اصول عملی برگزاری نمایشگاه
اثرهای نمایشگاه
افزایش حجم مبادلات
از مهمترین اثرهای نمایشگاه افزایش حجم مبادلات بازرگانی است در بعضی مواقع نمایشگاه محدود و در بعضی مواقع انتهای نمایشگاه معلوم نیست. گاهی مواقع اگر در یک محیط کوچک هم برپا شود اثر آن ممکن است تا 15 سال دیگر ادامه یابد، چرا که ممکن است افرادی با هم دیگر آشنا شوند که به طور مدام با هم دیگر همکاری و مبادله کنند و تا سالها این کار ادامه یابد.
یکی دیگر از اثرهای نمایشگاه بالا رفتن سطح تولید و ازدیاد سطح تولید و ازدیاد درآمد عمومی است و دلیل آن هم اشتغالزایی نمایشگاه است. اگر در نقطهای نمایشگاهی دایر کنیم در کوتاه مدت اشتغالزایی خاصی ایجاد خواهیم کرد.
ایجاد رقابت
از موارد دیگر ایجاد رقابتهای سالم و بین المللی است. اگر هم احیاناً نمایشگاه داخلی باشد ممکن است شخصی از یک سفارت خانه ای به دیدن این نمایشگاه بیاید و این موضوع بر روی ارتباط دو کشور تأثیر بگذارد. به هر حال اگر یک دیپلمات هم برای دیدن نمایشگاه بیاید اثر بین المللی در پی خواهد داشت. چه برسد اگر از مهمانهای خارجی، اقتصاددانها و تجار بین المللی دعوت کنیم در آن صورت اثرهای بین المللی نمایشگاه تثبیت خواهد شد و طبیعی است که اثر داخلی هم دارد.
تبادل دانش فنی
یکی از اثرهای دیگر برگزاری نمایشگاهها تبادل دانش فنی است. در حقیقت نمایشگاه به مانند مدرسه های موقت است که در این مدرسه حتی نسل جوان، متوسطه و حتی کسانی که سنشان بالاتر است میتوانند از آن بهره برند. برای مثال جوانی به نمایشگاه میآید یک مورد صنعتی و یا کشاورزی میبیند و نظیرش را حتی بهتر از آن میسازد و این موضوع خود باعث رونق اقتصادی میشود.
انتقال فنآوری
از موارد دیگر برپایی نمایشگاهها انتقال فنآوری است. البته کشورهای پیشرفته صنعتی به طور معمول تمام فنآوری خود را در کشورهای جهان سوم و در حال پیشرفت ارائه نمیکنند و سعی در پوشیده نگه داشتن آن دارند. در اینجا تیزهوشی و تیزبینی بازدیدکننده ها بسیار مؤثر بوده و میتواند نقش بهینه ای داشته باشد. به ویژه در زمانی که کشورهای خارجی نمایشگاه برپا میکنند.
نمایشگاه مهمترین عامل ارتباطات بین المللی است و ما از طریق نمایشگاه میتوانیم ارتباطات بینالمللی خودمان را در زمینه های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی افزایش دهیم.
بازوی صادرات غیر نفتی
نمایشگاهها به عنوان مهمترین عامل و بازوی صادرات کالاهای غیرنفتی است. با توجه به شرایط کنونی کشورمان که اقتصاد بدون نفت را میطلبد باید دریچه های نفت را ببندیم و روی بازوهای خودمان و روی افکار خودمان حساب کنیم و صنعت را آنچنان پیش ببریم که بتوانیم با ارزش افزوده بالا به خارج کالا صادر بکنیم.
نمایشگاههای عمومی یا تخصصی؟
هرچه فعالیتها در هر زمینه ای تخصصی تر باشد دارای ارزش افزوده بالاتری خواهد بود. نمایشگاههای جهانی روز به روز تخصصی تر میشود به طوری که زمان نمایشگاه طوری تنظیم میشود که بازدیدکننده متخصص یا یک بازرگان یک عالم اقتصاد و یا یک فرد دانشگاهی در زمانی کوتاه و با برنامه ریزی دقیق بتواند از آنچه مربوط به اوست بازدید کند.
بازاریابی هدفدار
باید بدانیم که هدفمان از برگزاری نمایشگاه در داخل و یا خارج چیست؟ اقتصاد خودمان و اقتصاد کشور مقابل را بشناسیم و با چشمان باز نمایشگاه را دایر کنیم.
نمایشگاه به صورت علمی
در ارتباط با تحلیل نمایشگاهها به صورت علمی کنگرهای که در سنگاپور در سال 1995 داشتیم نمایشگاه را از نظر پیچیدگی به علوم فضایی و تحقیقاتی زیر دریا مقایسه کردند و نمایشگاه را دارای سه مقوله کاربری یعنی طرح و برنامه و اندیشه، استعدادبری و دانشبری دانستند. افرادی باید باشند که این مقوله را پیشرفت بدهند، آن افراد استعدادبر بوده و نخبگان جامعه هستند و میتوانند این طرح را پرورش داده، با برنامهریزی خاصی آن را به انتها برسانند.
نمایشگاهها از بازارهای مکاره به نمایشگاههای جهانی تبدیل شد. در اواخر قرن نوزدهم و قرن بیستم حدود 51-50 مور نمایشگاههای جهانی داشتیم. نمایشگاههای جهانی تنها مقوله اش اقتصاد نیست بلکه فرهنگ، دانایی و بینش و جذب مردم و تفکر آنان است یا همان روابط عمومی است. نمایشگاه جهانی در همین مقوله هاست ولی در حقیقت به اقتصاد منتهی میشود. زیرا شما باید نخست با شخصی دوست شوید بعد بتوانید وی را به طرف خود جذب کنید و کالایتان را به او بفروشید. نمایشگاههای جهانی هم با هزینه کردن بالا سعی در جذب افراد دارند و اینکه خودشان را برتر نشان دهند بعد با آن افراد روابط اقتصادی برقرار کنند.
به رغم اینکه قرن 21 را قرن ارتباطات یا رایانه و ... نامیده اند اما این قرن، قرن فرهنگ و دانایی است بنابراین مردم از دستاوردهای تکنیکی خود در راه انسانسازی استفاده خواهند کرد و پیش بینی میشود که 35-30 مورد در این قرن نمایشگاه جهانی دایر شود.
نمایشگاه اطلاعاتی
برای اینکه احیاناً حمل کالاها ممکن بود گران درآید و یا اینکه وجهی که برای نمایشگاه پرداخت میشد گران باشد نمایشگاهها در قالب غرفههای کوچک مسائل اطلاعاتی را به صورت عکس، اسلاید، فیلم و نمودار ارائه میکنند و در حقیقت نتیجه خوبی هم اخذ میشود.
نمایشگاه سه بعدی
این نوع نمایشگاهها اخیراً حدود 3-2 سال است که طراحی شده است. این نمایشگاهها در حقیقت با استفاده از سبک پست مدرنیزم که برپایه هنر سئورئالیسم قرار گرفته طراحی شده است که جذابیت و حرکت را بیشتر میکند و نمایشگاهها را از حالت سکون به حالت متحرک در میآورد. اکنون در اکثر نمایشگاههای بزرگ جهان جزء بسیار کوچکی از این طرح به اجرا درمیآید.
علت برگزاری و شرکت در نمایشگاه
1- برای نشان دادن کارآیی کالاها
2- نمایشگاه ارزانترین وسیله بازاریابی است. در این خصوص با کمترین هزینه میتوان بهترین بازاریابی را کرد.
در نمایشگاههای ما بازارهای جدیدی را مییابیم، افراد جدیدی را میشناسیم و از این طریق میتوانیم بازارهای خودمان را گسترش دهیم. برای این منظور از رسانههای گروهی مانند صدا و سیما و مطبوعات میتوان به بهترین وجه سود برد.
درآمد نمایشگاه
در این خصوص بین 3 تا 8 میلیون دلار در سال ما میتوانیم درآمد کسب کنیم. گسترش محدود نمایشگاه برای مثال به جای نمایش یک دستگاه در 20 متر مربع نمایش 3 دستگاه در 60 متر مربع، میهمان نوازی و استفاده از سیستمهای نمایشگاههای برتر باعث افزایش درآمد و جذب خارجیان میشود.
ارتباطات بین المللی
به شکر خدا کشور ثروتمندی داریم. کشوری که روی پای خود ایستاده است ولی فقط برای اینکه دخل و خرجی شده باشد وجوه دریافتی از برگزاری نمایشگاهها به خزانه دولت واریز میشود. برای دولت هم اصلاً مطرح نیست آنچه مهم است ارتباطات بین المللی است. ارتباطات جهانی دولت جمهوری اسلامی ایران فرق کرده و کشورهای بیشتری به سوی ما گریبان گیر شده اند.
بنابراین ما زیاد در بند این درآمد ارزی یعنی 8 میلیون دلار نیستیم ولی به هر حال حساب و کتابی باید باشد. نمایشگاه مجانی نیست. اگر رقم مختصری را در این خصوص فرض کنید همین رقم باعث شده است که ما یک چنین درآمدی را داشته باشیم.
محیطی بیطرف و تخصصی
در نمایشگاه با بازدیدکننده به طور عمیقتری میشود صحبت کرد. چرا؟ برای اینکه در شرکتها به طور معمول محافظه کاری صورت میگیرد و خریدار و فروشنده به راحتی نمیتوانند خودشان را عرضه کنند ولی چون نمایشگاه محیطی بیطرف است در چنین محیطی بازدیدکننده بسیار راحت میتواند خواسته هایش را بگوید و فروشنده هم اطلاعات خودش را در ارتباط با آن کالا که به طور معمول هم باید تخصصی باشد، بگیرد. در این محیط هرچه شرکت کننده متخصص تر باشد، بازدیدکننده زودتر قانع میشود و خریدار میشود و هرچه شرکت کننده متخصص نباشد، بازدیدکننده را زودتر از دست میدهد و اگر شرکت کننده و بازدیدکننده هر دو متخصص باشند، همدیگر را زودتر جذب میکنند. در نتیجه یکی از دلایل برگزاری نمایشگاههای تخصصی همین مسئله است.
نقاط ضعف
یکی از نقاط ضعف شرکت کنندگان ایرانی نیز این است که تصور میکنند نمایشگاهی مثل نمایشگاه تهران باید 2 میلیون نفر بازدیدکننده داشته باشد در صورتی که اشتباه است. بهتر است در آینده بازدیدکننده مؤثر را بر تعداد بازدیدکنندگان بیشتر ترجیح دهیم. برای اینکه وقتی تلف نشده باشد بازدیدکننده باید متخصص، مؤثر و خریدار باشد.
یکی از عوامل مهم ازدیاد فروش است و طبیعی است که ازدیاد فروش، ازدیاد تولید را به همراه خواهد داشت و در پی آن ازدیاد تولید نیز اشتغالزایی بالایی را به همراه دارد.
نمایشگاه از مقوله بسیار پیشرفته بین المللی است که در حال حاضر در تمام دنیا از آن استفاده میشود. در آمریکا 5/8 میلیارد دلار در سال گردش پول نمایشگاهی وجود دارد و این رقم بالایی است، شاید چیزی حدود یک و نیم برابر بودجه کل یک کشور آفریقایی یا آسیایی باشد.
دستورالعملهای برپایی نمایشگاهها
مشخص کردن اهداف برپا کردن ستاد فرماندهی یا مدیریت برای کارگردانی و مشخص کردن اشخاص مورد نظر برای کارهای مختلف، برنامه ریزی در تمام دنیا از حال و آینده است اما در کار نمایشگاه برعکس بوده و از آینده به حال است. یعنی از آینده مقصد را در نظر میگیریم که این که باید صورت بگیرد و از آن نقطه ای که باید صورت بگیرد آن روز افتتاح نمایشگاه است بعد به قبل برمیگردیم که مرحله به مرحله مانند فیلمی را که شما برعکس بخواهید ببینید. در اینجا نکته ای را باید در نظر بگیریم زمان اتمام نمایشگاه و برنامه ریزی برای آن در خصوص ستاد برگزاری نمایشگاه نیز شرح وظایف هر مدیری را باید مشخص کنیم که هر شخصی چه کاری باید انجام دهد. اطلاعات صحیح را باید در بین دوستانمان منتشر کنیم. بدون اطلاعات ممکن است که ما نتوانیم کار بکنیم ولی اگر همه به جزئیات کار واقف باشیم همه میتوانیم هماهنگ شویم.
سختکوشی و خستگی ناپذیری یکی دیگر از عوامل موفقیت در نمایشگاههاست. چون برپایی نمایشگاه کار سختی است و انرژی بالایی را می طلبد. باید در این زمینه دقت کنیم و بودجه کارمان را به طور مرتب کنترل بکنیم. این یکی از مواردی است که در نمایشگاه ایران کمتر صورت میگیرد و بعد به طور معمول افراد دست اندرکار با کمبود بودجه مواجه میشوند.
در برپایی نمایشگاه باید انتقادپذیر بود زیرا هیچ کاری بدون اشتباه نیست.
تمایز و تشابه نمایشگاههای بین المللی و نمایشگاههای جهانی
ما دو نوع نمایشگاه داریم بین المللی که اقتصادی است و نمایشگاه جهانی که فرهنگی، هنری و اجتماعی است. بنابراین در نمایشگاه بین المللی اهداف فعالیتها اقتصادی است. یعنی ما کالایی را به قصد بستن قرارداد فروش و صادرات و کسب درآمد بالا عرضه میکنیم. در حالی که در نمایشگاه جهانی اهداف فرهنگی پیگیری میشود و کشوری میخواهد خودش را وجه بهتر و برتر جلوه دهد.
تبلیغات در نمایشگاههای بین المللی به صورت مستقیم صورت میگیرد در حالی که در نمایشگاههای جهانی به طور غیر مستقیم صورت میگیرد و فقط دکور و معماری خیلی زیبایی را ارائه میکنند و با زبان بیزبانی میگویند که ما کشور برتری هستیم. شرکت کنندگان در نمایشگاههای بین المللی بیشتر مؤسسه های تجاری هستند در حالی که مشتریهای نمایشگاههای جهانی فقط دولتها هستند. در اینجا برای بخش خصوصی اصلاً صرف نمیکند که داخل نمایشگاه باشد.
در نمایشگاههای بین المللی شرکت کنندگان سعی میکنند که فوراً قرارداد ببندند و تکلیف خودشان را با مشتریهایی که دارند مشخص کنند و تولید کنند و بفرستند درحالی که در نمایشگاههای جهانی شرکت کنندگان که همان کشورها و دولتها هستند نخست به نفوذ فرهنگی فکر میکنند بعد نفوذ اقتصادی، نخست قلب ملتها را تسخیر میکنند تا بعد سلطه اقتصادی نیز داشته باشند.
درآمدها و هزینه ها در نمایشگاههای بین المللی در حد میلیون است یعنی میلیون دلار، میلیون مارک و میلیون فرانک درحلی که هزینه ها و درآمدها در نمایشگاههای جهانی در حد میلیارد است مثلاً حداقل آن 3 میلیارد دلار. در نمایشگاه سال 2 هزار که در آلمان در شهر هانایتر برگزار میشود و دولتها با آنکه آلمان کشورفقیری نیست به این کشور چیزی حدود 3 میلیارد مارک کمک کردند و هزینه نمایشگاه سال 2 هزار 7 میلیارد مارک خواهد بود. فرض کنید اگر جمهوری اسلامی ایران بخواهد در قرن آینده یک نمایشگاه جهانی برگزار کند تا صد سال آینده نیز ممکن است از عهده آن برنیاید، چون کار بسیار پیچیده و مهم و بزرگی است.
در نمایشگاههای بین المللی از پیش ساخته های نمایشگاهی استفاده میشود در حالی که در نمایشگاههای جهانی کاخهای بسیار بزرگی از نظر فیزیکی ساخته میشود.
در نمایشگاه بین المللی هنر چندان مطرح نیست در حالی که آنچه در نمایشگاه جهانی مطرح است، هنر است.
زمان تبلیغات در نمایشگاه بین المللی یک سال است در حالی که در نمایشگاه جهانی 8 سال تبلیغ صورت میگیرد تا اینکه بخواهند کشورها را جذب کنند.
زمان برگزاری نمایشگاه بین المللی حداکثر یک ماه است. البته در برخی کشورها مانند لیبی، پاکستان، بنگلادش و اندونزی بین 20 روز تا یک ماه و در کشورهایی مانند ایران حداکثر 8 روز برگزار میشود. یعنی هرچه زمان کوتاهتر باشد آن نمایشگاه مترقی تر خواهد بود.
نمایشگاههای بین المللی تخصصی خودمان حداکثر بین 4-3 روز برگزار میشود. برای اینکه در این مدت کوتاه هم حواس شرکت کننده و هم حواس بازدیدکننده جمع میشود، در نتیجه وقت تلف نمیشود. فقط در این زمان کوتاه به تخصص و کار و حرفه پرداخته میشود.
در نمایشگاه بین المللی کالا ارائه میشود در حالی که در نمایشگاه جهانی از اختراعات، ابداعات و موارد این چنینی استفاده میشود تا جذب بیشتر صورت بگیرد.
به هر حال در هر دو حالت هدف پیشرفت و هدف جذب بازدیدکننده هاست.
همچنین هدف هر دو ارتباطات بین المللی، مناسبات جهانی و تحکیم همبستگیهای بشری است. در نتیجه ما از برپایی نمایشگاهها به چند هدف از جمله سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و هنری دست مییابیم.
افزایش حجم مبادلات
از مهمترین اثرهای نمایشگاه افزایش حجم مبادلات بازرگانی است در بعضی مواقع نمایشگاه محدود و در بعضی مواقع انتهای نمایشگاه معلوم نیست. گاهی مواقع اگر در یک محیط کوچک هم برپا شود اثر آن ممکن است تا 15 سال دیگر ادامه یابد، چرا که ممکن است افرادی با هم دیگر آشنا شوند که به طور مدام با هم دیگر همکاری و مبادله کنند و تا سالها این کار ادامه یابد.
یکی دیگر از اثرهای نمایشگاه بالا رفتن سطح تولید و ازدیاد سطح تولید و ازدیاد درآمد عمومی است و دلیل آن هم اشتغالزایی نمایشگاه است. اگر در نقطهای نمایشگاهی دایر کنیم در کوتاه مدت اشتغالزایی خاصی ایجاد خواهیم کرد.
ایجاد رقابت
از موارد دیگر ایجاد رقابتهای سالم و بین المللی است. اگر هم احیاناً نمایشگاه داخلی باشد ممکن است شخصی از یک سفارت خانه ای به دیدن این نمایشگاه بیاید و این موضوع بر روی ارتباط دو کشور تأثیر بگذارد. به هر حال اگر یک دیپلمات هم برای دیدن نمایشگاه بیاید اثر بین المللی در پی خواهد داشت. چه برسد اگر از مهمانهای خارجی، اقتصاددانها و تجار بین المللی دعوت کنیم در آن صورت اثرهای بین المللی نمایشگاه تثبیت خواهد شد و طبیعی است که اثر داخلی هم دارد.
تبادل دانش فنی
یکی از اثرهای دیگر برگزاری نمایشگاهها تبادل دانش فنی است. در حقیقت نمایشگاه به مانند مدرسه های موقت است که در این مدرسه حتی نسل جوان، متوسطه و حتی کسانی که سنشان بالاتر است میتوانند از آن بهره برند. برای مثال جوانی به نمایشگاه میآید یک مورد صنعتی و یا کشاورزی میبیند و نظیرش را حتی بهتر از آن میسازد و این موضوع خود باعث رونق اقتصادی میشود.
انتقال فنآوری
از موارد دیگر برپایی نمایشگاهها انتقال فنآوری است. البته کشورهای پیشرفته صنعتی به طور معمول تمام فنآوری خود را در کشورهای جهان سوم و در حال پیشرفت ارائه نمیکنند و سعی در پوشیده نگه داشتن آن دارند. در اینجا تیزهوشی و تیزبینی بازدیدکننده ها بسیار مؤثر بوده و میتواند نقش بهینه ای داشته باشد. به ویژه در زمانی که کشورهای خارجی نمایشگاه برپا میکنند.
نمایشگاه مهمترین عامل ارتباطات بین المللی است و ما از طریق نمایشگاه میتوانیم ارتباطات بینالمللی خودمان را در زمینه های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی افزایش دهیم.
بازوی صادرات غیر نفتی
نمایشگاهها به عنوان مهمترین عامل و بازوی صادرات کالاهای غیرنفتی است. با توجه به شرایط کنونی کشورمان که اقتصاد بدون نفت را میطلبد باید دریچه های نفت را ببندیم و روی بازوهای خودمان و روی افکار خودمان حساب کنیم و صنعت را آنچنان پیش ببریم که بتوانیم با ارزش افزوده بالا به خارج کالا صادر بکنیم.
نمایشگاههای عمومی یا تخصصی؟
هرچه فعالیتها در هر زمینه ای تخصصی تر باشد دارای ارزش افزوده بالاتری خواهد بود. نمایشگاههای جهانی روز به روز تخصصی تر میشود به طوری که زمان نمایشگاه طوری تنظیم میشود که بازدیدکننده متخصص یا یک بازرگان یک عالم اقتصاد و یا یک فرد دانشگاهی در زمانی کوتاه و با برنامه ریزی دقیق بتواند از آنچه مربوط به اوست بازدید کند.
بازاریابی هدفدار
باید بدانیم که هدفمان از برگزاری نمایشگاه در داخل و یا خارج چیست؟ اقتصاد خودمان و اقتصاد کشور مقابل را بشناسیم و با چشمان باز نمایشگاه را دایر کنیم.
نمایشگاه به صورت علمی
در ارتباط با تحلیل نمایشگاهها به صورت علمی کنگرهای که در سنگاپور در سال 1995 داشتیم نمایشگاه را از نظر پیچیدگی به علوم فضایی و تحقیقاتی زیر دریا مقایسه کردند و نمایشگاه را دارای سه مقوله کاربری یعنی طرح و برنامه و اندیشه، استعدادبری و دانشبری دانستند. افرادی باید باشند که این مقوله را پیشرفت بدهند، آن افراد استعدادبر بوده و نخبگان جامعه هستند و میتوانند این طرح را پرورش داده، با برنامهریزی خاصی آن را به انتها برسانند.
نمایشگاهها از بازارهای مکاره به نمایشگاههای جهانی تبدیل شد. در اواخر قرن نوزدهم و قرن بیستم حدود 51-50 مور نمایشگاههای جهانی داشتیم. نمایشگاههای جهانی تنها مقوله اش اقتصاد نیست بلکه فرهنگ، دانایی و بینش و جذب مردم و تفکر آنان است یا همان روابط عمومی است. نمایشگاه جهانی در همین مقوله هاست ولی در حقیقت به اقتصاد منتهی میشود. زیرا شما باید نخست با شخصی دوست شوید بعد بتوانید وی را به طرف خود جذب کنید و کالایتان را به او بفروشید. نمایشگاههای جهانی هم با هزینه کردن بالا سعی در جذب افراد دارند و اینکه خودشان را برتر نشان دهند بعد با آن افراد روابط اقتصادی برقرار کنند.
به رغم اینکه قرن 21 را قرن ارتباطات یا رایانه و ... نامیده اند اما این قرن، قرن فرهنگ و دانایی است بنابراین مردم از دستاوردهای تکنیکی خود در راه انسانسازی استفاده خواهند کرد و پیش بینی میشود که 35-30 مورد در این قرن نمایشگاه جهانی دایر شود.
نمایشگاه اطلاعاتی
برای اینکه احیاناً حمل کالاها ممکن بود گران درآید و یا اینکه وجهی که برای نمایشگاه پرداخت میشد گران باشد نمایشگاهها در قالب غرفههای کوچک مسائل اطلاعاتی را به صورت عکس، اسلاید، فیلم و نمودار ارائه میکنند و در حقیقت نتیجه خوبی هم اخذ میشود.
نمایشگاه سه بعدی
این نوع نمایشگاهها اخیراً حدود 3-2 سال است که طراحی شده است. این نمایشگاهها در حقیقت با استفاده از سبک پست مدرنیزم که برپایه هنر سئورئالیسم قرار گرفته طراحی شده است که جذابیت و حرکت را بیشتر میکند و نمایشگاهها را از حالت سکون به حالت متحرک در میآورد. اکنون در اکثر نمایشگاههای بزرگ جهان جزء بسیار کوچکی از این طرح به اجرا درمیآید.
علت برگزاری و شرکت در نمایشگاه
1- برای نشان دادن کارآیی کالاها
2- نمایشگاه ارزانترین وسیله بازاریابی است. در این خصوص با کمترین هزینه میتوان بهترین بازاریابی را کرد.
در نمایشگاههای ما بازارهای جدیدی را مییابیم، افراد جدیدی را میشناسیم و از این طریق میتوانیم بازارهای خودمان را گسترش دهیم. برای این منظور از رسانههای گروهی مانند صدا و سیما و مطبوعات میتوان به بهترین وجه سود برد.
درآمد نمایشگاه
در این خصوص بین 3 تا 8 میلیون دلار در سال ما میتوانیم درآمد کسب کنیم. گسترش محدود نمایشگاه برای مثال به جای نمایش یک دستگاه در 20 متر مربع نمایش 3 دستگاه در 60 متر مربع، میهمان نوازی و استفاده از سیستمهای نمایشگاههای برتر باعث افزایش درآمد و جذب خارجیان میشود.
ارتباطات بین المللی
به شکر خدا کشور ثروتمندی داریم. کشوری که روی پای خود ایستاده است ولی فقط برای اینکه دخل و خرجی شده باشد وجوه دریافتی از برگزاری نمایشگاهها به خزانه دولت واریز میشود. برای دولت هم اصلاً مطرح نیست آنچه مهم است ارتباطات بین المللی است. ارتباطات جهانی دولت جمهوری اسلامی ایران فرق کرده و کشورهای بیشتری به سوی ما گریبان گیر شده اند.
بنابراین ما زیاد در بند این درآمد ارزی یعنی 8 میلیون دلار نیستیم ولی به هر حال حساب و کتابی باید باشد. نمایشگاه مجانی نیست. اگر رقم مختصری را در این خصوص فرض کنید همین رقم باعث شده است که ما یک چنین درآمدی را داشته باشیم.
محیطی بیطرف و تخصصی
در نمایشگاه با بازدیدکننده به طور عمیقتری میشود صحبت کرد. چرا؟ برای اینکه در شرکتها به طور معمول محافظه کاری صورت میگیرد و خریدار و فروشنده به راحتی نمیتوانند خودشان را عرضه کنند ولی چون نمایشگاه محیطی بیطرف است در چنین محیطی بازدیدکننده بسیار راحت میتواند خواسته هایش را بگوید و فروشنده هم اطلاعات خودش را در ارتباط با آن کالا که به طور معمول هم باید تخصصی باشد، بگیرد. در این محیط هرچه شرکت کننده متخصص تر باشد، بازدیدکننده زودتر قانع میشود و خریدار میشود و هرچه شرکت کننده متخصص نباشد، بازدیدکننده را زودتر از دست میدهد و اگر شرکت کننده و بازدیدکننده هر دو متخصص باشند، همدیگر را زودتر جذب میکنند. در نتیجه یکی از دلایل برگزاری نمایشگاههای تخصصی همین مسئله است.
نقاط ضعف
یکی از نقاط ضعف شرکت کنندگان ایرانی نیز این است که تصور میکنند نمایشگاهی مثل نمایشگاه تهران باید 2 میلیون نفر بازدیدکننده داشته باشد در صورتی که اشتباه است. بهتر است در آینده بازدیدکننده مؤثر را بر تعداد بازدیدکنندگان بیشتر ترجیح دهیم. برای اینکه وقتی تلف نشده باشد بازدیدکننده باید متخصص، مؤثر و خریدار باشد.
یکی از عوامل مهم ازدیاد فروش است و طبیعی است که ازدیاد فروش، ازدیاد تولید را به همراه خواهد داشت و در پی آن ازدیاد تولید نیز اشتغالزایی بالایی را به همراه دارد.
نمایشگاه از مقوله بسیار پیشرفته بین المللی است که در حال حاضر در تمام دنیا از آن استفاده میشود. در آمریکا 5/8 میلیارد دلار در سال گردش پول نمایشگاهی وجود دارد و این رقم بالایی است، شاید چیزی حدود یک و نیم برابر بودجه کل یک کشور آفریقایی یا آسیایی باشد.
دستورالعملهای برپایی نمایشگاهها
مشخص کردن اهداف برپا کردن ستاد فرماندهی یا مدیریت برای کارگردانی و مشخص کردن اشخاص مورد نظر برای کارهای مختلف، برنامه ریزی در تمام دنیا از حال و آینده است اما در کار نمایشگاه برعکس بوده و از آینده به حال است. یعنی از آینده مقصد را در نظر میگیریم که این که باید صورت بگیرد و از آن نقطه ای که باید صورت بگیرد آن روز افتتاح نمایشگاه است بعد به قبل برمیگردیم که مرحله به مرحله مانند فیلمی را که شما برعکس بخواهید ببینید. در اینجا نکته ای را باید در نظر بگیریم زمان اتمام نمایشگاه و برنامه ریزی برای آن در خصوص ستاد برگزاری نمایشگاه نیز شرح وظایف هر مدیری را باید مشخص کنیم که هر شخصی چه کاری باید انجام دهد. اطلاعات صحیح را باید در بین دوستانمان منتشر کنیم. بدون اطلاعات ممکن است که ما نتوانیم کار بکنیم ولی اگر همه به جزئیات کار واقف باشیم همه میتوانیم هماهنگ شویم.
سختکوشی و خستگی ناپذیری یکی دیگر از عوامل موفقیت در نمایشگاههاست. چون برپایی نمایشگاه کار سختی است و انرژی بالایی را می طلبد. باید در این زمینه دقت کنیم و بودجه کارمان را به طور مرتب کنترل بکنیم. این یکی از مواردی است که در نمایشگاه ایران کمتر صورت میگیرد و بعد به طور معمول افراد دست اندرکار با کمبود بودجه مواجه میشوند.
در برپایی نمایشگاه باید انتقادپذیر بود زیرا هیچ کاری بدون اشتباه نیست.
تمایز و تشابه نمایشگاههای بین المللی و نمایشگاههای جهانی
ما دو نوع نمایشگاه داریم بین المللی که اقتصادی است و نمایشگاه جهانی که فرهنگی، هنری و اجتماعی است. بنابراین در نمایشگاه بین المللی اهداف فعالیتها اقتصادی است. یعنی ما کالایی را به قصد بستن قرارداد فروش و صادرات و کسب درآمد بالا عرضه میکنیم. در حالی که در نمایشگاه جهانی اهداف فرهنگی پیگیری میشود و کشوری میخواهد خودش را وجه بهتر و برتر جلوه دهد.
تبلیغات در نمایشگاههای بین المللی به صورت مستقیم صورت میگیرد در حالی که در نمایشگاههای جهانی به طور غیر مستقیم صورت میگیرد و فقط دکور و معماری خیلی زیبایی را ارائه میکنند و با زبان بیزبانی میگویند که ما کشور برتری هستیم. شرکت کنندگان در نمایشگاههای بین المللی بیشتر مؤسسه های تجاری هستند در حالی که مشتریهای نمایشگاههای جهانی فقط دولتها هستند. در اینجا برای بخش خصوصی اصلاً صرف نمیکند که داخل نمایشگاه باشد.
در نمایشگاههای بین المللی شرکت کنندگان سعی میکنند که فوراً قرارداد ببندند و تکلیف خودشان را با مشتریهایی که دارند مشخص کنند و تولید کنند و بفرستند درحالی که در نمایشگاههای جهانی شرکت کنندگان که همان کشورها و دولتها هستند نخست به نفوذ فرهنگی فکر میکنند بعد نفوذ اقتصادی، نخست قلب ملتها را تسخیر میکنند تا بعد سلطه اقتصادی نیز داشته باشند.
درآمدها و هزینه ها در نمایشگاههای بین المللی در حد میلیون است یعنی میلیون دلار، میلیون مارک و میلیون فرانک درحلی که هزینه ها و درآمدها در نمایشگاههای جهانی در حد میلیارد است مثلاً حداقل آن 3 میلیارد دلار. در نمایشگاه سال 2 هزار که در آلمان در شهر هانایتر برگزار میشود و دولتها با آنکه آلمان کشورفقیری نیست به این کشور چیزی حدود 3 میلیارد مارک کمک کردند و هزینه نمایشگاه سال 2 هزار 7 میلیارد مارک خواهد بود. فرض کنید اگر جمهوری اسلامی ایران بخواهد در قرن آینده یک نمایشگاه جهانی برگزار کند تا صد سال آینده نیز ممکن است از عهده آن برنیاید، چون کار بسیار پیچیده و مهم و بزرگی است.
در نمایشگاههای بین المللی از پیش ساخته های نمایشگاهی استفاده میشود در حالی که در نمایشگاههای جهانی کاخهای بسیار بزرگی از نظر فیزیکی ساخته میشود.
در نمایشگاه بین المللی هنر چندان مطرح نیست در حالی که آنچه در نمایشگاه جهانی مطرح است، هنر است.
زمان تبلیغات در نمایشگاه بین المللی یک سال است در حالی که در نمایشگاه جهانی 8 سال تبلیغ صورت میگیرد تا اینکه بخواهند کشورها را جذب کنند.
زمان برگزاری نمایشگاه بین المللی حداکثر یک ماه است. البته در برخی کشورها مانند لیبی، پاکستان، بنگلادش و اندونزی بین 20 روز تا یک ماه و در کشورهایی مانند ایران حداکثر 8 روز برگزار میشود. یعنی هرچه زمان کوتاهتر باشد آن نمایشگاه مترقی تر خواهد بود.
نمایشگاههای بین المللی تخصصی خودمان حداکثر بین 4-3 روز برگزار میشود. برای اینکه در این مدت کوتاه هم حواس شرکت کننده و هم حواس بازدیدکننده جمع میشود، در نتیجه وقت تلف نمیشود. فقط در این زمان کوتاه به تخصص و کار و حرفه پرداخته میشود.
در نمایشگاه بین المللی کالا ارائه میشود در حالی که در نمایشگاه جهانی از اختراعات، ابداعات و موارد این چنینی استفاده میشود تا جذب بیشتر صورت بگیرد.
به هر حال در هر دو حالت هدف پیشرفت و هدف جذب بازدیدکننده هاست.
همچنین هدف هر دو ارتباطات بین المللی، مناسبات جهانی و تحکیم همبستگیهای بشری است. در نتیجه ما از برپایی نمایشگاهها به چند هدف از جمله سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و هنری دست مییابیم.
منبع:شارا.شاهرخ مدرس مدیر نمایشگاهی
+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم دی ۱۳۹۵ ساعت 8:55 توسط حسيني پست خوزستان
|