نقش روابط عمومی در دیپلماسی عمومی

نقش روابط عمومی در دیپلماسی عمومی

بعد از جنگ جهانی دوم  دیپلماسی به معنای سنتی آن کارایی لازم را برای پیشبرد سیاستهای کشورهای توسعه طلب درنظام  جدید جهان ، نداشت. به همین دلیل برای اولین باردرسالهای دهه شصت میلادی، آمریکاعرصه دیپلماسی عمومی را به جنبه های جدیدی از فعالیت های روزمره دیپلمات های خود افزود و برای اجرایی شدن آن بخشی تحت عنوان Public Diplomacy  در وزارت خارجه آمریکا بوجود آمد.

« بنابرمطالعات كتابخانه كنگره آمريكا درمورد برنامه‌ها و فعاليتهای فرهنگی بين المللی كه برای ارائه به كميته روابط خارجی سنای آمريكا تهيه شده است اصطلاح ديپلماسی عمومی ‌‌اولين باردرآمريكا ودرسال 1965 توسط ادموند گوليون Edmund Gullion رئيس مدرسه حقوق وديپلماسی فلچر Fletcher در دانشگاه  تافت Tufts و همراه با تاسيس مركز ادوارد مورو  Edward R Murrow برای ديپلماسی عمومی‌  به كارگرفته شد. اين مركزدريكي ازاولين بروشورهای خود ديپلماسی عمومي را تأثيرگذاري بر نگرشهاي عمومي ‌‌براي شكل دهي واجراي سياستهاي خارجي وشامل ابعادي ازروابط بين المللي ميداند كه فراترازديپلماسی سنتی است. ايجاد افكارعمومی‌ ‌بوسيله دولتها دركشورهای ديگر، تعامل گروههای خصوصی ومنفعتی يك كشور با نظايرشان دركشورديگر، گزارش مسائل خارجی وتأثير آن برسياست، ارتباط ميان ارتباط گران حرفه‌ای مانند ديپلماتهاوخبرنگاران خارجی وفرايند ارتباطات بين فرهنگي از جمله‌ اين ابعاد است. برمبنای اين ديدگاه درديپلماسي عمومی ،محوريت با جريان فراملی اطلاعات و عقايد است [1]

 موضوع اصلی دیپلماسی عمومی در جهان؛ تنها برقراری ارتباط بین دیپلمات های کشورها نبود ، بلکه از سطح ارتباط میان دست اندرکاران حوزه سیاست خارجی فراتر رفت و محدوده عمومی تری یافت .

 در وهله اول  دیپلمات ها در اجرای  آنچه که دیپلماسی عمومی خوانده می شد  به سراغ نخبگان  جامعه محل ماموریتشان رفتند. این نخبگان از میان هنرپیشگان معروف، ورزشکاران برجسته، دانشجویان و اساتید عالی رتبه دانشگاه ها ، روزنامه نگاران حرفه ایو شناخته شده ، انتخاب شدند.

بر اساس یکی از اصول دیپلماسی عمومی نخبگان به دلیل تاثیر عمیق و پایداری که بر بدنه جوامع انسانی دارند مورد توجه قرار می گیرند تا از طریق آنها بتوانند در جوامع هدف جریانی سازی لازم را برای  تامین منافع ملی کشور متبوع خود بوجود اورند. .

در سالهای پس از دهه 90 میلادی و پیان جنگ سرد این عرصه  باز هم گسترش یافته و بر اساس تئوری جوزف نای نظریه پرداز امریکایی قدرت نرم را نیز شامل شد. بر این اساس  ارتباط دولتمردان یک کشور با توده های مردم موضوع دیپلماسی عمومی شد و حضور در مجامع هدف ، از طریق وسایل ارتباط جمعی با برقراری ارتباط با افکار عمومی کشورها و تشریح دلایل اتخاذ سیاستی خاص و توجیه و تبیین  عملکرد آن سیاست برای افکار عمومی از اهداف و وظایف اصلی دیپلماسی عمومی مطرح شد . بطوریکه هم اکنون کشورها برای پیگیری اهداف و برنامه های خود در جامعه هدف و تاثیر بر مغزها و قلب های افکار عمومی از حداکثر توان خود استفاده می کنند و سرمایه گذاری های عظیمی در این حوزه انجام می دهند..

ابعاد دیپلماسی عمومی گاهی چندان گسترده می شود که دست اندرکاران آن متهم به دخالت آشکار در سیاست های کشور پذیرنده می شوند ، به عنوان مثال ارتباط با احزاب کشور مقصد یا اقدام به نفع یک گروه یا به زیان گروهی دیگر در آن کشور از جمله مواردی است که به دخالت تعبیر می شود.

 

اجرای دیپلماسی عمومی بر عهده کدام نهاد است؟

در این خصوص اختلاف نظرهایی وجود دارد. برخی وزارت خارجه هر کشور را مسئول دیپلماسی عمومی می دانند و برخی عالی ترین مسول کشور را. برخی دیگر تمامی اتباع یک کشور را مسئول اجرای دیپلماسی عمومی می دانند . به عنوان مثال رسانه های یک کشور می توانند بدون حضور فیزیکی چهره و تصویر مثبتی از آن کشور را در خارج از مرزها به نمایش بگذارند.

به عنوان مثال اکنون صدای امریکا تلاش دارد با هزینه کنگره امریکا در دیگر کشورهای جهان به نوعی تصویر مثبت از سیاست های ایالات متحده امریکا ارائه دهد و در این مسیر از زبان های مختلف بهره می گیرد یا بی بی سی همین نقش را برای انگلیس دارد. بر این اساس بخشی از دیپلماسی عمومی به دیپلماسی رسانه ای بازمی گردد. به این ترتیب تنها وزارت خارجه یک کشور متولی دیپلماسی عمومی در آن کشور نیست بلکه هر کشوری از نهادها و شیوه های خاص خود برای اجرای دیپلماسی عمومی بهره می گیرد.

فراتر ازاین ، مجموعه دولت و ملت و ازجمله روابط عمومی ها کارشان تصویر سازی مثبت از کشور در نزد اتباع سایر کشورها است . در این مسیر آنها  می کوشند با همه امکانات خود با برداشت های منفی که از یک کشور بوجود امده است مقابله کنند.

تعریف دیپلماسی رسانه ای

دیپلماسی رسانه ای که ازمباحث جدید در سیاست خارجی است  درچهاردهه گذشته کم کم جای خود را درعرصه بین المللی بازکرده وامروزه به عنوان یکی ازرشته های مهم دانشگاهی دردانشگاه های معتبرجهان تا سطح دکترا تدریس می شود.

با وجود آنکه بعضی ازصاحب نظران "دیپلماسی رسانه ای " را جدا از "دیپلماسی عمومی"  می دانند ؛ اما بیشتر کارشناسان رسانه دیپلماسی رسانه ای را یکی از شاخه های اصلی و ابزارهای   کاربردی دیپلماسی عمومی می دانند. با توجه به این موضوع میتوان دیپلماسی رسانه ای Media Diplomacy را بصورت زیر تعریف کرد:

« ديپلماسی رسانه‌ ای به معنای به كارگيری رسانه‌ها به عنوان ابزاری مناسب برای تكميل ،ارتقاء و اجرای سياست‌ خارجی یک کشور محسوب می شود.  » [2]

اما ازآنجا که دیپلماسی رسانه ای درعمل  پیچیده ترین میدان رویارویی یک نظام با انواع فرصت ها و تهدیدهای درونی وبیرونی درعرصه های گوناگون است. کمبود نیروی کارآمد و متخصص که به مبانی نظام معتقد باشد و از ایمان وتخصص کافی برای کار با ابزارهای نوین و پیچیده برخوردار باشد ، هر گونه برنامه ریزی و طراحی را با چالش جدی دراین عرصه روبروساخته است. همین پیچیدگی کاردر عرصه دیپلماسی رسانه ای و کمبود نیروی لازم برای اجرای دقیق آن ، طراحی الگوها و اجرای موفق آنها را با مشکلات جدی در چند سال اخیر روبرو کرده است. زیرا امروز صحنه رقابت رسانه ها به راستی به پهنه جنگی تمام عیارتبدیل شده است.

امروزه اغلب کشورهای صاحب نفوذ در عرصه جهانی  با تمام قوا در عرصه دیپلماسی عمومی وارد شده اند  و منافع ملی خود را دنبال می کنند. دراین فضای رقابتی تقریباً هیچ دوست دائمی یا دشمن همیشگی  برای یک کشور وجود ندارد.آنچه دردیپلماسی ازآن به عنوان دوستی یاد می شود همکاری و همراهی درجهت تامین منافع مشترک است .  دوستی وعلاقمندی به معنایی که درعالم مناسبات فردی معمول ومرسوم است. در دیپلماسی رسانه ای و سیاست خارجی کشورها معنی و مفهومی ندارد.

 

کارکرد روابط عمومی در دیپلماسی عمومی  

روابط عمومی ها  امروز به عنوان بال دوم دیپلماسی عمومی درخدمت  تامین منافع کشورها عمل می کنند وعهده دار نقش های پیچیده ای هستند که در گذشته حتی تصور آن هم ممکن نبود.  

در آغاز قرن 21 روابط عمومی ها با بهره گیری از فناوری پیشرفته و مدرن ونیز برخورداری از محیط سایبری ، وارد حوزه های بسیار گسترده ای شدند که پیش از این حتی خوشبین ترین کارشناسان تصور ان را هم نمی کردند.

با درنظر گرفتن این واقعیت می توان گفت شیوه ها و روش های سنتی گذشته در روابط عمومی ها دیگر  نمی تواند به تنهایی پاسخگوی تغییر و تحولات اساسی روز بویژه در دیپلوماسی عمومی باشد . برای رسیدن به اهداف عالی یک روابط عمومی چابک و کارآمد که در خدمت دیپلماسی عمومی قرار گیرد ،  باید روش ها و تکنیکهای جدیدی را به کار گرفت.                          

دولتها ی مطرح در عرصه دیپلماسی عمومی با  بهره گیری از تکنیک های مختلف ، میلیون ها دلار هزینه می کنند تا افکار عمومی یک ملت یا جهان را شکل داده و یک باور عمومی مثبت را به جای یک باور منفی در جامعه هدف ایجاد و نهادینه کنند. این هزینه صرف شده برای تغییر افکار عمومی یا ساختن یک تصویر مثبت از یک کشور در کشور دیگر، به نوعی سرمایه گذاری بلندمدت برای دستیابی به اهداف و سیاست های آن کشور محسوب می شود.

در گذشته  نام ایران همراه با تصاویر مثبتی مثل فرش ایرانی یا زعفران  یا پسته همراه بود اما بدلیل تلاش های وسیع و تبلیغات منفی گسترده ای  که علیه ایران  در این سال ها در جهان بویژه در آمریکا و اروپا  صورت گرفته است ، متاسفانه نام ایران را همراه با تروریسم ، نقض حقوق بشر و تولید سلاح های کشتار جمعی همراه ساخته اند. ایران اگرچه با راه اندازی شبکه های بین المللی خبری مانند پرس تی وی و العالم و شبکه های تولیدی مانند الکوثر و سحر تلاش کرده است با روند ایران هراسی در غرب مقابله کند ، اما هم زمان  ما تلاش درخور توجهی در دستگاه دیپلماسی  انجام نگرفته است تا از طریق دیپلماسی عمومی بر سایر کشورها تاثیرگذار باشیم . هم درجهت زدودن افکار منفی در باره ایران و هم در ایجاد تهاجم متقابل در برابر غرب مانند تولید فیلم ها و سریال های پر مخاطبی که در سایر کشورها نیز مخاطب خود را پیدا کرده است . بر این اساس ضرورت تدوین  یک راهبرد مدون به منظور تاثیرگذاری  بیشتربر افکار عمومی  سایر مردم جهان و تغییر در جهت مثبت اندیشی آنها  در باره ایران بیش از هر زمان دیگر احساس می شود.  

از این منظر به گمان من  تقویت روابط عمومی ها در ایران هم از لحاظ آموزش نیروی انسان کارآمد که به روز باشد و هم از جهتی که درخدمت  دیپلماسی عمومی قرار گیرد . ضرورت حتمی دارد.

روابط عمومی ها امروزه نه به عنوان یک پل ارتباطی بین مردم و مسئولین بلکه ایجاد کننده راه های ارتباطی بین اداره تابعه با افکار عمومی داخل و خارج کشور شناخته می شوند. روابط عمومی ها دیگر مرکزی برای توجیه سیاست ها و تائید یا تکذیب خبرها نیستند بلکه با بکارگیری روش های نوین تلاش می کنند  بخشی از وظایف و کارکردهای  دیپلماسی عمومی را نیز  به دوش کشند.

روز روابط عمومی فرصت مغتنمی است تا به همدیگر یادآور شویم که  مفهوم سنتی روابط عمومی ، یعنی ایفای نقش تدارکاتی و انجام تبلیغات و برگزاری همایش ها  دیگر در حاشیه قرار دارد امروزه وجهه اصلی این حرفه در یک سازمان افکار سازی و تاثیر عمیق بر رفتارهای دیگران است . یعنی روابط عمومی نوین دیگر بدنبال برقراری ارتباط یکسویه با مخاطب نیست بلکه ارتباط کاملا دو یا چند سویه شده است و در یک روابط کاملا تعاملی دو یا چند جانبه افکرا مورد نظر و طراحی شده در جامعه هدف ساخته می شود. روابط عمومی نوین در جایگاه مدیریت افکار عمومی و اثر گذاری بر تعامل سازمان یا دولت با محیط اش می تواند در عرصه دیپلماسی عمومی نقش آفرینی کند. در این صورت است که  روابط عمومی،  یکی از ابزارهای مهم برای رسیدن به اهداف تعیین شده برای دیپلماسی عمومی  در کشور تلقی می شود.

برگزاری  روز روابط عمومی تنها به منظور یک اقدام تشریفاتی  آثاری  جز اتلاف بودجه در پی نخواهد داشت ولی اگر جایگاه و کارکرد واقعی روابط عمومی نقد یا معرفی شود، به طور قطع اثر گذار و آینده ساز  خواهند بود .

امروزه با برخورداری از جامعه بزرگ تحصیلکرده در رشته های روابط عم می و اساتید برجسته این رشته در کشور بخوبی می توان این باور را در میان مسئولان جا انداخت که تنها فناوری پیشرفت نکرده بلکه اندیشه ها نیز متحول شده اند. بکارگیری  اندیشه های پویا و افزایش توانمندی و بروز رسانی دانش روابط عمومی در ایران می تواند بخشی از نیاز روز افزون کشور را در عرصه دیپلماسی عمومی تامین کند.

 

 

 

 

---

[1] به نقل ازمقاله ديپلماسی عمومی‌  فرهنگ وارتباطات درخدمت سياست خارجی  نوشته دکترحسام الدين آشنا فصلنامه پژوهشی دانشگاه امام صادق شماره 11

  به نقل از جایگاه رسانه در دیپلماسی عمومی نوشته حسن بهشتی پور www.beheshtipour.net [2]

روابط عمومی سیاسی

 

(( برین مك نیر)) می گوید :
نقش مشاوران سیاسی یكی از حساس ترین نقش های حرفه روابط عمومی است، نتیجه ای كاملاً قانونی و ضروری برای نظام های سیاسی جدید.
رییس جمهور ویلسون با تشكیل كمیته اطلاع رسانی در جنگ جهانی اول افكار عمومی را هدایت می كند و در سال ۱۹۲۸ دموكرات ها دفتر دایمی روابط عمومی را تشكیل دادند. در سال ۱۹۳۲ این كار توسط جمهوری خواهان صورت گرفت و در سال ۱۹۳۳ صنعت روابط عمومی آمریكا همراه با نظام سرمایه داری به شكل گسترده به وجود آمد و روابط عمومی سیاسی امروز نقش و جایگاه وی‍ژه ای دارد. در تغییر و هدایت افكار عمومی، در واكنش ها و كنش ها، در انتخاب و فعالیت ها در حرفه روزنامه نگاری، در حوادث و رخدادها و یا در ممانعت از حوادث و اطلاعاتی كه به صلاح نیست، در طراحی سخنرانی ها، در نظر سنجی های سیاسی، تشكیل بانك های اطلاعاتی و رایانه ای و ساماندهی فوری در واقع می توان گفت روابط عمومی سیاسی تنها نقش رسانه ای ندارد. نقش انحصاری، هم نباید داشته باشد. چرا كه نقش بالا و مشاوره ای خود را از دست می دهد. روابط عمومی سیاسی باید باز عمل كند تا عملكردها ارزیابی و اصلاح شود ورنه خود روابط عمومی انحصاری باز تولیدی به جز انحصار نخواهد داشت. به هر حال آنچه امروز در ایران به كار می رود رسانه ای است و روابط عمومی ها بهترین وسیله برای مدیریت افكار هستند.
با طرح مسایل بالا دیگر شكی برای ضرورت روابط عمومی ها باقی نمی ماند، اما آن چه مهم است درك ضرورت و مركزیت روابط عمومی ها در مدیریت افكار در رسانه های گروهی است و حتی كاربردی كه به شكل موثر در مشاركت و فرآیند دموكراتیك دارد. (( یورگن هابـراس )) می گوید : سیاست مداران به تدریج اهمیت افكار عمومی را باور كردند و حوزه افكار و اندیشه های عمومی پدیدار شد. در واقع از اوایل قرن بیستم دولت ها برای اولین بار خود را با توده ای مردم یا گروه های اجتماعی مواجه دیدند كه در یك قلمرو گسترش یافته عمومی دیدگاه ها و افكار مشترك خود را شكل داده و ابتدا توسط مطبوعات و سپس رادیو و در نهایت توسط تلویزیون به انتشار و ارایه آن پرداخته است.
(( هامبراس)) معتقد است: هنگامی كه رسانه های گروهی در قرن های نوزدهم و بیستم توسعه و گسترش یافتند، از موسساتی نشات گرفتند كه برای انتقال بحث منطقی در خصوص موضوعات و مسایل سیاسی به درون سازمان هایی كه از انگیزه خصوصی برخوردار بوده و به شكل خصوص كنترل می شدند‌، پدید می آمدند. لذا مطبوعات به یك حرفه تبدیل شدند روزنامه ها دروازه ای شدند كه از میان منافع خصوصی به قلمرو منافع عمومی حمله ور شدند.
هابرماس در این زمینه می گوید: در همین زمان روابط عمومی به ابزاری تبدیل شد كه توسط آن امكان معرفی سیاست مداران در حوزه یا قلمرو عمومی و دسترسی به گروه اجتماعی گرداننده انتخابات وجود داشت. اما دیدگاهی دیگر معتقد است، ظهور روابط عمومی سیاسی نتیجه اجتناب ناپذیر فرآیندی است كه به كمك آن رسانه های گروهی بیشتر بر شكل گیری افكار و تصمیم گیری سیاسی متمركز شده اند. به عبارتی حضور و مشاركت عموم در مسایل سیاسی تنها از طریق رسانه های گروهی ممكن و میسر است، زیرا حتی در بهترین شكل نظام كه فعالیت های مشترك، سخنرانی ها و راهپیمائی ها وجود دارد، هرگز این توانانی را ندارند كه ارتباط بین شهروند و سیاست مداران را مانند روزنامه ها و روابط عمومی ها شكل دهند. نكته قطعی این است كه روابط عمومی ها، كمیت گفتگوی سیاسی را به شكل عمیقی در قلمرو و عمومی افزایش داده است و افزون بر مدیریت ارتباطات سازمان و همیاری و ارایه مشاوره به مدیریت می تواند تاثیری شگرف بر فرآند تصمیم گیری و چگونگی تاثیرگذاری و متاثر ساختن تصمیمات رسانه بر گروه های مخاطب بپردازد. روابط عمومی می تواند همواره از طریق رسانه در پی تولید و انتقال پیام به شكل دو جانبه باشد.
به همین جهت در پایان می توان گفت : كارشناسان روابط عمومی بازی گران سیاسی هستند كه باید در انتخاب این بازی گران دقت كرد. زیرا یكی از نقش های استراتژیك روابط عمومی، تاثیر گذاری بر تصمیمات سازمان پیش از اتخاذ آن است.

 

 

 

منبع : کارگزار روابط عمومی

نقش رسانه ها در توسعه روابط عمومی

بدون تردید روابط عمومی ها و رسانه های جمعی به عنوان دو کانون مهم از نظام ارتباطی و اطلاع رسانی نقش تعیین کننده ای در افزایش آگاهی های عمومی جامعه و فرهنگ سازی و تنویر افکار عمومی، برعهده دارند. امروزه یکی از مهمترین و حساس ترین وظایف روابط عمومی ها در بعد برون سازمانی برقراری ارتباطی صحیح و اندیشمندانه برپایه عقل و خرد با رسانه های جمعی است. در واقع یکی از مهم ترین ابزارها برای اینکه هدف، مقصود اصلی و جان کلام گزارش های شما را به سمع و نظر مخاطبان برساند همانا رسانه ها هستند.

اگر به پیشینه تشکیل اولین واحد روابط عمومی در دنیا نگاهی گذرا داشته باشیم به این واقعیت می رسیم که این حرفه و فن از نظر ماهیت و کارکرد قرابت زیادی با رسانه ها دارد .به نحوی که در یکی از تعاریف قدیمی، روابط عمومی را هنر کاربرد خردمندانه از رسانه ها برای نفوذ در افکار عمومی تعریف کرده اند.

سازمان می تواند به عنوان یک شریک برای رسانه ها، بدون آنکه استقلال خود را از دست بدهد محسوب گردد. در مجموع، نقش رسانه ها در توسعه روابط عمومی یک کانال کلیدی برای آگاه سازی شهروندان هستند تا آنان را از فعالیت و نقش سازمان و قدرت و جایگاه آن در کشور بطور مطلوب و شایسته آگاه و مطلع سازند.

 

اهداف مشترک و رسیدن به واحد ارتباطی کامل

با نگاهی به نوع ماهیت، وظایف، مسئولیت ها و کارکردهای روابط عمومی ها و رسانه های جمعی میتوان به اهداف و فصل های مشترک و واحدی بین فعالیت های روابط عمومی ها و رسانه ها رسید. هر دو به دنبال تهیه و تدوین و انعکاس اخبار و گزارش رویدادها هستند و در این فرآیند از فنون و تکنیک ها و ابزارهای مشترکی نیز بهره میگیرند.

روابط عمومی ها و رسانه های جمعی به عنوان دو حلقه از یک زنجیر در فرآیند برقراری ارتباط بین مسئولان دستگاه ها و دولتمردان با مردم نقش تعیین کننده ای را عهده دار هستند. در مجموع میتوان گفت مشخصه ها و معیارهایی نظیر ماهیت رسانه ای، اطلاع رسانی، مخاطبان یکسان، بهره گیری از فنون و ابزارهای ارتباطی مشابه (خبر، گزارش، مقاله، جلسه گفت و شنود و …) هدف اقناع و ترغیب و تنویر افکار عمومی و ایجاد پیوند بین مسئوالن و مردم این موقعیت و زمینه را ایجاد کرده است که روابط عمومی ها و رسانه های جمعی از لحاظ موقعیت و کارکرد دارای وظایف و اهدافی مشترک باشند و همکاری آنان با یکدیگر فرآیند وظیفه ای هر دو واحد ارتباطی را کامل کند.

نقش ارتباط با رسانه ها در جامعه

نقش پاسخگو بودن دولت: روابط عمومی با ارتباط صحیح و کارآمد با مـردم و افکـار عمـومی از طریـق رسـانه هـا میتواند در تامین این حق برای مردم نقش مؤثری ایفا کند.

عقلایی ساختن افکار عمومی: یکی از مهمترین کارکردهای ارتباطی روابط عمومی ها کمک به گـردش اطلاعـات بـا ارزش، صحیح و کافی در جامعه و در نتیجه گرایش جامعه به خرد ورزی، تعقل و اندیشه نقاد و منطقی است. این امر نوعی تعادل و توازن اجتماعی را میـان نیروهـا و نیـز بـین مردم و دولت بوجود می آورد.

آگاه سازی و اطلاع رسانی: روابط عمومی با اطلاع رسانی صحیح و به موقع و شفاف سازی سازمان از نظر ارتباطی، میتواند دراین زمینه به ایفای نقش بپردازد، چرا کـه از ویژگی هـای یـک جامعـه مـدنی،حضور شهروندانی آگاه، مطلع و محرم است.

مقابله با عوامگرایی: روابط عمومی ها میتوانند ظرفیت کارشناسی و علمی جامعـه را بـارور کـرده و آن را در خدمت دستگاه های ذیربط قرار دهند و این امر جز با حضور نیروهای علمی و فکـری در بطن و متن تصمیم سازی ها و تصمیم گیری ها محقق نمی شود.

افزایش اعتماد: صداقت ارتباطی و شفافیت اطلاعاتی، اعتماد و باور عمومی را نسبت بـه حسـن نیـت و عملکردهای دولت بالا می برد و روش های خشونت بار اجتماعی جای خود را به روش های مسالمت آمیز میدهد.

مقابله با فرهنگ تملق و تظاهر: روابط عمومی با تولید و توزیع اطلاعات با ارزش، به موقع و کافی قادر اسـت عرصـه را براین گروه تنگ سازد و این خود یکی از شرایط تحقق جامعه مدنی است.

تحقق شایسته سالاری: نقش اطلاعاتی و ارتباطاتی روابط عمومی میتواند شرایط ارزیابی و نقادی صـحیح را از عملکرد مسئولان و نیـز خواسـتها، نیازهـا و انتظارهـای مـردم، فـراهم آورد. در چنـین شرایطی خودبخود افراد ضعیف به حاشیه رانده میشوند و افراد لایق و توانا جای آنها را میگیرند.

جلب مشارکت مردمی: چگونگی عملکرد روابـط عمـومی هـا در عرصـه اطـلاع رسـانی و ارتباطـات مـیتوانـد مشارکت پذیری یا مشارکت گریزی مردم را در پی داشته باشد. مردمی که احساس عـدم صداقت، پنهان کاری و دروغگویی از سوی سازمان های دولتی و بالطبع روابط عمومی ها را داشته باشند، خود عملاً به یکی از موانع توسعه تبدیل میشوند.

حرمت گذاری به انسان: مردمی که احساس کنند مسئولان خود را مؤظف به پاسـخگویی و رفـع نیازهـای آنهـا میدانند به عنوان یک شهروند، صاحب حق و منزلت هستند، و به جایگـاه خـویش، بـه عنوان «انسان» و نماینده خداوند در زمین که صاحب احترام است واقف میشوند و این خود یکی از مشخصه های جامعه مدنی است.

در جامعه مردم، دارای «حق کسب اطلاع» هستند: روابط عمومی یکی از ابزارهای مهم تأمین حق کسب اطلاع مـردم اسـت. مـردم حـق دارند که بدانند واقعیت های محیط زندگی شان چیست و روابط عمومی در اسـتیفای ایـن حق، سهم مهمی دارد. جلوگیری از شکل گیری و رواج شایعه: شایعه به طور کلی محصول «ابهام» و «نیاز اطلاعاتی» است در جامع های کـه از نظـر اطلاعاتی شفاف است شایعه مجالی برای تولید و حرکت باز نمی یابد.

ضرورت ارتباط روابط عمومی و رسانه ها

کارشناسان علوم ارتباطات مهمترین وظیفه یک روابط عمومی پویا و فعال را تلاش برای انتشار فعالیت ها و اهداف سازمانی از یک سو و برانگیختن توجه عمومی نسبت به عملکرد سازمان یا مجموعه از دیگر سو برشمرده اند. بر این اساس، هر یک از مسئولان روابط عمومی ها باید در تعامل و همکاری با رسانه های جمعی به اشتراک نظر درباره ارائه و انتقال بخشی از رویدادهای مرکز یا مجموعه کاری خود دست یابند.

تلاش متقابل روابط عمومی مجموعه ها و سازمان های اجرایی در رسانه های جمعی علاوه بر تولید اخبار مستند، به جریان سازی های خبری می انجامد. امروزه نقش بی بدیل رسانه ها در شکل دهی و هدایت افکار عمومی و جریان سازی رویدادهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و … بر هیچ کس پوشیده نیست، شاید تا چندی پیش محوری ترین نقشی که برای رسانه ها متصور بود صرفاً اطلاع رسانی از رویدادهای عینی و واقعی بود .اما در حال حاضر رسانه ها به عنوان یک ابزار و امکان اطلاع رسانی محض کم کم جای خود را به یک ابزار هدایتگر جریانات سیاسی – اجتماعی داده است.

یکی از وظایف مهم و در عین حال اصلی روابط عمومی ها انعکاس اخبار و رویدادهای سازمانی به مخاطبان از طریق رسانه ها می باشد، که با توجه به حساسیت و اهمیت این امر معمولاً روابط عمومی ها در چارت خود واحدی را تحت عنوان مدیریت ارتباط با رسانه ها یا شخصی را به عنوان مسئول ارتباط با رسانه ها در چارت سازمانی خود دارند که در هر حال افراد شاغل در این واحد باید از تجربه، تخصص، درایت و آگاهی کافی نسبت به وظایف و حوزه سازمانی خود برخوردار بوده و دارای ارتباطات قوی و مؤثر باشد. بخش ارتباط با رسانه ها در هر روابط عمومی از بخش های مهم و ضروری است که بدون آن روابط عمومی از وظیفه اصلی خود دور خواهد ماند.

 

نقش روابط عمومی در نهادینه کردن ارتباطات سازمانی

امروزه نقش روابط عمومی ها در کمک به تصمیم گیری های مدیریتی و استراتژیک یک سازمان نقشی در خور توجه است. تبدیل روابط عمومی به ابزار مدیریتی برای فعالیتهای حرفه ای، علمی و الکترونیکی،‌ از مشخصه های جدید روابط عمومی در قرن حاضر است. بنابراین،‌ از نقاط برجسته و ممتاز در مدیریت استراتژیک، تأکید بر محیط برون سازمانی و حتی جهانی است و در واقع،‌ منظور از وظایف استراتژیک روابط عمومی، دخالت در روند تصمیم گیری سازمان است.
با چنین دیدگاهی جزء مهمی از سازماندهی هر دستگاهی،‌ مدیریت روباط عمومی و مهم ترین ویژگی مدیران عالی توانایی ایجاد ارتباطات درون و برون سازمانی است و چنانچه عالی ترین مقام هر دستگاه و سازمانی به این وظیفه خطیر بی تفاوت باشد. یا در مدیریت کلان سازمان چنین مدیریتی اندیشیده نشود. بخش عمده ای از وظیفه دستگاه مورد نظر ابتر می ماند و از حداکثر توان بالقوه آن سازمان نمی توان بهره برد.
رسانه ملی درمقام بزرگ ترین دانشگاه عمومی و فرهنگی خود بزرگترین مدیریت روابط عمومی کشور شمرده شده و نیازمند آگاهی از افکار عمومی نیاز سنجی مخاطبان از سویی اتخاذ روشهای بهبود ارتباطات دو سویه میان مردم و دولتمردان از سوی دیگر است. از این رو باید اذعان کرد به لحاظ اهمیت و وسعت وظایف رسانه ملی توجه به روابط عمومی و نقش کلیدی ارتباطات در سازمان ضرورتی اجتناب ناپذیر است.
● محورها:
هر راهبرد ساختار نیروی انسانی و امکانات و اعتبار ویژه ای را می طلبد.
روابط عمومی ها در پارادیم مدرن اتاق فکر ارتباطات هستند نه واحد صف و اجرا.
ارتباطات ملی در پنج حوزه دولت نهادهای مدنی افراد و جامعه و رسانه ها قابل حصول است.
ارتباطات حلقه های تودر تویی دارد که مهم ترین و هسته مرکزی آن ارتباطات انسانی است.
آنان که روابط عمومی ها را برای تعریف تمجید و پوشاندن ضعفهای سازمانی می خواهند قائل به این رویکرد هستند.
رویکرد علمی- سازمانی ضمن اصالت قائل شدن بر ارتباطات به ویژه ارتباطات انسانی به مثابه یک هدف در زندگی بشر (نه ابزار) به مدیریت صادقانه افکار عمومی در جهت منافع ملی و در سطح پائین تر منافع سازمانی قائل است.
تعاریف گریزی کوتاه گویی و مجمل نویسی، صداقت و صراحت،‌ خوش مشربی،‌ آراستگی و خوش برخی از ملزومات این ارتباطات انسانی است.
وظیفه مدیریت ارتباطات و روابط عمومی انجام سخت افزاری امور نیست، بلکه وظیفه اصلی آن مدیریت افکار و اندیشه های سازمانی به سوی افق و چشم انداز سازمان است.
سازمانها هر چه بزرگ تر می شوند مدیریت ارتباطات و روابط عمومی در آنها پیچیده تر می شود.
با گسترش فناوریهای ارتباطی در سالهای اخیر و شبکه های رایانه ای اطلاع رسانی،‌ اولویت دولت الکترونیک باید روابط عمومی الکترونیک باشد.
برای جلوگیری از هدر رفتن زمان توان و نیروی انسانی در سازمان ها امروز باید با اطلاع رسانی جوامع مدیریتها و سطوح کارشناسی را در تصمیم سازی یاری کرد و بستر اصلی تسهیل ارتباطات را فراهم ساخت.
نظام ارتباطی که کل گرا باشد و افراد حقیقی را در سپهر برنامه ریزی و هدف گیری خود قرار ندهد کمتر به توفیق دست خواهد یافت.
در سالهای اخیر رسانه ها چندان قوت و تأثیر گذاری و نفوذ یافته اند که نوع تعامل با آنها می تواند متضمن بقایای ممات با افول کارکرد سازمانها باشد.
آشنایی کارگزاران روابط عمومی به زبانهای رایج دنیا آشنایی با نرم افزارهای ارتباطی نوین ایجاد پیوندهای مستحکم با کانونهای قدرت در عرصه جهانی از جمله ملزومات ارتباطات بین المللی است.
تنظیم و اجرای ارتباطات کارآمد مؤثر و مبتنی بر دانش و تجربه
برقراری ارتباط مستمر با دیگر رسانه ها برای ایفای نقشهای مکمل در کارکردهای ملی و نقد منصفانه عملکرد موجود از دیگر حوزه هایی است که با ساماندهی ارتباطات رسانه ای قابل دستیابی است.
در قالب ساختار روابط عمومی در سازمان صدا و سیما، پیچیدگیها و مهارتهای منحصر به فرد خود را دارد.
ساماندهی ارتباطات درون این سازمان بزرگ از جهت مدیریت مهارتی منحصر به فرد طلب می کند.
ساماندهی ارتباط بین حدود ۳۰ هزار نیروی این سازمان در سراسر کشور،‌ در قالب حدود ۳۰۰ عنوان شغلی پروژه ای است که صرفاً در قالب برنامه ریزی زمانمند قابل اجرا است.
مشکل فقط در مفاهمه و ارتباطات به معنای خاص آن است که امید است با تغییرات صورت گرفته در دولت و رسانه ملی به این مهم یاری رساند.
ایجاد هسته های فکری تخصصی بین کارکنان در حوزه های مختلف برای فکر سازی و تصمیم سازی و ......... ازجمله راهکارهای ارتباطی درون سازمانی در رسانه ملی که قابل اجرا و نظارت و ارزیابی است.
برنامه سازی رادیویی و تلویزیونی برای ایرانیان داخل و خارج از کشور و دیگر علاقه مندان به ایران اسلام و انقلاب اسلامی در گوشه و کنار جهان فرایندی بسیار پیچیده است که اغلب عوامل مؤثر بر آن نامحسوس هستند.
نیروی انسانی متخصص و هنرمند امکانات و اعتبارات مالی و ایده های متعالی ترکیب چهار رکن، صدا و سیما را به چشم اندازهای ایده آل نزدیک می کند آن حلقه مفقوده ای که این اجزا را ترکیب می کند ارتباطات است.
● اشاره
امروزه در مجامع و محافل علمی بحثهای فراواین درباره مقولاتی چون روابط عمومی ارتباطات افکارعمومی رسانه ها تبلیغات اطلاعات و فناوریهای مربوط به میان می آید و نتایج آن در قالب نظریه ها راهبرد ها راهکارها و پیشنهاد های موردی به سازمان ها ادارات مؤسسات و شکرتهای فعال در حوزه های گوناگون ارائه می شود و با نسبتهای مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. مهم ترین موانع و چالشهای پیش روی به کارگیری دیدگاههای تخصصی در حوزه ارتباطات به معنای عام و کلی آن در سازمانهای کوچک و بزرگ عبارت اند از:
۱) نبود ساختار سازمانی مناسب برای مدیریت هدایت و نظارت بر ارتباطات
۲) جهل و سوۀ فهم مدیران علی سازمانها به نقش ارتباطات بر ارتباطات .
۳) ضعف و ناتوانی صاحب نظران حوزه ارتباطات در کاربردی ساختن نظریه ها و بومی سازی نظریه ها جهانی در این حوزه.
۴) نبود مدیران و کارشناسان توانا خبر و علاقه مند برای اجرا و تحقق دیدگاههای کارشناسی در حوزه ارتباطات و روابط عمومی.
در برخی از سازمانها ترکیبی از علل چهار گانه مذکور مشاهده می شود که از نظر آسیب شناسی باید برای آنها چاره اندیشید.
آنچه در زیر می آید پرسشهایی که همواره پاسخهای جدید می خواهند.
پرسشهای اساسی که همواره صاحبت نظران و دست اندرکاران را به خود مشغول داشته و این مشغله ذهنی را ضرورتی اجتناب ناپذیر برای پویایی فکری در این حوزه ساخته است عبارتند از:
▪ نگاه ما به ارتباطات چگونه است؟
▪ آیا آن را امری صوری و سطحی می دانیم، یا عمقی و زیربنایی؟
▪ آیا به ارتباطات رسمی قائلیم یا به ارتباطات غیر رسمی،‌ ولی محسوس هم در سازمان باور داریم؟
▪ به عبارت دقیق تر،‌ بر اساس کدام نظریه ارتباطاتی فکر و عمل می کنیم؟
▪ آیا نظریه ثابت و تعریف شده ای در ارتباطات سازمانی ساری و جاری است یا نوعی از تعارض و تکثیر در سازمان مشاهده می شود؟
▪ برای نمونه، اساساً‌ سازمانی که ما در آن فعالیت می کنیم چه نیازی به ارتباطات دارد و اگر فکری برای ارتباطات نکنیم چه خدشه ای بر فرآیند فعالیتهای سازمانی وارد می شود؟
▪ در رسانه ملی نقش ارتباطات در کارکردهای سازمان چیست؟
▪ منظور کارکردهای آموزشی،‌ اطلاع رسانی، تفریحی و سرگرمی،‌ نظارتی،‌ تهیجی و تبلیغی است. آیا بین الگوهای حاکم بر ارتباطات درون سازمانی و ارتباطات بیرون سازمانی هماهنگی وجود دارد؟
▪ مثلاٌ آیا درصد قابل توجهی از امور داخل سازمان با ارتباطات غیر رسمی سامان می یابد؟
▪ آیا در خارج از سازمان هم این شکل از ارتباطات مؤثر واقع می شود؟
▪ آیا در ارتباطات متصور ما انسان محور است یا ساختار؟ آیا ما انسان یا فرد سازمانی را معیار می دانیم یا سازمانی انسان را؟
همانگونه که ملاحظه کردید، این پرسشها اولاً پاسخهای متفاوتی دارد. ثانیاً راهبردهای سامزان را در قبال ارتباطات متفاوت می سازد و ثالثاً هر راهبرد، ساختار، نیروی انسانی و امکانات و اعتبار ویژه ای را می طلبد و رابعاٌ‌ هر پاسخ نتایج گوناگونی را برای سازمان در بر خواهد داشت.

از این رو، ضروری است در هر سازمان به پرسشهای مذکور پاسخهای شفاف و مبتنی بر نظر و عمل داده شود تا کارایی سازمانی افزایش یابد.

 

روابط عمومی ها و خلق حماسه در انتخابات

 27 اردیبهشت مصادف با روز ملی روابط عمومی و ارتباطات و همچنین روز جهانی ارتباطات است. به همین بهانه به اهمیت جایگاه روابط عمومی در جهان امروز مخصوصا در ایران و همچنین لزوم رعایت اخلاق حرفه ای روابط عمومی ها مخصوصا در انتخابات های مهم و حساس مانند انتخابات ریاست جمهوری اشاره خواهد شد.

در سال ۱۸۶۵ پس از اختراع تلگراف بیست کشور اروپایی نهادی را به عنوان اتحادیه بین‌المللی تلگراف تأسیس کردند که اولین مقررات بین‌المللی ارتباطات راه دور (مخابرات) در آن به تصویب رسید. این اتحادیه پس از کنفرانسی جهانی در مادرید اسپانیا به "اتحادیه بین‌المللی ارتباطات راه دور" (مخابرات) یا همان ITU تغییر نام داد. پس از تأسیس سازمان ملل متحد، در سال ۱۹۴۵، آی‌تی‌یو به نهادی وابسته به این سازمان تبدیل شد.

در واقع روز جهانی ارتباطات یادآور تأسیس این اتحادیه ها برای پیشرفت ارتباطات است. سابقه عضویت ایران در " اتحادیه بین‌‌المللی ارتباطات دوربرد" بیش از یکصد سال است. نهاد مذکور پس از جنگ جهانی دوم و تشکیل سازمان ملل، به موجب تصمیم کنفرانس عمومی نمایندگان دولتهای عضو، به صورت نهاد تخصصی سازمان ملل درآمد و از آن زمان تاکنون، جزو مؤسسات ویژه سازمان ملل متحد بوده است.

از اواخر سال ۱۹۷۰ میلادی، کشورهای جهان سوم از طریق این اتحادیه کوششهای وسیعی برای رسیدن به دو هدف مشخص در پیش گرفتند:

۱ـ  سعی در تقسیم و توزیع عادلانه امواج رادیویی.

۲ـ  کوشش در توزیع عادلانه کانالهای تلویزیونی ماهواره ای پخش مستقیم درسراسر جهان.

۳- اقدام مهم دیگر این اتحادیه کمک به کشورهای جهان سوم برای توسعه ارتباطات وکاربرد هرچه بیشتر آن در توسعه ملی این کشور بوده است.

در نگرش جدید، وسایل ارتباط جمعی، رسانه های گروهی ومطبوعات به عنوان بخشی از کلیت ارتباطات در صحنه جهانی ارزیابی شده است.

در ایران نیز پس از سال ها تلاش و پیگیری دست‌ اندرکاران روابط عمومی و جامعه، روابط عمومی ایران به ثمر نشست و جامعه روابط عمومی ایران را صاحب روز ملی کرد. ۲۷ اردیبهشت ماه روزی که درسطح جهانی نیز به عنوان روز ارتباطات و جامعه اطلاعاتی نامگذاری شده است، به عنوان روز "روابط عمومی و ارتباطات" تعیین گردید. این روز فرصتی است تا نقش و جایگاه روابط عمومی را بعنوان هنر هشتم مخصوصا امروز که در آستانه انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای اسلامی شهر و روستا هستیم مرور کنیم.

اهمیت نهادی به نام "روابط عمومی"

امروزه در عصر حاضر، ارتباطات اگرچه نگوییم اولین عنصر و اساسی ترین اصل مورد نیاز بشر است، اما به جرات می توان گفت یکی از بنیادی ترین دانش ها و مهمترین عوامل پیشرفت انسان امروزی و شالوده و اساس دیگر علوم قرن حاضر است.

صاحب نظران معتقدند اگر نقش روابط عمومی در ایجاد یا تقویت فرهنگ توسعه، در بومی کردن سرمشق های توسعه، کشف و معرفی ظرفیت های جامعه، باز آفرینی فرهنگی، حفظ تعلق و پیوستگی بدانیم روابط عمومی باید بتواند از هر نوع گسستگی و ناپیوستگی جلوگیری کند و یا حداقل کاهش دهنده فاصله و شکاف میان جامعه و دستگاههای اجرایی باشد.

امروزه از دانش و هنر روابط عمومی به عنوان یک نهاد شبه مدنی در جهت تسهیل ارتباطات دو طرفه بین دولت و آحاد مردم یاد می شود و با پیچیده تر شدن نظام اجتماعی بر ضرورت، گسترش و توسعه این علم و حرفه جدید بیش از پیش اتفاق نظر حاصل می آید تا آنجا که امروز کمتر نهادی یا سازمانی خود را بی نیاز از تشکیلات روابط عمومی می بیند، این در حالی است که در کشورهایی مانند کشور ما که اصطلاحا با عنوان کشورهای در حال گذار تعریف می شوند، نقش ها و وظایف نهادهای سنتی کمرنگ تر می شود و به اعتبار تقسیم کار بیشتری که در جامعه به فراخور پیشین می آید نهادها و مناسبات جدید شکل می گیرند که بعضا در رشد فرایند شهرنشینی، سواد آموزی، گسترش ارتباطات به مفهوم عام یا افزایش سطوح مختلف مشارکت سیاسی و اجتماعی خود را بیشتر نشان می دهد.

به هر حال جوامع امروزی اینک در حال گذار به جامعه اطلاعاتی آینده هستند، جامعه ای که در فناوری های اطلاعات و ارتباطات تمامی ابعاد زندگی انسان ها را تحت تاثیر قرار خواهد داد. جامعه ما نیز ناگزیر از این روند خواهد بود و خواه ناخواه به این سمت و سو کشیده خواهد شد. در همین راستا دولت و مسئولان نظام ضمن آنکه باید دغدغه های رهبری معظم انقلاب را درخصوص روابط عمومی های دستگاه خود جدی تلقی نمایند، چاره ای باقی نمی ماند که با اندیشیدن و تدابیر لازم، تلاش مضاعف نمایند تا با لحاظ کردن تغییرات ضروری، روابط عمومی های سنتی را به سوی روابط عمومی های دیجیتال سوق داده و آماده سازند و این امر مهم محقق نخواهد شد مگر با ایفای نقش مدیران که فناوری جدید را درک می کنند و آگاهی مناسب از آن دارند.

اخلاق حرفه ای روابط عمومی و "انتخابات"

رعایت اخلاق در همه زمینه‌ها از جمله روابط عمومی جزو مباحث مهمی است که در حیطه کار روابط عمومی باید به آن توجه کامل مبذول شود. این روزها که تنور انتخابات در کشور به شدت داغ شده است و ائتلاف ها و تایید و تکذیب ها فراوان به گوش میرسد و همه منتظر رای گیری روز 29اردیبهشت و شنیدن نتایج آن هستیم، نقش روابط عمومی ستادهای آقایان کاندیدا بیش از پیش حس می شود. انتقال صحیح موضع گیری های نامزدها در اتفاقات پیش روی عرصه ی رقابت آنقدر مهم است که برای تاکید اهمیت آن باید به اتفاقات تلخ سال 88 اشاره کرد که رسانه ای شدن چند موضع گیری از جانب یک نامزد عواطف مردم را جریحه دار کرد و عرصه باشکوه مشارکت حد اکثری مردم را دستخوش تلخی هایی نمود.

لذا ضمن تاکید بر اهمیت روابط عمومی و به طور عام اطلاع رسانی انتخاباتی لازم است به الفبای اخلاق در روابط عمومی اشاره ای کنیم.

***ضوابط و معيارهای ايجابی و اثباتی كه در روابط عمومی لازم است مورد عنايت و اهتمام قرار گيرد تا روابط عمومی در يك چارچوب اسلامی و الهی قرار بگيرد به شرح زير می باشد:

1- صحت اطلاعات:

تاكيد بر اين كه اطلاعاتی كه می خواهد از درون به بيرون تسری كند، اطلاعات دقيق و درستی باشد. اطلاعاتی كه می خواهد از مسوولان يك نهاد به كاركنان آن منتقل بشود و اطلاعاتی كه از بيرون سازمان به درون سازمان منتقل بشود، بايد اطلاعات درستی باشد.

2- اطلاع رسانی به هنگام و به موقع:

در ضمن اين كه تبادل اطلاعات بايد درست و دقيق باشد، به هنگام نيز بايد به جامعه منتقل شود. چرا كه انتقال دير هنگام اطلاعات مايه خسارت جامعه و عقب افتادن آحاد جامعه از بهره گيری درست از اين اطلاعات می شود.

3- انتقال منصفانه اطلاعات چه از نقاط ضعف چه از نقاط قوت:

شايسته است كه نهاد عمومی افزون بر انتقال نقاط قوت به انتقال نقاط ضعف هم تكيه نمايد و اين انتقال به شيوه درستی به بيرون صورت گيرد تا از بيرون نگاه درست را به درون منتقل كند.

4- رعايت ضوابط شرعی و همين طور امنيت اجتماعی و اخلاقی در تبادل اطلاعات:

اصل بر انتقال متقابل اطلاعات ميان نهادهای عمومی و همه آحاد جامعه است اما در عين حال مواردی است كه امنيت اجتماعی و سياسی دچار اختلال می گردد كه به عنوان يك اصل استثنايی بايد مورد توجه قرار گيرد.

5- رعايت ضوابط شرعی در استفاده از تكنيك ها و روش ها:

از اصول مهم اخلاقی در حوزه روابط عمومی است.

6- تاكيد اسلام بر گزينش بهترين شيوه ها و برترين ابزارها برای مبادله اطلاعات:

اين تاكيد كلی اسلام است كه شما در هر كاری بايد بهترين شيوه، ابزار، روش و تكنيك را به كار بگيريد. وقتي روش بهتر و ابزار بهتری در اختيار قرار گيرد و نبايد از آن غافل شد.

7- رعايت كرامت انسانی و منزلت انسانی مخاطبان و جامعه:

تاكيد بر اين كه ذهن و ضمير آن ها بمباران اطلاعات بی جا نشود و در اتخاذ شيوه ها و روش ها، كرامت انسان ها حفظ شود و كرامت انسانی در تبادل اطلاعات منكوب و مخدوش نشود.

8- رعايت حدود و شوون و سهم مديران و مسوولان و كاركنان:

كساني كه در يك نهاد فعاليت مي كنند بايد به طور منصفانه معرفي شوند، سهم هر كسي به درستي منتقل شود و در طرح اين اطلاعات و انتقال آن ها، حقوق افراد مورد بي اعتنايي قرار نگيرد.

9- وظيفه روابط عمومي، اعتمادسازي، كاهش فاصله ميان نهادهاي حكومت و آحاد جامعه و ميان مسوولان و كاركنان در درون يك نهاد است.

 

نقش روابط عمومی سرآمد در انتخابات ریاست جمهوری

نقش روابط عمومی سرآمد در انتخابات ریاست جمهوری

 

تنوع و تعداد مطبوعات و گسترش انتشار نشریات مختلف و متفاوت و به طور کلی جایگاه شایستهء رسانه ها در تنویر افکار و ایجاد فضای مناسب برای گفت و گو و برخورد سالم و سازندهء نظرات و همچنین اهمیتی که رسانه های گروهی اعم از نشریات مکتوب  رسانه های دیداری شنیداری  سایت ها و وبلاگ های اینترنتی و شبکه های اجتماعی مدرن فضای سایبری و ...درجهان امروز در  ارتقاء سطح آگاهی تک تک آحاد بشر  و تعالی فرهنگ و دانش عمومی دارند، بدون تردید یکی از مهمترین عوامل توسعهء فرهنگی و از نشانه های پویایی و تحرک هر جامعه پویا و رو به رشد  است. بدیهی است که توسعهء فرهنگی – به معنای گستردهء آن که در برگیرندهء گشایش و گسترش گفت و گو های فلسفی و فرهنگی و ادبی و هنری است – نه تنها عامل اصلی رشد خودآگاهی جمعی، بلکه زمینه ساز توسعهء سیاسی و اقتصادی و پیشرفت علوم و در واقع نخستین پیش شرط حل بنیادی مسایل و رفع مشکلات فراگیر جامعه است. البته این همه زمانی میسر و محقق می گردد که صاحبان قدرت و دولت، با قانون گرایی وتمکین بدون چون و چرادر مقابل قانون  و سعه صدرو مداراو تحمل بایسته و شایسته  به رسانه های گوناگون و نقش حساس و غیر قابل جانشین  آنان در جامعه بنگرند و به ویژه، رسانه های گروهی را به عنوان رکنی اساسی (رکن چهارم دموکراسی) در جامعه از صمیم دل  باور کنند و به رسمیت بشناسند.

 

از طرفی باید این واقعیت را پذیرفت که در زمانه ما نقش رسانه های دیجیتال و فضای مجازی و دنیای سایبر بخصوص شبکه های اجتماعی ازقبیل فیس بوک و گوگل پلاس بسیار پررنگ شده است بنا بر آمار غیر رسمی بیش از 6 میلیون جوان فرهیخته ایرانی کاربر رسمی این شبکه های اجتماعی هستند نحوه برخورد فعال و نه منفعل کنونی با این فناوری های نوین سوال بسیار مهم حاکمیت می باشد 

 

يكي از مهمترین  كاركردهاي اساسي رسانه ها اطلاع رساني شفاف و بی پرده و خارج از مصلحت اندیشی های مندرس و بی منطق  از وقايعی است كه در محيط اجتماعي واقع مي شود. پيشرفت تعجب آور و غیر قابل پیش بینی  وسائل ارتباط جمعي درقرن حاضر به خصوص اوایل هزاره سوم  جهان را به دهكده كوچكي تبديل كرده است كه انسان ها امكان اطلاع يابي از همه وقايع و حوادث جهان را در کسری از ثانیه  دارند. در عصر ارتباطات به کمک فناوریهای مدرن ارتباطات  هيچ حادثه اي هر چند در دورترين مناطق جهاني باشد- منحصر به يك منطقه جغرافيايي یا یک قوم و قبیله  و مذهب و خاص  نيست و از اين رو سه ويژگي ، فرا زماني، فرا مكاني و سرعت فوق العاده از خصيصه هاي وسائل ارتباط جمعي است. امروزه تمامي ابعاد زندگي فردي و اجتماعي انسان ها در رسانه ها رسوخ كرده و از خصوصي ترين رفتار انسان ها تا بزرگترين تغييرات نهادهاي اجتماعي وساختارهاي فرهنگي و سياسي از طريق رسانه هاارائه مي شودو اینجاست که در دیوار شیشه ای جامعه بشری هیچ واقعه سیاسی اقتصادی اجتماعی فرهنگی و... از دید ساکنان این کره خاکی  دور نخواهد ماند چرا که دوران پنهان کردن تصمیمات و کنشهای سیاسی و اجتماعی  گذشته است و در این دهکده جهانی رازی برای پنهان کردن وجود نخواهد داشت و در انتخابات ریاست جمهوری و میدان رقابت این مساله بسیار مهم است   

 

- رسانه هاي جمعي امروزه شکل دهنده افکار عمومی محسوب می شوند چرا که افکار عمومی تجلی عمیقترین خواست ها و نیازهای یک ملت است که ناشی از مجموعه تعبیرات و تفسیرات و ارزیابی و قضاوت مردم نسبت به حوادث و وقایع روز است و رسانه ها مانند آیینه انعکاس گر این خواست ها می باشند 

 

در عصر مردم سالاری همه چیز متعلق به مردم است بنابر این محور فعالیت رسانه ها و نهاد روابط عمومی افکار عمومی است مولفه ای که تمامی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری بدنبال جذب افکار عمومی و بدست آوردن بیشترین آراء هستند 

 

- انجمن جهانی تحقیق افکار عمومی در تعریفی افکار عمومی را مجموعه عقاید افراد یک جامعه نسبت به یک موضوع می داند که آن افراد درباره آن موضوع دارای علائق و منافع مشترک هستند حال هر تعریفی را از افکار عمومی بپذیریم بدون شک موضوعات ذیل به طور جدی مطرح می شود 

 

1-چیزی بنام افکار عمومی وجود دارد 2-افکار عمومی قدرت بسیار بزرگ وپنهان جامعه است 3-با شناخت افکار عمومی امکان کنترل آن میسر است اگر چه نمی توان گفت که افکار عمومی در جوامع غیردموکراتیک وجود ندارد اما هر چه گستره مشارکت مردمی بیشتر شود افکار عمومی معنادارتر می شود به هر حال در عصر حاضر به قول الوین تافلر در کتاب جابجایی قدرت هیچ حکومتی وجود ندارد که به افکار عمومی بها ندهد و احساس نکند که مجبور است حساب اعمال خود را پس دهد و مگر نه اینکه چقدر این جمله منسوب به ناپلون بناپارت زیباست که می گوید حکومت را می توان با زور سرنیزه به دست آورد اما برای حفظ آن باید به افکار عمومی تکیه کرد 

 

 روبط عمومی و رسانه ها در جایگاه  راهبری  افکار عمومی و نه تکنسین ارتباطات  می تواند جایگاه والایی را در شکل دهی و هدایت و راهبری افکار عمومی داشته باشد و این منتها و غایت آمال و اهداف روابط عمومی سرامد است هر چند باید باور کرد که در هزاره سوم و عصر دیجیتال افکار عمومی را با تبلیغات یک سویه و زور و اجبار و فریب نمی شود راهبری کرد و اگر هم این امکان به هر دلیلی  بدست آید بسیار زود از دست می رود و فنا خواهد شد  

 

-از طرفی  فعالان حوزه روابط عمومی و  عرصه  رسانه هاي جمعي مي بايست با حساسيت ويژه اي، از ارزش هاي عام و تثبیت شده مورد قبول اکثریت جامعه و نه ارزشهای تصنعی گروهی خاص  و هنجارهاي نهادينه شده اجتماعي و نه هنجارهای ساخته ذهن اقلیتی محدود پاسداري نمايند و براي تحقق عيني آن با سایر نهادهاي فرهنگي و اجتماعی هماهنگي كرده و تمام امكانات لازم  را براي حفظ كرامت انساني مردم  که در این سالهای اخیر به شدت مورد بی مهری و غفلت واقع شده بكار گيرند به تعبیر دیگر حفظ و توسعه کرامت انسانی ارباب رجوع در تمامی سازمانها و نهادها و شرکتها و ... یکی از مهمترین وظایف کارکردی یک روابط عمومی سرامد محسوب می شود

 

پاسخگو بودن -قانونمداری و مخاطب محوری و مشتری مداری و التزام به انتشار صحیح اطلاعات همراه با شفافیت و سرعت تاکید بر نظارت ارزیابی و سنجش مستمر بازتاب فعالیت ها به منظور کسب اطمینان از تاثیرات کیفی آنان بر مخاطبان احترام به فرودستان اجتناب از رفتارهای قیم مابانه ادب و همدلی با مخاطبان و استقبال از نقدهای منصفانه  و بسیاری از کارکردهای دیگر از جمله شاخصهای مهم  روابط عمومی سرآمد  است 

 

در آستانه برگزاری انتخابات ریاست جمهوری مقولاتی از قبیل افکار عمومی و پاسخگویی و شفافیت و احترام به فرو دستان بیش از پیش اهمیت خود را باز می بایند کاندیدایی پیروز نهایی این انتخابات سرنوشت ساز خواهد بود که با بهره گیری از بهترین و مجرب ترین و کارآمدترین مشاوران روابط عمومی و رسانه ای توجه افکار عمومی را با برنامه های کارشناسی و منطقی و باور پذیرو جذاب  ونه شعارهای آسمان کوب توخالی و مردم فریب  به طرف خود جلب نماید.

تولید محتوا با اینفوگرافیک

تولید محتوا با اینفوگرافیک

اینفوگرافیک ها از ابزارهای خوب ایجاد ارتباط و ارایه اطلاعات به کاربران هستند, آنها باعث می شوند تا متن های پر از ستون و ردیف با ارقام های نجومی و عجیب و غریب و در نهایت مطلبی خسته کننده تبدیل به  اطلاعات کاربردی و جالب با ظاهری زیبا وخوانا بشوند.

اجازه بدهید یک مثال بزنم. نگاهی به اینفوگرافیک منظومه شمسی یا ده اختراع مردم ایرلند بیاندازید. احتمالا هر دوی آنها را تا انتها مشاهده کردید. حال  تصور کنید اگر می خواستیم اینفوگرافیک منظومه شمسی را به صورت یک مقاله ارایه بدهیم چه می شد!؟  متنی شلوغ  و خسته کننده که خلاف اصولبهینه سازی محتوا است. در نتیجه با ارایه اطلاعات در یک قالب جمع وجور و خلاق که به آن اینفوگرافیک می گوییم به سرعت قادر به انتقال دانش به مخاطبین خود هستید.  من شخصا فکر می کنم این یکی از بهترین ابزارهای ارتباطی است که در سالهای اخیر دیده می شود.

اما چگونه می توانیم اینفوگرافیک بسازیم؟ این خیلی آسان است. سایت های زیادی هستند که به صورت آنلاین به ما در ساخت infographic کمک می کنند. در زیر چند سایت برای این کار معرفی میکنم :

 

 

اینفو گرافیک چیست ؟

• رای سهولت ارتباط با مخاطب تکنیک جدیدی به نام اینفوگرافیک ابداع‌شده است.
• این کلمه مخفف دو کلمه اطلاعات و گرافیک است. اینفوگرافیک نمایش دیداری از داده‌ها (data)، اطلاعات (information) و یا دانش (knowledge) است.
• هدف اینفوگرافیک ها نمایش تصویری ساده، واضح و قابل‌هضم اطلاعاتی می‌باشد که ممکن است غیرملموس و یا دارای حجم زیادی باشند.

• برای سهولت ارتباط با مخاطب تکنیک جدیدی به نام اینفوگرافیک ابداع‌شده است.
• این کلمه مخفف دو کلمه اطلاعات و گرافیک است. اینفوگرافیک نمایش دیداری از داده‌ها (data)، اطلاعات (information) و یا دانش (knowledge) است.
• هدف اینفوگرافیک ها نمایش تصویری ساده، واضح و قابل‌هضم اطلاعاتی می‌باشد که ممکن است غیرملموس و یا دارای حجم زیادی باشند.

 

تقریباً همه ما نیازمند آن هستیم که موضوعی را برای جمعی در محیط کار، تحصیل، خانواده و ... توضیح دهیم؛ اما بیشتر مواقع برای ارائه ایده‌ها و تصاویر ذهنی خود به مخاطب با مشکل مواجه می‌شویم و ارائه توضیحات کلامی برای ایجاد تصور در ذهن مخاطب کاری بس دشوار است و باعث خستگی و دل‌زدگی می‌شود. برای سهولت در ارتباط با مخاطب تکنیک جدیدی به نام اینفوگرافیک (Infographic) ابداع‌شده است. این کلمه مخفف دو کلمه اطلاعات (Information) و گرافیک (Graphic) است. اینفوگرافیک ها در اصل نمایش دیداری از داده‌ها (data)، اطلاعات (information) و یا دانش (knowledge) است. هدف اینفوگرافیک ها نمایش تصویری ساده، واضح و قابل‌هضم اطلاعاتی می‌باشد که ممکن است غیرملموس و یا دارای حجم زیادی باشند. اینفوگراف ها می‌توانند شامل شکل، نقشه، نمودار، جدول و متن باشند که در زمینه‌های مختلف ازجمله فرهنگ‌سازی، ترویج علوم، تبلیغات، ارائه سمینار، روزنامه‌نگاری، گزارش‌نویسی فنی یا سازمانی، رزومه نویسی، آموزش و... قابل‌استفاده هستند.

 

 

 

گفت وگو با بشير آبنيكي كارشناس روابط عمومي

روابط عمومی تمام دغدغه های مدیران و جامعه را در بر می گیرد

 

 کار روابط عمومی به بریده جراید محدود نمی شود حضور دائمی در رسانه ها و شبکه های اجتماعی نیازمند مدرن شدن است. اين بخشي از سخنان بشير آبنيكي كارشناس روابط عمومي بانك پارسيان است كه در گفت وگويي مطرح كرده است:

 

 

 

لطفا ابتدا خودتان را برای خوانندگان ما معرفی کنید؟  

 

   بشیر آبنیکی هستم فارغ التحصل کارشناسی حرفه ای رشته خبرنگاری سیاسی و اقتصادی از دانشکده خبر، و در حاضر به عنوان کارشناس روابط عمومی و ارتباط با رسانه ها در روابط عمومی بانک پارسیان فعالیت دارم. 

 

چه عوامل و انگیزه هایی موجب ورود شما به حوزه روابط عمومی و ارتباط با رسانه ها شد؟ 

 

روابط عمومی را هنرهشتم نامیده اند که با علم و هنر و فن آمیخته شده  و در واقع برآیندی از هنر، تفکر و برنامه ریزی است که از یک سو به ارایه گزارش عملکرد سازمان ها و شرکت ها به مشتریان، مخاطبان و عموم جامعه مشغول است و برنامه های آینده و اخبار خوش دستاوردها و موفقیت ها را به اطلاع سهامداران و مشتریان می رساند. اما از سوی دیگر، وظیفه بازتاب نظر مردم، مشتریان و مخاطبان به مدیران سازمان ها را به عهده دارد و به طور شفاف، انتقادهای موجود در جامعه، انتظارات مشتریان، نقاط ضعف و قوت موجود را به سازمان خود اطلاع رسانی می کند. 

به عبارت دیگر،  به عنوان پل ارتباطی بین جامعه و سازمان متبوع خود عمل می کند. یعنی علاوه بر این که رسالت خبر رسانی و نقش رسانه و مطبوعات را به عهده دارد و انتقال دهنده انتقادهای مطرح در رسانه ها و جامعه به سازمان متبوع  خود است، وظیفه خود می داند که  در اسرع وقت به انتقادها و ابهامات و انتظارات جامعه پاسخ بگوید و توضیحات سازمان  را به رسانه ها ارسال کند تا ازطریق انتشار جوابیه یا توضیحات و خبرهای تکمیلی، به  ایجاد شفافیت در  ارتباط با عملکرد سازمان خود بپردازد. 

به عبارت دیگر، همان طور که حق منتقدان و مشتریان و ذی نفعان است که انتقادهای خود را به سازمان ها انتقال دهند، در عین حال این حق برای سازمان و مدیران و کارکنان آن وجود دارد که عملکردها و دستاوردها و برنامه ها، محدودیت ها و چالش ها و کمبودها را برای مردم مطرح کنند. 

براین اساس، از آنجا که "اقتصاد" علم هزینه و فایده، حداکثر کردن منافع مردم و سهامداران و ذی نفعان است لذا باید با بررسی مزیت ها و نواقص بنگاه ها و مطرح کردن انتقادها در کنار توضیحات مدیران در مورد چالش ها و مشکلات و برنامه ها و دستاوردها، به افزایش رضایت جامعه، ایجاد خشنودی در مشتریان و تقویت انگیزه کارکنان و مدیران سازمان ها کمک کرد. 

این ها جز از طریق اطلاع رسانی و ایجاد ارتباط با مردم و مدیران میسر نیست و این وظیفه و نقش مهم را کارشناس روابط عمومی به عهده دارد تا از یک سو با رسانه ها و مخاطبان آنها و از سوی دیگر با مدیران و کارکنان سازمان ها ارتباط برقرار کند هم انتقاد و انتظارات مردم را به گوش مدیران برساند و هم پاسخ  مدیران و عملکرد سازمان و دستاوردها و چالش ها و محدودیت های بنگاه  را به اطلاع مردم برساند. 

بخش عمده ای از وظیفه روابط عمومی این است که جوابیه ها یا توضیحات و اخبار تکمیلی را به مردم و رسانه ها و ذی نفعان منتقل کند. زیرا انتقادها معمولا از زاویه طرح انتظارات جامعه و مطالبات مردم وذی نفعان مطرح می شود. اما  از سوی دیگر، باید انتظارات سازمان نیز مطرح شود تا با درک و مفاهمه و احساس تعلق بیشتر، راه برای بهبود عملکرد ها و دستاوردهای بهتر در آینده باز شود. 

درک چنین فضایی من را به این نتیجه رساند که تنها طرح انتقادها کافی نیست. رسانه ها و روابط عمومی باید نتایج مثبت و گزارش های مفید وموثر را به اطلاع برساند تا امید ایجاد کند. گاهی در جامعه، به دلایل مختلف فضای نقد و تخریب قوی تر از نقد سازنده و پاسخ گویی و مثبت اندیشی است اما جامعه به امید و احساس تعلق نیاز دارد. در نتیجه باید در سمت اطلاع رسانی در مورد دستاوردها حاضر شویم و نشان دهیم که امیدواری امکان پذیر است و بسیاری با احساس تعلق به جامعه و سازمان خود، در تلاش هستند تا دستاوردها و رشد ورونق را ایجاد کنند. 

این مسائل باعث شد که به جای حضور در رسانه و تهیه گزارش هایی که بالای 60 درصد به نقد عملکردها می پردازد، در جایی حضور داشته باشم که به نقد منصفانه و مشاهده نکات مثبت ومنفی باهم مشغول است. در نتیجه به عنوان کارشناس روابط عمومی فعالیت خود را افزایش دادم  وامروز علاوه بر شنیدن نقد منتقدان، نکات مثبت و تلاش های همکاران خود را گزارش می کنم. درچنین فضایی انسان علاوه بر اطلاع رسانی، کار بسیاری را می آموزد و تجربه بیشتری کسب می کند، در حوزه خبری خود عمیق تر می شود و به عنوان یک کارشناس در حوزه و محل کار خود، مطرح می شود. من کار در محیطی کارشناسی و عمق بخشیدن به اطلاع رسانی را مفید تر از نقد گسترده و کم عمق به مسائل می دانم و به همین خاطر توصیه می کنم که خبرنگاران، علاوه بر توجه به انواع موضوعات و حوزه ها، در یک حوزه به دانش و تجربه و درک خود عمق ببخشند تا بتوانند در مواقع ضروری برای مردم و مخاطبان، موضوعات و حواشی آن را باز کنند و دلایل کارشناسی ارائه دهند. 

به قول معروف، تخریب و نقد ساده تر از ساختن و گزارش کارشناسی است و این کار یک هنر و حرفه و تخصص است. در نتیجه عشق و علاقه به کار روابط عمومی و اطلاع رسانی موجب شد که در حوزه روابط عمومی مشغول فعالیت شوم و همچنان در حال تداوم آن هستم.

 

جایگاه دانش نظری و تجربه عملی را در این کار چگونه ارزیابی می کنید؟

 

بایدبپذیریم که علم به اندازه تجربه مهم است پس نباید تنها به دانسته های تجربی خود اکتفاء کنیم. اگر روابط عمومی ها بخواهند دارای نقش محوری و اثر گذار در فرآیند تصمیم گیری سازمان ها باشند باید همسو با پیشرفت های فناوری درصدد فراهم نمودن زمینه و بستری مناسب جهت ارتقاء توانمندی ها و فعالیت های خود برآیند. بسترسازی و ایجاد خلاقیت در این زمینه نیاز به کار دسته جمعی، همدلی، آموزش، تشویق و تغییر نوع نگرش و ... دارد.

باید به فناوری های روز اطلاع رسانی، شبکه های اجتماعی و... توجه داشت و البته تاکید کنیم که برای بهبود کیفیت اطلاع رسانی و ارتباط با سازمان و مردم، لازم است که گزارش های مبسوط و عمیق و تحلیلی و کامل را باید در فضای مجلات، بولتن های داخلی، سایت های خبری و... ادامه دهیم زیرا شبکه های اجتماعی با مطالب چند پاراگرافی قادر نیست که به طور جامع و کامل به مردم اطلاع رسانی کند.

 

به نظر می رسد در برخی نهادها و موسسات، روابط عمومی بیشتر نوعی زینت مجالس است و فاقد کارآیی های لازم. چه عوامل و دلایلی را در شکل گیری چنین رویکردی دخیل می دانید؟

 

روابط عمومي‌ زماني‌ مي‌تواند نقش‌ راهبردي‌ خود را در سازمان‌ ايفا كند كه‌ در تشكيلات‌ سازمان‌ جايگاه‌ مناسبي‌ داشته‌ باشد. در سازمانهايي‌ كه‌ واحد روابط عمومي‌ در جدول‌ سازماني‌ بلافاصله‌ زير نظر مدير عالي‌ سازمان‌ قراردارد نشان‌ دهنده‌ توجه‌ به‌ روابط عمومي‌ به‌ عنوان‌ يك‌ عنصر راهبردي‌ است‌. 

 اما به نظر اینجانب، نبودساختار سازمانی مناسب برای روابط عمومی ها، نبودن تصويري از ماموريت ها و چشم اندازهاي روابط عمومي، روزمره گی و درگیر بودن آن با کارهای عادی و جاری ،نبود نگرش مثبت در سازمان به نقش مدیریتی روابط عمومی، عدم تفکیک بین تبلیغات و روابط عمومی، از جمله دلایل ناکارآمدی برخی از روابط عمومی هاست.

به عبارت دیگر، اگر روابط عمومی تنها به مسائل جاری خود سازمان مشغول باشد و از ارتباط با جامعه، شهرها و روستاهای دیگر غافل شود، همان زینت مجالس است و به کار اطلاع رسانی درون سازمانی، ارسال گل و تبریک و تسلیت و... و در نهایت تهیه یک گزارش عملکرد سازمانی محدود می شود. اما اگر واحد برون سازمانی آن با رسانه ها و مردم و شبکه های اجتماعی در ارتباط باشد، اهداف سازمانی و آینده بنگاه ها را تضمین خواهد کرد و سازمان و مدیران را از تهدیدها و خطرات و نقاط ضعف موجود و آینده باخبر می کند. 

 

مجموعه بانک پارسیان به موضوع روابط عمومی چه رویکردی دارد؟

 

خلاقیت و نوآوری، مخاطب مداری، مشارکت گرایی، پایبندی به اصول اخلاقی، انتخاب الگوی ارتباطی دوسویه بین مشتریان و مردم و رسانه ها با مدیران و کارکنان، اخلاق مداری، مشتری مداری و.... از جمله رویکردهای روابط عمومی بانک پارسیان است.

روابط عمومی بانک پارسیان، علاوه بر مسائل جاری خود در تلاش است که همواره به بررسی مسائل کلان اقتصادی و بانکی، مسائل جاری اقتصاد، بانک و صنعت و تولید، انتظارات مردم و تولید کنندگان و بنگاه ها، ذی نفعان، سهامداران و مشتریان و سپرده گذاران، نیازهای مردم در جامعه و نقاط مختلف کشور، انتقاد انتقادها و مطالبات و انتظارات و رضایت مشتریان از خدمات بانکی، دستاوردهای خدمات و فناوری های روز بانک به مردم، و... نیز بپردازد. 

به عبارت دیگر، هر آن چه که در فضای اقتصادی کشور و بازار پول، رخ می دهد  و بر بانک ها و از جمله بر بانک پارسیان اثرگذار است و از جمله دیدگاه افراد مختلف در مورد بانک پارسیان، و ... مورد توجه روابط عمومی است. روابط عمومی علاوه بر انتشار اخبار عملکرد بانک، به انعکاس دیدگاه ها و نظرات مردم و فعالان اقتصادی و مسوولان سیاسی و اقتصادی نیز توجه دارد و این نظرات و دیدگاه ها را به مدیران و کارکنان منتقل می کند و تحلیل شرایط بانک پارسیان و نظام بانکی و بازار پول نیز مورد توجه است. 

در عین حال علاوه بر تهیه مطالب و گزارش های مناسب در جهت اهداف بانک، مردم را از خدمات بانک از طریق تبلیغات آگاه می کنیم و از طریق ارتباط موثری بین رسانه ها و بانک ایجاد می شود. 

با صرف بخشی از بودجه بانک و روابط عمومی، نقش اطلاع رسانی و تبلیغ خدمات انجام می شود و در عین حال ضمن حمایت از رسانه ها، ارتباط موثر  و مفیدی ایجاد می شود که دستاوردها و تلاش های کارکنان را به اطلاع مردم و مشتریان می رساند. 

به عبارت دیگر، کار روابط عمومی چند رسانه ای، و مانند حلقه میانی یک زنجیره ارزش در کار اطلاع رسانی  و ارتباط سازمان ها با مردم است.  

 

شما در این مجموعه چه اهداف و برنامه هایی را دنبال می کنید؟ و چه دستاوردهایی داشته اید؟ 

 

تبیین راهکارهای موجود در زمینه ایفای مسئولیت اجتماعی، تداوم تفاهم میان سازمان‌ها و مخاطبان،  تداوم تعامل هرچه بهتر با اصحاب رسانه و خبرنگاران، پاسخگویی مسئولانه، توجه به کرامت انسانی و رشد معنویی کارکنان، توسعه اعتماد عمومی و مشتری محوری، توسعه برند و نام و نشان بانک، افزایش و بهبود رضایت مشتریان  و ...  از جمله  اهداف و برنامه های روابط عمومی بانک پارسیان است که با وجود مدیری توانمند و متخصص در راس روابط عمومی بانک پارسیان هم اکنون بیشتر ابن اهداف و برنامه ها تحقق یافته است. 

 و همان طور که عرض کردم، روابط عمومی انواع دغدغه های مردم، مشتریان، سهامداران، مخاطبان، کارشناسان، رسانه ها، کارکنان، مدیران، و حتی اثر فضای کلان اقتصاد بر فعالیت بانک را مورد توجه قرار داده است و از رادیو تلویزیون گرفته تا شبکه های اجتماعی و کانال های تلگرام و... اهمیت یافته و حضور مدیران بانک در صدا و سیما و همایش ها و مجلس، و ... نیز جزو برنامه های روابط عمومی است.  

این حضور گسترده در همه حوزه ها، کار روابط عمومی را نسبت به گذشته متفاوت کرده و تنها بریده جراید و ارسال گل با عرض تبریک و تسلیت و در نهایت جوابیه مانند گذشته مطرح نیست. بلکه گاهی مشارکت در بحث کانال های تلگرام و شبکه های اجتماعی نیز از وظایف ماست. 

حوزه گسترده رسانه های امروز موجب شده که علاوه بر چشم های تیزبین خود، از فناوری هایی برای جستجوی مطالب مرتبط با مدیران و عملکرد بانک و نظر و انتقاد مردم استفاد کنیم. 

و چنین فضایی نیازمند روزآمد شدن و تحول دائمی در روابط عمومی است دائم باید مطالعه کنیم و جستجو کنیم تا جا نمانیم و عقب نباشیم و متحول و کارآمد و به روز شده و مدرن باشیم.....

اهمیت و جایگاه روابط عمومی

 

متاسفانه در ایران روابط عمومی در سراب فکری مدیران قرار دارد و به عنوان کار تخصصی به آن نگاه نمی شود بلکه در حد انجام کارهای مربوط به تشریفات ادارات و حتی کارهای شخصی توسط بعضی مدیران ضعیف تعریف می شود.

- جایگاه روابط عمومی ها هنوز آن چنان که باید شناخته نشده است. مدیران برخی دستگاه ها از جایگاه روابط عمومی شناخت کافی ندارند و به همین خاطر مسئول روابط عمومی آن اداره را به کارهای دیگری مشغول می کنند. (حجت الاسلام محمود ترابی امام جمعه شاهرود)

 

- اهمیت جایگاه روابط عمومی در عصر ارتباطات و در دورانی که اطلاع رسانی در همه عرصه ها پیشتاز است، دوچندان شده است به گونه ای که موفقیت سازمان‌ها، ادارات و شرکت‌ها و دوام شان در عرصه فعالیت‌های تخصصی به عملکرد روابط عمومی های آن وابسته است.

- روابط عمومی مدون و برنامه ریزی شده یکی از ابزارهای قوی مدیریت افکار است، روابط عمومی‌ها به عنوان اصلی‌ترین حلقه ارتباط بین مدیران و کارکنان بوده و مسئولیت های خطیری در این زمینه بر عهده دارند.

- به همین دلیل توجه ویژه به روابط عمومی، به عنوان نهادی که می‌تواند به صورت نظام مند، برنامه ریزی شده و سنجیده در جهت ایجاد، حفظ و گسترش تعامل و تفاهم مدیران با کارکنان اقدام کند، بسیار حائز اهمیت است.

- ولی متاسفانه در ایران روابط عمومی در سراب فکری مدیران قرار دارد و به عنوان کار تخصصی به آن نگاه نمی شود بلکه در حد انجام کارهای مربوط به تشریفات ادارات و حتی کارهای شخصی توسط بعضی مدیران ضعیف تعریف می شود. (اسد بابایی)

- باید توجه داشت که روابط عمومی نقشی مهمی را در تعیین، شکل دهی و برنامه‌ریزی اجرای سیاست‌های راهبردی یک سازمان ایفا می‌کند و درک اهمیت روابط عمومی به عنوان بخشی از مدیریت استراتژیک به منزله یافتن نوعی مهارت مبارزه برای پیشرفت در سازمان تلقی می‌شود.

- روابط عمومی فرصتی مناسب را در اختیار مدیریت یک سازمان قرار می‌دهد که تصویر شفاف‌تری از آنچه در محیط سازمان و همچنین جامعه در جریان است یافته و برای پیشرفت هرچه بیشتر از آنها استفاده کند از این رو باید گفت یک روابط عمومی خوب می‌تواند نقش مناسبی را در پیوند مدیران و کارکنان داشته باشد مثل خونی که در رگ‌های سازمان جاری است و تکاپو و جنب و جوش سیستم را ملموس می‌کند.

- کارشناسان و مشاوران ارتباطات و روابط عمومی به عنوان چراغی فروزان، راه های توسعه و سازندگی و پشرفت را برای مدیران سازمان و موسسات به ارمغان می آورند از این رو باید گفت روابط عمومی تاکتیک‌هایی دارد که برای رسیدن به اهداف خود انتخاب و اجرایی می کند که این خود نکته‌ای قابل توجه است. (جواد جمالی شهردار زرین شهر)

- جایگاه ضعیف روابط عمومی در ساختار و فرآیند دستگاه ها، عدم اعتقاد مدیران ارشد دستگاهی و نهادی به جایگاه و ضریب نفوذ این حوزه، بی توجهی به امر پژوهش و تحقیق در روابط عمومی ها و دچار روزمرگی شدن حوزه های روابط عمومی، نبود برنامه تدوین شده چند ساله از جمله معضلات حوزه روابط عمومی هاست. (اصغر آذربایجانی رئیس کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورای اسلامی شهر اصفهان)

 

- روابط عمومی اندازه یک مبلغ دینی باید برنامه های خود را انعکاس دهد یک مبلغ، دین را تبلیغ می کند تا مردم از دین بیشتر اطلاعات کسب کنند و رجوع کنند به آن دین روابط عمومی هم باید کار یک مبلغ را انجام دهد تا مردم اطلاعات بیشتری در مورد آن اداره کسب کنند منبع موثق یک اداره روابط عمومی می باشد. (رضا زندی مسئول روابط عمومی سپاه پیشوا)

 

- روابط عمومی در یک کلمه کلید توسعه است و با تبادل اطلاعات درست و به موقع می‌توانیم جایگاه مجموعه خود را در جامعه به درستی تبیین کرده و ارزیابی درستی از کارکرد خود داشته باشیم. ( آرین ساطعی رئیس دانشگاه آزاد اسلامی استان گلستان)
 

- در بسیاری از سازمان‌ها به نقش موثر و مهم روابط عمومی‌ها به خوبی پرداخته نشده و باید تلاش کرد برای ارتقاء جایگاه دستگاه‌ها و سازمان‌ها، روابط عمومی به توانمندی لازم در بخش های مختلف برسند. (غلامحسین خواجه، رئیس دانشگاه شهید چمران اهواز)

- در دنیای حاضر، جایگاه مهم روابط عمومی بیش از هر زمان دیگر آشکار می‌شود، چرا که روابط عمومی، می‌تواند پل ارتباطی بین افراد جامعه و سازمان‌ها بوده و با انجام کار حرفه‌ای موفقیت سازمانی را تضمین کند. (علی شامل رئیس دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل)
 

- یکی از نقش‌های عمده مدیران در سازمان‌ها تقویت بخش روابط عمومی است چراکه در جهان کنونی غفلت از این نقش مهم شکست سازمان‌ها را در رسیدن به اهداف شان موجب می‌شود.

- اهمیت جایگاه روابط عمومی در عصر ارتباطات و در دورانی که اطلاع‌رسانی در تمام عرصه‌ها پیشتاز است، دوچندان شده، به‌گونه‌ای که موفقیت سازمان‌ها، ادارات و شرکت‌ها و دوام شان در عرصه‌ها و فعالیت‌های تخصصی به عملکرد روابط عمومی‌های آن‌ها وابسته است.

- بزرگ‌ترین ظلم هر مدیر به خود و سازمانش به حاشیه بردن و عدم توجه به روابط عمومی است چراکه این بخش سازمان را با کمترین زمان و هزینه به اهدافش می‌رساند. (مشتاقی لار فرماندار شهرستان سپیدان)

- باید با همکاری تنگاتنگ جایگاه روابط عمومی را در داخل و خارج سازمان ارتقا بخشیده و روابط عمومی مدیر محور را به سازمان محور بدل کنیم تا با استفاده از ظرفیت های رسانه ها و برخورداری از امکانات ارتباطی بتوانیم در معرفی توانمندی ها و توسعه فعالیت های شرکت ها اثرگذار باشد. (هومن نجاتی مدیرعامل شرکت شهرک های صنعتی چهارمحال و بختیاری)

- سرنوشت یک مجموعه تحت تاثیر فعالیت و روش های به کار گرفته شده در ایجاد یک روابط مطلوب و کارآمد است و یا می تواند برعکس آن هم صادق باشد که نشانه حساسیت حوزه کاری روابط عمومی است. (کیومرث نیازآذری رییس دانشگاه آزاد اسلامی استان مازندران)

 

خجالتی بودن در روابط عمومی

خلاصه کتاب روانشناسی خجالت "

 

فصل اول

دور و تسلسل

آیا شما در كنار دیگران احساس آرامش نمی‌كنید؟ اگر پاسخ آری است؛ پس باید گفت این «دیگران» هستند كه شما را می‌ترسانند. آیا ترس و هراس شما از دیگران طبیعی است؟ آیا این طبیعی است كه یك نگاه، یك لبخند یا یك حركت دیگران اغلب از سوی شما به بدترین شكل تعبیر و تفسیر شود؟ پاسخ من اینست كه: تا حدودی عادی است.

 علائم خجالت

- تنگی نفس یا منقبض شدن عضلات

- لرزش لب‌ها و دست‌ها و پاها

- خشك شدن بزاق در دهان

- عرق كردن زیاد از حد

 

 اثرات خجالت

خجالت می‌تواند زندگی را متزلزل سازد و از رشد زندگی افراد جلوگیری می‌كند.

- خجالت مانع از تجلی‌افكار عالی‌است، و تلاش افرادی را كه می‌توانند تا بالاترین مراتب اجتماعی صعود كنند بی‌اثر می‌سازد.

- خجالت از پیشرفت افراد باهوش كه شایستگی مدیریت و رهبری را دارند جلوگیری می‌كند

- كم‌رویی باعث می‌شود عقاید مطرح نشود.

 كم‌رویی بسیاری از افراد را غمگین می‌كند. این‌گونه افراد گرچه در تمام زندگی رویای معاش و دوست بودن با دیگران را می‌بینند، ولی با جدا كردن خود از جمع،‌ رویای آنها شكل واقعی به خود نمی‌گیرد.

 

اثرات جسمی

ترس مهمترین  عامل در خجالت است.  گاهی ترس خیلی شدید نیست و فقط یك نوع دلواپس‍ ایجاد می‌كند. زمانی ترس آشكارتر شده و باعث انقباض در نای یا اطراف قلب می‌شود.

 

 اشكال در سخن گفتن

 

افراد كم‌رو به طور معمول از ناراحتی تنفسی رنج می‌برند. این ناراحتی با انقباض قفسه سینه ایجاد می‌شود، در نتیجه كلمات بصورت ضعیف و بیمارگونه به‌گوش می‌رسد.

 انقباض‌های عضلانی

افراد خجالتی از انقباض عضلات رنج می‌برند و این مانع از تحرك كافی در آنهاست. افزون بر این شخص خجالتی چون می‌داند یا اعتقاد دارد كه به او نگاه می‌كنند، پاهایش سفت و سخت شده و آنها را به‌زحمت روی زمین می‌كشد، همچنین انگشتان او می‌لرزد.

 خستگی

یك شخص كم‌رو پس از هر بار احساس «ترس از حضور در جمع» دچار خستگی زیادی می شود كه ناشی از حالت كلی انقباض عضلانی است.

 كسل شدن

حقیقت اینست كه شخص كم‌رو غیر از چیزی كه او را می‌ترساند‌، از همه چیز غافل است. میزان دقت و هوشیاریش كم می شود. و قدرت ادراك حسی او نیز همپای آن كاهش می‌یابد. به همین دلیل یك ناطق كم‌رو آنچه را كه درباره یك موضوع عنوان كرده است فراموش می‌كند.

 اختلال‌های عروقی

انقباض و انبساط رگ‌های بدن باعث سرخی یا پریدگی رنگ چهره افراد كم‌روست و این خود یكی از دلایل ناراحتی آنهاست.

 اختلال در غده‌های ترشح‌كننده بدن

با توقف ترشح بزاق؛ دهان و لب‌های آدم خجالتی خشك می‌شوند و دست‌ها و زیر بغل او فوق‌العاده عرق می‌كند.

 اثرات روانی

 احساس ترس و نگرانی

بطور كلی یك شخص خجالتی فردی لایق و ارزنده است؛ و با ناامیدی احتیاج دارد كه دیگران قدر و ارزش او را بدانند. آدم خجالتی از شكست در اجتماع می‌ترسد. او همیشه از اینكه دیگران او را حقیر بشمارند در هراس است.

شخص كم‌رو حتی زمانی كه مقاومت می‌كند و از فرار كردن دوری می‌جوید؛ اضطراب و دلهره وحشتناكی او را فرامی‌گیرد و بر او غلبه می‌كند.

 معمای ذهنی

اگر از یك شخص خجالتی حتی اگر باهوش هم باشد سوال شود ، خاموش می‌ماند و چنان به‌نظر برسد كه مات و مبهوت شده است. در شرایطی دیگر با صدای بلند می‌خندد اما جرأت گفتن حتی كلمه‌ای ندارد. پس از این حالت شخص كم‌رو مغزش از كار می‌افتد.

 بیشتر افراد خجالتی را می‌توان در سه حالت زیر مشاهده كرد

- حساس: خیلی راحت آشفته می شود. شخصیت خیلی عاطفی دارد. بالاتر از همه، شخص حساس غیرفعال است.

- عصبانی: خیلی بی‌ثبات، بی‌اختیار، غیرقابل تغییر و عاطفی است. چنین فردی غیرفعال است.

شجاع و متهور: چنین شخصی تندخو، جاه‌طلب، خشن و غیرقابل انعطاف. برخلاف دو گروه پیشین فعال است.

افراد حساس، عصبانی و خجالتی را خطر «واخوردگی یا كنار گذاشته شدن»؛ و دوری گزیدن دیگران از آنها تهدید می كند. زیرا این باور را دارند كه در سلك شكست‌خوردگان اجتماع خواهند بود! به همین خاطر است كه شخص خجالتی از حضور در جمع دوری می‌گزیند. در حقیقت آنها خودشان پیشتر از آنكه دیگران آنها را كنار بگذارند، گوشه‌گیری كرده‌اند. اشتباه افراد خجالتی درست در همین نقطه است. چرا كه با ترس از شكست پیش از آنكه حركتی را شروع كنند شكست می‌خورند.

 بررسی صفات دیگر افراد خجالتی

شخص خجالتی به‌خاطر داشتن احساس عاطفی تا حد زیادی تحت‌تاثیر حوادث است . او غیرفعال است، از این‌رو بجای تلاش برای عمل یا عكس‌العمل داشتن، هیجان‌های خود را مخفی می‌دارد. بنابراین یك شخص كم‌رو وقتی وارد عمل می شود اغلب درمی‌یابد كه مشكل او حل شده است.

 خجالتی‌ها به جامعه باز می‌گردند

اشخاص خجالتی از جامعه می‌ترسند، با این حال به جامعه باز می‌گردند چون:

- نیاز زیادی به محبت دیگران دارند.

- هم‌چنین نیاز دارند به دیگران محبت كنند.

شخص كم‌رو اغلب فعال نیست به این علت خیلی ناراحت است و ناشیانه عمل می‌كند. هنگام سخن گفتن تمام نشانه‌های تمایل به گریختن را از خود نمایان می سازند. شخص باید تسلط بر كلام و بیان آنها را بیاموزد و در حركات خود دقت كند.

بنابراین تكرار می‌كنم اجازه ندهید كه عواطف بر شما غلبه كنند.

 شخص خجالتی آسیب‌پذیر است

فرد خجالتی بخاطر آسیب‌پذیر بودن هنگام حمله بی‌دفاع است و قادر به عكس‌العمل سریع نیست. بخاطر غیرفعال بودن، فاقد هر نوع وسیله دفاعی است.

همیشه احساس می‌كند مورد تهدید است حتی زمانی كه كسی قصد سوئی نسبت به او دارد.

شخص خجالتی‌از اینكه مركز توجه و علاقه باشد رنج می‌برد. از سویی دیگر از بی‌تفاوتی متنفر است. در مجموع شخص خجالتی از سر و كار داشتن با دیگران خشنود نیست اما انتظار دارد كه دیگران در برخورد با او ادب و نزاكت را رعایت كنند.

شخص خجالتی همیشه در جمع مراقب است كه دیگران چه می‌گویند. او ساده‌ترین تغییرات را در صدا، خنده و نگاه افراد به‌خاطر می‌سپارد. این فرد تصور می‌كند با پنهان شدن در لاك دفاعی‌خود می تواند خود را حمایت كند، در حالیكه به این ترتیب فقط غذای فكری او تامین خواهد شد و بجای حمایت صدمه خواهد دید.

چگونه بر کمرویی در روابط غلبه کنیم/ مهارت های اجتماعی خود را افزایش دهیم

چگونه بر کمرویی در روابط غلبه کنیم/ مهارت های اجتماعی خود را افزایش دهیم

 

براي برخورداري از روابط بين فردي رضايت بخش، تقويت مهارت هاي اجتماعي بسيار مفيد است و همچنين كنترل سبك تفكر و تفسيرهايي كه ازموقعيت اجتماعي خود به عمل مي آوريم بسيار مهم است.

"كمرويي" به دستپاچه شدن در مقابل افراد و احساس ناراحتي كردن در حضور ديگران اطلاق مي شود. نكته مهم در مورد كمرويي اين است كه بيشتر افراد اين تجربه را به صورت مشترك دارند. افراد كمرو مي گويند كه در برقراري مكالمه و حفظ تماش چشمي با ديگران مشكل دارند و زماني كه مي كوشند با فردي ارتباط برقرار كنند، احساس ناراحتي مي كنند.

افراد كمرو مسائلی چون دل پيچه، تپش قلب، تعرق، سرخ شدن، افكار خود تحقيركننده، نگراني درباره ارزيابي منفي ديگران، مهارت اجتماعي ضعيف، بازداري اجتماعي و دست و پا چلفتي بودن را تجربه می کنند.

گاهي اوقات احساس كمرويي طبيعي است ولي مي توان ياد گرفت كه بر اين احساس خود غلبه كرد و يك فرد اجتماعي تر شد. افراد كمرو با پذيرفتن اينكه هميشه كمرو خواهند ماند و زندگي اجتماعي آنها به ابتكار ديگران وابسته است نگرش بدبينانه اي را اتخاذ مي كنند. وقتي افراد ياد بگيرند تعاملات اجتماعيشان را تحت كنترل خود درآورند مي توانند بر كمرویي غلبه كنند.

براي برخورداري از روابط بين فردي رضايت بخش،تقويت مهارت هاي اجتماعي بسيار مفيد است. همچنين كنترل سبك تفكر و تفسيرهايي كه ازموقعيت اجتماعي خود به عمل مي آوريد بسيار مهم است. افراد بايد طرز تفكر خود را درباره كمرويي تغيير دهند و در برقراري گفتگو نقش داشته باشند.

سازگاري با ديگران مستلزم برخورداري از مهارت هاي مكالمه اي خوب است. تحقيقات نشان داده كه مهارت هاي مكالمه اي افراد كمرو به شدت ضعيف است. افراد كمرو درآغازكردن مكالمات محتاط هستند، آنها سكوت را نمي شكنند و با اشتياق به گفته هاي فرد ديگر پاسخ نمي دهند.

افراد كمرو بايد مهارت هاي مكالمه اي خود را بهبود بخشند و خوشبختانه مي توان مهارت هاي مكالمه اي را ياد گرفت و بهبود بخشيد. افرادي كه در برقراري گفتگو مشكل دارند اغلب شكايت مي كنند كه چيزي براي گفتن پيدا نمي كنند. اين مشكل سه راه حل دارد؛ اول داشتن انتظارات واقع بينانه مهم است. افرادي كه زياد حرف مي زنند معمولا ياد گرفته اند بسياري از عقايد و افكار خود را قبل ار بيان كردن سانسور نكنند. آنها همچنين ياد گرفته اند توقعات خود را در مورد انجام مكالمه معني دار پايين آورند و به صحبت هاي كوتاه نيز رضايت دهند.هدف از صحبت كوتاه اين است كه ديگران متوجه شوند شما به آنها علاقه مند هستيد. وقتي براي اولين بار شخصي را مي بينيد لازم نيست براي اينكه علاقه خود را براي مكالمه به او نشان دهيد، به مدت طولاني صحبت كنيد رابطه عميق و معني دار بعدا ايجاد خواهد شد.

راه حل دوم براي بهبود بخشيدن مهارت هاي مكالمه اي خود آشنايي با ويژگي هاي مكالمه خوب است. يك ارتباط بين فردي خوب شامل دو مولفه اصلي است كيفيت ارتباط و عمق وارزش ارتباط. كيفيت ارتباط به صحبت كردن به شيوه اي كه بيانگر احساس آرامش، توجه، غير رسمي بودن، پذيش، درك و فهم و علاقه مندي باشد اشاره دارد. افرادي كه ارتباط شان با ديگران از كيفيتي بالا برخوردار است، مي دانند كه چه موقع سكوت را بشكنند و به طرف مقابل خود بفهمانند كه او رادرك مي كنند. منظور از عمق و ارزش ارتباط، ارتباطي است كه شخصي، عميق، دقيق و ارزشمند است. يكي از راههايي كه باعث مي شود ديگران حس كنند مكالمه شان براي شما عميق و با ارزش است،نشان دادن توجه خالصانه و صادقانه به چيزهايي است كه براي آنها مهم و معني دار است. راه حل سوم؛ براي افرادي كه در برقراري گفتگو مشكل دارند، تمرين حرف زدن با ديگران است.

براي غلبه بر كمرويي خود ما مي توانيم نقش موثري در اين مورد ايجاد كرده و ترس و طردشدگي را از خود دور كنيم و از خود در روابط اجتماعي مان ارزيابي منفي نداشته باشيم و اين نوع ارزيابي احتمالا به افسردگي، خشم، اضطراب و عزت نفس پايين ما منجر مي شود و اين احساسات دقيقا احساساتي هستند كه افراد تنها از آن رنج مي برند.

نقش روابط عمومی در دیپلماسی عمومی

نقش روابط عمومی در دیپلماسی عمومی

بعد از جنگ جهانی دوم  دیپلماسی به معنای سنتی آن کارایی لازم را برای پیشبرد سیاستهای کشورهای توسعه طلب درنظام  جدید جهان ، نداشت. به همین دلیل برای اولین باردرسالهای دهه شصت میلادی، آمریکاعرصه دیپلماسی عمومی را به جنبه های جدیدی از فعالیت های روزمره دیپلمات های خود افزود و برای اجرایی شدن آن بخشی تحت عنوان Public Diplomacy  در وزارت خارجه آمریکا بوجود آمد.

« بنابرمطالعات كتابخانه كنگره آمريكا درمورد برنامه‌ها و فعاليتهای فرهنگی بين المللی كه برای ارائه به كميته روابط خارجی سنای آمريكا تهيه شده است اصطلاح ديپلماسی عمومی ‌‌اولين باردرآمريكا ودرسال 1965 توسط ادموند گوليون Edmund Gullion رئيس مدرسه حقوق وديپلماسی فلچر Fletcher در دانشگاه  تافت Tufts و همراه با تاسيس مركز ادوارد مورو  Edward R Murrow برای ديپلماسی عمومی‌  به كارگرفته شد. اين مركزدريكي ازاولين بروشورهای خود ديپلماسی عمومي را تأثيرگذاري بر نگرشهاي عمومي ‌‌براي شكل دهي واجراي سياستهاي خارجي وشامل ابعادي ازروابط بين المللي ميداند كه فراترازديپلماسی سنتی است. ايجاد افكارعمومی‌ ‌بوسيله دولتها دركشورهای ديگر، تعامل گروههای خصوصی ومنفعتی يك كشور با نظايرشان دركشورديگر، گزارش مسائل خارجی وتأثير آن برسياست، ارتباط ميان ارتباط گران حرفه‌ای مانند ديپلماتهاوخبرنگاران خارجی وفرايند ارتباطات بين فرهنگي از جمله‌ اين ابعاد است. برمبنای اين ديدگاه درديپلماسي عمومی ،محوريت با جريان فراملی اطلاعات و عقايد است موضوع اصلی دیپلماسی عمومی در جهان؛ تنها برقراری ارتباط بین دیپلمات های کشورها نبود ، بلکه از سطح ارتباط میان دست اندرکاران حوزه سیاست خارجی فراتر رفت و محدوده عمومی تری یافت .

 در وهله اول  دیپلمات ها در اجرای  آنچه که دیپلماسی عمومی خوانده می شد  به سراغ نخبگان  جامعه محل ماموریتشان رفتند. این نخبگان از میان هنرپیشگان معروف، ورزشکاران برجسته، دانشجویان و اساتید عالی رتبه دانشگاه ها ، روزنامه نگاران حرفه ایو شناخته شده ، انتخاب شدند.

بر اساس یکی از اصول دیپلماسی عمومی نخبگان به دلیل تاثیر عمیق و پایداری که بر بدنه جوامع انسانی دارند مورد توجه قرار می گیرند تا از طریق آنها بتوانند در جوامع هدف جریانی سازی لازم را برای  تامین منافع ملی کشور متبوع خود بوجود اورند. .

در سالهای پس از دهه 90 میلادی و پیان جنگ سرد این عرصه  باز هم گسترش یافته و بر اساس تئوری جوزف نای نظریه پرداز امریکایی قدرت نرم را نیز شامل شد. بر این اساس  ارتباط دولتمردان یک کشور با توده های مردم موضوع دیپلماسی عمومی شد و حضور در مجامع هدف ، از طریق وسایل ارتباط جمعی با برقراری ارتباط با افکار عمومی کشورها و تشریح دلایل اتخاذ سیاستی خاص و توجیه و تبیین  عملکرد آن سیاست برای افکار عمومی از اهداف و وظایف اصلی دیپلماسی عمومی مطرح شد . بطوریکه هم اکنون کشورها برای پیگیری اهداف و برنامه های خود در جامعه هدف و تاثیر بر مغزها و قلب های افکار عمومی از حداکثر توان خود استفاده می کنند و سرمایه گذاری های عظیمی در این حوزه انجام می دهند..

ابعاد دیپلماسی عمومی گاهی چندان گسترده می شود که دست اندرکاران آن متهم به دخالت آشکار در سیاست های کشور پذیرنده می شوند ، به عنوان مثال ارتباط با احزاب کشور مقصد یا اقدام به نفع یک گروه یا به زیان گروهی دیگر در آن کشور از جمله مواردی است که به دخالت تعبیر می شود.

 

اجرای دیپلماسی عمومی بر عهده کدام نهاد است؟

در این خصوص اختلاف نظرهایی وجود دارد. برخی وزارت خارجه هر کشور را مسئول دیپلماسی عمومی می دانند و برخی عالی ترین مسول کشور را. برخی دیگر تمامی اتباع یک کشور را مسئول اجرای دیپلماسی عمومی می دانند . به عنوان مثال رسانه های یک کشور می توانند بدون حضور فیزیکی چهره و تصویر مثبتی از آن کشور را در خارج از مرزها به نمایش بگذارند.

به عنوان مثال اکنون صدای امریکا تلاش دارد با هزینه کنگره امریکا در دیگر کشورهای جهان به نوعی تصویر مثبت از سیاست های ایالات متحده امریکا ارائه دهد و در این مسیر از زبان های مختلف بهره می گیرد یا بی بی سی همین نقش را برای انگلیس دارد. بر این اساس بخشی از دیپلماسی عمومی به دیپلماسی رسانه ای بازمی گردد. به این ترتیب تنها وزارت خارجه یک کشور متولی دیپلماسی عمومی در آن کشور نیست بلکه هر کشوری از نهادها و شیوه های خاص خود برای اجرای دیپلماسی عمومی بهره می گیرد.

فراتر ازاین ، مجموعه دولت و ملت و ازجمله روابط عمومی ها کارشان تصویر سازی مثبت از کشور در نزد اتباع سایر کشورها است . در این مسیر آنها  می کوشند با همه امکانات خود با برداشت های منفی که از یک کشور بوجود امده است مقابله کنند.

تعریف دیپلماسی رسانه ای

دیپلماسی رسانه ای که ازمباحث جدید در سیاست خارجی است  درچهاردهه گذشته کم کم جای خود را درعرصه بین المللی بازکرده وامروزه به عنوان یکی ازرشته های مهم دانشگاهی دردانشگاه های معتبرجهان تا سطح دکترا تدریس می شود.

با وجود آنکه بعضی ازصاحب نظران "دیپلماسی رسانه ای " را جدا از "دیپلماسی عمومی"  می دانند ؛ اما بیشتر کارشناسان رسانه دیپلماسی رسانه ای را یکی از شاخه های اصلی و ابزارهای   کاربردی دیپلماسی عمومی می دانند. با توجه به این موضوع میتوان دیپلماسی رسانه ای Media Diplomacy را بصورت زیر تعریف کرد:

« ديپلماسی رسانه‌ ای به معنای به كارگيری رسانه‌ها به عنوان ابزاری مناسب برای تكميل ،ارتقاء و اجرای سياست‌ خارجی یک کشور محسوب می شود.  »

اما ازآنجا که دیپلماسی رسانه ای درعمل  پیچیده ترین میدان رویارویی یک نظام با انواع فرصت ها و تهدیدهای درونی وبیرونی درعرصه های گوناگون است. کمبود نیروی کارآمد و متخصص که به مبانی نظام معتقد باشد و از ایمان وتخصص کافی برای کار با ابزارهای نوین و پیچیده برخوردار باشد ، هر گونه برنامه ریزی و طراحی را با چالش جدی دراین عرصه روبروساخته است. همین پیچیدگی کاردر عرصه دیپلماسی رسانه ای و کمبود نیروی لازم برای اجرای دقیق آن ، طراحی الگوها و اجرای موفق آنها را با مشکلات جدی در چند سال اخیر روبرو کرده است. زیرا امروز صحنه رقابت رسانه ها به راستی به پهنه جنگی تمام عیارتبدیل شده است.

امروزه اغلب کشورهای صاحب نفوذ در عرصه جهانی  با تمام قوا در عرصه دیپلماسی عمومی وارد شده اند  و منافع ملی خود را دنبال می کنند. دراین فضای رقابتی تقریباً هیچ دوست دائمی یا دشمن همیشگی  برای یک کشور وجود ندارد.آنچه دردیپلماسی ازآن به عنوان دوستی یاد می شود همکاری و همراهی درجهت تامین منافع مشترک است .  دوستی وعلاقمندی به معنایی که درعالم مناسبات فردی معمول ومرسوم است. در دیپلماسی رسانه ای و سیاست خارجی کشورها معنی و مفهومی ندارد.

 

کارکرد روابط عمومی در دیپلماسی عمومی  

روابط عمومی ها  امروز به عنوان بال دوم دیپلماسی عمومی درخدمت  تامین منافع کشورها عمل می کنند وعهده دار نقش های پیچیده ای هستند که در گذشته حتی تصور آن هم ممکن نبود.  

در آغاز قرن 21 روابط عمومی ها با بهره گیری از فناوری پیشرفته و مدرن ونیز برخورداری از محیط سایبری ، وارد حوزه های بسیار گسترده ای شدند که پیش از این حتی خوشبین ترین کارشناسان تصور ان را هم نمی کردند.

با درنظر گرفتن این واقعیت می توان گفت شیوه ها و روش های سنتی گذشته در روابط عمومی ها دیگر  نمی تواند به تنهایی پاسخگوی تغییر و تحولات اساسی روز بویژه در دیپلوماسی عمومی باشد . برای رسیدن به اهداف عالی یک روابط عمومی چابک و کارآمد که در خدمت دیپلماسی عمومی قرار گیرد ،  باید روش ها و تکنیکهای جدیدی را به کار گرفت.                          

دولتها ی مطرح در عرصه دیپلماسی عمومی با  بهره گیری از تکنیک های مختلف ، میلیون ها دلار هزینه می کنند تا افکار عمومی یک ملت یا جهان را شکل داده و یک باور عمومی مثبت را به جای یک باور منفی در جامعه هدف ایجاد و نهادینه کنند. این هزینه صرف شده برای تغییر افکار عمومی یا ساختن یک تصویر مثبت از یک کشور در کشور دیگر، به نوعی سرمایه گذاری بلندمدت برای دستیابی به اهداف و سیاست های آن کشور محسوب می شود.

در گذشته  نام ایران همراه با تصاویر مثبتی مثل فرش ایرانی یا زعفران  یا پسته همراه بود اما بدلیل تلاش های وسیع و تبلیغات منفی گسترده ای  که علیه ایران  در این سال ها در جهان بویژه در آمریکا و اروپا  صورت گرفته است ، متاسفانه نام ایران را همراه با تروریسم ، نقض حقوق بشر و تولید سلاح های کشتار جمعی همراه ساخته اند. ایران اگرچه با راه اندازی شبکه های بین المللی خبری مانند پرس تی وی و العالم و شبکه های تولیدی مانند الکوثر و سحر تلاش کرده است با روند ایران هراسی در غرب مقابله کند ، اما هم زمان  ما تلاش درخور توجهی در دستگاه دیپلماسی  انجام نگرفته است تا از طریق دیپلماسی عمومی بر سایر کشورها تاثیرگذار باشیم . هم درجهت زدودن افکار منفی در باره ایران و هم در ایجاد تهاجم متقابل در برابر غرب مانند تولید فیلم ها و سریال های پر مخاطبی که در سایر کشورها نیز مخاطب خود را پیدا کرده است . بر این اساس ضرورت تدوین  یک راهبرد مدون به منظور تاثیرگذاری  بیشتربر افکار عمومی  سایر مردم جهان و تغییر در جهت مثبت اندیشی آنها  در باره ایران بیش از هر زمان دیگر احساس می شود.  

از این منظر به گمان من  تقویت روابط عمومی ها در ایران هم از لحاظ آموزش نیروی انسان کارآمد که به روز باشد و هم از جهتی که درخدمت  دیپلماسی عمومی قرار گیرد . ضرورت حتمی دارد.

روابط عمومی ها امروزه نه به عنوان یک پل ارتباطی بین مردم و مسئولین بلکه ایجاد کننده راه های ارتباطی بین اداره تابعه با افکار عمومی داخل و خارج کشور شناخته می شوند. روابط عمومی ها دیگر مرکزی برای توجیه سیاست ها و تائید یا تکذیب خبرها نیستند بلکه با بکارگیری روش های نوین تلاش می کنند  بخشی از وظایف و کارکردهای  دیپلماسی عمومی را نیز  به دوش کشند.

روز روابط عمومی فرصت مغتنمی است تا به همدیگر یادآور شویم که  مفهوم سنتی روابط عمومی ، یعنی ایفای نقش تدارکاتی و انجام تبلیغات و برگزاری همایش ها  دیگر در حاشیه قرار دارد امروزه وجهه اصلی این حرفه در یک سازمان افکار سازی و تاثیر عمیق بر رفتارهای دیگران است . یعنی روابط عمومی نوین دیگر بدنبال برقراری ارتباط یکسویه با مخاطب نیست بلکه ارتباط کاملا دو یا چند سویه شده است و در یک روابط کاملا تعاملی دو یا چند جانبه افکرا مورد نظر و طراحی شده در جامعه هدف ساخته می شود. روابط عمومی نوین در جایگاه مدیریت افکار عمومی و اثر گذاری بر تعامل سازمان یا دولت با محیط اش می تواند در عرصه دیپلماسی عمومی نقش آفرینی کند. در این صورت است که  روابط عمومی،  یکی از ابزارهای مهم برای رسیدن به اهداف تعیین شده برای دیپلماسی عمومی  در کشور تلقی می شود.

برگزاری  روز روابط عمومی تنها به منظور یک اقدام تشریفاتی  آثاری  جز اتلاف بودجه در پی نخواهد داشت ولی اگر جایگاه و کارکرد واقعی روابط عمومی نقد یا معرفی شود، به طور قطع اثر گذار و آینده ساز  خواهند بود .

امروزه با برخورداری از جامعه بزرگ تحصیلکرده در رشته های روابط عم می و اساتید برجسته این رشته در کشور بخوبی می توان این باور را در میان مسئولان جا انداخت که تنها فناوری پیشرفت نکرده بلکه اندیشه ها نیز متحول شده اند. بکارگیری  اندیشه های پویا و افزایش توانمندی و بروز رسانی دانش روابط عمومی در ایران می تواند بخشی از نیاز روز افزون کشور را در عرصه دیپلماسی عمومی تامین کند.

نقش و تاثير ارتباطات و روابط عمومي درجها‌ن معا‌صر

 

نقش و تاثير ارتباطات و روابط عمومي درجها‌ن معا‌صر

 

 

ارتباطات همواره به‌عنوان یكی از موضوعات بسیار مهم برای بشر محسوب شده است و امروز در عصرارتباطات ودردورانی قرار داریم كه قدرت در دست جوامعی است كه از نیرومندترین شبكه‌های ارتباطی و به تبع آن، از بیشترین اطلاعات برخوردار باشند و این حقیقت انكارناپذیر تمدن كنون جهانی است.
27اردیبهشت (۱۷ ماه مه) هر سال براساس مصوبه‌ی مجمع عمومی سازمان ملل متحد به عنوان روز جهانی جامعه اطلاعاتی انتخاب شده است و هر سال محورها و شعارهایی را برای اجرای سیاست‌ها و توسعه‌ی اهداف ارتباطی در سطح جهان مطرح می‌كند.در ایران نیز روز ۲۷ اردیبهشت‌ ماه كه پیش از این روز جهانی ارتباطات نام داشت، به روز ارتباطات و روابط عمومی تغییر نام یافته است؛ این اقدام از جمله برنامه‌های دولت برای گسترش حوزه‌ی برنامه‌های روابط عمومی‌ در كشور است واز این رو به عنوان روز ارتباطات و روابط عمومی‌ در تقویم‌ها و مناسبت‌های كشور منظور و این مناسبت به فهرست مناسبت‌های كشور افزوده شده و در تقویم رسمی‌ درج گرديد. روابط عمومی نوین، به مثابه آیینه‌ی تمام‌نمای انتظارات و مطالبات برحق جوامع انسانی، از سازمان‌ها و نهادهایی است كه برای خدمت به آن‌ها، تكوین و سامان یافته‌اند،ولذا روز ارتباطات و روابط عمومی فرصتی است مغتنم برای بازبینی انتقادی هوشمندانه و منصفانه در راه‌های طی شده، فراز و نشیب‌های فراوان آن و نیز ترسیم چشم‌اندازی روشن از آینده كه می‌باید و می‌تواند در خور شأن و منزلت انسان امروز، طراحی و تدبیر شود. نامگذاری روزی به نام “ارتباطات و روابط عمومی” را باید به فال نیک گرفت. اما ای کا ش به محتوای کار اهمیت بیشتری داده مي شد. در حال حاضر فعالیت های مرتبط با این روز حالت نمایشی و ظاهری پیدا کرده است و عمق لازم را ندارد.

ارتباطات شرط بقا‌ و تکامل انسا ن وجا معه
از گذشته تاکنون ارتباطات با همنوع، همواره يکي از مسايل بسيار مهم براي انسان محسوب مي‌شده و از صورتهايي مانند استخدام دوندگان براي حمل پيامهاي فرمانروايان، استفاده از دود، نور، پرچم، کبوتران نامه‌بر، اسب، به علائم الکتريکي تحت عنوان تلگراف، امواج راديويي و تصويري تا ارتباطات ماهواره‌اي و سيستمهاي پيشرفته انتقال همزمان و سريع اطلاعات، صوت و تصوير از طريق کابل فيبر نوري تکامل يافته‌است.
ارتباطات شرط بقاء وتکامل انسان و کلیه سازمان ها و نهادهایی است که توسط آن به وجود‌آمده اند. انسان از زمانی که درک کرد می تواند با برقراری ارتباط بین خود،طبیعت و همنوعانش به زندگی بهتری دست پیدا کند گام در وادی توسعه و پیشرفت گذاشت و روز به روز اشکال مختلف ارتباط پیچیده ترو فنی تر شد و از آنجایی که نوع ارتباط انسان مختص اوست و ویژگی ها ‌و پیچیدگی های آن نیز اختصاص به نوع انسان دارد، از اهمیت خاصی برخوردار است .

نقش و تاثيرمثبت ارتبا طات در جهان معا صر
در نگرش جديد، رسانه‌هاي همگاني به‌عنوان بخشي از تماميت ارتباطات در صحنه جهاني ارزيابي شدند. ودر يک جمع‌بندي کلي آثار متفاوتي در نقش و تاثير ارتباطات در جهان معاصر محسوس است که ازجمله آثار مثبت آن ، مي‌توان به تسهيل همگرايي سياسي در داخل جوامع و بين ملتها در صحنه بين‌المللي، توسعه شهرنشيني، ارتقاي سطح سواد، افزايش درآمد سرانه و تقويت پيوندهاي اجتماعي بين جوامع که نهايتا روند دستيابي به "رفاه اقتصادي" را هموار خواهد کرد ، افزايش مناسبات و مبادلات فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و علمي ميان ملل و اقوام گوناگون و از ميان رفتن فواصل جغرافيايي و کمک به برقراري تفاهم، همبستگي، هم‌گوني و همکاري بين‌المللي ، اشاره کرد. کمک به پيشبرد سياستهاي ملي و افزايش سطح مشارکت اجتماعي و برقراري وضع مناسب براي حل و فصل بحران نفوذ، مشارکت، هويت و مشروعيت ، توانايي کمک به برقراري صلح جهاني از طريق تغيير در تصورات طرف مناقشه و ايجاد تصورات دوستانه و گسترش صلح و ثبات و امنيت، کارکرد آموزشي و دادن اطلاعات به ملتهاو آگاه ساختن ملل از سنتهاي ريشه‌دار ملي و تاريخي و کمک به‌گسترش آزادي و احترام به حقوق انساني از ديگر آثار مثبت آن است.

روابط عمومي يكي از جلوه هاي مهم ارتباطات انسا ني
بسياري از بزرگان و فيلسوفان در تعريف انسان گفته اند انسان موجودي است اجتماعي و از بارزترين نمادهاي شخصيت در انسان، اجتماعي بودن است. اوج اجتماعي بودن انسان در حوزه ارتباط عمومي او با ديگران شكل مي گيرد.ارتباطات انساني مايه تكامل و تعالي شخصيت انسان است و بنا بر بعضي ديدگاه ها اساس شخصيت انسان را شكل مي دهد. دامنه ارتباطات، دامنه بسيار گسترده و وسيعي است و يكي از جلوه هاي مهم ارتباطات انساني، روابط عمومي است، چه به عنوان يك فرآيند ارتباطي كه ميان سازمان ها و موسسات و جامعه پديدار مي شود، چه به عنوان يك نهادي كه بخشي از سازمان ها را تشكيل مي دهد.

اهميت روابط عمومي
روز 27 اردي بهشت به نام روز "ارتباطات و روابط عمومي" در واقع سنگ محکي است براي روابط عمومي ها که بدانند در هزاره سوم در چه جايگاه و موقعيتي قرار گرفته اند . در واقع پاسداشت و گرامي داشت اين روز خجسته و ميمون براي روابط عمومي چي ها که همواره مهجور قرار
مي گيرند مي تواند چه دستاوردي عظيمي داشته باشد ؟!
برگزاري چند مراسم در گوشه کنار کشور و سخنراني در باب اهميت و جايگاه روابط عمومي تنها کاري است که مي شود انجام داد . قدر مسلم اينکه اگر اين روز هم نبود هيچ اتفاقي براي روابط عمومي ها نمي افتاد . مشکلاتي که امروزه روابط عمومي ها وکارکنان آن با دست و پنجه نرم مي کنند هموره از ديد مسوولان بالادست آنها پنهان مانده است. هيچ کوششي ولو اندک براي ارتقاء و جايگاه روابط عمومي برداشته نمي شود . روابط عمومي در ايران همچنان در حد حرف باقي مانده است. در واقع نامگذاري اين روز نقطه عطفي در تاريخ پنجاه و اندي ساله روابط عمومي در ايران است .
اين نامگذاري از اينرو واجد اهميت است که بدانيم که روابط عمومي به عنوان يک فرايند و نه يک رويداد چه نقش مهم و پر رنگي در مناسبات اجتماعي جامعه و سازمان ها ايفاد مي کند . مناسباتي که هرچند در برخي مواقع به دست فراموشي سپرده مي شود و يا اينکه مورد بي مهري قرار مي گيرد ، اما با اين حال روابط عمومي چون زورقي در درياي طوفاني و مواج ناملايمتي ها به راه خود ادامه مي دهد . بحث پيرامون اهميت روابط عمومي به کرار از سوي متخصصان و دلسوزان اين رشته بيان شد ، ليکن باز هم نمي توان از کنار تعاريف ارائه شده از روابط عمومي به سادگي گذشت .
در عصري که ما در آن بسر مي بريم ، روابط عمومي به عنوان يک جريان هميشه پويا در عرصه جهاني ، ملي و منطقه اي مي تواند نگاه جامعه و به ويژه مسوولان را به خود معطوف نمايد . نگاهي که بعضاً نيازمند توجه است و چشم پوشي از آن قابل اغماض نيست چرا که به حاشيه بردن‌ روابط عمومي در سازمان مي تواند براي يک سازمان تبعات ناگواري داشته باشد .
بايد قبول کنيم که روابط عمومي در کشور ما آن گونه که بايسته و شايسته است به جايگاه واقعي خود دست نيافته است هر چند که در اين رابطه پيشرفت هاي محسوسي صورت گرفت اما نسبت به ساير کشورهاي جهان مي توان گفت که ما هنوز در ابتداي راه هستيم ، در ابتداي همين راه بايد گفت اين روزها درا کثر سازمان ها و نهادها ، روابط عمومي با بي مهري روبرو شده اند واين نکته را هم مي توان گفت که بي مهري به روابط عمومي زماني براي مديران وسازمان ها مکشل آفرين خواهد شد .امروزه نقش روابط عمومي و حيطه فعاليت آن بر هيچکس پوشبده نيست . تمامي فعالان جامعه در بخش هاي مختلف فرهنگي ،سياسي ،اقتثادي و ... جوياي روابط عمومي هايي هستند که آنان را در طراحي روش هاي معقول و تعيين خط مشي هاي مرتبط با آينده ياري دهند .

تعريف روابط عمومي
روابط عمومي به عنوان عاملي براي پيوند فرهنگ‌ها، اخلاق، سنن ، آرا و نظرات در جامعه است. اين مجموعه در نظام‌هاي سياسي فراز و نشيب‌هاي فراواني را در طول تاريخ پشت سر گذاشته است.
تاكنون ازروابط عمومي تعريف جامعي ارايه نشده است. برخي صاحب‌نظران آن را علم، برخي دگير آن را هنر قلمداد مي‌كنند. عده‌اي نيز آن را مديريت ارتباطات بين سازمان و گروه‌هاي استراتژيك مي‌دانند. اما انجمن بين‌المللي روابط عمومي آن را چنين تعريف مي‌كند: « روابط عمومي بخشي از وظايف مديريت سازمان است و علمي ممتد، مداوم و طرح ريزي شده است كه از طريق آن افراد و سازمان‌ها مي‌كوشند تا تفاهم وپشتيباني كساني را كه براي سازمان يا مؤسسه اهميت دارند، به دست آورند.»‌هر
روابط عمومي در نظام‌هاي سياسي معاصر « گذشته و حال»، داراي شرايط خاصي بوده است. با انقراض سلسله قاجار در سال 1925 و آغاز حاكميت سياسي پهلوي، اين نظام به منظور فشار بر افكار عمومي، رسانه‌هاي گروهي و مطبوعات را به انحصار خود در آورد.
روابط عمومي و ابزارهاي اطلاع رساني به طور تمام عيار در خدمت فرهنگ اشرافيت، تبليغ گزاف گويي، چاپلوسي و دفاع از نظام سياسي وقت قرار گرفت. به علت نبود فضاي باز سياسي و بي‌توجهي به مطالبات مردم، روابط عمومي دراين دوره جداي از مردم فعاليت مي‌كرد. جريان ملي شدن صنعت نفت و افزايش نارضايتي افكار عمومي زمينه را براي تشكيل روابط عمومي به طور رسمي در اين صنعت فراهم كرد . همين طور گسترش دوره آموزشي تحقق پيدا كرد. مؤسسه آموزشي در روابط عمومي در سال 1336 تأسيس و در سال 1350 به دانشكده علوم ارتباطات ارتقا يافت.

نقش روابط عمومی در توسعه تفاهم اجتماعی

تفاهم اجتماعی از مفاهیم نوینی است که امروزه در بررسی های اقتصادی، اجتماعی و ارتباطی جوامع مدرن مطرح شده است. طرح این رویکرد در بسیاری از مباحث توسعه اقتصادی، سیاسی، ارتباطی و... نشان دهنده اهمیت نقش ساختارها و روابط اجتماعی میان افراد (سرمایه اجتماعی) بر متغیرهای توسعه از همه ابعاد است. تفاهم اجتماعی عمدتا مبتنی بر عوامل فرهنگی و اجتماعی است و شناسایی آن به عنوان یک نوع سرمایه چه در سطح مدیریت کلان توسعه کشورها و چه در سطح مدیریت سازمان ها و بنگاه های روابط عمومی می تواند شناخت جدید را از سیستم های اقتصادی - اجتماعی - ارتباطی و... ایجاد و مدیران را در هدایت بهتر سیستم ها یاری کند. هدف این مقاله براین موضوع اشاره دارد که روابط عمومی با ایجاد تفاهم اجتماعی میان سازمان ها، درون سازمان ها و بین سازمان ها و مخاطبان می تواند عملکرد موثری را بر توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و ارتباطی به همراه داشته باشد.

مقدمه:
روابط عمومی ترجمه ای است از واژه انگلیسی Public Relations و همانطور که از معنی آن بر می‌آید وظیفه‌اش بررسی و پرداختن به چگونگی تفاهم روابط بین همگان است هنگامی که در دایره علوم ارتباطات اجتماعی بحث از تفاهم روابط می‌شود لازمة آن وجود همگان است از طرف دیگر به وضوح روابط بین همگان همیشه و به شیوه های گوناگون موجود است و این لازمه زندگی اجتماعی است. بنابراین روابط عمومی منحصراً اقدام به ایجاد تفاهم روابط به معنی اخص کلمه نبوده و بلکه ضمن بررسی چگونگی تفاهم روابط موجود به گسترش و سپس تنظیم و بهسازی آن دست می‌زند دانشمندان علوم اجتماعی را عقیده بر آن است که در پهنه زندگی پیچیده صنعتی شهری و تاحدی جوامع روستایی، افراد درهم فشرده تر زندگی می‌کنند و در مراکز زیست به علل اقتصادی و حتی غیر اقتصادی پهلو به پهلوی هم منزل می‌گزییند.
اگر چه نمای بیرونی چنین مراکزی نشانگر نزدیکی و تماس مستقیم بین آنان است ولی از درون چنین روابطی جنبه قراردادی و رسمی داشته و در اغلب موارد از علایق و پیوستگی های لازم انسانی عاری است. با توجه به این حقیقت، یکی از مسایل مهم و پر اهمیت که امروز در مقابل فرد، خانواده، گروه، اجتماع و ملل قرار دارد مساله تفاهم روابط آنان است با یکدیگر و محیطی که پهنه زیست و میدان تلاش برای ادامه زندگی ‌شان می‌باشد.

توسعه چیست؟
به طور کلی توسعه جریانی است که در خود تجدید سازمان و سَمت‌گیری متفاوت کل نظام اقتصادی-اجتماعی را به همراه دارد. توسعه علاوه بر اینکه بهبود میزان تولید و درآمد را دربردارد, شامل دگرگونی‌های اساسی در ساخت‌های نهادی, اجتماعی-ارتباطی-اداری و همچنین ایستارها و دیدگاه‌های عمومی مردم است. توسعه در بسیاری از موارد, حتی عادات و رسوم و عقاید مردم را نیز دربرمی‌گیرد.
زنده‌یاد دکتر حسین عظیمی از مجموع نظرات علمای توسعه, "توسعه" را به معنای بازسازی جامعه بر اساس اندیشه‌ها و بصیرت‌های تازه تعبیر می‌نماید. این اندیشه‌ها و بصیرت‌های تازه در دوران مدرن, شامل سه اندیشه "علم‌باوری", "انسان‌باوری" و "آینده‌باوری" است. به همین منظور باید برای نیل به توسعه, سه اقدام اساسی باید صورت پذیرد: 1- درک و هضم اندیشه‌های جدید 2-تشریح و تفضیل این اندیشه‌ها 3-ایجاد نهادهای جدید برای تحقق عملی این اندیشه‌ها

تعریف تفاهم:
وبر در تحلیل تجربی روان شناختی و تاریخی ارزیابی ها، با توجه به شرایط اجتماعی پیدایش و تداوم موجودیت آنها، حاصلی جز تبیین تفاهمی ندارد می گوید: تبیین تفاهمی اهمیت علمی فراوانی دارد: در تحلیل علمی تجربی می کوشد انگیزه های تعیین کننده کنش انسان را اثبات کند.
هم برای ایجاد ارتباط بین ارزیابی های ناهمسو در بحث هایی که دو طرف به واقع یا به ظاهر ارزیابی هایی متفاوت از یکدیگر دارند.
وبر می افزاید: وقتی فردی در جستجوی رهنمودهای عینی از ارزیابی های سیاسی و عملی است، تمام آن چه که یک رشته تجربی با تجهیزاتی که در دست دارد می تواند در این باره به اثبات برساند چیزی نیست جزء: 1- وسایل ضروری رسیدن به یک هدف معین 2- پیامدهای اجتناب ناپذیر استفاده از این وسایل 3- رقابت ارزیابی های متعدد بر سر نتایج عملی شان
در این قسمت به تعریف کوتاهی از توسعه اجتماعی و بررسی آن در ایران می پردازم:
توسعه اجتماعی از دیدگاههای متفاوت معناهای مختلفی را داراست از جمله: گذر از جامعه سنتی به جامعه صنعتی یا مدرن از طریق تقسیم کار که آن را به معنی سرمایه اجتماعی، هویت انسانی، عقلانیت ارتباطی، اعتماد، انسان بودن و غیره می‌گرفتند. در ایران این مفهوم با شاخص‌های هویت و اعتماد اجتماعی بیشتر مدنظر بوده است.
در ایران برای گذار از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب ودست یابی به توسعه اجتماعی سه سناریو را می توان متصور شد: 1) تداوم وضعیت موجود - با احتمال بسیار ضعیف؛ 2) بدتر شدن وضعیت موجود - محتمل؛ 3) بهبود وضعیت موجود و رسیدن به وضعیت مطلوب - محتمل ولی مشروط به: الف) شناخت مسایل و مشکلات موجود، ب) ترسیم دورنمای آینده، ج) امکان شناسی و ارزیابی دقیق و برنامه‌ریزی عملی برای توسعه اجتماعی است.

توسعه اجتماعی ایران:
بررسی ها نشان می دهد که ایران از نظر اجتماع، جامعه‌ای مشتمل بر "ماهای" بسیار متعدد، متنوع، و بعضاً متناقض است. بدین معنی که اجتماعات سازمانی و رسمی یا تعلقات سازمانی در جامعه ایران بسیار ضعیف است؛ انجمن ها، احزاب سیاسی، شوراهای اجتماعی، اتحادیه‌های صنفی و NGOها نیز به تبع آن بسیار ضعیف هستند لذا بین دو بخش رسمی و غیررسمی حیات اجتماعی مردم ایران، خلاء بزرگی وجود دارد که منبع اصلی نابسامانی یا آنومی اجتماعی است.
توسعه اجتماعی ایران از اهمیت و ضرورت عملی و اجتماعی خاصی برخوردار است. جامعه امروز ایران از پس‌افتادگی توسعه از نظر اجتماعی و ساختاری در رنج است. ما نیازمند همبستگی، اخلاق عمومی، جامعه مدنی و اعتماد اجتماعی و ارتباطات علمی هستیم و اگر در این راه نکوشیم آسیب‌ها و نابسامانیهای اجتماعی و طغیانها در راهند. کار روی ابعاد روابط عمومی توسعه متوازن و همه جانبه ایران هم در بعد علمی و هم در بعد عملی و اجرایی به طور جدی باید مورد توجه قرار گیرد.

نقش روابط عمومی در توسعه اجتماعی فرهنگی:
روابط عمومی با نقش ارتباطی و اجتماعی خود می تواند از کلیه کنش هایی که به منظور سوق دادن جامعه ای بسوی تحقق مجموعه ای منظم از شرایط زندگی فردی و جمعی صورت می گیرد‏‏‏‏ که در ارتباط با بعضی ارزشهای مطلوب تشخیص داده شده است، توسعه را به منظور نیل به تعادلی که تاکنون تحقق نیافته ویا راه حلی است در جهت رفع فشارها و مشکلاتی که پیوسته بین بخشهای مختلف زندگی اجتماعی و انسانی وجود داشته و تجدید حیات می یابد، سوق دهد.
روابط عمومی با برجسته سازی (منظور در امر اطلاع رسانی ست) در ابعاد فرهنگی و اجتماعی تاکید دارد و به نظر این علم توسعه از دستاوردهای بشر و پدیده ای است با ابعاد مختلف، توسعه دستاورد انسان محسوب می شود و در محتوا و نمود دارای مختصات فرهنگی است، هدف از توسعه ایجاد زندگی پر ثمری است که توسط فرهنگ ارتباطات تعریف می شود، به این ترتیب می توان گفت توسعه دستیابی فزاینده انسان به ارزشهای فرهنگی از طریق روابط عمومی صورت می پذیرد. چرا که توسعه یک مفهوم چند بعدی و پیچیده و در ارتباط با بهبود زندگی انسانها است.

نقش روابط عمومی در توسعه تفاهم اجتماعی:
برای نیل به یک جامعه توسعه یافته و متعالی توجه به سه فرآیند عمده و ایجاد هماهنگی و ارتباط شایسته میان آن ها می تواند نشانه ای از یک تفکر استراتژیک باشد. برای سامان دادن به امور جامعه چه در سطح خرد اجرایی و چه در سطح کلان به مفهوم سیاستگذاری و برنامه ریزی و چه در سطح توسعه که راهبردهای استراتژیک مطرح می گردد باید همگان را توسط روابط عمومی ها در هر سه فرآیند به مشارکت دعوت کرد.
در سطح اول، ایجاد گمانه ها و گمانه زنی بر مبنای ارزش های مورد قبول ملی، اجتماعی و سازمانی مسیرهای حرکتی جامعه را تبیین می کند.
در سطح دوم، گزینش گمانه است که بر مبنای تحول و توسعه مورد نظر، گمانه های مطرح پالایش گردیده و گمانه شاخص مطرح می گردد و بالاخره در بالاترین سطح مساله ایجاد تناسب بین گمانه ها مطرح می گردد که به بیان راهبردهای استراتژیک منجر می گردد.
بنابراین از روابط عمومی این انتظار می رود که در انتخاب گمانه ها، در گزینش آن و در ایجاد تناسب بین گمانه ها توسعه تفاهم اجتماعی و توازن سیاسی و ملی را در نظر بگیرند و به جای برخورد حذفی، روش های اثباتی و سازنده را در پیش گیرند و به چشم انداز روشن توسعه و تکامل و همبستگی ملی بیش از منافع فردی و گروهی خود بیندیشند.
نفع تفاهم بلند مدت همگان در این راز نهفته است.

مفهوم روابط عمومی:
روابط عبارت است از فرآیند تقسیم علایق مشترک برای کسب کردن ادارک و تفاهم دو طرفه عموم: گروهی از افراد که دارای علایق، مشکلات، روش زندگی و اهداف مشترک هستند. روابط عمومی یک وظیفه برجسته مدیریتی است که هدف آن کمک به حل مسائل یک سازمان و گروه‌های اجتماعی مرتبط با آن است. بی تردید تحقق این هدف، زمانی ممکن است که ابتدا روابط عمومی، اطلاعات مناسبی از لحاظ کمّی و کیفی در اختیار مدیران و گروه‌های اجتماعی قرار دهد، سپس تلاش کند تا حجم اطلاعات و کیفیت آن بدون دستکاری و حاوی حقیقت، شفافیت و دقت باشد تا فهمی که هر یک از طرفین از طرف مقابل بدست می آورد، یک فهم واقعی باشد؛ چنانکه این روند بدرستی انجام پذیرد، می‌توان گفت روابط عمومی نقش خود را برای تحقق روند مذکور ایفا کرده است.
جایگاه مدیران و کارشناسان روابط عمومی در برقراری توسعه تفاهم اجتماعی:
کارشناسان و مشاوران ارتباطات و روابط عمومی به عنوان چراغی فروزان، راههای توسعه و سازندگی و پشرفت را برای مدیران سازمان و موسسات به ارمغان می آورند.
با توجه به اینکه مقوله ارتباط و روابط عمومی و یا به عبارتی دیگر تفاهم ارتباط (با همگان یا عموم) در اوضاع و احوال کنونی کشور که دوران سازندگی و توسعه پایدار نام گرفته است از اهمیت ویژه خاصی برخوردار است و سازمانهای اقتصادی اجتماعی نقش ارزنده را در نیل به اهداف متعال و ایده آل توسعه پایدار را ایفا می کنند و با تأسیس بانک های خصوصی و همچنین موسسات مالی و اعتباری میدان رقابت گسترده و وسیع برای جذب و جلب و اعتماد و اعتقاد (تفاهم) مخاطب یا به عبارت دیگر مشتریان ایجاد شده است، لذا یک بانک دولتی باید نسبت به گذشته در حال جلب مشتری و مخاطب و ایجاد و نشر و تثبیت تفاهم در مخاطبان فعالیت ها و عملکرد های ارتباطی بیشتری را مورد توجه قرار دهد، در نتیجه واحدهای روابط عمومی و وجود مشاوران ارتباطات در سازمان ها و موسسات از جمله بانک ها می توانند عملکردها و فعالیت های مدیران در سطوح میانی و به ویژه عالی را همراه با دگرگونی های بنیادی سیاسی واجتماعی متحول نموده و رسالت های واقعی و حقیقی آنها را بیشتر و بهتر به آنها بشناسانند. در نتیجه مدیران نیز با آگاهی های کافی، مردم یا مخاطبان را در جریان حقایق و امور قرار داده و با جلب اعتماد و تقویت حس مسئولیت و تفاهم، موجبات مشارکت هر چه بیشتر مخاطبان با سرویس گیرندگان را فراهم می آورند.

نقش روابط عمومی در نیل به توسعه تفاهم اجتماعی:
روابط عمومی شامل مسیر و هدف است منظور از مسیر در کار:
روابط عمومی تاکتیکهایی دارد که برای رسیدن به اهداف خود انتخاب میکند پس هدف مشخص کننده افق ها و ارزشهایی است که روابط عمومی در پیامها و برنامه های خود منظور میکند و در حقیقت به اختصار میتوان گفت هدف روابط عمومی کسب تفاهم و پشتیبانی از طریق ایجاد احساس اشتراک میان فرد یا سازمان از سویی و مخاطبان ازسوی دیگر میباشد که باعث ایجاد ارتباطی تعاملی و دوسویه، مشارکتی و پیچیده است که به طور بالقوه به ایجاد حس اشتراک کمک میکند.
پس وظیفه مهم و غیر قابل انکار متخصصان روابط عمومی یک سازمان همانگونه که دربیانیه انجمن روابط عمومی آمده است که بالاترین ارزش روابط عمومی در پیش بینی مسائل و شکل بخشیدن به رویدادهای آینده است نه روایت گری و گزارش آنچه اتفاق می افتد یا مقابله با آنچه که پیش می آید.

پاسخ روابط عمومی به پرسش توسعه تفاهم:
پس از آنکه درباره نقش روابط عمومی در توسعه تفاهم اجتماعی و مفهوم روابط عمومی بحث شد، اینک باید پرسش اصلی این نوشتار را طرح کرد که آیا روابط عمومی می تواند به تحقق توسعه کمک کند؟ به یقین پاسخ به این پرسش، زمانی ممکن است که ابتدا این پرسش را پاسخ دهیم که اصولاً کدام روابط عمومی می تواند به توسعه تفاهم کمک کند و باز در حالی که ما از نقش روابط عمومی در توسعه تفاهم بحث می‌کنیم، نظریاتی را به یاد آوریم که روابط عمومی را ذاتاً ضد توسعه تفاهم به ویژه در بُعد معنوی توسعه می‌دانند. زمانی که افراد سرشناس مثل "یورگن هابرماس" فیلسوف و جامعه شناس آلمانی با یک دید انتقادی، روابط عمومی را مورد بحث و بررسی قرار می دهد، می گوید: "عقیده آگاه سازی، اطلاع رسانی به مردم به وسیله کارشناسان روابط عمومی، به سمت پذیرش پیام و دستکاری افکار عمومی تغییر جهت داده است.
این دیدگاه، برداشتی از روابط عمومی است که بی تردید، ضد توسعه تفاهم بوده و پیوندهای توسعه نیافتگی را تعمیق می بخشد.
اینجا، این پرسش پیش می آید که کدام نوع روابط عمومی می تواند در خدمت توسعه تفاهم بوده و معرف دیدگاه‌های "روابط عمومی توسعه تفاهم" و "روابط عمومی حامی توسعه تفاهم" باشد و اگر ما دیدگاه "هابرماس" را بپذیریم، باز می توانیم از" روابط عمومی" توسعه تفاهم صحبت کنیم؟
در پاسخ باید گفت، دیدگاه های "هابرماس"، گویای آن است که نوعی از روابط عمومی وجود دارد که با آنچه که در ابتدا از توسعه تفاهم مطرح کردیم، مغایرت دارد، چرا که گفت و شنود را توسعه نمی دهد، اطلاعات را تحریف می کند، مشارکت مصنوعی ایجاد می کند، صرفاً مبلغ مدیران است و... پس می توان نتیجه گرفت روابط عمومی در یک شکل واقعی و بدون تحریف و آنچه که امروز از آن به عنوان یک علم و حرفه یاد می شود، می تواند در خدمت توسعه تفاهم باشد.
می توان نقش روابط عمومی را در توسعه تفاهم به شرح زیر عنوان کرد نشر دانش و فهم توسعه آگاهی:
1- نشر دانش و فهم توسعه آگاهی ۲- توسعه تحلیل و مطالعات افکار عمومی ۳- جلب مشارکت مردمی و اصلاح سیاستها و عملکردهای مدیریتی ۴- کاهش شکاف ها و نابرابریهای اطلاعاتی منتج به تفاهم ارتباطی

ضعف های روابط عمومی در جهت ایجاد توسعه تفاهم اجتماعی:
هر چه ذخیره سرمایه اجتماعی، در سازمان بالا باشد، نیاز به تدوین قوانین و مقررات، ایحاد نهادهای اجرایی و نظارتی کاهش می یابد. به نظر می رسد مدیران روابط عمومی از طریق شاخص ها و عوامل زیر می توانند درجه میزان سرمایه و تفاهم اجتماعی در سازمان را تشخیص دهند؛ بدین معنا که هر چه میزان این عوامل در سازمان بالا باشد، سرمایه و تفاهم اجتماعی کمتر خواهد بود.

نتیجه گیری:
سرمایه اجتماعی، پدیده ای مدیریت پذیر است به این معنا که می توان آن را بر اساس سیاستگذاری ها در حوزه های مشخصی در سازمان بازسازیاب به فرآیند شکل گیری آن کمک کرد. این امر در صورتی ممکن است که مدیران روابط عمومی با حمایت مدیران عالی و سیاست گذاران سازمان، اطلاعات درستی از وضعیت موجود سرمایه اجتماعی در سازمان داشته باشند.
بعضی از نتایج توسعه تفاهم مثل رشد اقتصادی، ارتقای سلامت عمومی، حاکمیت روابط افقی، جایگزینی روابط مبتنی بر مذاکره به جای اقتدار، امکان تفکر، احساس کفایت و شایستگی، آزادی، مشارکت واقعی، کرامت داشتن و... و نیز با توجه به مواردی که به عنوان زمینه های کمک روابط عمومی به توسعه تفاهم مطرح شد، همچون نشر و توسعه آگاهی و فرهنگ سازی، توسعه تحلیل و مطالعات افکار عمومی، جلب مشارکت مردمی و اصلاح عملکرد مدیریتی و کاهش نابرابریهای اطلاعاتی و قدرت بخشی به حاشیه رانده شدگان اطلاعاتی، می توان نتیجه گرفت که روابط عمومی در رسیدن به هر یک از نتایج می تواند کمک های خود را بروز دهد تا به یک نتیجه منطقی تفاهم برانگیز مبدل شود.

کارکردهای روابط عمومی توسعه بخش در حمایت از تولید ملی

کارکردهای روابط عمومی توسعه بخش در  حمایت از تولید ملی

 کارکردهای اقتصادی نهادهای ارتباطی از جمله رسانه ها، تکنولوژیهای ارتباطی همچون اینترنت و البته روابط عمومی به عنوان یک نهاد ارتباطی؛ حوزه اي از مطالعات ارتباطي است كه بخصوص پس از جنگ جهاني دوم مورد توجه مراکز علمی و تحقیقاتی توسعه قرار گرفت. اين تحقیقات بیشتر اهميت و گسترش يافت هنگامی که تحقیقات نشان داد تكنولوژيهاي جديد ارتباطي اهميت فوق العاده اي بخصوص در توسعه اقتصادي پيدا كرده اند. تکنولوژیهایی که توانایی آگهی بخشی یا سلطه بخشی را دارا هستند و می توانند ابزارهایی برای بهبود زندگی مردم یا انحراف و سرگردانی مردم شوند.

 

روابط عمومی؛ ابزار سلطه يا توسعه

 در همین زمینه بحث اساسي اين است كه آيا روابط عمومی تسهيل كننده روابط بین سازمان و مخاطبان می شود و توسعه بخش است يا به عنوان يكي از اساسي ترين ابزارهاي تبلیغاتی سازمانها نقش سلطه را بازی می کند.

یک واقعيت انکارناپذیر کارکرد ذاتی روابط عمومی است که می تواند با رویکرد اخلاقی خود نسبت به ایجاد، حفظ و تداوم ارتباط نقش توسعه ای خود را ایفا کند  و یا در صورت سوء کارکرد،ابزاری بشود برای روسای سازمانها و نقش تبلیغاتی و تشریفاتی داشته باشد. حال سئوال اساسي اين است كه روابط عمومی توسعه بخش است يا سلطه بخش؟

 

 الف) روابط عمومی توسعه بخش (خوش بينانه)

اكثر صاحب نظران و انديشمندان روابط عمومی بر این باورند که روابط عمومی یک کارکرد اخلاقی و به طور جدی تری همان مسئولیت اجتماعی سازمان است و نگاهی خوشبينانه به تاثيرات روابط عمومی در سازمانها دارند و حتي بر اين باور هستند كه با توسعه روابط عمومی ها و بهره وري از آن، توسعه و بخصوص توسعه اقتصادي رونق و سرعت خواهد گرفت.

در واقع در چنین دیدگاهی روابط عمومی نقش تسهیل گر ارتباطی و تقویت کننده سرمایه اجتماعی سازمان را عهده دار است و بخشی استراتژیک از سازمان محسوب می شود.

 

 ب) روابط عمومی سلطه بخش (بدبينانه)

بخش دیگری از صاحب نظران بر این اعتقاد هستند که روابط عمومی ذاتا مشکلی ندارد اما در طول حیات و گسترش خود هر چه بیشتر رشد کرده است، به  عنوان ابزاری قوی تر برای فریب مشتریان و مردم به کار گرفته شده است به طوری که امروزه روابط عمومی به ماشین فریبکاری، پنهان کاری و بزرگنمایی تبدیل شده است.

"یورگن هابرماس" فیلسوف و جامعه شناس آلمانی - آمریکایی با یک دید انتقادی، روابط عمومی را مورد بحث و بررسی قرار می دهد و  می گوید : "فرایند آگاه سازی و اطلاع رسانی به وسیله کارشناسان روابط عمومی، به سمت دستکاری پیام و دستکاری افکار عمومی تغییر جهت داده است. همچنین ادوارد. برنیز گفت : "متخصصان روابط عمومی می‌توانند با استفاده از توانایی های خود، مردم را به هر سویی که بخواهند، سوق دهند".

این دیدگاه جای بحث و بررسی بیشتری دارد. اما واقعیت غیر قابل انکار این است که روابط عمومی ها در کشور ما نقش توسعه بخشی خود را از دست داه اند یا این نقش به قدری ناچیز است که قابل دفاع نیست. بطوری که همواره شاهد دفاع همه جانبه روابط عمومی ها از سازمان و البته بیشتر از آن دفاع از روسای سازمان هستیم و کمتر دیده ایم که یک روابط عمومی به دفاع از مردم و مشتریان در مقابل اشتباهات یاخدمات ضعیف و بی کیفیت یک سازمان اقدام کرده باشد.

 

روابط عمومی توسعه بخش چیست؟

واقعيت غير قابل انکار اين است که روابط عمومي توسعه بخش، نيازمند ساختاري مشتري مدار است ساختاري که بتواند به هر کدام از مشتريان، در هر زماني و در هر مکاني پاسخگو باشد و چنين ساختاري نيازمند توسعه استراتژيک روابط عمومي در تمامي لايه هاي ارتباطي با مشتريان است. يعني بايستي استراتژي مشتري مدار،سازمان مشتري مدار، مديران مشتري مدار و کارکنان مشتري مدار طراحي کنيم.

زیرا امروزه شاهد آن هستیم که وجود هرگونه نقص و یا آسیبی در ساختار، ابزار و فرایند فعالیتهای روابط عمومی، تمامی ابعاد، قابلیتها و نقشهای آن را تحت تأثیر قرار می دهد.

از این روی، بی تردید توجه به شناخت دقیق هر یک از محورهای عملکردی روابط عمومی، آسیبها و ارزشیابی عملکرد در مؤسسات اقتصادی و تجاری، گامی بزرگ در تسریع مشکلات و تدوین استراتژی مناسب روابط عمومی در کشور قلمداد می شود. با چنین رویکردی هنگامی که روابط عمومی وارد عرصه اقتصادی می شود، باید طوری طراحی شود که در راستا و جهت استراتژی اتخاذ شده و اهداف ملی قرار گیرد.

لذا برای دستیابی به این نیاز، روابط عمومی باید عوامل زیر را مورد توجه قرار دهد:

1)   ساختار (بخشهای) سازمانی روابط عمومی: ساختار و شرح وظایف روابط عمومی باید طوری طراحی شود که اهداف اقتصادی سازمان را پاسخگو باشد. مثلاً، میتوان به بخشهایی همچون: شناسایی نیازهای فوری مخاطبان، مدیریت پاسخگویی به انتقادات و پیشنهادات مردمی و ... اشاره کرد.

2)   فرهنگ سازمانی: در این خصوص مدیران روابط عمومی در سازمانهایی اقتصادی باید تدابیری بیندیشند که بتواند مقاومتهای موجود را به حداقل برساند و تلاش کنند که استراتژی ارتباطی را به یک فرهنگ در سازمان تبدیل کنند.

3)    مهندسی مجدد کارکنان: هنگامی که نیاز است روابط عمومی وارد فعالیتهای اقتصادی شود لازم است کارکنان با آموزشهای لازم درک درستی از اقتصاد داشته باشند.

 

وظایف روابط عمومی توسعه بخش چیست؟

بازنگری ساختار سازمانی و منابع انسانی روابط عمومی دروازه ای است برای اجرای وظایفی نوین که می تواند تحول گرا و توسعه بخش باشد. اگر چنین تغییراتی را بپذیریم روابط عمومی بایستی برای احیای نقش توسعه بخشخود در جامعه وظایف زیر را انجام دهد:

1.   تولید و بازتولید سرمایه اجتماعی: تولید و بازتولید سرمایه اجتماعی چه در سطح سازمانی و چه در سطح ملی محصول نهایی روابط عمومی توسعه بخش است. بطوری که با اعتماد سازی و جلب مشارکت مردم این محصول به دست می آید. روابط عمومی ها این توانایی را دارند تا با کم کردن فاصله های مردم و سازمانف میزان اعتماد دوطف ارتباط را افزایش دهند.

2.   برقراری و توسعه ارتباطات مثبت: جامعه به شدت به ارتباطات مثبت برای داشتن احساس بهتری از زندگی نیاز دارد. در این میان نقش روابط عمومی به عنوان کامل ترین نوع از ارتباطات مثبت با تولید و بازتولید اطلاعات مثبت هم برای مدیران سازمانها و هم برای کارکنان و مردم اساسی و ضروری است. روابط عمومی ها بایستی در این زمینه با تولید پیامهای مثبت به توسعه کمک کنند زیرا در جامعه ای که امید کم رنگ شود رونق اقتصادی کند می شود.

3.   نشر اطلاعات صادقانه و آگاهانه: نشر آگاهی و کاهش فاصله های اطلاعاتی مردم یک خدمت است که می تواند بخشی از وظایف روابط عمومی باشد. وظیفه ای که داشتن اطلاعات و دانستن را حق مردم می داند و بر میزان آگاهی و توانیی تحلیل آنان بطور مستقیم و بر بهبود کیفیت زندگی آنان بطور غیرمستقیم اثرگذار است.

4.   شنیدن صدای مردم: مهندسی معکوس در روابط عمومی توسعه بخش این است که به جای اینکه دهانتان باز باشد بهتر است گوش هایتان را باز نگه دارید. روابط عمومی های توسعه بخش به شدت محتاج شنیدن سخنان مردم و بخصوص شنیدن حرف مخالفان خود هستند زیرا ارزش شنیدن صدای یک مخالف بیشتر از شنیدن هزاران تعریف و تمجید است.

5.   حمایت از تولید ملی: با تقویت خودباوری ملی در مردم و کارکنان سازمانها این فرصت مهیا می شود تا سازمانها با انگیزه و توان بیشتر و بهتری کار کنند و مردم با اعتماد بیشتری محصولات کشور خودشان را انتخاب و مصرف کنند. برپایی کمپین های روابط عمومی (مشارکت فعال جامعه در برنامه های اقتصادی) می تواند یکی از راهکارهای اسای باشد با این شرط که روابط عمومی ها بصورت یکپارچه و نه جزیره ای عمل کنند.

روابط عمومی توسعه بخش برای حمایت از تولید ملی در صورتی خواهد توانست به تشویق عموم به مصرف کالای داخلی (البته باکیفیت) و کاهش مصرف کالای خارجی کمک کند که به دنبال توسعه نقش ارتباطی و مسئولیت اجتماعی خود باشد. آگاهی بخشی و اطلاع رسانی و نه تبلیغات کذب و کاذب در خصوص ضرورت ها و اهمیت استفاده از کالای داخلی و مصرف تولیدات بخشی از مسئولیت اجتماعی روابط عمومی ها و البته رسانه هاست.

همچنین اگر برداشت مخاطب از آنچه روابط عمومی انتشار می دهد، بوی سلطه بخشی و القا و اغوا بدهد مخاطب و مشتری بدان به چشم تبلیغ و کاری اداری و بدون سود و نتیجه برای خود خواهد نگریست و بدان تن نخواهد داد. کما اینکه علیرغم حساسیت و اهمیت موضوع حمایت از تولیدات داخلی و کالای ایرانی این حرف خیلی توسط مخاطبان شنیده نشده است و ما طی سال های اخیر کمتر شاهد تغییر رفتار مصرف کنندگان به نفع و به سمت و سوی مصرف کالای داخلی و یا پرهیز از مصرف کالای خارجی بوده ایم. این موضوع حاکی از آن است که شیوه ارائه و طرح موضوع از سوی روابط عمومی ها به گونه ای بوده است که مخاطب برداشت و درکی غیر از منظور فرستنده پیام داشته است.

 

6.   کمپین سازی در زمینه مصرف بهینه: یکی از آفات جهان سوم مصرف نابهنجار محصولات و تولیدات خارجی و داخلی است. بطور مثال بهینه سازی در مصرف انرژی های داخلی کشور می تواند کمک بزرگی به توسعه اقتصادی کشور باشد. همین جاست که اگر روابط عمومی به درستی عمل کند ارزشهای اقتصادی روابط عمومی مشخص می شود و در واقع ارزش روابط عمومی چند برابر می شود.

 

 

 نتيجه گيري

روابط عمومی توسعه بخش نوعی از روابط عمومی است که هزینه های مردم و سازمانها را کاهش می دهد و درآمدهای مردم و سازمانها را افزایش می دهد و  در چنین معادله ای هیچ کدام از دو سوی ارتباط احساس باخت و پشیمانی نمی کنند بلکه تمایل به ادامه زندگی بهتر و بیشتر ادامه می یابد. چنین روابط عمومی می تواند احساس بهتری برای زندگی به مردم بدهد و سازمانها را به دوست داشتن مردم ترغیب کند.

امروزه سازمانهای ما نیازمند چنین روابط عمومی هستند که هم به دولت و هم به مردم کمک کند، صادقانه رفتار کند و مردم را غریبه و نامحرم نداند و مدیران را از آنچه درباره مردم نمی دانند آگاه سازد.

اما جای تاسف است که بایستی ذکر کرد تا هنگامی که مدیران ارشد سازمانها در انتخاب مدیران روابط عمومی کشور، مسایل سیاسی را بر مسایل علمی و حرفه ای ارجعیت و اولویت می دهند نبایستی انتظار کار و خدمت حرفه ای از روابط عمومی داشته باشند زیرا این مدیران نه تمایلی به کار حرفه ای و خدمت ملی دارند و نه توانایی لازم را برای این کار دارند و روزمرگی روابط عمومی ها، مردم را از سازمانها دور کرده و تمایلی از سوی مردم به حمایت و مصرف محصولات داخلی بطوری که در معادلات اقتصادی معنادار باشد به چشم نمی آید.

با همه اینها امید است روابط عمومی ها و بخصوص وابط عمومی های موسسات اقتصادی و تولیدی با تجهیز نیروی انسانی به سلا علم و تخصص توانایی کافی برای حمایت از تولیدات و محصولات داخلی و البته حمایت از مردم را کسب کنند.

تهیه گزارش در روابط عمومی

تهیه گزارش در روابط عمومی 

 

روابط عمومی و روزنامه نگاری به عنوان دو شاخه از علم ارتباطات کاملاً مکمل یکدیگرند و در حوزه علمی با هم پیوند ناگسستنی دارند، مطبوعات رکن چهارم دموکراسی و زبان مردمند و روابط عمومی ها نیز براساس برخی از تعاریف  (( آینه تمام نما)) اتاق شیشه ای یا پل ارتباطی سازمان می باشند که باید اخبار واطلاعات سازمان را از طریق رسانه ها در دسترس مخاطبان سازمان قرار دهند. از طرفی روابط عمومی ها در راستای وظیفه اطلاع یابی خود باید اطلاعات پیرامونی راجمع آوری و به تصمیم گیران مؤسسه ارایه کنند. بنابراین روابط عمومی ها در یک فرایند انتقال اطلاعات باید دو نوع گزارش تهیه و تدوین نمایند.

 1. گزارش هایی که با تحقیق وافکار سنجی وجمع اوری اطلاعات موثق وارایه آن به رئیس مؤسسه زمینه تصمیم سازی صحیح را فراهم  می سازد (گزارش اداری).

2. گزارش هایی که روابط عمومی ها ضعف ها، قوت ها، مشکلات، مؤقعیت ها و کلاً اخبار واطلاعات سازمان را در قالب آن به مخاطبان سازمان ارایه می کنند تا با ایجاد فضای  همدلی وهمراهی، حرکت بسوی اهداف تسهیل شود. بنابراین لازم است کارشناسان روابط عمومی با شیوه تنظیم و تدوین هر دو نوع گزارش اداری ومطبوعا تی و کارکردهای خاص هر یک آشنا شوند.

 گزارش اداری
واژه گزارش در اثار باقی مانده از دوره های قبل در معانی مختلفی بکار رفته است ولی آنچه امروزه گزارش نامیده می شود ترجمه لغت ((راپرت)) می باشد که در نوشته های دوره ناصری بیشتر به چشم می خورد و در سال1914ه  ش توسط فرهنگستان جایگزین همین واژه شده است، با این اوصاف و در یک تعر یف کلی می توان گفت گزارش اداری ارایه اطلاعات سازمان یافته یا نظر مشورتی در امری است که بر مبنای آن اتخاذ تصمیم اگاهانه امکان پذیر باشد.

 انواع گزارش اداری
گزارش های اداری را می توان با در نظر گرفتن نکات گوناگون از جمله نحوه ارایه، موضوع، زمان، شکل و جهاتی از این قبیل تقسیم بندی کرد اما طبق یک قاعده معمول و کاربردی بهتر است، گزارش های اداری را با توجه به محتوا و مضمون شان از یکدیگر متمایز سازیم  که در این صورت دسته بندی  شامل گزارش های اطلاعی، تحقیقی وتحلیلی خواهد شد.
 
1. گزارش های اطلاعی: اینگونه گزارش ها بر اساس وقایع وحقایق تهیه و تنظیم می شود وگزارش گر پیش آمد ها وآمار وارقام را با ذکر جزییات در اختیار مخاطب قرار می دهد، بدون آنکه در مورد  آن به تحلیل و تفسیر بپردازد همچنین تقسیم بندی اطلاعات موجود در متن گزارش با رعایت اولویت مطالب وارایه آنها با نظم وترتیب خاص اهمیت فراوان دارد .گزارش های دوره ای (هفته ای-ماهانه) همچنین گزارش متصدی تولید یا فروش محصول و گزارش مربوط به پیشرفت کارها در بخش های ممختلف سازمان و اطلاعاتی از این قبیل که اغلب بدون توصیه وبطور مداوم ومرتب تهییه می شود در ردیف این نوع گزارش قرار می گیرد.

 2. گزارش های تحقیقی: گزا رش های تحقیقی بر پایه تحقیق و پژوهش استوارند. گاهی این گزارش ها پژوهشی است که گزارشگر در آن تحقیقات و کشفیات تازه خود را ذکر می کند در این حالت گزارش جنبه علمی وفنی دارد. مثلاً فلان دانشمند بر طبق تحقیقات خود گزارش می دهد که سرطان ناشی از فعالیت بعضی از سلول ها می باشد. گاهی هم گزارشگر علاوه بر اینکه یافته های تازه خود را مطرح می کند راه های استفاده از کشفیات خود را نیز بیان می کند. در این حالت گزارش های فنی نیست و جنبه اجرایی هم دارد.

3. گزارش تحلیلی: در این تقسیم بندی گزارش های تحلیلی را کامل ترین نوع گزارش می نامند. چرا که آمیخته ای از گزارش اطلاعی و تحقیقی است در این گزارش ها از طرفی اطلاعات و تجربیات ارایه می شود و از طرف دیگر تحلیل و تفسیر مطالب در راستای حل مسائل و مشکلات مطرح می شود. این نوع گزارش ها معمولاً آینده را پیش بینی می کنند و بر اساس یافته های آن می توان پیشنهادهای علمی ارایه کرد - در واقع میدان عمل اینگونه گزارشها زمان گذشته، حال و آینده می باشد به همین دلیل استفاده از گزارش های تحلیلی معمول تر و متداول تر است و کاربرد بیشتری از دیگر گزارش ها دارد.

 به عنوان مثال فرض کنید طرح ایجاد مجتمع صنعتی در یک منطقه پیشنهاد می شود، صدور مجوز و ایجاد این مجتمع صنعتی مستلزم یک  تحقیق تحلیلی می باشد به این صورت که موضوع از طرف کارشناسان بررسی می شود و آنها با جمع آوری اطلاعات و بررسی امکانات بالقوه در مورد آن منطقه به طور علمی و بر اساس تحقیقات اظهارنظر می کنند که این کار امکان پذیر است یا خیر.

گام نخست در تهیه گزارش اداری
گزارش نویسی مانند پیمودن یک راه عادی باید از جایی شروع ودر جایی دیگر پایان پذیرد. طبیعی است که هر گزارش روشنگر مطلبی باشد یا راه حل مشکلی را نشان دهد و این کار تنها با پژوهش و تحقیق عملی است. پس قدم اول در تهیه گزارش بعد از انتخاب موضوع دست زدن به تحقیق و جمع آوری اطلاعات می باشد. برای تحقیق شیوه های مختلفی وجود دارد که بسته به نوع موضوع برای جمع آوری اطلاعات از تکنیک های مختلفی استفاده می شود. در واقع اطلاعات مورد نیاز را می توان به وسیله پرسش نامه، مصاحبه، مشاهده و مطالعه جمع آوری کرد که هر یک مشخصه های خاص خود را دارا می باشد.

 به عنوان نمونه جمع آوری اطلاعات از طریق مشاهده تا حدود زیادی نسبت به دیگر روش ها قابل اعتماد و صحیح تر می باشد ولی در عوض دشوار و وقت گیر است.  با اینکه جمع آوری اطلاعات از طریق پرسش نامه سریع و پر دامنه و کم هزینه می باشد ولی ممکن است به دلیل خود سانسوری شخص پاسخگو، اطلاعات حاصله با نظر واقعی او هماهنگ نباشد. در هر صورت بعد از اینکه اطلاعات جمع آوری شد این اطلاعات به همان شکل - به صورت بی منظم و در هم - قابل استفاده  نمی باشد و گره ای از کار نمی گشاید و هر اندازه هم که عمیق و دامنه دار باشد نتیجه مطلوب نمی دهد. به همین سبب مطالب و اطلاعات خام باید بر اساس اصول و قواعدی در کنار هم قرار گیرد.

شکل گزارش اداری
گزارش اداری از نظر شکل شامل سه قسمت است:

الف - بخش مقدماتی شامل: جلد، صفحه، عنوان، شناسنامه، پیشگفتار، فهرست مطالب و فهرست پیوست ها ( جداول، نمودار ها ).

ب- بخش اصلی شامل: مقدمه، متن و نتیجه.

ج- بخش پایانی شامل: پیوست ها، واژه نامه ها، نام نامه‌( فهرست اعلان و فهرست منابع و ماخذ ) بعد از اینکه غالب و شکل ظاهری گزارش را شناختیم باید بدانیم بخش اصلی گزارش که شامل مقدمه، متن و نتیجه می باشد از نظر محتوایی به چه صورت باید تنظیم شود.

 
1. مقدمه گزارش : در مقدمه، گزارشگر موضوع را به طور دقیق توضیح می دهد که به مسئله از کدام زاویه نگریسته و در تهیه گزارش خود، تشریح چه مطالب اساسی را مورد نظر قرار داده است همچنین از روش و شکل تحقیق سخن به میان می آورد و در صورت لزوم به بیان موانع و دشواری هایی که در تهیه گزارش با آن روبه رو شده می پردازد. در  مقدمه همچنین می توان به تحقیقاتی که تاکنون درمورد موضوع مورد نظر  صورت گرفته و پاره ای از مسائل که حل نشده باقی مانده، اشاره نمود. در یک جمله اینکه ، گیرنده گزارش باید با خواندن مقدمه نسبت به موضوع اشراف و تسلط کامل را کسب نماید و با آمادگی و روشن بینی متن گزارش را دنبال کند.

2. متن گزارش: برای تنظیم متن گزارش باید سعی شود بین مطالب متنوع و پراکنده ارتباط منطقی برقرار شود و هر یک از عناوین و مطالب در جای خود قرار گیرند، به طوری که خواننده در مسیر مستقیمی در بستر گزارش هدایت شود. چیدن مطالب و قرار دادن آنها در جای خود به طوری که خواننده در مسیر مستقیمی در بستر گزارش هدایت شود چیدن مطالب و قرار دادن آنها در جای خود به طوری که خواننده با اشتیاق و بدون سر در گمی مسئله رادنبال کند و مسائل برای او قابل لمس باشد را اصطلاحاً در گزارش نویسی ((فصل بندی)) می گویند که در تدوین متن گزارش اهمیت زیادی دارد و باعث می شود که خواننده راه خود را در انبوه مطالب مطرح شده پیدا کند و به راحتی و بدون سر در گمی اطلاعات مورد نظر را برداشت نمایند.

 به عنوان نمونه اگر خواسته باشیم گزارشی در مورد سازمانی تهیه کنیم بعد از تحقیق و جمع آوری اطلاعات، باید اطلاعات را بر اساس اصولی در جای خود و در بطن گزارش قرار دهیم. فرض کنیم اطلاعاتی که ما در مؤسسه مورد نظر جمع آوری کرده ایم شامل: سازمان مؤسسه،  هدف و وظایف، تاریخچه و سابقه، نگاهی به آینده کار نیروی انسانی و گزارش فعالیت ها  می باشد که به خودی خود پراکنده و غیر منسجم می باشد و استفاده از آنها برای خواننده ملال آور. ولی با فصل بندی و اولویت دهی اطلاعات می توان متن گزارش را با گیرایی و در عین حال رسایی لازم تنظیم نمود.

 در مورد همین مثال هم اطلاعات مربوط به تاریخچه مؤسسه را در فصل اول می آوریم چرا که خواننده در ابتدا باید با مؤسسه آشنا شود. اولویت بعدی اهداف و وظایف  مؤسسه می باشد که دلیل تشکیل مؤسسه را مطرح می کند در بخش های دیگر گزارش به ترتیب سازمان مؤسسه، کارد اداری، گزارش فعالیت ها و نگاه آینده از طرف مؤسسه را قرار می دهیم.

3. نتیجه گیری: در مورد نتیجه گیری هم باید در نظر داشته باشیم که این بخش جنبه تفننی ندارد بلکه بر عکس باید طوری نوشته شود که بر ارزش و اعتبار گزارش بیافزاید همچنین نتیجه گیری باید با مقدمه هماهنگی داشته باشد و مطالبی که در متن گزارش آمده مورد تاکید قرار دهد.
 

روابط عمومی ابزاری برای خلق یک برند

 

   روابط عمومی ابزاری برای خلق یک برند

مخاطب خاص امروزه با پیشرفت تکنولوژی‌های ارتباطی هر روزه در معرض بمباران اطلاعاتی قرار می‌گیرد، لذا ارسال اطلاعات درست و تاثیرگذار از اهمیت خاصی برخوردار است. روابط عمومی (Public Relations) که به اختصار به آن PR هم اطلاق می‌شود، مدیریت جریان اطلاعات دو سویه میان شرکت و افکار عمومی است که دیدگاه‌های افراد و برداشت‌های آنها را از موضوعی خاص تغییر می‌دهد که در نهایت این تغییر دیدگاه به تغییر رفتار منجر می‌شود.

در حوزه تجارت و کسب‌وکار، افراد مورد نظر روابط عمومی مخاطبانی هستند که بر یک شرکت و بازدهی آن بیشترین تاثیر را دارند و تلاش می‌کنند نظرات و دیدگاه‌های آنان را تغییر دهند. به عبارت ساده‌تر، روابط عمومی نوعی اطلاع‌رسانی در مورد محصول یا خدمات یک کسب‌وکار به افکار عمومی با قابلیت سنجش و ارزیابی تاثیرگذاری آن است.

روابط عمومی زیر مجموعه‌ای از واحد بازاریابی یک شرکت است که وظیفه دارد افکار عمومی را در مورد صنعت سازمان خود رصد کرده و با بهره جستن از فرصت‌های مناسب و تعامل دائمی با رسانه‌ها، روی افکار عمومی در مورد محصولات و خدمات سازمان خود تاثیر بگذارد.
کاری که امروز روابط عمومی برای خلق یک برند جدید می‌تواند انجام دهد، تبلیغات یا از انجام آن عاجز است یا با هزینه‌ای به مراتب بیشتر آن را  انجام می‌دهد. تبلیغات پس از خلق یک برند باید به ثبات و دوام آن برند کمک کند.

با توجه به افزایش پیام‌های تبلیغاتی و معمولا یکسویه بودن این پیام‌ها در حال حاضر، روابط عمومی با استفاده از خلق پیام‌های جذاب، متفاوت، باورپذیرتر برای عموم و پیام‌های غیرمستقیم، بسیار کارآمدتر و کم‌هزینه‌تر از تبلیغات می‌تواند محصول یا خدمتی جدید را در افکار مخاطبان جا دهد.
به‌عنوان مثال، نگارش مقاله‌ای علمی در مورد املاح موجود در آب آشامیدنی همراه با نمودار و عکس‌های تحریک‌کننده در نشریات باعث می‌شود در ضمیر ناخودآگاه فرد تاثیر و انگیزه‌ای مضاعف برای خرید دستگاه تصفیه آب ایجاد شود که با معرفی تبلیغات چنین محصولی می‌توان احتمال خرید آن را در مخاطب افزایش داد.
ترکیب روابط عمومی با موتورهای جست‌وجوگر باعث پیدایش شاخه‌ای جدید با نام سئو پی آر (SEOPR) شده است.

 SEO PR استفاده از استراتژی‌های دیالوگ محور اصیل و اخلاقی روابط عمومی و بهینه‌سازی مطالب برای رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی آنلاین است. این استراتژی‌ها برای بهبود رتبه واقعی برند در موتورهای جست‌وجو و افزایش ترافیک ورودی وب‌سایت اطلاق می‌شود که باعث بیشتر مشاهده شدن در جست‌وجوی مشتریان می‌شود.

تاکتیک‌هایی چون نشر بروشور، انتشار مقالات در مطبوعات، ارائه سخنرانی، مصاحبه‌های رادیویی و مطبوعاتی، روابط شخصی، برگزاری شوهای تبلیغاتی و مراسم‌های معرفی محصولات یا خدمات جدید به منزله یک رپرتاژ آگهی محسوب می‌شوند.
قدرت رسانه‌ها، اطلاع‌رسانی با انتشار و به وجود آوردن قدرت ترجیح و انتخاب در جامعه است. باید توجه داشت که بین رسانه‌ها و دنیای تجارت رقابتی وجود ندارد، در نتیجه مهم‌ترین راه جهت برقراری ارتباط با رسانه‌ها به وجود آوردن حس اعتماد و به دست آوردن ارزش و اعتبار است.
بخش روابط عمومی وظیفه ارتباط دو سویه با خبرگزاری‌هایی که جامعه هدف یکسانی را با شرکت نشانه گرفته‌اند، دارد.
مقالات باید به جایگاه و اشخاص صحیح رسانیده شود. برای این منظور باید ساختار رسانه و نوع فعالیتش را شناخته و تحولات آن را مدنظر داشت.
باید توجه داشت که همکاران بخش روابط عمومی شرکت‌ها، به‌عنوان واحد تبلیغات در موسسات رسانه‌ای نیستند بلکه متخصصانی را شامل می‌شوند که در زمان مناسب مسوول رساندن مطلب مناسب به رسانه هستند. در نتیجه معرفی موضوع و ارائه اطلاعات درست و مناسب سازمان به این متخصصان باعث یک بازی برد- برد می‌شود که در نهایت اعتبار و اعتماد متقابل را برای فرصت‌های آتی نیز فراهم می‌کند.

در این فرآیند روابط عمومی وظیفه دارد، مشتریانی که بیشترین تاثیر را در سود و زیان شرکت دارند، مشخص کند؛ مهم‌ترین دیدگاه و ادراک متاثر از محصول را شناسایی کند و تلاش کند با تمرکز روی یک گروه خاص و اطلاع‌رسانی به وسیله رسانه‌های خبری مختلف آن را اصلاح کند یا به آن جهت بخشد تا در نهایت رفتار مناسب شرکت را در وی ایجاد کند.
روابط عمومی به دلایل مختلفی به اطلاع‌رسانی می‌پردازد. گاه در جست‌وجوی راهی برای شراکت با مشتریان است، گاه در تلاش برای افزایش تعداد دفعات رجوع مشتری و خرید است و گاه در تلاش برای تعامل با دیگر شرکت‌ها و منابع یا جذب سرمایه‌گذار است. در تمام این اهداف با توجه به مخاطب باید نوع خاصی از اطلاعات به انتشار برسد تا نتیجه مطلوب حاصل شود.

در کنار وظایف ذکر شده برای روابط عمومی می‌توان نحوه تعامل با مشتریان را هم اضافه کرد که در ایران معمولا هرجا سخن از روابط عمومی مطرح می‌شود، منظور این مورد است.
این مورد با توجه به اینکه رابطه مستقیمی با مخاطب برقرار می‌شود بهترین نتیجه را به همراه دارد، اما با توجه به زمان و هزینه‌بر بودن، گزینه مناسبی برای معرفی محصول یا خدمات نیست. این در صورتی است که این روش در افزایش وفاداری مشتری تاثیر مثبت دارد.
کارآفرین معمولا فرد صاحب ایده و بدون سرمایه است، بنابراین استفاده از روش‌های تبلیغاتی پرهزینه مرسوم غیرعملی است در نتیجه استفاده از روابط عمومی بهترین گزینه برای کارآفرین است تا محصول یا خدمات خود را چه برای کسب مشتری و چه برای جذب سرمایه معرفی کند.
کارآفرین باید علاوه‌بر ایجاد شهرت و تعامل مداوم با رسانه‌های خبری، پیام مورد نظر خود را به سبکی خلاق، متفاوت و جذاب برای انعکاس در بولتن‌های خبری آماده کند.

حتی اگر شخص خود دست به قلم شود و برای رسانه‌های مختلف مطلب بنویسد تا این رابطه ایجاد شود، باز هم بسیار کم‌هزینه‌تر از روش‌های سنتی تبلیغات است. در این راه حتی نوشتن مطلب در وبلاگ‌ها و رسانه‌های کم‌بازدید هم می‌تواند در نهایت منجر به نتیجه مورد نظر شود. اگر متن و تیتر مورد نظر، جذابیت لازم را داشته باشد به‌زودی توسط افراد مختلف به اشتراک گذاشته می‌شود و در نهایت مانند یک بمب خبری راه را برای معرفی محصول به مخاطبان باز می‌کند.

چرا رسانه های اجتماعی یک کانال تمام‌عیار روابط عمومی است

                    چرا رسانه های اجتماعی یک کانال تمام‌عیار روابط عمومی است



روابط عمومی در همه سازمان‌ها به منزله قلب تپنده و زبان گویایی برای ارتباط با همه نهادهای داخلی و خارجی است. روابط عمومی در نمایشگاه‌ها به سبب اهمیت کیفیت کار که خدمت‌رسانی به بازدیدکنندگان، مجریان، شرکت‌کنندگان در نمایشگاه‌ها و تامین‌کنندگان خدمات آنهاست باید از تمام توان خود برای راضی نگه داشتن مخاطبان و پاسخگویی به درخواست‌های آنان استفاده کند.

روابط عمومی در هر سازمان نمایشگاهی دولتی یا غیردولتی موظف است براساس برنامه‌های تدوین شده برای هر یک از نمایشگاه‌ها اعم از داخلی یا بین‌المللی به گونه‌ای عمل کند که اطلاع‌رسانی و هماهنگی امور نمایشگاهی همواره یک قدم از نیازهای مخاطبان جلوتر باشد.

تعامل روابط عمومی شرکت سهامی نمایشگاه‌ها با همه اقشار جامعه به‌ویژه رسانه‌های گروهی در اغلب سال‌ها به‌ویژه در دوره فعالیت دولت تدبیر و امید تخصصی و صمیمانه بوده است. در سال‌های اخیر روابط عمومی و امور بین‌الملل شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران بارها به‌عنوان واحد نمونه انتخاب و به دریافت تقدیرنامه و لوح‌های سپاس از طرف نهادهای ذی‌ربط مفتخر شده است.

رضایت خاطر رسانه‌ها از عملکرد روابط عمومی نمایشگاه‌ها بارها در نشریات تخصصی منعکس شده است. مدیریت روابط عمومی و امور بین‌الملل شرکت سهامی نمایشگاه‌ها از انتقادهای سازنده رسانه‌ها و شرکت‌کنندگان در نمایشگاه‌ها با آغوش باز استقبال می‌کند و رهین منت افرادی است که با پیشنهادهای ارزنده و انتقادهای سازنده خود به پیشرفت فعالیت‌های نمایشگاهی در کشور و بهبود کیفیت خدمت رسانی کارکنان روابط عمومی یاری رسانند.

در همین راستا روابط عمومی و امور بین‌الملل نمایشگاه بین‌المللی در جهت تکریم ارباب رجوع نسبت به ارتقای سیستم‌های اطلاع‌رسانی اقدام کرده است؛ این اقدامات در حوزه سایت و پرتال شرکت، انتشار اخبار، بکارگیری افراد آشنا به زبان انگلیسی در کیوسک‌های اطلاع‌رسانی به منظور راهنمایی مراجعان خارجی و تعامل بیشتر با مجریان نمایشگاهی بوده است.

تعامل با رسانه‌ها و ترتیب دادن گفت‌وگوهای مربوط به روزجهانی صنعت نمایشگاهی، ارسال عکس‌ها با لوگوی اختصاصی این روز، ارسال خبرها به اتحادیه صنعت نمایشگاهی (یوفی) و درج در سایت یوفی و مجله جهانی صنعت نمایشگاهی (Exhibition World) و در کنار آن تلاش برای تعیین یک روز با این عنوان در تقویم سالانه کشور از اقدامات موثر در این حوزه بوده است. 

روابط عمومی در فضایی از جنس مجازی

روابط عمومی در فضایی از جنس مجازی

مقدمه : 
روابط عمومی در تعریف، بر مجموعه ای ازکنش های هدفمند دلالت دارد که در راستای شناساندن سازمان به جامعه و شناسایی جامعه برای سازمان اعمال می شوند و این کنش ها منطبق با ارزش های سازمانی و در جهت تحقق اهداف ترفیعی سازمان در جامعه در قالب فعالیت های اطلاع رسانی، تبلیغاتی، تحقیقاتی، اطلاع یابی خود را نشان می دهند.
از این رو می توان گفت پارادایم مسلط بر مجموعه فعالیت های اصلی روابط عمومی از آن فرایند ارتباط است؛ اعم از ارتباط با درون یا بیرون از سازمان و در دنیای امروز هر چه این ارتباط تعاملی تر باشد از مقبولیت بیشتر برخوردار و به هدف نزدیک تر است. 
به عبارتی، ماهیت وجودی روابط عمومی به عامل ایجاد ارتباط و ایفای نقش پل واره آن باز می گردد و کارکردهای اطلاع رسانی، تحقیقاتی انتشاراتی، تبلیغاتی و ... آن در سایه همین ارتباط هویت می یابند و قابل اجرا می شوند.
از ایم رو هر آنچه فرایند ارتباط را متاثر سازد بر ساختار، نحوه عمل و برنامه های روابط عمومی هم اثرگذار خواهد بود.
ساده ترین تجسم از ارتباط، پیوستاری است که در یک طرف آن پیام رسان و در دیگر سو مخاطب قرار دارد و ابزارهای ارتباطی، محمل هایی هستند که ماموریت انتقال پیام و بازخورد آن را برای ساکنان دو سر پیوستار برعهده دارند.
حال سخن اینجاست که با بروز و ظهور تغییرات چشمگیر و فزاینده در عرصه فناوری های ارتباطی و ظهور رسانه جدید، وضعیت تاثر روابط عمومی از این تحولات چگونه است.
روابط عمومی که حیاتی منوط به ایحاد ارتباط و تقویت آن دارد؛ نوشوندگی مستمر و سریع و پرشتاب بسترهای ارتباطی را چگونه می تواند درک و هضم کند؟

سیر روابط عمومی:
مروری گذرا بر تاریخچه روابط عمومی ها گواه این مدعاست که فصول تمایز روابط عمومی ها بر مبنای بسترها و ابزارهای ارتباطی مسلط در هر دوره بنا شده است. 
چنانچه دوره روابط عمومی سنتی با رسانه هایی چون مطبوعات، رادیو، تلویزیون و تریبون ها مشخص می شود و با گسترش ابزارهای الکترونیک و فراهم آمدن امکاناتی چون نظام های پاسخگویی الکترونیک و نشر الکترونیکی متون به صورت PDF و ... دوران روابط عمومی الکترونیک آغاز می شود و گذارهای بعدی نیز به واسطه تغییرات فضای الکترونیک و حرکت از وب1 به وب2 اتفاق می افتد و این روایت روابط عمومی در حال گذار همچنان با تغییر، تنوع و تکمیل بسترهای ارتباطی، نو می شود و تغییر می یابد و در شرایط حاضر که سرعت تغییرات و تحولات فناوری، فزاینده و پرشتاب شده است، شرایط اقتضایی ایجاب می کند روابط عمومی ها نیز برای پذیرش موضوع با برخورداری از خرد فناورانه در جهت همگاهی با شرایط موجود گام بردارند تا با ریزش مخاطب مواجه نشوند

 فناوری و تولید رسانه های نو
فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) که به واسطه همگرایی و ترکیب دو حوزه اطلاعات و ارتباطات از دهه 1970 به بعد به وجود آمد را می توان معجزه ای در زمینه ارتباطات دانست که ترکیب قابلیت این دو جریان مستقل از طریق «شبکه»، منجر به تولد پدیده اینترنت شد.
اینترنت پدیده ای است که بر پایه ایدوئولوژی جهانی شدن، موفق شد محدودیت های زمانی و مکانی را از پیش پای ارتباطات بردارد و از این رهگذر، زیست بوم جدید و بی بدیلی موسوم به فضای مجازی برای نوعی زندگی و فعالیت جدید، نمایان شد.
بدیهی است در فضایی که زمان و مکان، معنای خود را از دست می دهند، همه مناسبات انسانی دستخوش تغییر می شود و این امر به ویژه در زمینه ارتباطات انسانی، بیشتر نمود می یابد.
محسوس ترین این تغییرات را می توان در تسریع، تسهیل و حذف واسطه ها در فرایند ارتباط یافت.
به عبارتی، فناوری نوین ارتباطی، فضا و قواعد خاص خود را به مرور بر مناسبات ارتباطی مسلط می گرداند تا جایی که حتی ساختار و چیدمان پیام، نحوه برجسته سازی و نیز ارایه پیام دگرگون می شود.
واحد روابط عمومی نیز به عنوان مجموعه ای با ماهیت ارتباطی نه تنها از این تغییرات دور نیست، بلکه برای بقا و بالندگی سازمان خود، بیش از سایرین نیازمند یادگیری قواعد حاکم بر این فضا برای حضور پررنگ و استفاده مطلوب از مزایای آن در جهت تامین خواست های سازمان است.
امروزه که سایه به سایه و متناظر با هر فعالیت در جهان واقعی، فعالیتی با پیشوند e  در دنیای مجازی ایجاد شده یا در حال شکل گیری است، نمی توان از اهمیت و تاثیرات این فضا بر زندگی انسان چشم پوشی کرد، واقعیتی که باید آن را باور نمود.
در این میان برخی آن چنان تسلیم و مقهور این فضا گشته اند که با طرفداری از مفهوم جبر فناورانه و تاکید بر تقدم علّی و تاریخی آن در تحولات اجتماعی، مواضع جانبدارانه مثبت در قبال آن اتخاذ نموده اند و برخی بر نفی آن و تاکیر بر اثرات مخرب آن صحه می گذارند و در مواردی چون قانون اول کرازنبرگ نیز فناوری نه خوب است و نه بد و در عین حال از منطر این قانون، فناوری خنثی هم نیست. 
صرف نظر از این قضاوت ها، در نگاه عقلایی، می توان ویژگی ها و صفات مطلوب این فضا را شناسایی کرد و از آنها بهره مطلوب برد.

 فضایی از جنس مجازی
فضای مجازی را جهان استعاره ای شکل گرفته از خطوط ارتباطی و کامپیوتر می دانند. دکتر عاملی رئیس دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران با طرح ایده دو جهانی شدن به وجوه تمایز فضای جدید و سابق یا فضای واقعی و مجازی، چنین اشاره می کند که فضای واقعی موسوم به جهان اول، فیزیکی و شاخص مهم آن سرعت حمل و نقل است.
در جهان اول، زمان، براساس فاصله، سرعت و حرکت تبیین می شود، اما در جهان دوم یا فضای مجازی به جای جنبه فیزیکی صنعت حمل ونقل، بر صنعت همزمان ارتباطات تمرکز می شود. در این جهان مجازی، انسان با یک زمان بدون فاصله و حرکت مواجه می شود.
از این رو فضای مجازی را می توان نوعی شبه محیط دانست که قواعد حضور و بازی در آن متفاوت از فضای واقعی است. آمار و ارقام نشان می دهد عملاً تعداد شبکه وندان و کاربرانی که این محیط را برای سرگرمی، آموزش، دوستی، انجام فعالیت های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و نیز انجام امور روزمره انتخاب کرده اند، رقم قابل توجهی است.
با ایجاد بسترهای فنی لازم برای گسترش این فضا در مناطق بسیار محروم و دور دست، عملاً ادعای گسترش شانه به شانه دنیای مجازی به موازات دنیای واقعی در حال تحقق و اثبات است. از منظر دیگر، تعداد متکثر مخاطبان اعم از مخاطب مجبور و مخاطب ادادی، گویای ترجیحات زندگی امروز در انتخاب فضای ارتباطی است.
براساس «نظریه وابستگی مخاطبان»، رسانه ها اهمیت بالایی برای جامعه دارند و افراد برای انجام برخی از کارکردهای اجتماعی خویش به آنها وابسته هستند. این نظریه امتداد نظریات کارکردگرایی است که معتقدند مخاطبان برای کسب اطلاعات در خصوص محیط، انتقال ارزش ها فرهنگی، سرگرمی و تفسیر موضوعات به رسانه ا وابسته هستند و چنانچه این رسانه، رسانه مجازی باشد، روابط عمومی هم در همان مسیر باید وابستگان به رسانه های مجازی را شناسایی و با آنها تعامل نماید.
به عبارتی روابط عمومی باید با تجهیز و تقویت نیروهایش به خرد فناورانه، از این گرایش رفتاری ارتباطی، بهره برداری مطلوب بنماید.

ایفای نقش روابط عمومی ها در دنیای مجازی
هستی و تداوم حیات سازمان ها به ویژه سازمان ها و مراکز انتفاعی مشتری محور، منوط به ایجاد رابطه حداکثری با جامعه پیرامون است و این رابطه از طریق واحدی به نام روابط عمومی برقرار و مدیریت می شود. روابط عمومی نقطه تماس (tuch point) سازمان و مخاطب است. این محل تماس در (shift) از وضعیت سنتی به نو و ورود به فضای مجازی، به واسطه تغییر ماهیت و نحوه عمل رسانه دنیای مجازی، دچار تغییراتی شده است که به اختصار به برخی از این موارد اشاره می شود.
در فضای واقعی و وضعیت سنتی، رسانه اعم از دیداری، شنیداری و ... نقش واسطه میان روابط عمومی و مخاطبان را بازی می کند و این عنصر واسطه غالباً بین یک فرستنده پیام (روابط عمومی) و جماعتی از گیرندگان قرار می گیرد.
یعنی وضعیت ارتباط one to many بوده و پیام غالباً به صورت مونولوگ از زبان روابط عمومی برای مخاطب پخش می شود و اگر روابط عمومی برای دریافت بازخورد پیام هایش، برنامه ای داشته باشد، این عمل با تاخیر زمانی اتفاق می افتد، در حالی که فضای مجازی، بسترساز نوعی ارتباط شده است که در آن واسطه حذف، ارتباط متمایل به وضعیت one to one و سفر پیام در میان روابط عمومی و مخاطب حالت دیالوگ دارد.
زمان برای ارتباط در وضعیت سنتی نوعی تهدید برای فعالیت روابط عمومی ها به شمار می رفته است، به گونه ای که تعلل در انتشار اطلاعات به هر دلیل سهوی یا عمدی، منجر به از بین بردن ارزش آن پیام می شده است.
در مواقع بحران، عامل بازدارنده زمان، فرایند مدیریت بحران در روابط عمومی ها را تحت تاثیر منفی قرار می داد، اما در فضای مجازی یک کلیک امکان مدیریت بحران را برای روابط عمومی ها فراهم می کند، آن هم در شرایطی که با حداکثر مخاطبان در نقاط مختلف دنیا می توان ارتباط برقرار نمود. 
فضای مجازی نمود و تعیین بخش روابط عمومی در زمان واقعی (real time) است.
فضای مجازی، فضای شبکه ها و انسان های به هم پیوسته است، زنجیره ای که به محض دریافت پیام می توانند نقش فرستنده پیام را برای بازوهای دیگر ایفا کنند، بنابراین محتوای فهرست پیش بینی شده روابط عمومی ها ملاقات می کند.
این فضای شبکه ای، اکمانی است که روابط عمومی ها می توانند برای موج آفرینی و اجرای انواع کمپین های ارتباطی، تبلیغاتی، تقویت برند و اطلاع رسانی ارزش سازمانی و نهایتاً ترفیع فروش کالا، خدمت یا نام و نشان سازمان خود از آن بهره گیرند. اما حضور در این فضا برای روابط عمومی ها بدون چالش نیز نمی باشد، عزیمت از فضای واقعی به فضای مجازی با قواعد خاص آن فضا، روابط عمومی را دچار چالش دوگانگی با محیط می کند.
در دنیای مجازی، واقعیت به شدت در معرض خطر تحریف است و این همان هشداری است که فیلسوفان پسامدرنی چون بودریار فرانسوی با طرح نظریه حاد واقعیت از آن یاد کرده اند. براساس این نظریه، فناوری واقعیت را تحریف و آن را آن گونه که می خواهد بازنمایی می کند و این موضوع به ویژه در امر اطلاع یابی، مونیتور و رصد رقبا و ... بسیار اثرگذار است.
اعتبار منبع و صدق مطالبی که در فضای مجازی ارایه می شود همیشه جای سوال بوده است، از این رو روابط عمومی ها برای اعتبارسازی مجبور به تلاش بیشتری هستند.
اما در نهایت، گستردگی فراخ و بدون مرز دنیای مجازی و بی زمانی فراتر از تصویر، آن امکان ممتازی است که توان ارتباطی روابط عمومی ها را به بیشینه ترین وضعیت ممکن نزدیک می سازد. اینترنت در این فضا بستری است که هم محمل اطلاع رسانی و هم ابزاری برای اطلاع یابی محسوب می شود و سایر امکان های ارتباطی که از بستر اینترنت در فضای مجازی سربرآورده اند، هر یک می توانند برآورنده بخشی از نیاز های ارتباطی روابط عمومی ها باشند. برخی از مهم ترین این امکان ها که با عنوان فناوری های نوین ارتباطی از آنها یاد می شود، عبارتند از: وبلاگ (Weblog)، پادکستینگ (Podcasting)، چت روم ها (Chatrooms)، خبرخوان (RSS)، ویکی پدیا (wikipedia)، تالارهای گفت و گو (Forum)، خبرنامه های الکترونیکی(Newsletter)، گروه های ایمیلی (Mail Groups)، مسنجرها (Messengers) و ... .
 عمده ویژگی مشترک این سرویس های ارتباطی عبارتند از:

1.خاصیتتعاملی بودنInteractivity
سرویس های ارتباطی موجود در اینترنت بالذات از خاصیت دوسویهگی برخوردارند و این ظرفیت در عین حال که امکان مناسبی برای اطلاع رسانی و نیز اطلاع یابی از ذائقه مخاطبان است، زمینه ای مطلوب برای مشارکت مخاطبان در ایده پردازی و اجرای فرایند خودخدمتی به شمار می آید.

2.جمع زداییDemassifcation
این سرویس ها زمینه ساز ارتباط به صورت one to one هستند، از این رو روابط عمومی ها باید از دانش کافی برای تولید محتواهای متنوع متناسب با گروه های متعدد مخاطبان برخوردار باشند. از این منظر ضرورت طبقه بندی Segmentation هرچه دقیق تر و در عین حال متنوع تر مخاطبان مطرح می شود. تعریف طبقات مختلف مخاطب، این امکان را به روابط عمومی می دهد با دقت نظر بیشتر، پیام های ارتباطی متناسب برای هرطبقه را طراحی و ارسال نماید. چرا که به گفته دکتر یونس شکرخواه استاد علوم ارتباطات، پیام، قلب برنامه روابط عمومی و معرف ارزش های سازمان است. بنابراین تولید پیام خوب از رسالت های روابط عمومی است و برای ایجاد مقبولیت حداکثری باید با شناخت مخاطب و نیازهای اطلاعاتی او، به تولید محتوا اقدام کرد.

3.ناهمزمانی Asynchronous
فضای مجازی، فضای برائت از قیود زمانی و مکانی است که به مخاطبان این امکان را می دهد لحظه مواجهه با پیام را خود انتخاب کنند. در همان لحظه که روابط عمومی محتوای تولیدی خود را در این فضا به اشتراک می گذارد، مخاطب قادر به دریافت آن است، اما سیالیت مفهوم زمان در فضای مجازی به مخاطب این فرصت را می دهد تا از لحظه واقعی خلق پیام تا هر لحظه ای که خود اختیار کند، با پیام مواجه شود.

4.تمرکززدایی Decenralization
اساساً گفته می شود فناوری های نوین ارتباطی مانند ویکی ها از ذات بی مرکز برخوردارند. این عامل امکان مشارکت مخاطب در تولید محتوا و تغییر و تکمیل آن را به راحتی فراهم می آورد. فراتر از موضوع فقدان مرکز، به طور کلی نبود مرز و عامل مکان در فضای مجازی، فرصت بزرگی برای روابط عمومی هاست تا با گستره وسیع تری از مخاطبان ارتباط برقرار نمایند. این ارتباط در سطوح ملی و بین المللی می تواند با هدف تقویت برند سازمان، کمک به فروش کالاها و خدمات، حل بحران ها، اطلاع رسانی و فعالیت های ارزیابانه (نظرسنجی) برقرار شود. روابط عمومی ها در هیچ دوره ای تا این اندازه قدرتمند نبوده اند، طوری که با یک کلیک می توانند سرزمین های دور و نزدیک را با پیام های خود فتح کنند.

5.ظرفیت بالا Higher Capacity
ظرفیت این فضا و سرویس های ارتباطی تعریف شده در آن به اندازه ای است که محدودیتی از نظر حجم تولید و ذخیره سازی محتوا در دوره زمانی طولانی متوجه بسته پیام ها نیست. در قیاس با رسانه های سنتی مانند مطبوعات عملاً دیده می شود آرشیو و نگهداری بریده جراید فیزیکی، هم مستلزم اختصاصی فضای زیاد بوده و هم کاغذ از فرسودگی و آفت مصون نیست و به طور طبیعی به مرور از بین خواهد رفت و این در حالی است که در فضای اینترنت می توان بریده جراید الکترونیک تولید و بدون دغدغه محدودیت فضا و خطر از بین رفتن، آنها را آرشیو کرد. موضوع ظرفیت بالا، انواع تولیدات تصویری، صوتی و ... در این فضا را دربر می گیرد.

6. انعطاف پذیری Felexibility
فضای مجازی هم برای تولید هر نوع محتوا و هم پذیرش هر نوع مخاطب انعطاف پذیر است. به عبارتی اینترنت رویکردی پسافوردیسمی به تولید محتوا دارد: تولید براساس ذائقه و نیاز مخاطب. این ذات منعطف برای روابط عمومی امکان تولید بسته های اطلاع رسانی در شکل های مختلف تصویری، صوتی و ... را برای انواع مخاطب فراهم می کند و در نتیجه با توجه به نظریه شنودی و رضامندی مخاطب، این تنوع نوعی عامل موفقیت برای روابط عمومی به شمار می آید.
 نکته دیگر این است که این رسانه ها در عین انعطاف پذیری، خود بر نحوه تولید پیام و جریان اطلاع رسانی توسط روابط عمومی ها نیز اثر می گذارند، به عبارتی فرم، محتوا را تحت تاثیر قرار می دهد. برای تشریح موضوع، به سه محور کلی زیر اشاره مختصر می شود:

الف: تولید محتوا و پیام (اطلاعات)
ب: توزیع پیام
ج: شناسایی مخاطب

الف:تولید محتوا و پیام: به موازات تولید محتوا و پیام متناسب با ذائقه مخاطبانی که گرایش به رسانه های سنتی دارند و هم چنان مطالعه متن مصاحبه، خبر، گزارش مندرج در نشریات یا خواندن بروشور و ... را برای کسب اطلاع ترجیح می دهند، لازم است روابط عمومی ها برای مخاطبانی که مایل به دریافت اطلاعات از طریق فضای مجازی هستند نیز برنامه مناسب اتخاذ کنند.
برای تولید محتوا در فضای مجازی باید در نظر داشت سرعت تولید، سادگی محتوا که آن را برای جمع کثیری قابل فهم و پذیرش نماید و در عین حال توجه به جذابیت ها در امر تولید و پردازش پیام، بسیار مهم است. به عبارتی، نگارش در محیط وب، ویژگی های خاص خود را دارد که باید به آن توجه نمود. 
خبر در فضای مجازی به سرعت بیات و از درجه اهمیت ساقط می شود. اتخاذ تدابیر تدافعی یا تهاجمی مناسب برای تولید خبر و اطلاع رسانی از طریق روابط عمومی ها امری مهم تلقی می شود، چرا که سرعت در پیام رسانی به مثابه کسب جایگاه هژمونیک در بازار رقابتی جذب مخاطب است و از آن جا که هیچ سازمان واحد، بی همتا و بدون رقیبی وجود ندارد، بنابراین هیچ روابط عمومی فارغ از دغدغه رقابتی نیز وجود ندارد.

ب:توزیع پیام: مسئله «توزیع چه پیامی از چه رسانه ای» دغدغه مسبوق به سابقه روابط عمومی ها بوده است و اکنون به این دامنه، رسانه های نوین نیز افزوده شده اند. 
تفکر عام براین است جامعه شبکه وندان (users) غالباً جوانان را شامل می شوند. علی رغم نقد و نفی هایی که می توان بر این تفکر وارد نمود، باید توجه داشت حتی اگر فقط جامعه جوانان را در نظر بگیریم، مشاهده می شود این جامعه در درون خود، تقسیمات متکثری از نظر جنسی، سنی، تحصیلی، زبان، باورها، علایق، ملیت و ... خواهد داشت که تولید محتوا برای هریک و توزیع آن در میان تمام لایه ها را دشوار می نماید. فرآیند توزیع نیز چون تولید به شدت متاثر از زمان است و تعلل در توزیع، پیام را دچار سرنوشت تلخ حذف می کند.
روابط عمومی ها باید از ظرفیت تولید پیام های چندرسانه ای برخوردار باشند تا هم زمان در فضای مجازی و واقعی، بسته های تولیدی پیام را توزیع نمایند. برای توزیع این پیام ها که تاریخ مصرف مشخص و غالباً کوتاهی دارند، تدوین بانک های اطلاعاتی مناسب شامل نشانی ایمیل، شماره تلفن همراه و ... به روز رسانی مداوم آنها امری موثر است.

ج:شناسایی مخاطب: در کنار پیچیدگی های مفهوم مخاطب به معنای عام، مخاطب در دنیای مجازی به مثابه یک لابیرنت مبهم است. امکان تعریف هویت های ساختگی و مجهول در فضای مجازی، ورود روابط عمومی ها به دنیای مخاطبان را دشوار می سازد، بنابراین در دنیای وب 2 مخاطب در عین حال که آگاه، فعال، مشارکت جو در تولید محتوا و دارای صفات ممتاز دیگر است، می تواند ماهیتی مبهم و نقاب دار نیز داشته باشد که این نکته از نظر روابط عمومی ها نباید دور بماند.

 سخن آخر
زیست در فضای مجازی را می توان سرنوشت محتوم انسان ها و سازمان ها دانست و در این میان روابط عمومی ها به واسطه نیاز ذاتی به برقراری ارتباط، ناگزیر از برنامه ریزی مطلوب برای برخورداری از زیستنی مطلوب در این فضا هستند. 
این فضا در عین حال که دایره مخاطبان در دسترس روابط عمومی ها را وسیع تر و عمل ارتباط را برای روابط عمومی ها تسهیل و تسریع می نماید، نیازمند افرادی است که از آگهی های توامان فنی، ارتباطی، دانشی و ... لازم برخوردار باشند تا در این فضا همسو و همپای تحولات حرکت کنند.
به عبارتی روابط عمومی ها ناگزیر از سرمایه گذاری های آنلاین هستند تا بتوانند در فضای  مجازی برای مخاطبان خود پیام های مناسب تولید کنند، به ابهامات و نیازهای آنان به سرعت پاسخ گویند، امکان ایجاد تماس های سریع و بی واسطه را بین مخاطبان با سطوح مختلف سازمان فراهم کنند، در زمان بحران سریعاً وارد عمل شوند و از این بستر برای تامین اهداف ترفیعی یا تعالی نام سازمان بهره جویند. 

روابط عمومی و نقش آن در بنگاههای اقتصادی

بشر از هنگامیکه خود را شناخت و احساس نیاز به  برقرای ارتباط با دیگران در او شکل گرفت، تلاش کرد از ابزارهای در اختیارش نخستین روش های ارتباطی را بکار گیرد . از حالت چهره و حرکات دست و سر و بدن گرفته تا خارج کردن اصوات از دهان که زبان نام گرفت. با نگاهی به تاریخ ادیان در می بابیم که رهبران دینی و فرستادگان الهی نیز بیش از هر چیز با بکار گیری شیوه های ارتباط کلامی و روش زندگی خود پیام های الهی را به پیروانشان منتقل می کردند ، آنها سعی داشتند پیروان را ابتدا جذب رفتار و منش خویش نمایند و سپس پیام خود را ابلاغ کنند . در حقیقت جلب اعتماد مخاطب را بعنوان نخستین اصل تبلیغ همواره مد نظر قرار می دادند .

 با گسترده شدن جوامع و افزایش مراودات اجتماعی ، ارتیاطات روز به روز گسترده تر و پیچیده تر شد تا جائیکه تبدیل به یک فن و هنر گردید که امروز از آن به عنوان فن یا هنر روابط عمومی نام می برند.

فنی که ترکیبی از روش‌هاي تبليغ, تشويق, ترغيب و اقناع براي دستيابي به هدف‌هاي فردي و گروهي است. رهبران و صاحبان قدرت و ثروت دریافتند دیگر چون گذشته نمی توانند با اتکا به  زور و قدرت مالی   بر جوامع حکومت کرد چون نیروی بازدارنده و مقابله گری بنام افکار عمومی مانعی بزرگ بر سر راه آنهاست  ، پس نیازمند روشی برای نفوذ در درون انسانها یه به عبارتی در اختیار گرفتن افکار عمومی هستند .

پس از انقلاب صنعتي و پيدايش تمدنها به صورت كنوني و ايجاد شهرهاي بزرگ و مراكز جمعيتی، روابط افراد و موسسه‌ها به سبب گستردگي آنها به آساني مقدور نبود، در نتيجه  بدنبال راه حلی بودند تا این خلاء ارتباطی را بپوشاند ، از طرفی انقلاب صنعتي و پيامدهاي آن  باعث شد كه كيفيت زندگي انسان بهبود يابد و به تدريج ابتدا در كشورهاي صنعتي و سپس در كشورهاي ديگر شرايط زندگي بهتر شود،  يعني بيسوادي به تدريج از ميان برود و انسان‌ها آگاهتر شوند، با رشد دانش و بینش و آگاهی جامعه شرایط ارتباطات اجتماعی پیچیده و پیچیده شد و در کنار پيشرفت صنعت و تكنولوژي باعث ايجاد دفاتر روابط عمومي گردید.

اصطلاح روابط عمومي براي نخستين بار در ايالات متحده آمريكا و در نوشته‌هاي اداره «اتحاديه راه‌آهن ايالات متحده» به كار برده شد و در دهة اول قرن بيستم نخستين دفاتر روابط عمومي در موسسه‌هاي اين كشور ايجاد شد. در سال 1906 اولين شركت خصوصي كه تنها خدمات روابط عمومي را به مشتريان خود ارايه مي‌كرد  به وجود آمد.

 نخستين شركت روابط عمومي توسط «ايوي لي» كه يك خبرنگار اقتصادي بود، در شهر نيويورك تاسيس شد.

«لي» در آغاز تاسيس شركت روابط عمومي خود، اقدام  به انتشار اعلاميه‌اي به نام «اعلاميه اصول» كرد. پس از تشكيل اين دفتر و معرفي خدمات روابط عمومي، به تدريج ساير موسسه‌ها با اقتباس از موسسه «لي» اقدام به تأسيس دفاتر روابط عمومي كردند و روابط عمومي به عنوان يك حرفه بوجود آمد و شناخته شد.

از لحاظ تاريخي مي‌توان گفت روابط عمومي جديد وقتي آغاز شد كه موسسه‌هاي بزرگ اقتصاد متوجه شدند كه رفتار و طرز فكر مردم و طبقات مختلف درسرنوشت آنها مؤثر است. اين واقعيت باعث شد كه روابط عمومي در چند دهه گذشته در كشورهاي توسعه یافته و در حال توسعه سرعت بیشتری پیدا کند

امروز كليه سازمانهاي دولتي و غير دولتي و موسسه‌هاي بازرگاني، واحدهای خدماتی، صنعتي و تولیدی , دانشگاهها و ... در هر كشور، كوشش مداوم دارند كه پشتيباني و همكاري عمومي را به خود جلب كنند. جلب پشتيباني و همكاري افكار عمومي بخشی از كارهاي روزانه هر يك از موسسه‌ها در جوامع مدرن امروز است. دستگاه روابط عمومي توانسته است در اين زمينه نقش اساسي ايفا كرده و از فعاليت‌هاي خود در ايجاد سازگاري و هماهنگي بين سازمانها از يك طرف و افراد و گروهها از طرف ديگر نتايج مطلوب به دست آورد.

و اما در ایران آنچه اكنون به عنوان روابط عمومي چه از نظر اصطلاح و چه از نظر حرفه مي‌شناسيم، براي نخستين بار در شركت نفت ايجاد شده است. در شركت سابق نفت ايران و انگليس تا سال 1330 يك دفتر اطلاعات و مطبوعات وجود داشت و اين دفتر رابط بين شركت و مطبوعات بود. پس از ملي شدن صنعت نفت، دفتري تحت همان عنوان در شركت ملي نفت ايران تشكيل شد و عنوان همين دفتر بود كه بعداً به روابط عمومي تبديل شد.

از سال 1345 شمسي بود كه وزارتخانه‌ها به تدريج اداره اطلاعات، تبليغات و انتشارات را به نام روابط عمومي برگرداندند. تعدادي از آنها حتي تا چند سال بعد از انقلاب نيز فعاليت‌هاي روابط عمومي را با برخي فعاليت هاي ديگر تلفيق كرده بودند و بخش‌هايي نظير روابط عمومي و انتشارات یا اداره اطلاعات و روابط عمومي را با هم به كار مي‌بردند، در حالي كه همين روابط عمومي‌ها اكنون به عنوان واحدهاي مستقل در موسسه‌ها عمل مي‌كنند. ولي موسسه‌هايي كه در سالهاي اخير ايجاد كرده‌اند آنها را به عناوين سازماني ديگري چون، روابط عمومي و دبيرخانه، روابط عمومي و دفتر مدير كل، روابط عمومي و امور بين‌الملل و … تركيب كرده‌اند.

امروزه از حرفة روابط عمومي به عنوان يك «فن» و «هنر» براي سهولت ارتباط دو سويه بين دولتمردان و فعالان بخش تولید وخدمات با آحاد مردم ياد مي‌شود و با پيچيده‌تر شدن روزافزون نظام اجتماعي، بر ضرورت گسترش و توسعه اين حرفه و علم جديد بيش از پيش اتفاق نظر ایجاد شده است ، تا جايي كه در عصر حاضر كمتر سازمان و نهادي خود را بي‌نياز از واحدي تحت عنوان روابط عمومي مي‌بيند.

چقدرروابط عمومی می شناسیم ؟
بخاطر دارم چند سال پیش یک واحد صنعتی برای مدیریت روابط عمومی فراخوان داده بود ، به توصیه یکی از دوستان، من هم اعلام آمادگی کردم . در روز مقرر یک گروه 5 نفره از مدیران این مجموعه صنعتی متقاضیان را به حضور پذیرفتند تا مصاحبه انجام دهند .

پیشتر رزومه و سوابق خود را ارائه کرده بودم ، در هر حال سوالات شروع شد . در میان جمع یکی از مدیران که ظاهراً نقش کلیدی در گزینش افراد داشت، و به نظر می رسید با مطالعه کتب دانشگاهی رشته روابط عمومی خود را برای این مصاحبه استخدامی آماده کرده بود، بسیار علاقمند بود که به سوالات شفاهی پاسخ بی کم و کاست داده شود. من پس از پاسخگویی به چند سوال احساس کردم این مدیران محترم چیزی از روابط عمومی نمی دانند و تنها  ادای مطلع بودن را در می آورند، با خود فکر کردم حتی اگر پذیرفته هم شوم مطمئناً در آینده با مشکل مواجه خواهم شد چون وقتی در مدیران ارشد یک مجموعه درک صحیحی از نقش روابط عمومی و جایگاه آن در سازمان وجود نداشته باشد اساساً نمی توان روابط عمومی را فعال و پویا کرد.

 لذا با بیان یک جمله از آن جمع خداحافظی و برایشان آرزوی موفقت کردم . گفتم: وظیفه مدیریت روابط عمومی پیچیدن نسخه ای واحد برای تمام کسانی که دچار سرماخوردگی هستند نیست . بلکه به تعداد سازمانها عوامل تاثیر گذار در رشد و توسعه وجود دارد. تئوری ها صرفآ راهها را به شما می شناساند اما قادر به تطبیق آن با بیماری های مبتلا به سازمانها نیست، بلکه تفکر و خلاقیت و شناخت یک مدیر روابط عمومی است که قادر است داروی مورد نیاز یک بیماری حاد و یا مزمن دامنگیر یک سازمان را تجویز کند .

تا کنون تعریف های متعددی از روابط عمومی ارایه شده است اما آنچه در این تعاریف قابل توجه است، تاکید بر این نکته است که روابط عمومی یک فعالیت و اقدام مدیریتی است.

—      ركس هارلو از پيشگامان روابط عمومي در جهان و بنیانگذار انجمن روابط عمومی آمریکا  معتقد است  ( روابط عمومی یک وظیفه و یک کار مدیریتی مشخص است که به ایجاد و حفظ و خطوط دو جانبه ارتباطی، درک دو جانبه و همکاری متقابل بین یک سازمان و عموم مردم کمک می کند) وی تاکید دارد، روابط عمومی به مدیریت کمک می کند پیوسته از نظرات عموم آگاه و نسبت به آنها به اعتنا و پاسخگو باشد، مسئولیت مدیر را برای خدمت در راستای منافع عموم تعریف و تأکید می کند، به مدیریت کمک می کند تا با شجاعت تغییر را بپذیرد و به نحوی مؤثر آن را به خدمت بگیرد، به عنوان یک سیستم هشدار اولیه کار می کند تا به پیش بینی روندهای محیطی کمک کند، واز تحقیق و تکنیک های ارتباطی اخلاقی معقول ومناسب به عنوان ابزار اصلی اش استفاده می کند»

با  توسعه برق آسای ابزارهای رسانه ای و تغییرذائقه اطلاعاتی مردم در تمامی جوامع سرعت تاثیر پذیری افکار عمومی و واکنش به جریانات اطلاعاتی و موج های مثبت و منفی بسیار سرعت یافته که همین عامل وظایف مدیریت روابط عمومی به ویژه در بین فعالان اقتصادی را سخت تر و پیچیده تر می کند .

نکته جالب و قابل تامل در بوجود آمدن روابط عمومی این است که  مبدع آن یک خبرنگار و به عبارتی یک( ارتباط گر) بوده است .

امروزه روابط عمومی مدرن نقش یک دیده بان را بر عهده دارد . دیگر زمان آن گذشته که منتظر کنشی بود تا به آن واکنش نشان داد ، اینگونه برخوردهای  انفعالی دیگر جزء اهداف اصلی روابط عمومی نیست بلکه نقش عمده مدیریت یک واحد روابط عمومی، بستر سازی مناسب برای جلب مشارکت عمومی ، اعتماد بخشی و پیش بینی جریان افکار عمومی در آینده دور و نزدیک و تنظیم درو نمای فعالیت یک سازمان با بهره گیری از تمامی ظرفیت های ارتباطی دو سویه است.

اکنون زمان بکار گیری شیوه های تهاجمی و تقابل با رسانه ها و افکار عمومی منسوخ شده . هر چند هنوز  روش بسیاری از مدیران روابط عمومی بر همین پایه استوار است و تصور می کنند قدرت یک روابط عمومی در پاسخگویی کوبنده و قاطع است .

کنترل اذهان پویا و سیال مردم یک جامعه تابع شرایط خاصی است که لازمه آن برخورداری از تخصص و توان و تجربه مناسب است.

نا گفته نمایند زمانی یک مدیر روابط عمومی می تواند در ماموریت های خود موفق شود که راس مدیریت کلان آن سازمان نسبت به نقش روابط عمومی در توسعه سازمانی باور قوی داشته باشد، چون گاهی لازم است به طرف خودمان گوجه فرنگی گندیده پرتاب کنیم .

نقش مهم روابط عمومی ها در ترویج فرهنگ اقتصاد مقاومتی

جایگاه روابط عمومی در اسلام وقرآن برای برقراری رابطه اجتماعی، داشتن شکیبایی و در پیش گرفتن تقوای الهی برای رسیدن به رستگاری مورد تاکید قرار گرفته است. در سوره مبارکه آل¬عمران آیه شریفه 200 با زیبایی هرچه تمام¬تر در این خصوص بیان و اشاره شده است. لذا علاوه بر آیات نورانی قرآن کریم، سیره عملی و نظری پیامبر اعظم(ص) سرتاسر مردم داری، مردم-یاری و تکریم ارباب رجوع است. فرامین حکومتی و سیره عملی امام علی(ع) نیز مبین و گواه خوبی بر اهمیت بخشیدن به مباحث روابط عمومی است که در همین موضوع امام علی(ع) در فرمان مشهور خود خطاب به مالک اشتر درباره اهمیت به افکار عمومی می¬فرمایند: تکیه¬گاه دین، اجتماع مسلمین و نیروی ذخیره برای دشمنان تنها توده مردم( افکار عمومی) هستند. پس گوش تو بسوی افکار روابط عمومی و گرایش تو به جانب آنان باشد. در این خصوص ده¬ها و صدها مورد از این دست در فرهنگ اسلامی از جمله نکات ارزنده در مباحث روابط عمومی وجود دارد که متولیان امر روابط عمومی در کشور عزیزمان باید به تبیین آن اهتمام جدی نمایند.

پرداختن به موضوع اقتصاد مقاومتی امری مهم و ضروری برای روابط عمومی¬ها در سال جدید می¬باشد به دلیل اینکه دشمنان ملت ایران تلاش دارند تا به درهم ریختگی اقتصاد ایران اقدام کنند و از ناحیه اقتصاد ضرباتی به کشور وارد کنند بنابراین اقتصاد مقاومتی و یا مقاومت در اقتصاد نسخه¬ای کارساز برای عبور از این مرحله است.

روابط عمومی باید با نقش¬آفرینی خود در تنظیم ارتباطات درون و برون سازمانی همواره افکار عمومی را رصد کرده و با جامعه و افکار عمومی تعامل سازنده¬ای ایجاد نماید و با ترویج اخلاق و فرهنگ و مبانی اندیشه اسلامی به عنوان یک الگو، نقش خود را در دستیابی به بالاترین معیارهایی اقتصادمقاومتی ایفا کند.

اقتصادمقاومتی کم مصرف کردن نیست، کم هزینه کردن نیست بلکه درست مصرف کردن و درست هزینه کردن است لذا روابط عمومی باید برای جامعه خود الگو بوده و با رعایت درست مصرف کردن و درست هزینه کردن از منابع و قابلیت¬هایی که در اختیار دارد برای سازمان و کشور خود در حوزه اقتصاد مقاومتی ارزش آفرینی نماید.

رعایت انصاف، ایجاد فرصت¬های برابر برای همه، وجدان کاری، مسئولیت¬پذیری، مصرف بهینه در حوزه انرژی و منابع در اختیار، پاسخگویی و شفاف و به موقع یکی از وظایف و مسئولیت¬های مهم روابط عمومی در امر اقتصاد مقاومتی است و می-بایست این مفاهیم در قالب¬های گوناگون در سطح جامعه برای مردم توسط روابط عمومی¬ها اطلاع رسانی و تبیین شود.

پس در این برهه از زمان با توجه به فرمایشات مقام معظم رهبری (مدظله¬العالی) تاکید می¬شود برای دفاع همه جانبه در برابر تهاجم اقتصادی دشمن، فهم صحیح از مسئله، شناخت کافی از راه¬های مشارکت و نیز منافع مشارکت در اقتصاد مقاومتی شاخص-های مختلفی وجود دارد، اما «جهاد ارتباطی و اطلاع¬رسانی فرهنگ اقتصاد مقاومتی» کلیدی¬ترین شاخص در این فرآیند به شمار می¬رود که روابط عمومی باید با مدیریت جهادی در حوزه تخصصی خود نقش¬آفرینی موثری داشته باشد.

بنابراین روابط عمومی نماد توسعه هر سازمانی است. دو عنصر روابط عمومی و رسانه از خانواده ارتباطات هستند و می¬توانند مقاومت را به یک گفتمان تبدیل کنند و با اطلاع رسانی درست و ترویج این گفتمان، تلاش نمایند تا در جای¬جای جامعه واقعیت پیدا کند.

امروزه نقش روابط عمومی در کمک به تصمیم گیریهای مدیریتی و استراتژیک یک سازمان، نقشی قابل توجه است. از مشخصه-های جدید روابط عمومی در عصر ارتباطات، اجرای فعالیت¬های حرفه¬ای علمی و الکترونیکی به عنوان ابزار مدیریتی سازمان است. بنابراین از نقاط برجسته و ممتاز در مدیریت استراتژیک، تاکید بر محیط برون سازمانی و حتی جهانی است و در واقع، منظور از وظایف استراتژیکی روابط عمومی، دخالت در روند تصمیم گیری سازمان است.

روز ارتباطات و روابط عمومی، فرصتی است تا همه با هم برای توسعه ارتباطات اجتماعی و غنای معنوی و ارزشی این حرفه اندیشمند، با تقویت مدیریت دانایی محور و تحول طلب از یک سو و رعایت اخلاق حرفه ای در عملکرد خود از سوی دیگر تلاش نموده و جایگاه روابط عمومی را در جامعه آرمان خواه و اسلامی خود تثبیت نماییم.

نقش روابط عمومی ها در اقتصاد مقاومتی

روابط عمومی مجموعه‌ای از دانش و فن تنظیم ارتباطات درون سازمانی و برون سازمانی یک مؤسسه، شرکت یا به طور کلی سازمان است. روابط عمومی همواره مردم و افکار عمومی را مخاطب خود قرار می‌دهد. فلسفه وجودی روابط عمومی‌ها تعامل با جامعه و افکار عمومی و با تأکید بر گروه‌های هدف سازمان یا شرکت است.

البته این تعامل مستلزم شناخت علمی و واقع‌بینانه گروه‌های اجتماعی و تحلیل فرصت‌ها و چالش‌هایی است که در عرصه افکار عمومی نو به نو بروز می‌کنند. بنابراین نفش روابط عمومی‌ها در اقتصاد مقاومتی بستگی به توان و تخصص آنها دارد. زیرا مدیران و کارشناسان روابط عمومی باید با تکیه بر قدرت لایزال الهی و استمداد از ذات اقدس او تلاش کنند تا زمینه‌های رشد اقتصاد مقاومتی و خشنودی خود و همه ذینفعان سازمان را فراهم سازند.

روابط عمومی باید در این برهه از زمان با توجه به بیانات مقام معظم رهبری با بهره‌گیری بهینه از منابع و قابلیت‌‌هایی که در اختیار دارند، برای سازمان و کشور خود ارزش آفریده و مسئول کسب موفقیت و تحقق اهداف آن باشند و با صداقت کامل از منافع سازمان و کشور حفاظت کنند.

روابط عمومی باید ترویج اخلاق، فرهنگ و مبانی اندیشه اسلامی را همواره مورد توجه داشته و به عنوان یک الگو، نقش رهبری خود را در دستیابی به بالاترین معیارهای اقتصاد مقاومتی در برنامه‌های خود داشته باشد که لازمه آن ایجاد اعتماد متقابل و کسب اعتبار و احترام فردی است.

نقش روابط عمومی در توسعه اقتصاد مقاومتی، اطلاع‌رسانی، آگاهی‌بخشی و توسعه دانش، مهارت و قابلیت‌های فردی است.

روابط عمومی در چشم‌انداز آینده و رعایت 100 درصد اقتصاد مقاومتی باید برای جامعه خود الگو بوده و با رعایت انصاف و عدالت برقراری مساوات، رفع تبعیض و ایجاد فرصت‌های برابر برای همه را در سرلوحه کار خود قرار دهد. باید آموزش زندگی شرافتمندانه را برای ایجاد توازن بین کار و زندگی و تقویت بنیان خانواده، تأمین عزت و کرامت را به‌طور کلی کامل و واضح به مردم اطلاع‌رسانی کند.

روابط عمومی در بستر اهداف اقتصاد مقاومتی باید تعهد خود را به قانون نظم و انضباط، وجدان کار، مسئولیت‌پذیری، درستکاری و پاسخگویی در همه عرصه‌های مرتبط به وضوح به نمایش بگذارد.

برای موفقیت هرچه بیشتر در ارائه الگوهای اقتصاد مقاومتی باید دفاع همه‌جانبه ملت شریف ایران را در جنگ هشت ساله به صورت یک الگوی موفق معرفی و سعی کند حقوق مردم را محترم شمرده و از آن محافظت کند.

 امانتداری و حفظ اسرار را شالوده فعالیت‌های خود قرار دهد و از رفتاری که در تعارض با منافع مردم و موجب زیان‌رسانی به دیگران باشد، پرهیز کند، زیرا اقتصاد مقاومتی کم‌مصرف کردن نیست، بلکه درست مصرف کردن را آموزش می‌دهد.

مصرف بی‌رویه در آب، برق، گاز و حتی خرید نان می‌تواند توسط روابط عمومی‌ها آموزش داده شود و با چاپ بروشورهای کوچک و یا ارسال پیام‌های کوتاه و یا ساختن تیزرهای گویا و شرکت در همایش‌ها و سمینارها به معرفی هرچه بیشتر اهداف واقعی و علمی این حرکت انقلابی بپردازند، زیرا آینده کشور و نسل جوان به اطلاع‌رسانی درست و بهنگام این رخداد مهم دارد.

رسانه‌ها به علاوه روابط عمومی دو بازوی قدرتمند برای آموزش مردم خواهند بود، زیرا باید بدانیم که: «تصمیم‌گیری پایه و اساس وظایف مدیران را تشکیل می‌دهد و مهارت مدیر در تصمیم‌گیری خود را در اجرای درست امور و کارایی و حفظ کیفیت خدماتی که او ارائه می‌دهد، نمایان می‌کند.» این مدیریت به ساختار روابط عمومی‌ها بستگی دارد، ساختار نیروی انسانی نقش تعیین‌کننده و اصلی را در مدیریت روابط عمومی و ایفای نقش اطلاع‌رسانی آن دارد.

ساختار نیروی انسانی به فضای ترکیب نیروی انسانی از نظر من جنس، تخصص، مهارت، هوش، ذکاوت و توانایی‌های مدیریتی و مانند این‌ها است که در عین حال پتانسیل هر شرکت و سازمان برای ورود به عرصه اقتصاد رقابتی است که امروزه بدون آن حیات مؤسسات اقتصادی بازرگانی و نیز سیاسی، فرهنگی و اجتماعی میسر نبوده و در غیر آن صورت مبتنی بر وابستگی و قرار گرفتن در مراتب پایین یک چرخه تولیدی است. بنابراین روابط عمومی می‌تواند سهم عمده‌ای را در اجرای اقتصاد مقاومتی داشته باشد.

روابط عمومی، فرهنگ مقابله با تهدید و کمک به ایجاد امنیت

 

مقدمه

امنیت و فرهنگ امنیت،عموما با موضوع منافع گره خورده است و بحران با تهدید منافع ایجاد می شود، تهدید منافع اقتصادی یک شرکت، منافع سیاسی یک مسئول ارشد دولتی و یا تخریب وجهه وی از مصادیق تهدید امنیت است. بطور کلی فقدان امنیت بدنبال تهدید ایجاد می شود. تهدید، منافع را به خطر می اندازد و ناامنی ایجاد می کند، تهدید می تواند معطوف به زمان حال باشد و یا آینده را نشانه رود، زمانی که یک رسانه ادعا می کند اخباری دارد که در ارتباط با فساد و زد وبند های یک شرکت بزرگ تجاری است، در عمل دست به تهدید صاحبان منافع در آن شرکت زده است، بنابراین هرجا پای منافع در میان هست هم تهدید وجود دارد و هم موضوع به نوعی امنیتی است،در مقابل، فرهنگ، مجموعه‌ای در هم پیچیده از اعتقادات و باورها، ارزش‌ها، الگوهای رفتاری یا هنجارها، رفتارها ، آداب و رسوم، اخلاقیات، نمادها، مصنوعات، هنر و علم و دانش است که در بهره گیری از ظرفیت فرهنگ و فرهنگ سازی در همه زمینه ها به ویژه بخش های کلیدی از جمله مقابله با تهدید و کمک به ایجاد امنیت با استفاده از نهاد های مدنی نظیر روابط عمومی می تواند زمینه ساز شرایط مناسب باشد. اما لغت نامه‌های معتبر بین‌المللی تعاریف کمابیش مشابهی از تهدید ارائه داده است.

 

لغت نامه «وبستر» تهدید را «بیان و ابراز قصد آسیب رساندن، نابودی یا تنبیه کردن دیگران از روی انتقام یا ارعاب می‌داند.» لغت‌نامه آکسفورد نیز در تعریف تهدید، آن را «قصد ابراز شده برای صدمه، یا آسیب‌رسانی یا دیگر اقدامات خصمانه علیه کسی معرفی می‌کند.»

 

 در اصطلاح نیز تهدید عبارت است از وضعیتی که در آن، خطر یا آسیب جدی، ارزش‌های اساسی و حیاتی نیز تهدید یک بازیگر را مورد هدف قرار می‌دهد.برخی از تهدیدات طبیعی هستند مانند زلزله ، سیل ، طوفان و ... برخی از تهدید ها منشا انسانی دارند که خود 2 نوع است . تهدید سخت و تهدید نرم .اگر کشوری ، کشور دیگر را تهدید به حمله نظامی کند در این حالت می گوییم تهدید از نوع سخت است اما اگر ارزش ها و باور ها و اعتقادات یک جامعه مورد هدف قرار بگیرد می گوییم تهدید از نوع نرم است .

 

تهدیدات نرم با این هدف صورت می گیرد که یک ملت دست از ارزش های خود برداشته و به ارزش های دیگران تمایل پیدا کند . پس اکنون دانستیم تهدید در مقابل امنیت قرار دارد . زیرا هدف از تهدید از بینبردن امنیت می باشد . در واقع تهدید برای تاثیرگذاشتن بر اراده ، اعتقادات و افکار دیگران به منظور تسلیم کردن آن ها در برابر خواست تهدیدکنندگان است .

انـواع تهـدیـد
1 – تهـدیـد سـخت : نظـامی توسط هجوم نیـــروهای نظامی یا گروههای معارض ، مسلح داخلی – خارجی واقع می شود .
تهدید سخت به روشهای فیزیکی – رفتار خشونت آمیز – براندازی آشکار – حذف دفعی ، اشغال سرزمین همراه با عکس العملهای فیزیکی می باشد

2 – تـهدیـد نیـمه سـخت تمامی اقداماتی که حاکمیت نظام سیاسی و امنیت ملی کشور را از لحاظ سیاسی امنیتی(مانند : نفوذ – کودتا – ترور و ...) به خطر اندازد یا براندازی با روشهای غیرفیزیکی یا ترکیبی از روشهای سخت و نرم مواجه نماید .

3 – تـهدیـد نـرم : (تبـلیغاتـی – فـرهـنگی) با هدف تغییر و تحول در باورها و ارزشهای فرهنگی (استحاله فرهنگی)
تهدید نرم همان براندازی خزنده و خاموش و آرام و تدریجی است .
تعریف لغوی امنیت :
امنیت در زبان فارسی به معنای در امان بودن از آسیب ها ، در پناه بودن ، نداشتن دلهره ونگرانی و ترس و ... است در ساده ترین تعریف امنیت یعنی دور بودن از خطراتی که علیه منافع مادی ( جان، مال ، سرزمین و ... ) و ارزش های معنوی ( دین ، فرهنگ ف اعتقادات و ... ) ما وجود دارد.

 

مفهوم‌های مرتبط با امنیت در فارسی کلاسیک با واژه‌های زِنهــار و زینهاری ادا می‌شددر فرهنگ انگلیسی آکسفورد، امنیت به معنای : «در حفظ بودن، فراغت از خطر یا اضطراب و تشویش» آمده است.در فرهنگ فارسی معین، امنیت به «ایمن شدن، در امان بودن و بی بیمی» معنا شده است(معین،1360: 157).در لغت نامه دهخدا،«امنیت» به معنای بی خوفی و امن بودن، بی بیمی، ایمنی، ایمن شدن و در امان بودن آمده است(دهخدا،2894).

 

برای افزایش امنیت اقداماتی چون حفاظت، حراست، کنترل، تقویت، تسلیح، مهار و بیمه انجام می‌شود و اگر فرد یا مجموعه‌ای قصد کاهش امنیت فرد یا مجموعه دیگر را داشته‌باشد از فرایندهایی چون تحریم، تضعیف، خلع سلاح، آسیب‌رسانی، تفرقه‌افکنی و تهدید استفاده می‌کند.
ابعاد امنیت
امنیت دارای دو بعد داخلی و خارجی است که با یکدیگر مرتبط هستند . در بعد داخلی تهدید های آشکار و پنهان در درون مرزها ناامنی بوجود می آورد از قبیل تهدیدات سیاسی ( شورش ، جدایی طلبی ، انقلاب ...) ، بحران های اقتصادی ، نظامی ( جنگ داخلی و ...) و آشوب های اجتماعی که هر کدام مردم را تحت فشار قرار می دهند. در بعد خارجی نیز امنیت می تواند از ناحیه مسائل سیاسی ، نظامی و اقتصادی (تحریم های اقتصادی ، تعرفه ها ...) تهدید شود.

امنیت می‌توان به چند گروه تقسیم نمود:امنیت فردی: حالتی است که در آن فرد فارغ از ترس آسیب رسیدن به جان یا مال یا آبروی خود یا از دست دادن آنها زندگی کند.خانواده:هنگامی که خانواده و اعضای آن برای ایجاد رفاه و آسایش و امنیت شان از هر گونه مشکل و خطر بیندیشند و به حل هر چه سریع تر آن بپردازند.امنیت اجتماعی: حالت فراغت همگانی از تهدیدی است که کردار غیرقانونی دولت یا دستگاه یای فردی یا گروهی در تمامی یا بخشی از جامعه پدید آورد. در نظام حقوقی جدید، فرض بر این است که قانون، با تعریف و حدگذاری آزادی‌ها و حقوق فرد و کیفر دادن کسانی که از آن حدود پافراتر گذشته‌اندف امنیت فردی و اجتماعی را پاسبانی می‌کند.

 

امنیت انسانی:امنیت انسانی، دور بودن از همه تهدیدهایی است که بقای انسانی، زندگی روزمره و شخصیت او را به مخاطره می اندازد. تهدیدهایی از قبیل تخریب محیط زیست، نقض حقوق بشر، جرایم سازمان یافته، قاچاق مواد مخدر و تلاش مستمر برای مبارزه با این تهدیدها جزیی از فرایند امنیت انسانی است.» امنیت انسانی به محافظت مردم از خطرات جدی مربوط می شود که زندگی را تهدید می کنند.امنیت ملی: حالتی است که ملتی فارغ از تهدید از دست دادن تمام یا بخشی از جمعیت، دارایی، یا خاک خود به سر برد.

 

 امروزه، کمابیش در همهٔ کشورها نوعی پلیس سیاسی یا امنیتی وجود دارد که مقصود از آن بنا بر فرض، جلوگیری از نفوذ عوامل محرک و ویرانگر و جاسوس به داخل کشور و سرکوبی کسانی که از راه‌های غیرقانونی تهدید کنندهی نظم سیاسی موجود به شمار می‌آیند. هرچه نظامی تمامیت‌خواه‌تر باشد قدرت پلیس سیاسی و شدت و خشونت آن در آن نظام بیشتر است. این گونه نظام‌های سیاسی که مجالی برای مخالفت علنی و قانونی نمی‌گذارند، مخالفان یا دشمنان خود را همواره به نام «دشمنان امنیت ملی» یا نام‌های دیگر سرکوب می‌کنند

مولفه های امنیت ملی
* حفظ جان مردم
* حفظ تمامیت ارضی
* حفظ سیستم اقتصادی و سیاسی (اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی)
* حفظ استقلال و حاکمیت کشور

امنیت بین‌الملل: حالتی است که در آن قدرت‌ها در حالت تعادل و بدون دست‌یازی به قلمرو یکدیگر به سر برند و وضع موجود در خطر نیفتد. هرگاه یکی از قدرت‌ها از محدودهخود پافراتر گذارد، از لحاظ قدرت (و یا قدرت‌های) مخالف، امنیت بین‌المللی «در خطر افتاده‌است.امنیت اطلاعات یعنی حفاظت اطلاعات و سیستم‌های اطلاعاتی از فعالیت‌های غیرمجاز. این فعالیت‌ها عبارتند از دسترسی، استفاده، افشاء، خواندن، نسخه برداری یا ضبط، خراب کردن، تغییر، دستکاری. امنیت فیزیکی حفاظت از پرسنل , اجزای سخت افزاری , برنامه ها , شبکه ها و داده ها از شرایط و رخدادهای فیزیکی می باشد که ممکن است باعث ایجاد آسیب جدی به یک سازمان یا موسسه یا آژانس شود . این امنیت فیزیکی شامل حفاظت از آتش و بلایای طبیعی , دستبرد , سرقت , خرابکاری و تروریسم نیز می شود .

 

امنیت سایبری: با ظهور فضای (دنیای) سایبری، کاربران یا همان شهروندان سایبری نیاز به احساس امنیت در فضای سایبری برای انجام امور خود دارند که این امنیت ابتدا با افزایش سطح آگاهی و دانش خود کاربران و سپس با کمک شرکت‌های امنیتی و مراجع قانونی و پلیس‌های سایبری فراهم می‌شود.امنیت منطقه‌ای: هنگامی که یک کشور اطراف کشور دیگری را مورد حمله و تهاجم قرار می‌دهد در این صورت امنیت منطقه‌ای آن کشور به هم خورده است

• امنیت اقتصادی ،امنیت فرهنگی ،امنیت روانی،امنیت ملی،امنیت فرامحلی،امنیت شهری
کارکرد روابط عمومی درتقویت فرهنگ مقابله با تهدید و کمک به ایجاد امنیت
جامعه برای وصول به کارآمدی نیازمند تعامل بین تشکل های مردمی و دولت است و از سوی دیگر انبوه مخاطبان مردمی هر روز نیاز به پاسخگویی داشته و سوالات جدیدی را در خصوص عملکرد سازمان ها و تشکیلات اداری مطرح می سازند.برقراری پیوند میان دولت وملت به عنوان یکی از وظایف روابط عمومی در عصر جهانی شدن قدری متفاوت از گذشته است، گسترش شبکه های اطلاع رسانی ضرورت شفاف سازی در عملکردها رابیشتر نمایان می سازد و از سوی دیگر دستگاه های اداری برای حفظ و استمرار بقای خود در شرایط حساس و پر رقیب نیازمند مشارکت، همفکری و همیاری توده های مردمی برای پیشبرد اهداف خود هستند.

 

روابط عمومی در عصر جهانی شدن نه تنها باید جوابگوی سوالات و مسایل ایجاد شده قبلی باشد، بلکه بایستی توان برآورد تغییرات آینده و بلند نظری متناسب در راه کارهای آتی را نیز برای سازمان متبوع خود با بهره گیری از امکانات متعدد فراهم سازد.

 

نقش هدایت گرانه روابط عمومی در همسو کردن افکار عمومی با اهداف سازمان می تواند از چالش ها و بحران ها جلوگیری کند و طبیعی است که این مهم جز از طریق دریافت بازخورد ادعا وانعکاس آن به مدیریت عالی سازمان جهت تصمیم گیری و برنامه ریزی حاصل نمی شود. بهره گیری از فناوری اطلاعات در حوزه روابط عمومی به عنوان ابزارهایی است که جهت اثر بخشی در تسریع انجام امور و جلوگیری از مخاطرات باید به آن توجه جدی شود.

 

عصر حاضر در حقیقت عصر بی حوصلگی در دریافت اطلاعات است، اگر روابط عمومی هادر انجام این امر خطیرکوتاهی ورزند، مطبو عات و سایر مخاطبان اطلاعات خود را از سایر مبادی دریافت خواهند کرد.امروزه رشد سریع شبکه های ارتباطاتی و افزایش دانش و آگاهی عمومی ایجاب می کند که افراد جامعه که افراد جامعه در اداره امور نقش و دخالت داشته باشند و دولت ها نیز بر اساس رویه های دمکراتیک تلاش دارند بستر مشارکت مردم در این زمینه را فراهم سازند .

 

یکی از نهادهایی که به مشارکت مدنی مردم در تصمیم گیری ها کمک شایسته خواهد کرد، روابط عمومی است.عملکرد اثر بخشی و کارآیی دولت ها نیازمند جدیت وتوجه به موضوع پاسخگویی به خواست های عمومی جامعه است. شناخت نیازها و ضروت پاسخگویی و تقویت آن در مجموعه مدیریت و با توجه به این که دولت در عصر جهانی شدن بیشتر به یک نهاد خدمتی گرایش دارد و در حقیقت قدرت خود را از طریق دمکراسی اعمال می کند، بنابراین تقویت ساختارهای دمکراتیک و پیوندهای اجتماعی میان مردم و دولت ضرورتی اجتناب ناپذیر است .به همین دلیل ارایه گزارش های لازم از عملکرد بخش های مختلف دولت توسط روابط عمومی به شفاف سازی جریان اطلاعات میان دولت و مردم کمک کرده و با برقراری ارتباط لازم میان دولت و مملت امکان گسترش خدمات عمومی و بهره گیری از مشارکت مردم در تحقق اهداف سازمانی بیشتر میسر خواهد شد.

 

روابط عمومی در جهانی که هم به سمت باز شدن از نظر سیستماتیک می رود و هم با مهارت و تیز بینی تاثیر گذاری می کند، نیازمند این است که علاوه بر تولید اطلاعات به اطلاع رسانی آن چنان مبادرت نماید که حوزه ای امن برای سازمان و تشکیلات خود به ارمغان آورد. امروزه و در عصر در جهانی شدن چه بخواهیم و چه نخواهیم بقای سازمان ها ونهادها در گرو تایید مردم است، بنابراین ضرورت ایجاب می کند که روابط عمومی جهت تایید اهداف سازمانی خود به افکار عمومی با دیده احترام بنگرد تا با جلب رضایت مخاطبان به اهداف خود دست یابد و در حقیقت می توان گفت بازتاب های مردمی سرلوحه اهداف و سیاست گذاری های موسسه است و طبیعی است عرصه رقابت در میان سازمان های اقتصادی کار روابط عمومی را در هدف گیری مخاطبان و کارزارهای تبلیغاتی و تحلیل درست اوضاع بیشتر از گذشته دشوار می سازد.

 

باید گفت روابط عمومی در عصر جهانی شدن بایستی موازنه ای میان اطلاعات وارتباطات فراهم سازد و در حقیقت می توان گفت روابط عمومی در دنیای جدید و عصر جهانی شدن بایستی این درک را در مجموعه سازمانی ایجاد نماید که این عصر فرصتی است که در آن ارتباطات مبنای امنیت و ثبات هستند. بنابراین یکی از نیازهای اساسی واحدهای روابط عمومی ، دسترسی ، طبقه بندی ، پردازش و انتشار مناسب اطلاعات از طریق رسانه های جمعی و دیگر ابزارهای اطلاع رسانی برای افزایش آگاهی و اثر بخشی بر روی مخاطبان یک مجموعه سازمانی است و آنچه در حال حاضر در فرایند اطلاع رسانی به مخاطبان از اهمیت بسزایی برخوردار شده است ضرورت آشنایی دست اندرکاران روابط عمومی ها با مدیریت اصولی انتشار و توزیع اطلاعات است .

 

چرا که هم اکنون به مدد توسعه تکنولوژی های توین ارتباطی و اطلاعاتی نظیر اینترنت و... شاهد انبوه بمبارانی از اطلاعات و داده هایی هستیم که به تعبیری اضافه بار اطلاعاتی را ایجاد کرده اند که اگر به درستی اطلاعات موجود مدیریت نشود نه تنها اثربخش و آگاهی رسانی نخواهد بود بلکه جنبه تخریبی و سردرگمی و گمراهی مخاطبان را فراهم خواهد آورد. بنابراین ، طبقه بندی ، حذف اطلاعات زاید و پردازش مناسب و استفاده از ابزار مناسب انتقال اطلاعات می تواند یکی از ماموریت های مهم روابط عمومی را که اطلاع رسانی صحیح و اثر بخش به مخاطبان درون و برون سازمانی است با موفقیت روبروکند .

نتیجه گیری:
1) کوچک‌ترین سطح امنیت فری یا جسمی و بزرگترین آن امنیت جهانی است. اما مهم‌ترین آن‌ها امنیت ملی است.

2) بنا به گفته روا شناسان بزرگی همچون مازلو ، پس از نیاز های فیزیولوژیک ، امنیت ، اساسی ترین نیاز انسان است . انسان برای رسیدن به اهداف والای انسانی و پیشرف تحقیقات خویش به آرامش و امنیت نیاز دارد

3) توسعه و تکامل جامعه ، شکوفایی استعداد ها ، توسعه اجتماعی ، خلاقیت و فعالیت های مؤثر در جامعه نیز به امنیت نیازمندند ؛ به عبارت دیگر بدون امنیت نمی توان رشد مؤثری را در جامعه انتظار داشت.

4) آحاد مردم و مسئولان در تأمین امنیت نقش اساسی دارند. ناامنی ممکن است زاییده عدم توجه فرد ، جامعه یا مسئولان امور باشد و به طور قطع با وجود ناامنی ، افرادی نیز وجود خواهند داشت که از این بستر سوء استفاده کنند و به آن دامن بزنند.

5) شناخت امنیت و مؤلفه های آن ، به فرد و جامعه کمک می کند که با ریشه های بروز ناامنی به طور مؤثر مبارزه کنند.

6) ناامنی می تواند در خانواده ، جامعه ، منطقه جغرافیایی یا در سطح بین المللی اتفاق بیفتد. فوت یکی از اعضای خانواده، شیوع مواد مخدر در جامعه، در گیری های نظامی در یک منطقه ، آلودگی محیط زیست و هزاران ناامنی دیگر از مصادیق ناامنی در خانواده ، جامعه ، منطقه و سطح بین المللی هستند.

7) وجود یک نوع ناامنی موجب بروز ناامنی در زمینه های دیگر خواهد شد . مثلاً ناامنی اقتصادی حتماً ناامنی فرهنگی و اجتماعی را بدنبال خواهد داشت.ثروت در بیشتر مواقع بعنوان یک پدیده اقتصادی زمینه های موفقیت در جامعه را افزایش می دهد و مصرف مواد مخدر موجب بروز ناهنجاری های اقتصادی می شود .

8) در عصر حاضر تهاجم نظامی دیگر جایگاهی ندارد چون ضرر آن بیشتر از منفعت آن است. یعنی کشته شدن نیروهای دو طرف ، از بین رفتن امکانات نظامی ، از بین رفتن تاسیسات ، شهر و ... غیر منطقی است . هم اکنون اکثر کشور ها به این اعتقاد دارند که اگر بخواهند در کشوری نفوذ کنند باید جنگ نرم یعنی تهدید و تهاجم به فرهنگ و ارزشها را نشانه بگیرند و نوک این پیکان هم به سوی نوجوانان و جوانان است. چرا که با این کار اراده و اعتقادات و افکار افراد گرفته می شود و مردم بدون هیچ درگیری تسلیم خواست های کشور های بیگانه می شوند.

9) بنابراین تهدید نرم، امروزه مؤثرترین، کارامدترین و کم‌هزینه‌ترین و در عین حال خطرناک‌ترین و پیچیده‌ترین نوع تهدید علیه امنیت ملی یک کشور است، چون می‌توان با کمترین هزینه با حذف لشکرکشی و از بین بردن مقاومت‌های فیزیکی به هدف رسید؛ زیرا با عواطف، احساسات، فکر و اندیشه و باور و ارزش‌ها و آرمان‌های یک ملت و نظام سیاسی ارتباط دارد. ابعاد این جنگ و تهدید، گسترده‌تر و مخرب‌تر است زیرا دین، فکر و آرمان ملت‌ها را آماج تهاجم خود قرار می‌دهد. تهدید نرم به روحیه، به عنوان یکی از عوامل قدرت ملی خدشه‌ وارد می‌کند، عزم و اراده ملت را از بین می‌برد، مقاومت و دفاع از آرمان و سیاست‌های نظام را تضعیف می‌کند. فروپاشی روانی یک ملت می‌تواند مقدمه‌ای برای فروپاشی سیاسی‌ـ‌امنیتی و ساختارهای آن باشد.

10) آرامش سیاسی اجتماعی نمی‌تواند بدون امنیت فکری و فرهنگی یا ذهنی و روانی بوجود آمده و یا پایدار بماند. از نظر روان‌شناختی حرکات بیرونی و فیزیکی انسان منبعث و مبتنی است بر حرکات درونی که همان اندیشه و فکر اوست. بنابراین آشفتگی فکری و درونی نمی‌تواند نمودی جز بی‌نظمی بیرونی داشته باشد و از این رو حفظ نظام فکری و فرهنگی آدمیان و انسجام آن مقدم بر ایجاد نظم اجتماعی آنان است.

موانع توسعه نيافتگی روابط عمومي در ايران

 مقدمه  
      چيزي که بسياري از متخصصان و کارشناسان روابط عمومي درباره آن توافق دارند اين است که جايگاه فعلي روابط عمومي در ايران چندان رضايت بخش نيست و از پتانسيل هاي موجود به خوبي بهره برداري نمي شود. هنوز در بخش هاي مختلف روابط عمومي، نقصان زيادي وجود دارد. در حوزه حقوقي، پيشرفت قابل توجهي به دست نيامده است.
     بسياري از سازمان ها و شرکت هاي دولتي و خصوصي از فقدان ساختارهاي مناسب ارتباطي و اطلاع رساني رنج مي برند. تصويري از ماموريت ها و چشم اندازهاي روابط عمومي وجود ندارد و به اقتضاي روزمره گي و مناسبتي، کارهايي صورت مي گيرد و اين دور تسلسل همچنان ادامه دارد.
   به طور کلی موانع ظهور روابط عمومي در ايران می تواند موارد زير باشد:
 
انحراف از فلسفه وجودی روابط عمومي
     فلسفه روابط عمومي در مقبوليت، اثرگذاري و رضايتمندي است و اگر نتيجه فعاليت هاي روابط عمومي ملموس در زندگي روزمره نباشد، کم کم بي اثر و کمرنگ مي شود. به ويژه در عصر رسانه هاي اجتماعي که همه فعاليت ها بايد خروجي ملموس و جهت گيري اجتماعي داشته باشند.
      از طرف ديگر، بايد توجه داشت فلسفه وجودي روابط عمومي در خلال زمان دچار تغيير نمي شود اما ابزارها و کانال هاي جديد دايما در حال رشد و تکامل هستند به طوري که امروزه با نسخه جديدي از حرفه روابط عمومي يعني «روابط عمومي 2» مواجه هستيم و تعاريف ابزارهاي سنتي روابط عمومي را دچار تغيير کرده است. اين امر علاوه بر تسريع در اطلاع رساني، صرفه جويي اقتصادي و کاهش هزينه ها، صرفه جويي در وقت و زمان، قالب هاي جديد نشر مطالب و محتوي و برقراري ارتباط با مخاطبان را کاملا دگرگون و بهينه سازي کرده است.
     متاسفانه انحراف از فلسفه روابط عمومي در دوره معاصر گسترده تر و ساختارمندتر شده است. اين انحراف را هم در تشکل هاي روابط عمومي مي توان به وضوح مشاهده کرد، هم در سازمان ها و سوءاستفاده هايي که از صنعت روابط عمومي براي بهره برداري هاي شخصي مي شود و هم در سطح کارگزاران روابط عمومي که فلسفه روابط عمومي را با يک علامت سوال بزرگ مواجه کرده است.
 
 دوری از اخلاق حرفه ای
     روابط عمومي بدون اخلاق، کالبد بي جاني است که شايد بتوان چند روزي با رنگ و لعاب دادن به آن ديگران را فريب داد ولي براي هميشه نمي توان همه را فريفت. از منظر علم  روابط عمومي، کارگزاران روابط عمومي داراي نقش اساسي در مسووليت هاي اجتماعي هستند و روابط عمومي بدون رعايت اصول اخلاقي، قابل تصور نيست. شايد بتوان گفت معيار اصلي سنجش روابط عمومي اخلاق است و بدون در نظر گرفتن نظام اخلاقي جوامع مختلف، نقش روابط عمومي کامل نخواهد بود.
      در همين ارتباط بايد اشاره کرد که متوليان روابط عمومي در سطح بين المللي نيز به مساله اخلاق و پايبندي کارگزاران روابط عمومي به اصول اخلاقي توجه ويژه اي داشته اند و در اين زمينه مي توان به تدوين و انتشار منشورهاي مختلف اخلاقي روابط عمومي در نقاط مختلف جهان اشاره کرد.
 البته گاهي اوقات كارگزاران روابط عمومي با نقض مقررات حرفه اي و شغلي و استانداردهاي اخلاقي، خود بزرگترين مانع تعالي و رشد روابط عمومي ها به حساب مي آيند. اين كارگزاران عالباً فاقد تعهد و تخصص هستند و از فلسفه روابط عمومي آگاهي ندارند و نمي دانند كه روابط عمومي ها چگونه عمل مي كنند و لذا به علت چنين ناآگاهي و بي مبالاتي، هويت هنرهشتم را زير سوال مي برند.
 
فقدان سيستم باز
      در زمينه توسعه نيافتگي روابط عمومي دو نظريه وجود دارد. يک نظريه، کلان نگر است. حاملان اين نظريه معتقدند اگر سيستم باز باشد روابط عمومي هم در جايگاه خود قرار خواهد گرفت چون روابط عمومی زاده دموکراسی است.
     نظريه ديگر، مبتني بر «وضع موجود» يا خودنگر است و پرسشي که حاملان آن مطرح مي کنند اين است که در وضع موجود چه کار بايد کرد؟ در وضع موجود، چه نسخه اي مي توان براي پيشرفت و اعتلاي حرفه روابط عمومي تجويز کرد؟ آيا بايد تا ايجاد يک سيستم باز، دست روي دست گذاشت و تسليم شرايط موجود شد؟
     لذا اگر بخواهيم يک ارزيابی واقع بينانه از وضع موجود داشته باشيم درمی يابيم که بيشتر سازمان هاي دولتي ما داراي سيستم هاي بسته هستند و از همين رو در آن ها روابط عمومي ها جايگاهي ندارند.
 
نبود نگرش حرفه ای
      هيچ جامعه اي بدون استفاده عالمانه از حرفه و صنعت روابط عمومي نمي تواند حيات خود را حفظ کند و يکي از ارکان اصلي موفقيت هر کشوري، برقراري و استمرار ارتباطات با پشتوانه فرهنگ و ارزش هاي بومي و محلي است. وقتي به فرهنگ ايراني اسلامي و پيشينه آن نگاه مي کنيم، مشاهده مي شود هنر ارتباطات و مردمداري بسيار غني است؛ ارتباطاتي که سرشار از معنويت، انسانيت و اخلاق توام با خلاقيت و تفکر والاي انسانی است. بايد به اين ميراث و تمدن گرانبها بيش از پيش نگاه ارتباطي داشت و از توانمندي هايي که در بطن اين هنر و فرهنگ وجود دارد نيز با بازشناخت همه جانبه، از آن در برنامه ريزي ها در همه عرصه هاي ملي و بين المللي بهره گرفت.
به نظر، هر چند روابط عمومي به عنوان روشي مثبت شناخته شده، اما بسياري از سازمان ها با توجه به نگرش فرودستانه مديران آن از روابط عمومي در جهت پنهان کاري، فريبکاري، رفوگري و  مبهم گويي استفاده مي کنند و نتيجه اين فعاليت ها، باعث تنزل جايگاه سازماني روابط عمومي و شان کارگزاران آن و سلب اعتماد پرسنل سازمان و مردم جامعه از سازمان ها و در نهايت متوليان امر شده است.
 
فقدان الگوی کارامد
      بزرگ ترين چالش روابط عمومي کشور در حال حاضر، فقدان الگوي روابط عمومي کارامد و يک هسته تصميم گيري با مديريت متمرکز است.  اگر روابط عمومي بخواهد در اين زمانه رقابت تنگاتنگ، نتيجه بدهد بايد همه سعي خود را در باب طراحي و ارايه الگوهاي جديد بکار ببرد.
 
 ضعف بستر هاي حقوقي
      در بخش مقررات و بستر هاي حقوقي، قوانين خوب و به روزي وجود دارد اما ضمانت و پشتوانه اجرايي آن بشدت ضعيف و ناکارامد است و همين امر سبب شده است تا بسياري از  آيين نامه هاي روابط عمومي قابليت اجرايي پيدا نكنند.
 
اشکال ساختاری در فرآيند آموزش
      در حوزه آموزش هم چنين ضعف و اشکال ساختاري وجود دارد. وقتي آموزش کارگزاران روابط عمومي مبتني بر يک سيستم فرسوده و مندرس است صحبت از آموزش مردم و فرهنگ سازی توسط  روابط عمومي کمي خنده دار به نظر مي رسد.
     ما نبايد فراموش كنيم كه در تربيت يك متخصص روابط عمومي، دچار اشكالات متعدد هستيم. استادان بايد خودشان را با دانش روز روابط عمومي هماهنگ كنند تا دانشجويي كه فارغ التحصيل  مي شود از دو جنبه تئوري و عملي توانايي برخورد با مسايل و مشكلات اين حوزه را داشته باشد.
مساله ديگر كه لازم است به آن اشاره شود اين است كه چون نظام آموزشي ما در تربيت متخصص روابط عمومي ناتوان است جايگاه و اهميت روابط عمومي در سازمان بروز پيدا نمي كند و صرفا به عنوان يك شغل براي امرار معاش مطرح است.
 
رواج سطحي نگري در امر پژوهش
     رواج مطالعات کمي يکي ديگر از اين موانع است. اگر تحليل و اطلاعات درستي از انواع و اقسام تحقيق هاي صورت گرفته در حوزه روابط عمومي وجود داشته باشد اين سطحي نگري کاملا قابل مشاهده است. در واقع در مطالعات کمي، رمزگشايي صورت نمي گيرد و زواياي پنهان مسايل گشوده نمي شود.
 
تنگناهای روابط عمومي بين‌المللي
       در جهان امروز علم روابط عمومي ابعادي غول‌آسا پيدا كرده است. تاثير اين حرفه جذاب در روابط اقتصادي، تحولات بازار، ايجاد اعتماد و مسووليت اجتماعي و مديريت شهرت به عنوان اولويت‌ها و مولفه‌هاي اصلي «روابط عمومي بين‌المللي» غيرقابل كتمان است.
      ايران به عنوان يكي از اعضاي اصلي جامعه جهاني نيازمند است تا با گام‌هايي شتابان، خود را به قافله گريزان تحولات علم روابط عمومي در عرصه جهان برساند. روابط عمومي در ايران، عليرغم جواني و تنگناها و نارسايي‌ها و سوءاستفاده‌هاي حرفه‌اي و اخلاقي، پويايي و جسارت علمي و عملي خود را نشان داده است..
 
فرصت سوزی در استفاده بهينه از فناوری اطلاعات
فرصت هاي زيادي براي دست يابي به روابط عمومي مؤثر و ايده آل وجود دارد. اينترنت يكي از اين فرصت هاست. متاسفانه دركشور ما روابط عمومي به دليل ساختار فرسوده اي كه دارد تا به حال در استفاده از اين ابزارها و تکنولوژی ها چندان موفق نبوده است.
 
ناتواني تشكل ها
     نقش تشكل هاي روابط عمومي را نبايد ناديده گرفت. استراتژي تشكل هاي روابط عمومي بايد مبتني بر ارتقاء‌ سطح آگاهي حرفه اي و عمومي، حمايت و همكاري نزديك با اشخاص متخصص و سازمان هاي ملي، محلي و بين المللي و حمايت از نوآوري و ابتكار و مشاركت تخصصی فعالان روابط عمومي به عنوان بخشي از يك برنامه گسترده باشد.
     اين برنامه بايد براي ياري رساندن به فعالان روابط عمومي در تجربه مشاغل خصوصي روابط عمومي هم متكي باشد تا بخش هاي خصوصي رشد كنند و در نهايت هنر هشتم به جايگاه واقعي خود دست يابد. هر چند ابتكار و نوآوري بخشي از برنامه استراتژيك تشكل هاي  روابط عمومي محسوب مي شود، متاسفانه اين وظيفه اساسي و اصلي به فراموشي سپرده شده و اين حس را به طور بالفعل پرورش مي‌دهد كه تشكل هاي روابط عمومي در ايران، سستي ها و گرفتاري هاي عظيمي دارند.
 
نکته پاياني
روابط عمومي در ايران در دهه گذشته با فراز و نشيب ها و چالش هاي زيادي مواجه بوده و نسل جديد روابط عمومي به عنوان طلايه دار تغيير و تحول، فعاليت ها و اقدامات بسيار مناسب و موثري را براي توسعه اين حوزه در کشور انجام داده اند.
     برگزاري کنفرانس هاي بين المللي، ايجاد ارتباطات بين المللي، راه اندازي موسسات خصوصي و تشکل های حرفه ای، انتشار نشريات تخصصي، برگزاري دوره هاي متعدد آموزشي،تاسيس رشته روابط عمومي در مقاطع کارشناسي و کارشناسی ارشد و ساير اقدامات از اين دست نشان  مي دهد که روابط عمومي ايران در حال پيشرفت است و البته براي دستيابي به جايگاه حرفه اي خود، بايد در عرصه هاي ديگر نيز فعاليت خود را گسترش داده به ويژه در عرصه روابط عمومي دولتي که به هيچ عنوان جايگاه در شان و قابل قبولی ندارد.
 

چالش ها و راهکار های روابط عمومی در ایران

با توجه به اینکه از پیدایش روابط عمومی در ایران حدود نیم قرن می گذرد هنوز روابط عمومی با مسایل مختلفی مواجه است . متاسفانه بررسی تاریخی این دانش در ایران نشان می‌دهد که به رغم وجود اندیشه ها و ایده های اصلاح طلبانه برای توسعه آن، هیچ گونه اقدام عملی بنیادی در این زمینه صورت نگرفته است به همین دلیل است که امروزه روابط عمومی ها بیشتر وقت خود را صرف برطرف ساختن مشکلات خود می کنند . ورود به این مشکلات ، توان و شرایط ایفای وظایف و رسالت راستین را از روابط عمومی گرفته است .

چالش های روابط عمومی در ایران را می توان در دو بخش اصلی ( تشکیلات ، اعتبارات ، آموزش ، نحوه عمل ، نیروی انسانی و وجود نگرش های منفی ) و فرعی ( نداشتن متولی مشخص ، نبود تشکل های حرفه ای کافی و نبود قانون مندی مسئولیت های استراتژیک و حرفه ای روابط عمومی ) تقسیم کرد .

 دست یابی تشکیلاتی را می توان به عنوان نخستین چالش روابط عمومی در سازمان دانست . منظور از دستیابی تشکیلاتی ، نبود پویایی در طراحی تشکیلاتی است .
نمودارهای تشکیـلاتی در تاریخ روابط عمومی ایران حاکی از نبود تفکر و تلاش در ایجاد بـخش هایی در تشکیلات روابط عمومی است که متناسب با تحولات اجتماعی ایران باشد . به رغم اینکه در کشور گرایش زیادی برای حرکـت به سمت ” جامعه مدنی ” و توانمندی و قابلیت های روابط عمومی وجود دارد ، تا کنون روابط عمومی نتوانسته است از این وضع برای تسریع روند جریان توسعه خود استفاده کند .
چالش دوم روابط عمومی ، وابستگی صرف روابط عمومی به مدیریت سازمان است . این وابستگی کامل گاه ” خطر مدیریت مداری ” را در روابط عمومی یک سازمان افزایش می دهد . چالش سازمانی سوم ” آمیختگی تشکیلاتی ” روابط عمومی با سایربخش های تشکیلاتی سازمان چون اطلاعات ، انتشارات ، امور بین الملل و حوزه ریاست است .

نادیده انگاشـتن و لحاظ نکردن برخی از بخش های مهـم روابط عمومی در تشکیلات آن و عنوان های شغلی را باید از مسایل مهم در طراحی تشکیلاتی روابط عمومی دانست .
متاسفانه در برخی موارد روابط عمومی را با تشکیلاتی نظیر حراست ، گزینش و بازرسی در یک ردیف تحت عنوان ادارات کل قرار می دهند که این کار اقدامی نادرست است . چرا که گستره فعالیت های روابط عمومی در درون و بیرون سازمان فراگیرتر از فعالیت واحدهای دیگر است . به همین لحاظ ، ارتقای جایگاه روابط عمومی و سطح تشکیلات آن باید به گونه ای باشد که بتواند در یک فضای ارتباطی مناسب به رسالت خود عمل کند . نکته دیگر اینکه میان مدیر روابط عمومی و مدیریت سازمان نباید فاصله ای وجود داشته باشد . در برخی سازمان ها ، مدیران روابط عمومی به سختی می توانند با مدیر سازمان ارتباط مستقیم داشته باشند که دلیل این مسأله نگرش منفی و نادرست مدیریت آن سازمان نسبت به روابط عمومی است . اگر چه ساختارها با توجه به وضع سازمانی و نوع ماهیت دستگاه ها تعریف می شود ولی نباید در ترکیب اصلی بدنه تشکیلاتی سازمان تفاوتی میان واحدهای مختلف وجود داشته باشد .

چالش دیگر روابط عمومی ، چالش حرفه ای بودن کارکنان و کارشناسان آن است . متأسفانه تعداد نیروهای متخصص و کارشناس در روابط عمومی بسیار اندک است . به طوری که این نیروها چه به لحاظ تعداد و چه به لحاظ تخصص ، جوابگوی نیاز دستگاه ها نیستند .
در طراحی ساختار سازمانی روابط عمومی در هر سازمان باید ویژگی های خاص آن سازمان را لحاظ کرد . نحوه طراحی تشکیلات روابط عمومی در ایران بیانگر ناهمگونی در عنوان های شغلی ، واحدهای سازمانی و نحوه نگرش به فعالیت های روابط عمومی است . برای این منظور تدوین الگوی مشخص و ایده آل برای واحدهای روابط عمومی در سازمان ضروری است .

روابط عمومی بخشی از اعمال مدیریت است و جایگاه خاص روابط عمومی نیز در رده کارهای مدیریتی قرار دارد . همان گونه که مدیر یک مؤسسه برای اداره امور سازمان نیاز به ساماندهی ، تامین نیروی انسانی ، هدایت و نظارت امور ، هماهنگی و برنامه ریزی دارد باید کوشش کند تا بر ذهن مردم نیز تاثیر گذارد و نظرات مثبت مردم را درباره مؤسسه خود حفظ کند و از این راه منفعت مادی و معنوی برای سازمان به دست آورد .
نکته مهم این است که کار روابط عمومی خدمت به مدیریت است نه مدیر برای آنکه محور اساسی کار روابط عمومی کسب منافع برای کل سازمان است نه برای شخصی که در رأس حرم سازمانی قرار گرفته است . بنابراین باید به روابط عمومی و کارکردهای آن ، بهتر و منطقی تر نگاه کرد . در این صورت است که روابط عمومی می تواند در فراز و نشیب های سازمانی سربلند و سرافراز شود . هر کار مؤثر و صحیحی در روابط عمومی نیازمند جریان منظم وکارآمد است که آغاز آن با تحقیق و پژوهش شروع می شود . نخستین گام در روابط عمومی شناخت و شناسایی موضوعاتی است که محور اصلی فعالیت های سازمان مطبوع روابط عمومی محسوب میشود .

به همین دلیل باید موانعی که سر راه پژوهش وجود دارد را برطرف کرد ، برخی از این موانع عبارتند از :۱-بی اعتقادی به پژوهش و تحقیق در مدیریت سازمان ها .
۲-ناآشنایی و نداشتن تخصص کافی مدیران روابط عمومی در زمینه دانش روابط عمومی و ارتباطات اجتماعی .
۳-نامشخص بودن جایگاه و تشکیلات روابط عمومی درمجموعه سازمانی ( روابط عمومی را یک مجموعه خدماتی می دانند ) .
۴-نداشتن نیروی انسانی متخصص و پژوهشگرانی که بتوانند موضوعات مورد توجه مخاطبان را مطالعه و مسائل مربوط به سازمان را آسیب شناسی کنند .
۵-تخصیص ندادن و نبود بودجه و اعتبارات لازم و کافی برای انجام طرح های پزوهشی .

به طور کلـی روابط عـمومی به دلـیل اینکه مورد قبـول دستگـاه ها نیسـت و دچـار نبود و کمبود تخصیص اعتـبارات برای کلـیه فعالیـت های خود اسـت ، مشکـلات فراوانـی را به دوش می کشد .
یکی از مشکلات اساسی روابط عمومی روزمرگی و درگیری با کارهای عادی و جاری است . این امر باعث می شود روابط عمومی از برنامه ریزی های کلان و استراتژیک غافل شود .
متاسفانه اکثر روابط عمومی ها با کمـبود کارشناس متخصص درعلـوم ارتباطـات مواجه هستند .مشکل دیگرناآگاهی مدیران ارشد سازمان ها از نقش و مؤثر روابط عمومی در اقناع و جلب مشارکت مردم است که این امر مستلزم آموزش های لازم جهت تغییر نگرش مدیران ارشد است . دلیل اینکه روابط عمومی در کشورمان جایگاه واقعی خود را ندارد آن است که مدیران نگرش مثبتی به نقش مدیریتی روابط عمومی ندارند و آن را واحد زائد و مزاحم تلقی می کنند . روابط عمومی کانال ارتباطی سازمان و مخاطبان و انتقال دهنده نظرات ، پیشنهادات و انتقادات مخاطبان به سازمان است . متاسفانه از آنجا که در ایران به جای اینکه مدیران خود را خدمتگزار مردم و مخاطبان بدانند خود را برگزیده می دانند ، نیازی به رأی ، نظر و رضایت مخاطبان در خود نمی بینند .این نگاه در تفکر بسیاری ار مدیران ارشد وجود دارد و یکی از آسیب های مؤثر عقب ماندگی روابط عمومی در کشور محسوب می شود .

در جامعه ایران نگرش به روابط عمومی صرفاً تبلیغاتی است که این امر تحریف افکار و دورشدن روابط عمومی از رسالت اصلی خود شده است . در حال حاضر این نهاد مؤثر در ایران با نوعی مظلومیت رسانه ای و فرهنگی مواجه است . امروزه به نظر می رسد که معیارهای قالب در جامعه ما بی توجهی به ارزش های نهفته در کار روابط عمومی هاست به طوری که این امر باعث شده که در بسیاری از سازمان ها بخش روابط عمومی مبدل به بخش تبلیغات سازمان شود و کمتر به مفاهیم و ارتباطات دو سویه بپردازد . به نظر می رسد دلیل شکست بسیاری از فعالیت های تجاری و مدیریتی ، نبود شناخت درست از محیط پیرامون سازمان و کسب و کار است که فرهنگ در این میان نقش مهمی دارد . از نظر مدیریتی و ارتباطی شناخت زمینه ها و الگوهای فرهنگی در تمامی سطوح ملی و بین المللی حائز اهمیت است به خصوص در کشوری با تنوع قومی ، فرهنگی و زبانی چون ایران که دارای انواع خرده فرهنگ ها است ، شناخت حوزه های گوناگون اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی امری واجب و مهم است که در این شرایط روابط عمومی دارای نقش والا و نهادی فرهنگ ساز است که باید از جامعه شناخت کافی داشته باشد . در نحوه فعالیت روابط عمومی آسیب های وجود دارد که موجب ناکارآمدی روابط عمومی می شود .

مهمترین این آسیب ها عبارتند از :
۱-جابه جا شدن وظایف
۲-گسترش یافتن وظایف
۳-ناهمگون بودن وظایف
۴-پیش بینی شدن وظایف
۵-موازی بودن وظایف

به همین دلیل پیشنهاد می شود برای رفع این آسیب ها و کاستی ها ، ساختار سازمانی مناسب برای روابط عمومی طرح ریزی شود . به این معنا که وظایف هم سنخ با یکدیگر ترکیب شود ، وظایف جابجا شده به مسئولان مربوطه سپرده ، وظایف گسترش یافته غیر ضروری با ارکان مربوطه تعویض شود و وظایف گسترش یافته ضروری در قالب شرح وظایف جدید قرار گیرد و وظایف پیش بینی نشده در قالب ساختار جدید رسمیت یافته و وظایف موازی در هم ادغام شود .
پیشنهاد می شود برای توانمندی روابط عمومی در کشور اقدامات زیر صورت گیرد :
فضای اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی مناسب بر روابط عمومی حاکم شده تا فرهنگ مدیریتی مبتنی بر شایسته سالاری جهت انتخاب افراد شایسته و متخصص برای پست مدیریت روابط عمومی اجرا شود .

-مراکز آموزشی با محیط عملی و کاربردی روابط عمومی اجرا شود.
-کتاب ها و جزوات و نوارهای آموزشی مفید ایجاد شود.
-آموزش کوتاه مدت به طور مستمر برای کارکنان روابط عمومی صورت گیرد.
-نهادهای حرفه ای و تخصصی اثر گذار بر حوزه روابط عمومی ایجاد شود.
-مدیریت سازمان ها از روابط عمومی حمایت کند.
-نشریات تخصصی متعددی در حوزه روابط عمومی منتشر شود.
-کارهای زاید و موازی از وظایف روابط عمومی حذف شود.
-وظایف روابط عمومی تخصصی شود.

چاپ‌ و گرافيك‌ در روابط‌عمومي‌

چاپ‌ وسيله‌ اصلي‌ براي‌ پخش‌ اطلاعات‌ مي‌باشد كه‌ وظيفه‌ و مأموريت‌ مهم‌ روابط‌عمومي‌هاست‌. موفق‌ترين‌ افراد روابط‌عمومي‌ به‌طور كامل‌ از همه‌ جنبه‌هاي‌ كار چاپ‌ آگاه‌ هستند، در نتيجه‌ اطلاعاتي‌ را كه‌ بايد انتشار دهند به‌ جالب‌ترين‌ و خواندني‌ترين‌ شكل‌ به‌ مخاطبان‌ خود ارايه‌ مي‌كنند.

اگر از مسؤولان‌ روابط‌عمومي‌ انتظار مي‌رود كه‌ وظايف‌شان‌ را به‌ سرعت‌، صرفه‌جويانه‌ و با رضايت‌ انجام‌ دهند، آنها بايد در زمينه‌ چاپ‌ و رشته‌هاي‌ مرتبط‌ با آن‌ يعني‌: حروف‌چيني‌، گرافيك‌ و گراورسازي‌ داراي‌ اطلاعات‌ كافي‌ باشند. زيرا داشتن‌ دانش‌ و تجربه‌ به‌ آنها كمك‌ مي‌كند تا در هنگام‌ سفارش‌ كار به‌ كساني‌ كه‌ مطالب‌ چاپي‌ و گرافيكي‌ را توليد مي‌كنند، دستورات‌ درست‌ و روشن‌ بدهند و از اين‌ طريق‌ از اشتباه‌ كار و صرف‌ هزينه‌ها بيجا و اتلاف‌ بي‌مورد وقت‌ جلوگيري‌ كنند و بتوانند به‌طور دقيق‌، نوع‌ كار چاپي‌ و گرافيكي‌ كه‌ متاسب‌ با كارشان‌ است‌ را بدست‌ آورند.

چاپ‌ داراي‌ انواع‌ گوناگون‌ است‌ و چاپچي‌ با مهارت‌هاي‌ مختلف‌ وجود دارد كه‌ هر يك‌ براي‌ مسؤول‌ روابط‌عمومي‌ داراي‌ كاربري‌ خاصي‌ است‌. در مسأله‌ چاپ‌ و گرافيك‌، همانطوري‌ كه‌ در همه‌ زمينه‌هاي‌ اجتماعي‌ مصداق‌ دارد، به‌ هر ميزان‌ كه‌ پول‌ بدهي‌ آش‌ مي‌خوري‌. از آنجايي‌ كه‌ دستمزدها در محل‌هاي‌ معيني‌ به‌ تقريب‌ يكسان‌ و قيمت‌ مواد نيز برابر است‌، تفاوت‌ قيمت‌ها از كيفيت‌ كار ناشي‌ مي‌شود. اكثر چاپچي‌ها در زمينه توليد و آماده‌سازي‌ كارهاي‌ چاپي‌ مي‌توانند مشورت‌هاي‌ سازنده‌اي‌ ارايه‌ كنند. مسؤول‌ روابط‌عمومي‌ هر اندازه‌ بتواند به‌ چاپچي‌ توضيح‌ بيشتري‌ بدهد و هر اندازه‌ بتواند مشكلات‌ و مسايل‌ كار چاپچي‌ را بفهمد، نتيجه بهتري‌ از نقطه‌ نظر كيفيت‌، قيمت‌ و خدمات‌ به‌ دست‌ خواهد آورد. در نتيجه‌ شكل‌ مطلوب‌ كار اين‌ است‌ كه‌ مسؤول‌ واحد انتشارات‌ روابط‌عمومي‌ تا آنجا كه‌ مي‌تواند در زمينه‌ چاپ‌ مطلب‌ بتواند با مسايل‌ اساسي‌ و پايه‌اي‌ زير آشنا شود:

* اصول‌ طراحي‌ و گرافيك‌

* انواع‌ توليدات‌ چاپي‌ و گرافيكي‌ و كاربرد آنها در روابط‌عمومي‌

* روش‌هاي‌ توزيع‌ توليدات‌ چاپي‌ و گرافيكي‌

* فرايند چاپ‌ و تكنيك‌هاي‌ آن‌

* آماده‌سازي‌ ابتدايي‌ براي‌ چاپ‌

* حروفچيني‌

1   * صفحه‌آرايي‌

چه‌ چيزي‌ را در چه‌ موقع‌ به‌كار مي‌بريم‌؟

در آغاز بايد بدانيم‌ كه‌ سه‌ شكل‌ مطالب‌ چاپي‌ وجود دارد:

1. يك‌ ورقي‌ يا تك‌ ورقي‌ 

2. تا خورده‌

3. كتاب‌، حاوي‌ مجموعه‌اي‌ از اوراق‌ و صفحات‌

اين‌ طبقه‌بندي‌ اوليه‌ كه‌ در ابعاد گوناگون‌ توليد مي‌شوند به‌ دفعات‌ در كارهاي‌ روابط‌عمومي‌ به‌كار گرفته‌ مي‌شوند.

 

اعلاميه‌

علاوه‌ بر اطلاعيه‌هاي‌ خبري‌ موارد گوناگوني‌ پيش‌ مي‌آيد كه‌ از روابط‌عمومي‌ها خواسته‌ مي‌شود كه‌ يك‌ خبر جديد سازماني‌ به‌طور مثال‌ درباره مشاركت‌ جديد، توليد كالاي‌ جديد، تغيير در مديريت‌ سطوح‌ بالا و غيره‌ را تهيه‌ كنند. اعلاميه‌ مي‌تواند روي‌ يك‌ برگ‌ حروف‌چيني‌ شده‌ يا به‌ صورت‌ يك‌ بروشور رنگي‌ توليد شود.

 

گزارش‌ ساليانه‌

گزارش‌ ساليانه‌، حاوي‌ خلاصه‌ فعاليت‌هاي‌ مالي‌، وضعيت‌ برنامه‌ها و كارهاي‌ يك‌ مؤسسه‌ در طول‌ سال‌ براي‌ اطلاع‌ سهامداران‌، كارمندان‌ و كارگزاران‌، رسانه‌ها، سازمان‌ها و اشخاص‌ تهيه‌ مي‌شود. گزارش‌ ساليانه‌ از سوي‌ روابط‌عمومي‌ سازمان‌ براي‌ ارايه‌ يك‌ تصوير روشن‌ و واضح‌ در زمينه‌ نتايج‌ مالي‌ و برنامه‌هايي‌ كه‌ در طول‌ يك‌ سال‌ انجام‌ گرفته‌، تهيه‌ مي‌شود. به‌طور معمول‌ اين‌ گزارش‌ به‌ صورت‌ كتاب‌ با جلد كاغذي‌ چاپ‌ مي‌شود. گاهي‌ آن‌ را كتابچه‌ O0 يا نشريه‌ گزارش‌ ساليانه‌ نيز مي‌نامند. گزارش‌ ساليانه‌ در هنگام‌ تقارن‌ با يك‌ مناسبت‌ ويژه‌اي‌ كه‌ در آن‌ سال‌ وجود داشته‌، به‌طور مثال‌ صدمين‌ سال‌ تأسيس‌ سازمان‌، به‌ صورت‌ مفصل‌تر و شكل‌ با جلد چند رنگ‌ و زيباتري‌ انتشار مي‌يابد.

 

پاسخ‌ برگ‌ها

مجموعه‌اي‌ از نوشته‌هايي‌ است‌ كه‌ در پاسخ‌ سؤال‌هاي‌ افراد درون‌ و برون‌ سازمان‌ به‌ نشاني‌ آنها پست‌ مي‌شود. اغلب‌ اين‌ وظيفه‌ با نظارت‌ فردي‌ كه‌ در ارتباط‌ با بخش‌ تبليغات‌ سازمان‌ نيست‌ انجام‌ مي‌گيرد. پاسخ‌ برگ‌ها همراه‌ با بروشورها، كتابچه‌هاي‌ راهنما، عكس‌ها فرستاده‌ مي‌شود. اين‌ پاسخ‌ برگ‌ها بلافاصله‌ پس‌ از دريافت‌ سؤال‌ و بايد به‌ نشاني‌ فرد سؤال‌كننده‌ ارسال‌ مي‌شود. پاسخ‌ برگ‌ها براساس‌ آن‌كه‌ سؤال‌كننده‌ يك‌ شهروند عادي‌، استفاده‌ كننده‌ خدمات‌ يا كارهاي‌ سازمان‌، توزيع‌كننده‌، واسطه‌، نماينده‌ يك‌ رسانه‌ يا هر شخص‌ ديگر باشد به‌ انواع‌ گوناگون‌ تقسيم‌ مي‌شود.

 

كتاب‌

در كار روابط‌عمومي‌ پاره‌اي‌ از مواقع‌ به‌ انگيزه‌ ضرورت‌هايي‌ كه‌ پيش‌ مي‌آيد تهيه‌ و انتشار كتاب‌ سودمند تشخيص‌ داده‌ مي‌شود. سازمان‌ هنگامي‌ كه‌ بخواهد براي‌ پيامي‌ ارزش‌ و اهميت‌ قايل‌ شود و به‌ نوشته‌ها و عكس‌ا عمر طولاني‌تري‌ ببخشد، چنانچه‌ حجم‌ مطلب‌ ايجاب‌ مي‌كند، اقدام‌ به‌ انتشار كتاب‌ مي‌كند، هنگامي‌ كه‌ تصميم‌ به‌ انتشار كتابي‌ گرفته‌ مي‌شود عاقلانه‌ترين‌ راه‌ اين‌ است‌ كه‌ در زمينه‌ محتوا و طرح‌ آن‌ با يك‌ طراح‌ كتاب‌ مجرب‌ مشورت‌ شود.

كتابچه‌

كتابچه‌ مجموعه دوخته‌ شده‌ و تاشده‌اي‌ از هشت‌ برگ‌ يا بيشتر، نوشته‌ همراه‌ با عكس‌ و نمودار و جدول‌ است‌ كه‌ بيشتر اوقات‌ در قطع‌ جيبي‌ چاپ‌ شده‌ و داراي‌ جلد باشد.

اين‌ شكل‌ از خروجي‌هاي‌روابط‌عمومي‌ بيشتر در هنگام‌ آموزش‌ و اطلاع‌رساني‌ به‌ كارمندان‌ و كارگران‌، ارتباط‌ با اتحاديه‌ها، بانك‌ها، وسايل‌ ارتباط‌ جمعي‌، بيمه‌گران‌ و احزاب‌ تهيه‌ مي‌شود.

بروشور يا دفترچه‌ راهنما

بروشور كتابچه‌اي‌ با قطع‌ بزرگ‌تر، كاغذ بهتر و كيفيت‌ چاپ‌ جذاب‌تري‌ است‌.

 

>>  منبع:فنون روابط عمومی از مجموعه کتب مقالات تخصصی روابط عمومی

 

 

گرافیک محیطی وتاثیر آن بر روابط عمومی

گرافیک محیطی، علائمی مانند تابلوهای تبلیغاتی (بیلبورد)، پوستر، تبلیغات روی وسایل نقلیه، طراحی محیطی پارک هاو... را در بر می گیرد. با توجه به ابزارها وعوامل مختلفی که در ارایه ی اطلاعات وجود دارد از هر کدام برای بیان نوع خاصی از ایجاد ارتباط می توان استفاده کرد. مثلا تبلیغات روی وسایل نقلیه یا بیلبورد ها که باید در مکان های خاصی باشدباید به گونه ای باشد که به سرعت ارتباط خاص را با مخاطب برقرار کند. اگراین عوامل ها اصولی وبا معیارهای صحیحی استوار باشد می تواند در ارتباط های اجتماعی موثر باشد یا با ایجاد مناظر زیبای دیدنی در محیط، به سلامت ذهن عموم کمک کند. بنابراین اهمیت گرافیک محیطی، همان برقرای ارتباط برای اطلاع رسانی به مخاطب است و وظیفه ی زیبا سازی محیط را به عهده دارد.
گرافیک محیطی و روابط عمومی می توانند رابطه ی تنگاتنگی با هم داشته باشند، از آنجا که هدف روابط عمومی جلب مشارکت و همراهی افکار عمومی در زمینه های مختلف است وشامل ارتباط کارکنان با مسوولان ونیز مسوولان با مردم می باشد، باید رسالت خود را با استفاده از روش های ویژه به خوبی انجام دهد. گرافیک محیطی هم از موادی است که با شناخت و به کارگیری اصولی آن در روابط عمومی، برقراری ارتباطات را گسترش دهد. تبلیغات در فرآیند روابط عمومی نیز نقش مهمی را ایفا می کند که گرافیک در تبلیغ گویاترین زبان است که می تواند ارسال پیام ودادن اطلاعات به مخاطبان را تسهیل کند. همچنین برپایی نمایشگاه ها وهمایش ها نیز از دیگر وظیفه های روابط عمومی است که گرافیک محیطی در آن نقش بسزایی دارد. مثلا انتخاب محل مناسب، چگونگی غرفه بندی وآرایش آن وتبلیغات درونی وبیرونی برای اطلاع رسانی و تاثیر گذاری مطلوبی را در مخاطبان وبازدید کنندگان می گذارد.

نقش گرافیک در روابط عمومی و تبلیغات

«گرافیک» به مثابه یک ابزار نیرومند در انتقال مفاهیم تبلیغاتی به وفور و به دفعات بی شمار مورد استفاده نیروهای «روابط عمومی» و «تبلیغات» قرار می گیرد زیرا که «طراحی، فعالیتی است برای حل مشکل، وسیله ای برای روشن ساختن معنا، ترکیب معناهای مختلف و دراماتیزه کردن هرکلمه، هر تصویر، هر فرآورده و هر رویداد».

 

هنر گرافیک را دوبال به پرواز در می آورد. به عبارتی، این هنر با برخورداری توامان از دو وجه بارز خود رسالتش را به انجام می رساند:

۱ ) وجه هنری  

 ۲) وجه رسانه ای  

یک پیام تبلیغاتی که محصول مکالمات، اندیشه ها و ملاحظات متعددی است بر دو بال «رسانه ای» و «هنری» گرافیک سوار شده و به سوی هدف ارسال می شود.

اما گرافیک به طور کلی سه گونه مختلف دارد:

۱ ) گرافیک هنری Graphic Art

۲ ) طراحی گرافیک Graphic Design یا گرافیک تبلیغاتی  

۳ ) گرافیک خبری News Graphic

«گرافیک خبری» شامل دو حوزه متفاوت است:

۱ ) رسانه های چاپی  

۲ ) رسانه های تلویزیونی

غالبا اصطلاح Graphic Design به دو گونه گرافیک «تبلیغاتی» و «خبری» اطلاق می شود.

بسته به نوع «پیام» از قابلیت های لایتناهی گرافیک می توان بهره برداری کرد. برای مثال، پدیده های فرهنگی از قبیل برگزاری یک جشنواره سینمایی، فستیوال موسیقی، یک جشنواره مطبوعاتی یا نمایشگاه کتاب، اکران یک «تئاتر» یا برپایی یک نمایشگاه نقاشی را از طریق گرافیک هنری یا «گرافیک آرت» تبدیل به پیام کرده و به مخاطبان ارسال می کنند. در ساز و کارهای یک اثر گرافیکی که جنبه های هنرمندانه یا Artistic در آن غالب است، زیبایی و قواعد استتیک نقش نخست را دارد یعنی همه عناصر طرح در استخدام زیبایی هستند.

به بیان روشن تر همه چیز به گونه ای در کار می آید که نه فقط نگاه مخاطب را بلکه دل او را برباید اما در گرافیک تبلیغاتی با اینکه زیبایی نیز از ارکان اثر به حساب می آید، لذا همه چیز به گونه ای است که نگاه مخاطب را بتوان تصرف کرد. ترفندها و جذابیت های رنگ و صوت وحرکت آنچنان در کار می شوند که تو گمان کنی دل باخته ای در حالی که نگاهت را افسون کرده اند. در گرافیک تبلیغاتی ممکن است یک «همبرگر» یا «نوشیدنی» آنچنان به طرز غلوآمیزی کمپوزیسیون را تحت الشعاع خود قرار دهد که به چشم بیننده فرو رود، تا به هر طریق ممکن گردن او را چرخانده و به سمت خود متمایل کند. یک اثر گرافیک تبلیغاتی، به محض توفیق در جلب نگاه مخاطب رسالت رسانه ای خود را به سرانجام رسانده و لزومی ندارد که این وظیفه را الزاما با به کارگیری همه قواعد استتیک انجام دهد.

«گرافیک» به مثابه یک ابزار نیرومند در انتقال مفاهیم تبلیغاتی به وفور و به دفعات بی شمار مورد استفاده نیروهای «روابط عمومی» و «تبلیغات» قرار می گیرد زیرا که طراحی، فعالیتی است برای حل مشکل، وسیله ای برای روشن ساختن معنا، ترکیب معناهای مختلف و دراماتیزه کردن هرکلمه، هر تصویر، هر فرآورده و هر رویداد. «طراحی گرافیک» بیش از عرصه های «کاربردی» دیگر (معماری یا طراحی صنعتی) در معرض داوری های گوناگون قرار دارد. از این روست که باید به تعریف درست آنچه بر زبان می رانیم، آگاه باشیم. هنگامی که به «گرافیک هنری» اشاره می کنیم باید بدانیم که اینگونه از بیان گرافیکی، حاصل عرقریزان روح هنرمند بوده و در بسیاری مواقع آن را «گرافیک مولف» نیز می نامند. عرقریزان روح برای ثبت علایم و ترسیم تصاویری بدیع. برای اینکه روح زمانه را در قالب رنگ ها و خط ها متجلی کند.

«گرافیک هنری» با ارتقای سطح سلیقه عمومی، رسالت شاق و شورانگیز پروژه «سلیقه سازی» را نیز بر دوش می کشد.«گرافیک تبلیغاتی» اما از سلیقه عمومی تبعیت می کند. اولین نشانه از سطح سلیقه عمومی را می توان در سلایق محدود طیف متنوع «مدیران» جست وجو کرد. در چانه زنی های حرفه ای، هرگاه که سلیقه گرافیست غالب می شود، فرصتی دست می دهد تا او در دل یک کار تبلیغاتی، به سلیقه مخاطبان تلنگری هوشیارانه بزند اما دشواری در حیطه تبلیغات برای گرافیست ها از آنجا ناشی می شود که «مدیران» یا «سفارش دهندگان» اکثرا خود را شاهین ترازوی ذائقه و سلیقه عام می پندارند. در گرافیک تبلیغاتی و خبری، معمولا «مواد غیرگرافیکی» در کار موثر واقع می شوند. تمرکز بر این مواد غیرگرافیکی و تفکیک آنها از گرافیک تبلیغاتی، امری است که تبلیغات و گرافیک ما سخت به آن نیازمند است تا به ظرفیت پذیرش، قدرت بیان و معادل یابی بصری که در ذات هنر گرافیک نهفته و در ضمن ناشی از ذهن خلاق هنرمندانه است، بیشتر آگاه شویم.

«مواد غیرگرافیکی» شامل تمامی معانی و مفاهیم مجازی، صنعتی، اقتصادی، ملاحظات حقوقی، عرفی و فرهنگی است. گاهی قرائت یک شرح سفارش از فلان اداره دولتی یا شرکت نیمه دولتی و... به عنوان بهترین سند از سطح سلیقه مدیران قابل تامل است. بسیار دیده ایم که طی بخشنامه یا فراخوانی خطاب به تمامی علاقه مندان و طراحان گرافیک از آنها دعوت به عمل آمده تا با رعایت یک سلسله بایدها و نبایدها و با عنایت به بافت جغرافیایی، ساخت صنعتی، پس زمینه های معدنی، مجاورت با کویر، کوه یا دریا، رنگ وبوی ایرانی، پرهیز از آلودگی محیط زیست و دوری از سایر آلاینده ها و با لحاظ جوان بودن کشور و تبلیغات دشمن و پیشگیری از هجوم فرهنگی و... از نمادهایی که در بردارنده همه موارد ذکر شده باشد و در عین حال نگاهی نیز به روح سازندگی و شایسته سالاری نیز در «نشانه» موردنظر ملحوظ باشد. به نفرات اول تا سوم جوایز نفیس و از ۱۰ نفر از برگزیدگان نیز تقدیر به عمل می آید. علاقه مندان می توانند از فلان تاریخ آثار خود را به صندوق پستی شرکت ارسال کنند.

دخالت و رعایت «مواد غیرگرافیکی» جزو لاینفک گرافیک تبلیغاتی است. مواد غیرگرافیکی نه از اقتضائات هنر گرافیک که از ضروریات «سفارش» محسوب می شود اما وقتی که تعدد و تنوع و تناقض و تکثر «مواد غیرگرافیکی» سر به جاهایی می کشاند که به یک امر مانعه الجمع تبدیل می شود، تکلیف آن گرافیک موهومی که قادر است پاسخگوی چنین سفارشی باشد از پیش روشن است. «شرح سفارش»، «محدودیت زمان» و «محدودیت رنگ» از جمله واضح ترین موارد غیرگرافیکی هستند که بر گرافیک تبلیغاتی مترتب می شوند اما «شرح سفارش» به تنهایی افشاکننده انسجام فکری، ادراک ذهنی و علم مدیریتی و شناخت رسانه ای مجموعه ای است که باید یک «نشانه»، «پوستر» یا «بروشور» را به یک گرافیست سفارش دهد. تا اینجا هنوز فرآیند کار به «گره» و «دست انداز» دچار نشده است.

دشواری از جایی شروع می شود که طراح نگونبخت بخواهد با انواع لطایف الحیل سفارش مربوطه را تبدیل به عناصر گرافیکی کرده و در قالب مثلا یک «نشانه» یا «پوستر» به مشتری تحویل دهد. سیل بنیان کن انواع نکته سنجی ها و توقعات سفارش دهنده بر شرح سفارش قبلی افزوده شده و منجر به شکل گیری چیزی می شود که هرچه باشد، اما دیگر «گرافیک» نیست. اگر هر اثر گرافیکی تنها یک ماموریت به عهده داشته باشد و آن ماموریت یک ماموریت ارتباطی باشد، در اینجا جریان «ارتباط» دچار پارازیت های بصری و لکنت مفهومی است.

شکل دیگری از مناسبات حرفه ای نیز رایج است و آن مثلثی ساخته شده از:

۱ ) مشتری،  

۲ ) شرکت تبلیغاتی یا افراد بازاریاب و  

۳ ) آتلیه طراحی یا شخص گرافیست است. در چنین حالتی بسیار دیده شده است که میانجی میان مشتری و گرافیست یعنی شرکت تبلیغاتی به مشتری اعلام می کند که طراحی مجانی است! به این طریق، گرافیک را به صورت یک امر بی اهمیت جلوه می دهند. گویی گرافیست موجودی تحت امر تبلیغاتچی است. بازار سیاه «تبلیغات» و «گرافیک تبلیغاتی» ایران در شرایطی نیست که بتوان طرف یکی از جریانات را گرفت و مثلا از گرافیست ها در مقابل تبلیغاتچی ها یا عناصر موسوم به «روابط عمومی» دفاع کرد.

اگر جریان روابط عمومی و تبلیغات ما یک جریان تعریف نشده و بررسی مشکلات و ابتلائات مشمئز کننده آن به یک «منطقه ممنوعه» تبدیل شده است، گرافیک ما هم غالبا یک هنر دریوزه بوده و توسط تعدادی«user» که با یک یا دو نرم افزار آشنا هستند و با عاریت گرفتن از انواع منابع خارجی گرافیک و مونتاژ حیله گرانه آنها به «شغل سیاه» خود که عنوان پرطمطراق گرافیک را نیز یدک می کشند، ادامه دهند.

آن «مشتری» و این «روابط عمومی و تبلیغات»، شایسته چنین گرافیست های دریوزه و سارقی هستند که قائل به کوچک ترین ضوابط اخلاق حرفه ای نیستند. جالب اینجاست که عناصر زیرکی که در بحران اشتغال موجود با علم به بیسوادی خود و عدم برخورداری از تخصص در حوزه های رسانه ای، مارکتینگ و جامعه شناسی، صرفا با رانت های سیاسی، لفظ قلم و تعارفات فریبنده خود را به عنوان کارشناس بازاریابی، متخصص روابط عمومی و آشنا با علم تبلیغات جا انداخته و برحسب اتفاق با نیروهای غیرمتخصص گرافیک یعنی همان هایی که با دریوزگی و آشنایی با یکی دو نرم افزار به کپی برداری و سرقت گرافیکی مشغولند؛ بهتر جوش می خورند. این متخصصان روابط عمومی و تبلیغات، شایسته همین به اصطلاح گرافیست های دریوزه و سارق مسلک هستند.

چگونه در سخنرانی همه را مجذوب خود کنیم؟

چگونه در سخنرانی همه را مجذوب خود کنیم؟
در سخنرانی برای اینکه مخاطب مجذوب شما شود، باید نکاتی را رعایت کنید. در این میان مواردی هست که هیچ گاه نباید به زبان بیاورید زیرا موجب می شود مخاطبان از سخنرانی شما خسته شوند و به کارهای دیگری بپردازند. با ما همراه باشید تا شما را در این زمینه راهنمایی کنیم. اغلب افراد وقتی برای ارائه بر روی صحنه حاضر می شوند، دچار استرس، خطاهای مشابه و بهانه تراشی می شوند که همه این موارد موجب از بین رفتن تمرکز و کنترل و در نتیجه آن اشتباهات پی در پی بیشتری صورت می گیرد. انجام خطا در دقیقه اول ارائه، ساده ترین راه برای از دست دادن مخاطب است و دقیقا اکثر اشتباهات در این زمان رخ می دهد. در اینجا به ۱۰ تا از مواردی که نباید در طول ارائه به زبان بیاورید، اشاره شده است. ۱. هرگز نگویید که احساس خستگی می کنید مشخص نیست که چرا بعضی از افراد در ابتدای ارائه خود شروع به بهانه آوردن و ابراز خستگی کردن می کنند به گونه ای که در هر کنفرانس از هر ۵ ارائه، یک نفر به گفتن این حرف ها می پردازد. برای مثال عده ای می گویند: «من دیروز به کنفرانس دعوت شده ام و از مسافرت طولانی خود احساس خستگی می کنم» یا بهانه های دیگری که هیچ یک از مخاطبان میلی به شنیدن آنها ندارند. مخاطبان انتظار دارند که شما بهترین ارائه خودتان را انجام دهید. پس اگر احساس خوبی ندارید و نمی توانید بهترین کار خودتان را ارائه دهید، شاید بهتر باشد که آن را لغو کنید.   ۲. هرگز مخاطب را برای توضیح دادن یک موضوع درانتظار نگذارید اگر از شما سوالی پرسیده شد که در اسلایدهای بعد جواب آن وجود دارد، پاسخ دادن آن را به تعویق نیندازید و فورا به آن مساله بپردازید. اگر کسی به اندازه ای باهوش بود که برای سوال پرسیدن دست خود را بالا آورد باید از او تمجید کنید و از دیگر مخاطبان بخواهید که این کار را تکرار کنند. به یاد داشته باشید که هیچ چیز را به تاخیر نیاندازید.   ۳. هیچ گاه برای چک کردن میکروفون، از مخاطب سوال نکنید بسیاری از مردم ارائه خود را اینگونه آغاز می کنند. ۳ بار بر روی میکروفون ضربه می زنند، فریاد می زنند «آیا همه صدای من را می شنوند» و زمانی که مشخص شد لبخند شرمندگی می زنند و می گویند «بله همه صدای من را می شنوند ولی هیچکس دست خود را بالا نمی برد». این کار تنها موجب می شود که حرف های شما بی ارزش به نظر بیاید! به یاد داشته باشید که چک کردن صدا وظیفه شما نیست زیرا عده ای هستند که این کار را انجام دهند. از طریق میکروفون شروع به حرف زدن کنید ولی اگر میکروفون کار نکرد، سعی کنید آرام باشید، تا ۳ بشمارید و دوباره آغاز کنید. اگر برای بار دوم صدای شما به مخاطبان تان نمی رسید به آرامی به کناره صحنه بروید و با احتیاط از مدیریت آنجا درخواست کنید که صدا را برای شما تنظیم کند. به مخاطبان خود با اعتماد به نفس لبخند بزنید. فرض کنید تمامی این کارها نتیجه می دهد مگر اینکه خلاف آن ثابت شود، درنتیجه با آرامش منتظر تعمیر بمانید.   ۴. هرگز از روشنایی بیش از حد صحنه شکایت نکنید بله درست است. وقتی شما روی صحنه هستید چراغ ها بسیار روشن هستند و برای شما سخت خواهد بود که مخاطبان خود را نگاه کنید. اما نیاز نیست که مخاطبان تان تمامی این موارد را بدانند، پس تنها کاری که لازم است انجام دهید، خیره شدن به تاریکی است. لبخند بزنید و به گونه ای با آرامش برخورد کنید که احساس کنید در خانه خودتان هستید. اگر مایل هستید از نزدیک مخاطبان تان را مشاهده کنید، در میان آنها قدم بزنید. به هیچ وجه برای دیدن مردم، چشم خود را نپوشانید. اما اگر برنامه ای برای پرسیدن سوال از مخاطبان تان دارید و یا می خواهید تعداد نفراتی که دست خود را بالا می آورند را بشمارید، مودبانه درخواست کنید که چراغ های سالن را روشن کنند.   ۵. از مخاطبان درخواست خواندن متنی را نکنید اندازه فونت به کار رفته در اسلاید های شما باید دوبرابر میانگین سن مخاطبان تان باشد. بله درست متوجه شدید، یعنی اگر میانگین سن مخاطبان خود را ۴۰ تخمین می زنید، پس باید اندازه فونت شما ۸۰ باشد. با این اندازه شما قادر نخواهید بود که مطالب زیادی را در اسلاید بگنجانید که البته این دقیقا چیزی است که در مورد بعدی به آن شاره خواهد شد.   ۶. هرگز متنی را برای مخاطب خود نخوانید به هیچ وجه در یک اسلاید، متن طولانی قرار ندهید که مردم وقتشان را صرف خواندن آن کنند. اگر این کار را انجام دادید، حداقل توجه داشته باشید که آن را برای مخاطبان نخوانید. بهترین راه برای منحرف کردن توجه مخاطب، اضافه کردن متن به اسلاید است. اگر شما در یک اسلاید، بیشتر از ۴ کلمه استفاده کنید، مردم شروع به خواندن آنها خواهند کرد. چه اتفاقی می افتد وقتی مخاطبان شما مشغول به خواندن هستند؟ بله درست حدس زدید، آنها دیگر به شما گوش نخواهند داد. در اجراهای خود تنها از عناوین کوتاه استفاده کنید و متنی را که می خواهید مخاطبان تان بخوانند را حفظ کنید. یا اگر مجبور شدید چند جمله مهم را در یک اسلاید قرار دهید، به مخاطبان اعلام کنید که آنها را بخوانند و تنها کار مثبتی که شما می توانید در آن لحظه انجام دهید، سکوت کردن به مدت ۶ ثانیه است.   ۷. هرگز از مخاطبان نخواهید که تلفن، لپ تاپ یا تبلت خود را خاموش کنند روزی شما می توانستید از مخاطبان خود درخواست کنید که تلفن همراه شان را خاموش کنند. اما زمان زیادی از آن دوران گذشته است. امروزه مردم سخنان شما را در صفحه اجتماعی خود به اشتراک می گذارند یا از مطالب شما در آیپد خود نکته برداری می کنند یا حتی مشغول بازی یا چک کردن فیس بوک شان هستند. به یاد داشته باشید که زمان در حال گذر است. تنها شما می توانید از مردم درخواست کنید که تلفن همراه خود را در حالت سکوت قرار دهند. گذشته از این ها شما باید مطمئن باشید که سخنان شما چنان جذاب و الهام بخش است که مردم برای از دست ندادن لحظه ای از آن، لپ تاپ های خود را خواهند بست و بدانید که به اجبار نمی توان توجه کسی را به خود جلب کرد.   ۸. نیازی به گفتن جملاتی همچون «نکته برداری نکنید، ارائه به صورت آنلاین در اختیار شما خواهد بود» نیست خیلی نکته مهمی است که ارائه شما بعد از مدتی آپلود شود و در اختیار مخاطبان قرار گیرد. اما ارائه ای خوب است، که از کلمات زیادی تشکیل نشده باشد. پس در این صورت کمتر از ویدیو آپلود شده شما استفاده خواهد شد. نکته برداری یکی از شیوه هایی است که بسیاری از مردم برای به خاطر سپردن جملات شما از آن استفاده می کنند. همچنین ممکن است برای آنها الهام بخش باشد و سخنان شما تاثیر زیادی بر روی آنها بگذارد و حتی موجب تغییر دادن کسب و کار آنها شود. پس به مردم اجازه دهید تا کاری که به آن علاقه دارند را در طول ارائه شما انجام دهند.   ۹. سعی کنید قبل از پاسخ دادن به مخاطب، اندکی بیاندیشید البته پاسخ دادن به سوال مخاطبان ضروری و مهم است، اما قبل از انجام این کار لازم است کاری را اول انجام دهید. امکان دارد سوالی که توسط یکی از مخاطبان مطرح می شود برای شما واضح باشد اما دیگر مخاطبان متوجه آن نشده باشند. پس در جواب بگویید «من ابتدا سوال را مطرح می کنم سپس به آن پاسخ خواهم داد، پس همه توجه کنید» تکرار کردن سوال مخاطبان را به یک عادت برای خود تبدیل کنید زیرا این کار موجب می شود تا وقت بیشتری را صرف فکر کردن به جواب مخاطب در اختیار داشته باشید.   ۱۰. هرگز به مخاطب نگویید که ارائه شما به زودی تمام می شود وعده ای که هیچ کس به آن عمل نمی کند ولی در بسیاری از موارد مشاهده می شود که عده ای سخنان خود را اینگونه آغاز می کنند. برای مخاطب فرقی ندارد که شما صحبت های خود را کوتاه می کنید یا نه. بلکه آنها وقت خود را صرف ارائه شما کرده اند تا به گونه ای سخنان شما برای آنها مفید و الهام بخش باشد و بتوانند از آن در زندگی خود استفاده کنند. به مخاطبان خود بگویید «صحبت های من در طول ارائه موجب تغییراتی در زندگی شما می شود» یا «این ارائه برای مدت زمان ۳۰ دقیقه برنامه ریزی شده بود، اما من تمامی مطالب را در طول ۲۵ دقیقه مطرح می کنم تا شما بتوانید زودتر از موعود خارج شوید و برای استراحت قهوه بنوشید» حال تنها کاری که لازم است انجام دهید، عمل کردن به وعده تان است. آیا وقت تان به اتمام رسیده است ولی اسلایدهای باقی مانده دیگری دارید؟ اگر آمادگی کامل نداشته باشید و به بیش از وقت تعیین شده نیاز داشته باشید، ممکن است به درستی نتوانید ارائه خود را به اتمام برسانید. باید تمرین کنید و در زمانی که به شما اختصاص یافته است، ارائه خود را پایان دهید. حتی می توانید کار خود را ۵ دقیقه زودتر انجام دهید و از مخاطبان بپرسید که اگر کسی سوالی دارد، بپرسد. در غیر این صورت آنها را به نوشیدن قهوه دعوت کنید. دادن ۵ دقیقه وقت اضافه به مخاطب، باعث احترام و قدردانی متقابل آنها می شود. نتیجه گیری: خود را آماده کنید، خودتان باشید و حرفه ای برخود کنید. مخاطبان شما را برای داشتن صداقت، جدی بودن و تلف نکردن وقت، دوست خواهند داشت.