نقش روابط عمومی در تعالی سازمانها
مدل تعالی یا سرآمدی سازمانی ( (EFQM، مدلی برای تحول و ارتقای سازمانی است و بر پایه نه معیار استوار شده که در قالب دو بخش توانمندسازها، آنچه که سازمان انجام می دهد و نتایج، آنچه که سازمان به دست می آورد، تفکیک شده است.
توانمندسازها: شامل رهبری، استراتژی، کارکنان، شراکت ها و منابع، فرآیندها، محصولات و خدمات
نتایج: نتایج مشتریان، نتایج کارکنان، نتایج جامعه، نتایج کلیدی
شکل زیر، نمایی از این مدل را به تصویر می کشد.
شکل نشان می دهد که سرآمدی و تعالی سازمان، مدلی پویا است که با تبادل متقابل اطلاعات و اخذ بازخورد بین توانمندسازها و نتایج، دائما در حال بهبود و ارتقاء می باشد و لذا ایجاد شبکه ارتباطی شفاف و منطقی درون این مدل در جهت تسریع تحقق مدل در سازمان و آسیب شناسی موانع و چالشهای پیش رو بسیار حائز اهمیت و کارگشا خواهد بود.
در مسیر خود ارزیابی و ارتقاء سازمان، ارتباط مستقیم و سازنده سازمان با کارکنان و محیط اطراف به منظور توانمند ساختن خود و هم چنین برآوردن انتظارات مشتریان، اطلاع از نظرات و برداشت های آنها از سازمان و نیز اصلاح برداشت و تصویرهای نادرست آنان از سازمان بسیار حائز اهمیت می باشد.
روابط عمومی یک سازمان، بعنوان چشم و گوش و زبان گویای سیستم، با توجه به نقش فراگیر و عمیق خود در تأثیر گذاری بر افکار عمومی جامعه، از طریق برقراری ارتباطات دوسویه با کارکنان، شرکا، مشتریان و جامعه، بازخوردها و فیدبک های اقدامات صورت گرفته را در اختیار فرستنده قرار داده و سازمان را در جهت فرهنگ سازی و تسهیل روابط درون و برون سازی و نهایتاً تعالی سازمانی یاری خواهد نمود.
نگاهی مجدد در اجزای نه گانه مدل تعالی، بیانگر نقش مستقیم و غیر مستقیم روابط عمومی در این مدل بوده و نشان می دهد دستیابی به نتایج کلیدی مطلوب، بدون ارتباط مؤثر با مشتریان و اطلاع از نظریات ایشان میسر نخواهد بود.
به بیان دیگر، برقراری ارتباطی شفاف و متقابل بین کارکنان و مدیران و ایجاد فهم مشترک از استراتژی ها و فرآیندها و محصولات و خدمات بین آنها، و نیز انتقال صحیح و دقیق آن به مخاطبین و ذینفعان از طریق وجود یک سیستم ارتباطی اثر بخش و اطلاع رسانی جامع محقق خواهد شد که این امر نه تنها موجب دستیابی به توسعه و تعالی خواهد شد بلکه بقاء و حیات سازمان را نیز دوام خواهد بخشید.