عکاسی خبری(فتو ژورنالیسم)
شغل فتوژورنالیسم
یک عکاس استخدامی کسی است که توسط سازمان خاصی استخدام میشود و به صورت نیمه وقت و یا تمام وقت اهداف آن سازمان را دنبال میکند. یک عکاس آزادکار یا فریلنسر (freelancer) برای سازمانهای مختلف کار میکند. ممکن است سازمانهای مختلفی برای مدت زمان مشخصی با فریلنسرها قرارداد ببندند. فریلنسرها معمولا چندین مشتری مختلف دارند. دیگر دسته فوتوژورنالیستها سرویسهای مطبوعاتی همچون Associated Press یا Reuters هستند. روزنامهها و دیگر سازمانهای خبری از سرویسهای مطبوعاتی استفاده میکنند. سرویسهای مطبوعاتی در زمانی که این رسانهها نمیتوانند گزارشگران خودشان را به موقعیت مورد نظر بفرستند خبر را پوشش میدهند.
عکس زیر نمونهای از یک عکس قراردادی است. ویراستار به من گفته بود که در یکی از مدرسههای منطقه معلم بسیار خوبی تدریس میکند که با یادآوری همکاری، تفکر، مهربانی و احترام در کلاس ورزش به پرورش شخصیت دانش آموزان کمک می کند و من باید عکسی برای نقل این داستان میگرفتم.
قراردادهای عکاسی
زندگی عکاسان خبری میتواند هیجان انگیز باشد. ممکن است شما را هرجایی ارسال کنند. علاوه بر خبرنگاری و عکاسی، تنوع و گوناگونی تجربهها، بهترین قسمت این رشته هستند. قرارداد عکسهای خبری عمومی همانطور که از اسمش پیداست برای عکاسی عمومی میباشد. خبرهای عمومی معمولا موضوعاتی برنامه ریزی شده هستند. مثلا جشنها، خیریهها، جنبشها، کنفرانسهای خبری، مراسمها یا مثلا روز درختکاری همگی در دسته خبرهای عمومی قرار میگیرند.
اساس پوشش دادن این رویدادها (و اکثر قراردادهای دیگر) نقل کامل داستان با عکستان میباشد. برای نمونه، عکس زیر داستان کلاس زیستی را نقل میکند که در آن معلم غذا دادن به سینه سرخ را به دانش آموزان نشان میدهد. این عکس تمامی المانهای داستان از جمله، کلاس، معلم، سینه سرخ و نحوهی کمک به پرنده را شامل میشود.
ورزشی
عکاسی ورزشی در حیطهی عکاسی عمومی قرار دارد. این نوع عکاسی نیازمند عملکرد سریع و زمان بندی دقیق است. در عکاسی ورزشی شما باید سعی کنید تا درگیریها و احساسات را به تصویر بکشید. به عبارت دیگر شما باید عکس بازیکنهای هر دو تیم و چیزی که برای آن به رقابت میپردازند (مثلا گرفتن توپ) را ثبت کنید. احساسات بر چهرهی بازیکنها نقش می بندد. گرفتن تصویر بازیکنها با وجود حرکتشان خیلی دشوار است ولی عکاسی ورزشی بیش از اینکه با تحرک ارتباط داشته باشد، مبتنی بر احساسات است.
خبر لحظهای
خبر لحظهای به نوعی متضاد خبر عمومی است. خبر لحظهای ثبت رویدادی برنامه ریزی نشده مثلا تصادف یک اتومبیل میباشد. در این نوع قراردادها مهمترین قسمت عکس، جزئیات آن است. شما باید جزئیات را در عکس حفظ کرده و سعی کنید تا به بهترین شکل ممکن داستان را نقل کنید. شما برای گرفتن اطلاعات نیاز به مهارتهای گزارشگری دارید. همچنین در چنین مواقعی کار کردن با مراجع قانونی یا تیمهای درمانی نیز اهمیت دارد. کمی جلوتر، عکسی از خبری لحظهای را نشانتان میدهم.
پرتره
عکاسان خبری، پرتره نیز ثبت میکنند. البته چیزی به نام ژست گرفتن در این عکسها وجود ندارد و تنها موضوعی که اهمیت دارد، ثبت احساسات موجود در چهره است. پرترههای خبرنگاری معمولا افراد را در محیطشان نشان میدهد، مثلا قاضی در دادگاه یا نقاشی در استودیو. سوژهها معمولا مستقیما به دوربین نگاه میکنند تا پرتره بودن آن برای بیننده مشخص باشد. سوژه معمولا هیچ کاری نمیکند تا قالب پرتره حفظ شود.
داستان مصور (Photo Story)
داستان مصور یا پروژه مستند سازی بلند مدت، آخرین نوع از قراردادهای عکاسی خبری است. این نوع از کارها مستلزم این است که عکاس زمان قابل توجهی را صرف مستند سازی حرکات سوژه کند. داستان مصور معمولا شامل چندین عکس مرتبط به هم میباشد.
بزرگان این حرفه
عکاسان خبری معمولا شهرت زیادی ندارند. ولی شایان ذکر است که عکاسان بسیار خوبی در این حرفه وجود دارند. من سه تا از عکاسان خبری محبوب خودم را به شما معرفی میکنم. علت یاد کردن از این سه نفر به خاطر اثر بزرگ کارهای آنان بر تاریخ عکاسی خبری میباشد.
قبل از معرفی آنها میخواهم بدانید من آمریکایی هستم و به همین علت تنها با عکاسان آمریکایی آشنایی دارم. مطمئنا عکاسان بسیار خوب دیگری نیز در کشورهای مختلف حضور دارند، همچون Henri Cartier Bresson از فرانسه، Robert Capa از اروپا، Sheisei Kuwabara از ژاپن و Sebasitiao Salgado از برزیل. هر سه عکاسی که من انتخاب کردم مرد هستند. این حرفه عکاسان زن بسیاری نیز همچون Annie Leibovitz، Margaret Bourke-White و Susan Meiselas دارد.
W. Eugene Smith
ایشان در سال ۱۹۱۸ متولد و در ۱۹۷۸ فوت شدند. تخصص Smith در عکاسی خبری بود و اکثر کارهای او در مجلهی Life منتشر شده است. Smith جنگ جهانی دوم در اقیانوس آرام را پوشش داده است، ولی شهرتش بیشتر برای کارهای اخیرش است. یکی از مقالات او “Country Doctor” است که در سال ۱۹۴۸ انتشار یافت و گاها از آن به عنوان اولین داستان مصور مدرن یاد میکنند.
Eddie Adams
ایشان در سال ۱۹۳۳ متولد و در ۲۰۰۴ فوت شدند. او ۱۳ جنگ را پوشش داده است. او شهرتش را از عکس اعدام یک زندانی ویتنامی در سایگون توسط ژنرال Nguyen Ngoc بدست آورده است. زمان یا شانسش باعث شد تا دقیقا لحظهی ورود گلوله به سر زندانی را ثبت نماید. او برای اینکارش جایزهی Pulitzer را بدست آورد. Eddie Adams کارگاهی برای عکاسی دارد. البته استانداردهای پذیرفتن در این کارگاه خیلی بالاست و درخواست کنندگان بسیاری نیز دارد.
James Nachtway
ایشان در سال ۱۹۴۸ متولد شدند و همچنان کارهای خود را منتشر میکنند. او در سال ۲۰۰۷ جایزهی TED را دریافت کرد که مبلغ ۱۰۰هزار دلار به همراه یک آرزو برای تغییر جهان بود. او اوایل عکاس جنگ بود و مستندی با نام “War Photographer” در مورد او ساخته شده است. در این مستند، دوربین فیلمبرداری کوچکی به دوربین او متصل شد تا زاویه دید او از جهان را به تصویر بکشد. یکی از بهترین عکسهای Nachtway از مبتلایان به بیماری ایدز در آمریکا بوده است و پروژهی اخیر او به سل غیر قابل درمان با دارو اختصاص دارد.
مهارتها
فتوژورنالیسم رشتهی پر رقابتی است. موفقیت در این حرفه مستلزم داشتن مهارتهای درست است. بیش از هرچیزی مهارتهای فردی اهمیت دارد. فتوژورنالیست باید بتواند سریعا اعتماد سوژههایش را جلب کند و تلاش کند تا به اعتماد آنها خدشهای وارد نیاید. مهارتهای اصلی فتوژورنالیسم به همین امر بستگی دارد. شما باید مهمترین جنبههای داستان را مشخص کنید و اهمیت آگاهی مردم از آن را نشان دهید. به عبارت دیگر فتوژورنالیستها باید با ابعاد مختلف خبرنگاری از جمله مصاحبه و نویسندگی آشنایی داشته باشند.
مهارتهای عکاسی
فردی که قصد دارد وارد حرفهی عکاسی خبری شود باید رزومه بی نقصی داشته باشد. رزومه او باید شامل عکسهای مختلفی از جمله عکسهای قراردادی باشد و مهارت او را در موقعیتهای مختلف به تصویر بکشد. ناتوانی اکثر عکسان، در عکاسی در نور کم مشخص میشود. عکس زیر در شب و بدون فلاش و تنها با نور شمعها گرفته شده است. سرعت شاتر بر یک هشتم ثانیه قرار داشت، ولی چون میدانستم که چطور باید دستم را ثابت نگه دارم عکس با وضوح بالایی ثبت شده است.
سه المان اصلی عکس خوب نور، کادربندی و زمان بندی درست هستند. دانش استفاده از فلاش و توجه کردن به نورهای طبیعی مهارتهایی هستند که باید در نظر داشته باشید. همچنین آگاهی یافتن از کادربندی یا قانون یک-سوم و خطوط راهنما نیازمند تمرین بسیاری است. ولی پیدا کردن لحظهی صحیح مهمترین کار است. به دنبال لحظات پر احساس بگردید.
مهارتهای فنی
یک فتوژورنالیست مدرن باید قادر باشد از فناوریهای روز برای ثبت عکسهایش استفاده کند و آنها را به صورت آنلاین در وبلاگها و شبکههای اجتماعی به اشتراک بگذارد. امروزه این حرفه به سمت ارائه اخبار به صورت ویدئویی رفته است. از همین رو اکثر فتوژونالیستها تجهیزات فیلمبرداری را نیز همیشه همراه دارند. به عبارت دیگر شما باید با مبانی فیلمبرداری و نرم افزارهای ویرایش ویدئو نیز آشنایی داشته باشید.