده از اصول تخصصی و حرفه ای دانش روابط عمومی و ارتباطات در جهت پیشبرد فعالیت های خود، به مجموعه‌ای از اصول و معیارهای اخلاقی و اعتقادی نیاز دارند تا بتوانند کلیه فعالیت های خود را بر پایه این اصول و به شکلی صحیح پایه ریزی نمایند، این معیارها و اصول اخلاقی و اعتقادی که به اصول اخلاقی روابط عمومی شهرت یافته است دارای ارکانی است که از جمله آنها می توان به صداقت، درست کاری، امانت داری، قانون مداری، حفظ حقوق ذینفعان، بی طرفی، پرهیز از مبالغه، دوری از دامن زدن به شایعات، تکریم ارباب رجوع، حفظ کرامت انسانی، احترام به شخصیت افراد، انصاف و...اشاره کرد.


در یک نگاه عمومی می توان این معیارهای اخلاقی و ارزش های متبلور در حرفه روابط عمومی را بیانگر عقاید قابل قبول کلیت جامعه و سازمان ها و نهادهای فعال در آن دانست، چرا که این هنجارها، ملاک های رفتاری هستند که علاوه بر رعایت توسط کلیه افراد جامعه، موجب تجلی یافتگی و نمود واحد روابط عمومی نسبت به سایر بخش ها و حرفه های فعال در جامعه خواهد شد، که دلیل آن را هم می توان در آمیختگی و عدم گسست دانش روابط عمومی با اخلاق و اصول اخلاقی دانست. چرا که همواره در تمام تعاریف روابط عمومی و همچنین در کارکردهای آن بر تفاهم، صداقت، دستیابی به دیدگاه ها و منافع مشترک، عدم جهت گیری ها، فاصله گرفتن از فریب و مبالغه، امانتداری و حفاظت از کرامت و شخصیت انسانی تاکید شده است که اینها همگی از مصادیق اخلاق محسوب می شوند.
 
اهمیت بحث حرفه ای گرایی در روابط عمومی آینده نگر 
روابط عمومی به عنوان آئینه دستگاه ها، ادارات دولتی و شرکت های خصوصی تلقی می شود، نقش روابط عمومی در جلب نظر و مشارکت افکار عمومی در خصوص عملکرد دستگاه و سازمان، کمک به فعالیت های دستگاه و همچنین در ارزیابی آن سازمان اساسی و تعیین کننده است.


در ایران تاکنون چندان نگاه تخصصی و حرفه ای به روابط عمومی نشده و معمولا روابط عمومی و کارکنان آن در سازمان ها از لحاظ ساختار اداری در خصوص تخصصی و حرفه ای بودن در سطح پایین و فقیری قرار گرفته اند، در سال های اخیر با توجه به اینکه رشته هایی در حوزه روابط عمومی در برخی از دانشگاه ها ایجاد شده است، نگاه تخصصی به صورت خیلی کم دیده می شود، ولی همچنان روابط عمومی ها از نگاه تخصص و حرفه ای بودن فقیر هستند.


هم اکنون روابط عمومی ها معمولاً در کارهای روزمره اداری و بیشتر در بخش برگزاری مراسمات، تبلیغات و اطلاع رسانی های معمولی فعالیت می کنند و بصورت حرفه ای وارد رسالتی که یک روابط عمومی سازمان باید داشته باشد، وارد نشده اند. روابط عمومی ها نقش عمده ای در ایجاد شناخت از وظایف، اختیارات و اهداف سازمان ها دارند، روابط عمومی باید در اطلاع رسانی و ایجاد آگاهی در جامعه، سرمایه گذاران بخش خصوصی و همچنین روابط بین الملل، اهداف سازمان خود را اطلاع رسانی کند. این حوزه دارای دو وظیفه اساسی درون سازمانی و برون سازمانی است جمع آوری اطلاعات درون سازمانی از طریق جمع بندی دستورالعمل ها، اهداف، وظایف و چارت سازمانی، آئین نامه کارگروه ها و کمیسیون ها امکان پذیر بوده و همچنین در بعد برون سازی استفاده از ظرفیت سازمان های مافوق و نظارتی، شبکه های اطلاع رسانی، اصحاب رسانه و افکار عمومی مهم به نظر می رسد تا ازاین طریق بتوان اطلاعات بدست آورد.


تحلیل محتوای اخبار و گزارش های مربوط به سازمان، برقراری ارتباط با سازمان های دیگر، تعامل با رسانه ها، ایجاد ارتباط و تعامل با مجامع دانشگاهی، افزایش سواد رسانه ای در جامعه و ارتباط با سازمان های علمی و بین المللی از جمله مهمترین این وظایف هستند.


یکی از مهمترین و بهترین راهکارها برای ارتقای سطح دانش و بینش تخصصی افراد در حوزه کاری مربوطه برگزاری سمپوزیوم های علمی و تخصصی است.


روابط عمومی و ارتباطات باید برنامه ها و فعالیتهای خود را به سمت مفاهیم و نظریات علم روابط عمومی و ارتباطات سوق دهند تا در حوزه روابط عمومی و اطلاع رسانی تحولی قابل قبول صورت پذیرد.
 
 ضرورت یکپارچه سازی فعالیت های روابط عمومی 
روابط عمومی یکپارچه جایگاهی است که باید بتواند عامل پیوند انسان‏ ها و تعامل بین ارتباط دهنده و ارتباط گیرنده باشد. روابط عمومی یکپارچه با برقراری ارتباط مناسب، قدرت هر سازمانی را در تبادل نظرات افزایش می ‏دهد و راه را از بیراهه جدا می‏ کند. با ایجاد ارتباط، نظرات جدید شکل گرفته و عامل مهمی از درک و تفاهم متقابل را بین بخش ‏های مختلف جامعه بوجود می ‏آورد.

 

روابط عمومی عامل و جایگاهی پویا است که می ‏تواند هر لحظه با توجه به وقایع پیرامون خود شکل جدیدی به خود گرفته و رفتار جامعه خود را تجزیه و تحلیل و بین اعضای مختلف جامعه ارتباط منطقی برقرار کند. روابط فرهنگی اقتصادی اجتماعی را تجزیه و تحلیل کرده و با استفاده از ضوابط حاکم بر استانداردهای اخلاقی از آن‏ها به نفع ایجاد رابطه ‏ای اصولی بهره‏مند شویم. با ایجاد یک روابط عمومی یکپارچه می توان فعالیت‏ های سازمانی را مدیریت کرد و با کسب اطلاعات صحیح با جدا کرد سره از ناسره و نشان دادن راه مستقیم از رفتن به بیراهه و طولانی کردن فعالیت ها جلوگیری و راه را برای توسعه سازمانی فراهم می‏ کنیم.

 

برای روابط عمومی، وظایف متعدد و متنوعی از سوی صاحب‏نظران و دست‏ اندرکاران مطرح شده است ولی نکته جالب توجه در اکثر وظایف و تعاریف ارایه شده، همان بحث ارتباط و پیوند با مردم و جامعه است. روابط عمومی یکپارچه با استفاده از ابزارهای مناسب رسانه ه‏ای و دسترسی به اطلاعات شفاف و دقیق می‏ تواند به ابزاری کارآمد در راستای اطلاع رسانی و آگاهی بخشی دست یابد. در واقع مهندسی رسانه تنها از طریق دست‏یابی به اطلاعات یکپارچه، همسان و بروز دست‏ یافتنی است.
 
ضرورت کسب ابزار سواد آینده و هوشیاری محیطی 
البته می توان خارج از اصول مطروحه آینده پژوهی به ابزارهایی نیز جهت رسیدن به این مهم اشاره داشت ابزار سواد آینده یا همان هوشیاری محیطی و در نظر داشتن شرایط پیرامون و یا هوشیاری فنی در راستای شناسایی متغییر های محیطی، شناسایی کارکردهای هر یک از متغییرها و نهایت شناسایی روابط متغییر ها و در ادامه نیز می توان به هوشیاری سیاسی و اجتماعی نیز اشاره داشت . یک سازمان یا موسسه و یا شرکت نیازمند شناخت محیط پیرامون و درون خود است تا بتواند خدمات خود را به جامعه ارائه نماید.

 

بدون شناختن محیط درونی و بیرونی نمی تواند موقعیت خود را در جامعه ای که فعالیت دارد بشناسد. محیط درونی سازمان به مواردی اطلاق می گردد که تامین و یا حل و فصل آنها به داخل و عوامل داخل سازمان مربوط می شود و از خارج سازمان تاثیر نمی پذیرد و تاثیر کمی دارد. محیط بیرونی سازمان به موارد و عواملی اطلاق می شود که مربوط به خارج از سازمان بوده و مدیر سازمان تاثیری درتغییر و یا تبدیل آنها ندارد.


شناختن محیط های مذکور و تحلیل آنها از امور روابط عمومی محسوب می گردد و این فرض و تفکر که روابط عمومی را فقط تبلیغات و یا انتشارات می دانند اشتباه و خطا است. بلکه تبلیغات و انتشارات و برگزاری انواع جلسات و کنفرانس ها و گرد همایی ها جز کوچکی از کار روابط عمومی محسوب می گردد.


4 . پیشنهادات
· برگزاری دوره های آموزشی مناسب از قبیل برنامه ریزی استراتژیک در روابط عمومی، اصول و تکنولوژی های نوین درروابط عمومی، مسئولیت اجتماعی در روابط عمومی، استاندارد سازی فعالیت های روابط عمومی، پژوهش و مطالعات اجتماعی در روابط عمومی، کارگاه مدیریت روابط عمومی پیشرو MPPR
· اجرای مطالعات و پژوهش های اجتماعی اولویت دار و ارائه نتایج به تصمیم گیران سازمان
· اصلاح ساختار سازمانی روابط عمومی درجهت پاسخگویی به نیازهای جدید
· توسعه و بکارگیری فنون و ابزارهای نوین ارتباطی و اطلاع رسانی و بهره گیری کامل از شبکه های اجتماعی
· مطالعه و تجهیز نیروی انسانی به جهت افزایش خلاقیت و نوآوری در امور
· تصویب و تبیین برنامه راهبردی و برنامه های عملیاتی بر اساس چشم انداز و داشتن یک برنامه مدون
· تلاش در جهت ایجاد همگرایی، یکدلی و تفاهم هرچه بیشتر بین کارکنان و مدیران و ایجاد فضای اعتماد
· اقتضایی بودن و بروز نگاه داشتن دانش حرفه ای اعضا و مهارت های ارتباطی و ادراکی
· لزوم بازنگری و مهندسی مجدد دراهداف و وظایف روابط عمومی
· پیشگویی و پیش بینی مسائل و مشکلات و فوریت های خاموش سازمان که منجر به ایجاد چالش و یا بحران خواهد شد
· تلاش در جهت ایجاد یک فضای همبستگی و تعامل قوی درون و برون سازمانی به جهت افزایش بهره وری
· تشکیل و برگزاری اتاق فکر جهت کارگزاران روابط عمومی
 
5 . نتیجه گیری 
روابط عمومی هر زمان بعنوان دروازه ای برای مخاطب و مشتری برای ورود به سازمان بوده و باید طوری عمل نماید که نهادها و سازمان ها بعنوان پناه و ملجا مردم و مخاطبان محسوب شوند .امروز درروابط عمومی نوین نقشهای جدیدی برای روابط عمومی این هنر ارتباطات متصور است از نقشهایی مثل آینده نگری, بحران ستیزی, اعتبار سازی گرفته تابرجسته سازی و مشارکت در تصمیم گیری و نهایت امر مهندسی انسانی که دراین بین نقش آینده نگری یا به عبارتی آینده سازی و آینده پژوهی از اهمیت و اولویت ویژه ای برخوردار می باشد. آینده سازی و آینده پژوهی دردنیای درحال تغییر امروز باید مورد توجه متخصصان روابط عمومی باشد و روابط عمومی در نقش دیده بان باید آینده نگر بوده و اقتضایی عمل نماید.


براساس نقطه نظرات متخصصان این حوزه چیزی فراتر از سند چشم انداز و نهایتا برنامه ریزی کاربردی و راهبردی محسوب شده و نیازمند اصول و قوانینی مترتب می باشد اصولی که از آن طریق بتوان بحث آینده پژوهی درروابط عمومی نقش پررنگ تری به خود گیرد.

 

نقش آموزش بعنوان اولین اصل روابط عمومی آینده نگر همواره با امعان نظر به تغییرات و سبک های مدیریتی متنوع مورد نیاز بوده و منجر به خلاقیت و تقویت توانایی متخصصان و کارگزاران عرصه روابط عمومی خواهد شد , اصل پژوهش به جهت بحث برنامه ریزی و تولید و افزایش دانش نیز از اصول قابل تامل می باشد بطوریکه اصل سوم یا همان برنامه ریزی به دو صورت بلند مدت، استراتژیک و راهبردی و کوتاه مدت، کاربردی نشات گرفته از اصل پژوهش می باشد که در نظر است وضع موجود را به وضع مطلوب سوق دهد.


اما شاید بتوان مهم ترین اصل از اصول روابط عمومی آینده نگر را مسئولیت اجتماعی دانست مسئولیتی که سازمانها برای ماندگاری خود باید به انتظارات و خواسته های ذی نفعان سازمان توجه نمایند در این اصل بنگاه ها و شرکت ها علاوه بر مباحث اقتصادی و مالی باید به بحث مسئولیت اجتماعی هم توجه ویژه ای نمایند و می توان اینگونه عنوان داشت که مسئولیت اجتماعی مجموعه وظایف و تعهداتی است که بنگاه یا سازمان درجهت حفظ, مراقبت و کمک به جامعه ای که در آن فعالیت میکند انجام می دهد و مسئولیتی است که شرکت در قبال جامعه, انسانها و محیطی که در آن است برعهده دارد و این مسئولیت نیز لازمه رسیدن به توسعه پایدار است. اصل مهم بعد در روابط عمومی آینده نگر اخلاق است بطوریکه عنوان می شود اساس فعالیت روابط عمومی بر پایه اخلاق , صداقت و درستی شکل می گیرد.


روابط عمومی ها به عنوان وجدان بیدار جامعه و کسانی که در تصمیم گیری های سازمان موثر هستند باید با بصیرت و بینش, بی اخلاقی ها و عملکرد های نادرست را به گونه ای شایسته مطرح کنند و برای رفع آن اهتمام ورزند از جمله ارزش های اخلاقی قابل تامل در روابط عمومی می توان به مسئولیت پذیری, انصاف, بی طرفی، شرافت مندی, عزت نفس و سعه صدر و غیره اشاره داشت.

 

 آخرین اصل از یک روابط عمومی آینده نگر یا آینده پژوهی در روابط عمومی اصل حرفه ای گرایی است اصلی که به نوعی پوشش دهنده سایر اصول این حوزه محسوب می شود بطوریکه فرد حرفه ای باید دارای برنامه و هدف روشن, دانش و تخصص و صفتهایی از قبیل شایستگی, احترام و درستکاری و روحیه پاسخگویی باشد.


هدف از آینده نگری  محاسبه یا پیشگیری از رویدادها یا شرایط آتی است. آینده نگری کمک می کند تا شرایط آینده را به خوبی بشناسیم و برای مشکلاتی که در راهند چاره اندیشی کند به بیان دیگر هدف اصلی آینده نگری کسب آگاهی درباره رخدادهای نامعلومی است که احتمالا در آینده روی خواهد داد درمجموع لازمه رسیدن به یک روابط عمومی آینده نگر و یا آینده پژوهی مستلزم تامین عواملی می باشد.


 
منابع: شبکه روابط عمومی / رسانه ای برای روابط عمومی
  روابط عمومی / دکتررضا امینی / تهران / دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی

  راهبردهای عملی در روابط عمومی / هوشمند سفیدی

  سایت کارگزار روابط عمومی ایران

 

رویکردهای روابط عمومی نوین در سازمانهای اداری

رویکردهای روابط عمومی نوین در سازمانهای اداری

رویکردهای روابط عمومی و SEO می توانند در دو بخش جدا در شرکت شما اجرا شوند، اما موازی و در کنار یکدیگر کار کنند. برای مثال SEO می تواند در تلاش های تیم بازاریابی دیجیتال شما و روابط عمومی، قسمت اصلی بخش ارتباطات را تشکیل دهد. به طور کلی دو عملکرد کلیدی بخش روابط عمومی، انتشار خبر با محتوای مناسب از سازمان و اطمینان از انتشار آن در رسانه مرتبط است.

روابط عمومی بیرونی ترین وجه سازمان شماست و بیشترین ارتباط را با رسانه های مختلف دارد

با توجه به اینکه محتوا و تلاش های بازاریابی بر موفقیت شرکت اثرگذار است، بنابراین رویکردهای روابط عمومی باید همیشه به روز باشد. برای آماده کردن خود و تیم تان برای اتخاذ رویکردهای جدید PR در ماه های آتی، خوب است نگاهی به مواردی بیندازید که در سال های آینده دنیا را تسخیر خواهد کرد.

هماهنگی نوع بودجه و رسانه

تلاش های روابط عمومی اهمیت رو به رشدی برای تیم مدیریت و بازاریابی شما دارد، چراکه بخش بازاریابی می تواند با صرف هزینه در رسانه ها منافع را به خود بازگرداند. تنها کافی است که با رسانه هایی ارتباط برقرار کنید که بدانید به وسیله آنها بهتر می توانید خود را به مخاطب معرفی و ارائه کنید.

اگر شما قبل از هر چیز بر رسانه ها تمرکز کنید، تیم شما فرصت سنجش و شناسایی آنچه را باید در این خصوص انجام دهد، دارد. در نهایت شما باید لیستی برای کمک به ارتقای محتوای تان تهیه کنید. هرچه محتوای بهتری تولید کنید، روابط عمومی را یک قدم به جلو حرکت داده اید. با انتخاب رسانه درست و تعیین بودجه درخور آن شانس موفقیت خود را افزایش دهید.

توانمندی در سنجش PR

توانایی سنجش موثر روابط عمومی یکی از بزرگ ترین فرصت ها برای صنعت است که به لطف تکنولوژی در صنعت ممکن است. نرخ بازگشت سرمایه ناشی از فعالیت های روابط عمومی امروزه نسبت به گذشته افزایش یافته است و مدیرانی که اهمیت روابط عمومی را نادیده می  گیرند باید نسبت به این امر مهم توجه بیشتری داشته باشند و از رویکردهای جدید آن استقبال کنند.

روابط عمومی به عنوان اصلی ترین حلقه ارتباط بین مدیران و کارکنان، مسئولیت خطیری در فرآیند دسترسی مدیران و افکار جمعی کارکنان دارند. بدون شک روابط عمومی به عنوان یک فن و هنر نقش بسزایی در برقراری و تسهیل ارتباط دوسویه بین مدیران سازمان و کارکنان دارد، به طوری که امروزه کمتر سازمانی را می توان یافت که خود را بی نیاز از روابط عمومی بداند و در عین حال موفقیت های چشمگیری را در زمینه های موردنظر و تحقق اهداف از پیش تعیین شده به دست آورده باشد.

گام برداشتن به سمت ایده های نو

نوآوری یکی از عناصر مورد توجه روابط عمومی در سال های آینده خواهد بود. سازمان هایی که خلاقیت و نوآوری یکی از فاکتورهای مهم و درخور توجه در کارشان محسوب می شود، هیچ گاه به گذشته رضایت نداده و همواره با بهره گیری از ساز و کارهای خلاقانه، تغییر در نگرش و رفتار را سرلوحه امور خویش می دانند.

آنان به ایده های نو احترام می گذارند و با رغبت و حساسیت آنها را دنبال می کنند. یکی از واحدهای هر سازمان پویا، روابط عمومی آن سازمان است و اگر این واحد، برخوردار از پویایی و خلاقیت باشد می تواند تحرک و نشاط را به تمامی سازمان منتقل سازد. اصولا نوآوری در کارها و برنامه های روابط عمومی فعال یکی از مولفه های اصلی به شمار می رود. با جهانی که هر لحظه در حال تغییر است روابط عمومی ها ناچارند به سمت ایده های نو گام بردارند.

نزدیک شدن روابط عمومی و SEO

رویکردهای روابط عمومی و SEO می توانند در دو بخش جدا در شرکت شما اجرا شوند، اما موازی و در کنار یکدیگر کار کنند. برای مثال SEO می تواند در تلاش های تیم بازاریابی دیجیتال شما و روابط عمومی، قسمت اصلی بخش ارتباطات را تشکیل  دهد. به طور کلی دو عملکرد کلیدی بخش روابط عمومی، انتشار خبر با محتوای مناسب از سازمان و اطمینان از انتشار آن در رسانه مرتبط است.

بنابراین نیاز است که تیم SEO و روابط عمومی شما اهداف یکدیگر را درک کرده و بتوانند هم راستا با هم در کارشان حرکت کنند، به گونه ای که محتوای به دست آمده از شرکت کیفیت بالایی داشته و به منظور سرچ های اینترنتی بهینه شده باشد.

این بهینه سازی به این معنی نیست که محتوا را با واژگان کلیدی و لینک ها پر کنید. این کار در دنیای فعلی فقط حوصله مخاطب را سر می برد و به آن توجه نخواهد کرد، بنابراین باید ارتباطی مناسب میان این دو حوزه برقرار و دستورالعمل ها را به دقت پیگیری کرد.

منبع:سایت تبیان